Maciejewski

maciejewski

Maciejewski

Stan obecny

W 1992 roku w Polsce by艂y 31224 osoby nosz膮ce to nazwisko (kobiety i m臋偶czy藕ni).

Herby


Maciejowscy herbu Byk Rogaty

Maciejewscy herbu Byk Rogaty notowani byli w XVIII 鈥 XIX wieku w powiecie wi艂komierskim (CPAHL, f.391, z.1, nr 1690, s. 180). Przynale偶no艣膰 do stanu szlacheckiego Maciejewskich z guberni grodzie艅skiej potwierdzi艂a heroldia grodzie艅ska i Departament Heroldii Senatu Rz膮dz膮cego w roku 1895 (CPAH Bia艂orusi w Grodnie, f. 332, z.4, nr 4, s.30).
殴r贸d艂o: Jan Ciechanowicz: Rody rycerskie Wielkiego Ksi臋stwa Litewskiego, Rzesz贸w 2001, tom IV, L-R, s.85.

Maciejowscy herbu Cio艂ek

Maciejewski (Macijauskas) herbu Cio艂ek.
殴r贸d艂o: Jan Ciechanowicz: Rody rycerskie Wielkiego Ksi臋stwa Litewskiego, Rzesz贸w 2001, tom IV, L-R, s.85.

Kacper Maciejewski za艂o偶yciel Maciejowic w ziemi sandomierskiej. Kacper Maciejewski stara艂 si臋 o prawa miejskie i herb dla ca艂ej wsi zwanej wtedy Ostr贸w. W roku 1507 za jego staraniem wie艣 otrzymuje prawa miejskie, herb i nazw臋 Maciejowice, od nazwiska za艂o偶yciela. W roku 1557 kr贸l Zygmunt August nadaje Maciejowicom prawa magdeburskie.
殴r贸d艂o: Zamki Mazowsza: http://mazowieckie.zamiki.pl/html/maciejowice.html

Maciejowscy herbu Janina,聽Maciejewski (Macijauskas) herbu Janina.

殴r贸d艂o: Jan Ciechanowicz: Rody rycerskie Wielkiego Ksi臋stwa Litewskiego, Rzesz贸w 2001, tom IV, L-R, s.85.

Maciejowscy herbu Jastrz臋biec

Maciejewscy z Maciejowa w krakowskiem wojew贸dztwie, z kt贸rych wieku mego by艂a Jagnieszka ksieni膮 klasztoru stani膮tnickiego.

殴r贸d艂o: Herby Rycerstwa Polskiego przez Bartosza Paprockiego zebrane i wydane r.p. 1584. Wydanie Kazimierza J贸zefa Turowskiego, Nak艂adem Wydawnictwa Biblioteki Polskiej, Krak贸w 1858, s.180.

Maciejewski (Macijauskas) herbu Jastrz臋biec.

殴r贸d艂o: Jan Ciechanowicz: Rody rycerskie Wielkiego Ksi臋stwa Litewskiego, Rzesz贸w 2001, tom IV, L-R, s.85.

Maciejewski Marian h. Jastrz臋biec. Pradziadek J贸zef Maciejewski herbu Jastrz臋biec (1658-1724) obejmowa艂 urz膮d 艂owczego powiatu wi艂komirskiego. Prapradziadek J贸zef Maciejewski, sier偶ant III pu艂ku Wojsk Ksi臋stwa Warszawskiego, kawaler Legii Honorowej.

殴r贸d艂o: Leksykon biograficzny Who is who w Polsce, Za艂o偶one przez Ralpha Hubnera, Wydanie I, 2002, s. 1178.

