Maciejewski

2471
maciejewski

Maciejewski

Stan obecny

W 1992 roku w Polsce by┼éy 31224 osoby nosz─ůce to nazwisko (kobiety i m─Ö┼╝czy┼║ni).

Herby


Maciejowscy herbu Byk Rogaty

Maciejewscy herbu Byk Rogaty notowani byli w XVIII ÔÇô XIX wieku w powiecie wi┼ékomierskim (CPAHL, f.391, z.1, nr 1690, s. 180). Przynale┼╝no┼Ť─ç do stanu szlacheckiego Maciejewskich z guberni grodzie┼äskiej potwierdzi┼éa heroldia grodzie┼äska i Departament Heroldii Senatu Rz─ůdz─ůcego w roku 1895 (CPAH Bia┼éorusi w Grodnie, f. 332, z.4, nr 4, s.30).
Źródło: Jan Ciechanowicz: Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego, Rzeszów 2001, tom IV, L-R, s.85.

Maciejowscy herbu Ciołek

Maciejewski (Macijauskas) herbu Ciołek.
Źródło: Jan Ciechanowicz: Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego, Rzeszów 2001, tom IV, L-R, s.85.

Kacper Maciejewski za┼éo┼╝yciel Maciejowic w ziemi sandomierskiej. Kacper Maciejewski stara┼é si─Ö o prawa miejskie i herb dla ca┼éej wsi zwanej wtedy Ostr├│w. W roku 1507 za jego staraniem wie┼Ť otrzymuje prawa miejskie, herb i nazw─Ö Maciejowice, od nazwiska za┼éo┼╝yciela. W roku 1557 kr├│l Zygmunt August nadaje Maciejowicom prawa magdeburskie.
Źródło: Zamki Mazowsza: http://mazowieckie.zamiki.pl/html/maciejowice.html

Maciejowscy herbu Janina, Maciejewski (Macijauskas) herbu Janina.

Źródło: Jan Ciechanowicz: Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego, Rzeszów 2001, tom IV, L-R, s.85.

Maciejowscy herbu Jastrz─Öbiec

Maciejewscy z Maciejowa w krakowskiem wojew├│dztwie, z kt├│rych wieku mego by┼éa Jagnieszka ksieni─ů klasztoru stani─ůtnickiego.

Źródło: Herby Rycerstwa Polskiego przez Bartosza Paprockiego zebrane i wydane r.p. 1584. Wydanie Kazimierza Józefa Turowskiego, Nakładem Wydawnictwa Biblioteki Polskiej, Kraków 1858, s.180.

Maciejewski (Macijauskas) herbu Jastrz─Öbiec.

Źródło: Jan Ciechanowicz: Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego, Rzeszów 2001, tom IV, L-R, s.85.

Maciejewski Marian h. Jastrz─Öbiec. Pradziadek J├│zef Maciejewski herbu Jastrz─Öbiec (1658-1724) obejmowa┼é urz─ůd ┼éowczego powiatu wi┼ékomirskiego. Prapradziadek J├│zef Maciejewski, sier┼╝ant III pu┼éku Wojsk Ksi─Östwa Warszawskiego, kawaler Legii Honorowej.

Źródło: Leksykon biograficzny Who is who w Polsce, Założone przez Ralpha Hubnera, Wydanie I, 2002, s. 1178.

Maciejewscy herbu Jelenia Głowa

Na Litwie, ta┼╝ rodzina co Maciejewicz-Matyewicz. Zapisani do ksi─ůg gub. Grodzie┼äskiej wylegitymowani w Cesarstwie: w 1838 r. Wiktor, syn Micha┼éa, z synami, J├│zefem i W┼éadys┼éawem; w 1844 r. Antoni, syn Macieja, z synami, Feliksem i Piotrem; Adam, Antoni, Aleksander i Franciszek, synowie Ignacego, Aleksander, syn Jerzego, Jerzego synami: Krzysztofem, Jerzym i Alojzym, Kazimierz, syn Kacpra, i inni; w 1848 r. synowie Adama: Jak├│b z synami, Adamem i Jerzym, Benedykt z synami: Antonim i Janem, i Antoni z synami: Kazimierzem, Julianem i Felicjanem; J├│zef, syn Miko┼éaja, z synem J├│zefem, Kazimierz, syn Jerzego, Jerzego inni; 1854 r. Ferdynand i Leonard, synowie Paw┼éa, Aleksander, syn Stanis┼éawa, Micha┼é i Piotr, synowie ┼üukasza, Antoni, J├│zef i Julian, synowie J├│zefa.