Maciejewscy herbu Jelenia G艂owa

Na Litwie, ta偶 rodzina co Maciejewicz-Matyewicz. Zapisani do ksi膮g gub. Grodzie艅skiej wylegitymowani w Cesarstwie: w 1838 r. Wiktor, syn Micha艂a, z synami, J贸zefem i W艂adys艂awem; w 1844 r. Antoni, syn Macieja, z synami, Feliksem i Piotrem; Adam, Antoni, Aleksander i Franciszek, synowie Ignacego, Aleksander, syn Jerzego, Jerzego synami: Krzysztofem, Jerzym i Alojzym, Kazimierz, syn Kacpra, i inni; w 1848 r. synowie Adama: Jak贸b z synami, Adamem i Jerzym, Benedykt z synami: Antonim i Janem, i Antoni z synami: Kazimierzem, Julianem i Felicjanem; J贸zef, syn Miko艂aja, z synem J贸zefem, Kazimierz, syn Jerzego, Jerzego inni; 1854 r. Ferdynand i Leonard, synowie Paw艂a, Aleksander, syn Stanis艂awa, Micha艂 i Piotr, synowie 艁ukasza, Antoni, J贸zef i Julian, synowie J贸zefa.

Z tej familii Micha艂, komornik grodzie艅ski 1775 (Vol. Leg.). Franciszek, syn Jak贸ba, urz臋dnik w gub. grodzie艅skiej 1855 r. Feliks, syn Macieja, urz臋dnik w gub. mi艅skiej 1865 r.

殴r贸d艂o: Rodzina, Herbarz Szlachty Polskiej opracowany przez Seweryna hrabiego Uruskiego przy wsp贸艂udziale Adama Amilkara Koni艅skiego wyko艅czony i uzupe艂niony przez Aleksandra W艂odarskiego. Wydany staraniem i kosztem C贸rek Autora. Sk艂ad G艂贸wny Ksi臋garnia Gebethnera i Wolfa, Warszawa 1913, tom X, s.88.

1770; 1838 pw.(potwierdzenie szlachectwa); 1844 pw.; 1848 pw.; 1854 pw.; grodzie艅ski. Ta偶 sama rodzina co Maciejewicz-Matyewicz.

殴r贸d艂o: Polska Encyklopedia Szlachecka, Warszawa MCMXXXVII, tom VIII, s.109. Wykaz Polskich Rodzin Szlacheckich. W opracowaniu Dr. Fil. S.J. Staryko艅 鈥 Kasprzyckiego i Ksi臋dza Micha艂a Dmowskiego, tom V.

Maciejowscy herbu Top贸r

Maciejewski (Macijauskas) herbu Top贸r. Ongi艣 Toporczycy posiadali majatek Krypcie w powiecie kowie艅skim. W 1836 r. ich staro偶ytn膮 rodowito艣膰 szlacheck膮 potwierdzi艂a heroldia w Wilnie (CPAHL, f.391, z.1, nr 1053, s. 99-100). Maciejewscy piecz臋tuj膮cy si臋 tym god艂em zamieszkiwali r贸wnie偶 w powiatach wile艅skim i oszma艅skim oraz w Wilnie.

殴r贸d艂o: Jan Ciechanowicz: Rody rycerskie Wielkiego Ksi臋stwa Litewskiego, Rzesz贸w 2001, tom IV, L-R, s. 85.

Maciejewski, pw. 1842, h. Top贸r.

殴r贸d艂o: Polskie Rody Szlacheckie i ich herby, Wydawnictwo Benkowski, Bia艂ystok 2000, s.126.

h. Top贸r, ob. Maciejowski.

殴r贸d艂o: Polska Encyklopedia Szlachecka, Warszawa MCMXXXVII, tom VIII, s.109. Wykaz Polskich Rodzin Szlacheckich. W opracowaniu Dr. Fil. S.J. Staryko艅 鈥 Kasprzyckiego i Ksi臋dza Micha艂a Dmowskiego, tom V.

Maciejewscy herbu Nieznanego

Franciszek, radca kolegialny, s臋dzia S膮du Apelacyjnego KP (Kr贸lestwa Polskiego) otrzyma艂 prawo nowego szlachectwa w KP w r. 1859. Franciszek * (urodzony), pow. Piotrkowski ok. 1798 (s. J贸zefa i Anny Kale(w)ie艅skiej), 鈭 (o偶eniony) Sandomierz, pow. Sandomierski 17 II 1830 Karolina Salomea Tekla Kubeszewska * Sandomierz ok. 1812 (c. Micha艂a i Marianny Krzesimowskiej). Ich synowie: 1. Ignacy Piotr Marian * Sandomierz, pow. Sandomierski 27 VII 1835; 2. Stanis艂aw Roman * Kielce, pow. Kielecki 10 II 1840; 3. Hektor Bonawentura Micha艂 * W-wa 14 VII 1841; 4. Adam Wiktor * W-wa 24 XII 1845; 5. Wiktor Wac艂aw Marcin * W-wa 11 XI 1848. 殴r. 4/140 k. 92-112; 441 p. 50, 465 p. 107

殴r贸d艂o: Szlachta wylegitymowana w Kr贸lestwie Polskim w latach 1836-1861, opracowa艂a El偶bieta S臋czys, przygotowa艂 do druku S艂awomir G贸rza艅ski, Naczelna Dyrekcja Archiw贸w Pa艅stwowych, Polskie Towarzystwo Heraldyczne, Wydawnictwo DiG, Warszawa 2000, s.406, wykaz nazwisk: s. 38.

Grzegorz Maciejewski


Wzmianki

Adam Boniecki, Herbarz Polski, t. 17, str. 26:

Akcyzzowie
Onufry Akcyzz, wprowadzony zosta艂 1712 r. do d贸br Zalisiec w wojew贸dztwie wo艂y艅skiem, po 艣mierci ojca swego Grzegorza, chor膮偶ego wojsk koronnych. Po 艣mierci Onufrego, wprowadzony zosta艂 do tych偶e d贸br w 1727 r. syn jego Nicety, kt贸rego syn Bazyli sprzeda艂 je w 1756 r. Mochli艅skiemu (Gr. 艁uckie). Piotr, syn Bazylego i Maryanny z Jaworskich, ur. 1767 r. (metr. w Klewaniu), generalny administrator d贸br Wiszniowieckich, za艣lubi艂 w 1786 r. w Wiszniowcu Urszul臋 Wierzbowsk膮 i z niej opr贸cz c贸rek: Maryanny i Ludwiki, pozostawi艂 syna Dominika; ur. w Wiszniowcu 1787 r. i tam偶e ochrzczonego. Dominik, adwokat s膮du powiatowego dubie艅skiego, za艣lubi艂 Eleonor臋 Maciejewsk膮 i z niej mia艂 syn贸w: Kazimierza Karola Juliana, ur. w Dubnie 1831 r. i Boles艂awa Erazma; ur. tam偶e w 1833 r. Obaj legitymowali si臋 ze szlachectwa w gubernii podolskiej 1847 r. Bazyli, opr贸cz Piotra, mia艂 jeszcze syn贸w: Jana i Jak贸ba, wylegitymowanych ze szlachectwa w gubernii podolskiej 1802 r. (z Teki I. Poraja).

Adam Boniecki, Herbarz Polski, t. 11, str. 171:
Korsakowie h. W艂asnego
(…) Ludwik, deputat na Trybuna艂 litewski 1753, 1764 i 1772 roku, s臋dzia ziemski mozyrski 1765 r., o偶eniony z siostr膮 Jerzego Skoryny, skarbnika rzeczyckiego, mia艂 c贸rki: Maryann臋 i Ann臋 i o艣miu syn贸w, kt贸rzy z potomstwem swojem legitymowali si臋 ze szlachectwa w gubernii mi艅skiej, w latach 1802, 1819 i 1827, a w Heroldyi w Petersburgu 1829 r. Z nich: 1. Joachim, rotmistrz mozyrski 1764 r., a s臋dzia ziemski 1781 r., mia艂 syn贸w: J贸zefa i Miko艂aja. 2. Placyd, 1802 r. nie 偶onaty. 3. J贸zef, chor膮偶y b. wojsk polskich 1798 r., dziedzic Antonowa i 艁astowicz, z 偶ony Bu艂hak贸wnej, mia艂 1802 r. syn贸w: Emeryka, Ferdynanda, Romana, Ignacego, Rafa艂a i Ambro偶ego. Z nich Roman, o偶eniony z Emili膮 Sowicz贸wn膮 Korsak贸wn膮 ze Strza艂y, pozostawi艂 c贸rki: Ludwik臋 Feliksow臋 Maciejewsk膮, zmar艂膮 1871 r. w Radomiu, Karolin臋 Gerardow臋 Korsakow膮, Izabell臋 Buttowt Andrzejkowiczow膮, Helen臋 Makowsk膮 i Emili臋 Jaho艂kowsk膮, oraz syn贸w: W艂adys艂awa, ur. 1833 r., kt贸rego, z Konstancyi Ordzianki, c贸rki: Leontyna za Ord膮 i Jadwiga, za Wis艂ouchem i Jana, ur. 1843 r., kt贸rego, z Celiny Buttowt-Andrzejkowicz贸wny, c贸rki: Marya i Nina Dzieko艅ska z Annopola.(…)

Adam Boniecki, Herbarz Polski, t. 12, str. 256:
Kr膮kowscy h. Tr膮by
(…)呕onaty z Michalin膮 Brze偶a艅sk膮, mia艂 z niej pi臋cioro dzieci: 1. Polikarpa, ur. 1827 roku w Grzyma艂owie pod Swarz臋dzem, o偶enionego z Helen膮 Psarsk膮, z kt贸rej: Franciszek Salezy, zamieszka艂y w Somolinie, o偶eniony z Agnieszk膮 K眉sel, ma syn贸w: Henryka i Konstantego i Helena Emilia. 2. Praksed臋, za Janem Koszutskim. 3. W艂adys艂awa, 偶onatego z Eufemi膮 Witkowsk膮, z kt贸rej: Micha艂, Edward, Wanda Majewska i Jadwiga. 4. J贸zefa, o偶enionego z Salome膮 Koszutsk膮, z kt贸rej: Konstanty Kazimierz, Maksymilian Erazm, zamieszka艂y w Gembicach, 偶onaty z Helen膮 Maciejewsk膮, Zygmunt Polikarp, Stanis艂aw i Kazimiera.(…)

Adam Boniecki, Herbarz Polski, t. 15, str. 83:
Luboradzcy v. Luberadzcy v. Liberadzcy h. Pob贸g
(…)W pocz膮tkach XIX-go wieku umar艂 w rejencji p艂ockiej Antoni, po kt贸rym brali spadek: Ignacy i Klemens, Antoni, Joachim, Franciszka Szaw艂owska i Ma艂gorzata Rybi艅ska. Teresa z Karskich, wdowa po N. Luboradzkim, oficerze wojsk polskich. Radcy Dyrekcji Szczeg贸艂owej Towarz. Kredyt. Ziems. w P艂ocku, umar艂a 1857 r. El偶bieta z Maciejewskich, ur. 1780 r., zmar艂a 1862 r. Rajmund, syn Ignacego, urz臋dnik skarbowy w P艂ocku, umar艂 1859 r., pozostawiwszy wdow臋 Bronis艂aw臋 z Karwosieckich.

Boles艂aw Paprocki, Herby Rycerstwa Polskiego:
Maciejewscy z Maciejowa nieopodal Krakowa. Piecz臋towali si臋 herbem Jastrz臋biec. Jagnieszka Maciejewska by艂a ksieni膮 klasztoru stani膮teckiego.

Polskie Rody Szlacheckie i ich Herby, Wydawnictwo Benkowski w 2000 roku w Bia艂ymstoku:
Pod liter膮 M zapisani s膮 Maciejewscy herbu Top贸r, kt贸rych szlachectwo potwierdzone zosta艂o w 1842 roku. Brak jest jednak bli偶szych danych o miejscu zamieszkiwania Maciejewskich tym herbem si臋 piecz臋tuj膮cych. Sam herb zosta艂 przeniesiony na Litw臋 aktem unii horodelskiej. Maciejewscy Ci mogli wi臋c dosta膰 si臋 pod rosyjskie panowanie.

Seweryn Uruski, Herbarz Szlachty Polskiej 鈥 Rodzina:
Maciejewscy pochodzili z Litwy, nazywani byli tam tak偶e Maciejewiczami 鈥 Matyewiczami (jak to si臋 sta艂o, 偶e nazywali si臋 p贸藕niej / r贸wnolegle Maciejewskimi?). Zapisani byli do ksi膮g szlachty guberni grodzie艅skiej wylegitymowani w Cesarstwie. Piecz臋towali si臋 herbem Jelenia G艂owa. Najwcze艣niejsze 艣lady tej rodziny pochodz膮 z 1775 roku.

Szymon Konarski, S艂ownik geograficzny…:
Wzmianki w tomach (strony): tom IV str. 272, IX s. 322, X s. 946, XIV s. 727, XVa s. 399, XVb s. 260.

Trzy rodziny Maciejewskich mieszkaj膮ce na Litwie:
okolice Klewki, parafia nowodworska
Kmietowszczyzna, parafia bieniako艅ska
wie艣 Cacki, parafia nieciecka.

Ksi臋ga Adresowa Polski, 1929:
Leontyna Maciejewska, maj膮tek Go艅czy Br贸d, wojew贸dztwo wo艂y艅skie.


Mateusz

Linia Maciejewskich, kt贸rej protoplast膮 by艂 Mateusz ur. ok. 1820 r., m膮偶 Marianny.
Nazywam si臋 Grzegorz Maciejewski, mam 32 lata, mieszkam w Tychach, mam 偶on臋 i dw贸jk臋 wspania艂ych dzieci. M贸j ojciec 鈥 Jerzy Roman Maciejewski przyby艂 do tego miasta z Wodzis艂awia (obecnie wojew贸dztwo 艣wi臋tokrzyskie), gdzie si臋 urodzi艂 09.11.1945 roku jako pierwszy syn Romana Maciejewskiego i Gabrieli z Zyglarskich. Roman Maciejewski, m贸j dziadek, urodzi艂 si臋 r贸wnie偶 w Wodzis艂awiu, 03.09. 1918 roku, czyli jeszcze w zaborze rosyjskim, tu偶 przed odzyskaniem przez Polsk臋 niepodleg艂o艣ci. Ojcem Romana by艂 Boles艂aw Maciejewski a matk膮 J贸zefa, pochodz膮ca z Wodzis艂awia, c贸rka Leopolda Szyma艅skiego i Teresy 呕elichowskiej (呕elichowscy z Wodzis艂awia brali udzia艂 w powstaniu styczniowym). Dziadek Roman by艂 trzecim synem z pi臋ciu syn贸w Boles艂awa. Pradziadek Boles艂aw z Wodzis艂awia nie pochodzi艂. Ochrzczony zosta艂 w Dzia艂oszycach 04(16) lipca 1881 a urodzony miesi膮c wcze艣niej 03 (15) czerwca 1881 roku. Zastanawiaj膮ca jest zw艂oka w chrzcie, gdy偶 w tamtych czasach dzieci chrzczono dzie艅 po urodzeniu. W akcie chrztu przeczyta艂em, 偶e pradziadek Boles艂aw by艂 synem (prawdopodobnie trzecim, najm艂odszym) Karola Maciejewskiego i Agaty z Gruszczy艅skich. Oboje w momencie chrztu Boles艂awa mieli po 32 lata. Urodzili si臋 zatem w 1849 roku. Ale gdzie? Tego nie wiem. Prapradziadek Karol zmar艂 w Wodzis艂awiu 30.01.1914 roku maj膮c, jak przeczyta艂em w akcie zgonu, 66 lat. Urodzi艂 si臋 wi臋c w 1848 roku. Nie wiadomo, kt贸ra data jest w艂a艣ciwa. By膰 mo偶e, jak to cz臋sto si臋 czyni, zmar艂emu dodaje si臋 te偶 rok w kt贸rym zmar艂 鈥 je艣li tak to data narodzin – 1849 by艂aby prawdziwa. Sk膮d jednak Karol pochodzi艂? Na pewno nie urodzi艂 si臋, ani nie o偶eni艂 w Dzia艂oszycach. W tej miejscowo艣ci nie ma nikogo o tym nazwisku (Gruszczy艅skich nie ma tak偶e), co wi臋cej nikt o takich nie s艂ysza艂, na cmentarzu te偶 nikt o takim nazwisku nie jest pochowany. Nie ma o nich informacji w ksi臋gach tamtejszej parafii. Od nie偶yj膮cej ju偶 babci Gabrieli oraz od ciotki Franciszki, 偶ony Jana Mariana jednego z m艂odszych braci dziadka Romana dowiedzia艂em si臋, 偶e pochodzili z Warszawy, a Boles艂aw 鈥 prawdopodobnie te偶 i Karol, zajmowali si臋 handlem ko艅mi (cho膰 w akcie chrztu Boles艂awa zapisano, 偶e Karol by艂 szewcem). To mo偶e t艂umaczy膰 chrzest Boles艂awa w Dzia艂oszycach. Miasto to by艂o wa偶nym o艣rodkiem handlu pod koniec XIX wieku, le偶a艂o bowiem na granicy zabor贸w rosyjskiego i austryjackiego. By膰 mo偶e Boles艂aw urodzi艂 si臋 w drodze i ochrzczony zosta艂 w dzia艂oszyckim ko艣ciele? Niewiadomo dlaczego Boles艂aw osiad艂 w Wodzis艂awiu, gdzie przez d艂ugie lata by艂 w贸jtem/so艂tysem. Kupi艂 tam 12 m贸rg ziemi – wiano babki J贸zefy by艂o temu r贸wne, a mo偶e nawet wi臋ksze. Dlaczego zabra艂 do Wodzis艂awia ze sob膮 swojego ojca? Bracia, albo przynajmniej jeden z nich mogli wr贸ci膰 lub zosta膰 w Warszawie, 偶yj膮 tam bowiem od lat osoby o takim jak nasze nazwisku. Wracaj膮c do Karola 鈥 w akcie zgonu przeczyta艂em, 偶e by艂 on synem Mateusza i Marianny. Gdzie i kiedy urodzi艂 si臋 Mateusz? Gdzie i kiedy umar艂? Kim by艂? Kim by艂 jego ojciec? Te pytania pozostaj膮 bez odpowiedzi. 殴r贸d艂a moich dotychczasowych bada艅 to ksi臋gi parafialne z parafii pw. 艣w. Marcina w Wodzis艂awiu i z parafii pw. 艢wi臋tej Tr贸jcy w Dzia艂oszycach, kt贸re mog艂em swobodnie przegl膮da膰 dzi臋ki uprzejmo艣ci miejscowych proboszcz贸w. W poszukiwaniach korzysta艂em tak偶e z ksi膮g Urz臋du Stanu Cywilnego przechowywanych w oddziale Archiwum Pa艅stwowego w Pi艅czowie.

El偶bieta S臋czys, Szlachta wylegitymowana w Kr贸lestwie Polski w latach 1836-1861:
W jej opracowaniu znalaz艂em rodziny moich babek: Gruszczy艅skich herbu Poraj, Szyma艅skich herbu 艢lepowron, 呕elichowskich herbu Cio艂ek.

Grzegorz Maciejewski