Z tej familii Michał, komornik grodzieński 1775 (Vol. Leg.). Franciszek, syn Jakóba, urzędnik w gub. grodzieńskiej 1855 r. Feliks, syn Macieja, urzędnik w gub. mińskiej 1865 r.

Źródło: Rodzina, Herbarz Szlachty Polskiej opracowany przez Seweryna hrabiego Uruskiego przy współudziale Adama Amilkara Konińskiego wykończony i uzupełniony przez Aleksandra Włodarskiego. Wydany staraniem i kosztem Córek Autora. Skład Główny Księgarnia Gebethnera i Wolfa, Warszawa 1913, tom X, s.88.

1770; 1838 pw.(potwierdzenie szlachectwa); 1844 pw.; 1848 pw.; 1854 pw.; grodzieński. Taż sama rodzina co Maciejewicz-Matyewicz.

┼╣r├│d┼éo: Polska Encyklopedia Szlachecka, Warszawa MCMXXXVII, tom VIII, s.109. Wykaz Polskich Rodzin Szlacheckich. W opracowaniu Dr. Fil. S.J. Staryko┼ä ÔÇô Kasprzyckiego i Ksi─Ödza Micha┼éa Dmowskiego, tom V.

Maciejowscy herbu Top├│r

Maciejewski (Macijauskas) herbu Top├│r. Ongi┼Ť Toporczycy posiadali majatek Krypcie w powiecie kowie┼äskim. W 1836 r. ich staro┼╝ytn─ů rodowito┼Ť─ç szlacheck─ů potwierdzi┼éa heroldia w Wilnie (CPAHL, f.391, z.1, nr 1053, s. 99-100). Maciejewscy piecz─Ötuj─ůcy si─Ö tym god┼éem zamieszkiwali r├│wnie┼╝ w powiatach wile┼äskim i oszma┼äskim oraz w Wilnie.

Źródło: Jan Ciechanowicz: Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego, Rzeszów 2001, tom IV, L-R, s. 85.

Maciejewski, pw. 1842, h. Top├│r.

Źródło: Polskie Rody Szlacheckie i ich herby, Wydawnictwo Benkowski, Białystok 2000, s.126.

h. Top├│r, ob. Maciejowski.

┼╣r├│d┼éo: Polska Encyklopedia Szlachecka, Warszawa MCMXXXVII, tom VIII, s.109. Wykaz Polskich Rodzin Szlacheckich. W opracowaniu Dr. Fil. S.J. Staryko┼ä ÔÇô Kasprzyckiego i Ksi─Ödza Micha┼éa Dmowskiego, tom V.

Maciejewscy herbu Nieznanego

Franciszek, radca kolegialny, s─Ödzia S─ůdu Apelacyjnego KP (Kr├│lestwa Polskiego) otrzyma┼é prawo nowego szlachectwa w KP w r. 1859. Franciszek * (urodzony), pow. Piotrkowski ok. 1798 (s. J├│zefa i Anny Kale(w)ie┼äskiej), Ôł× (o┼╝eniony) Sandomierz, pow. Sandomierski 17 II 1830 Karolina Salomea Tekla Kubeszewska * Sandomierz ok. 1812 (c. Micha┼éa i Marianny Krzesimowskiej). Ich synowie: 1. Ignacy Piotr Marian * Sandomierz, pow. Sandomierski 27 VII 1835; 2. Stanis┼éaw Roman * Kielce, pow. Kielecki 10 II 1840; 3. Hektor Bonawentura Micha┼é * W-wa 14 VII 1841; 4. Adam Wiktor * W-wa 24 XII 1845; 5. Wiktor Wac┼éaw Marcin * W-wa 11 XI 1848. ┼╣r. 4/140 k. 92-112; 441 p. 50, 465 p. 107

Źródło: Szlachta wylegitymowana w Królestwie Polskim w latach 1836-1861, opracowała Elżbieta Sęczys, przygotował do druku Sławomir Górzański, Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych, Polskie Towarzystwo Heraldyczne, Wydawnictwo DiG, Warszawa 2000, s.406, wykaz nazwisk: s. 38.

Grzegorz Maciejewski


Wzmianki

Adam Boniecki, Herbarz Polski, t. 17, str. 26:

Akcyzzowie
Onufry Akcyzz, wprowadzony zosta┼é 1712 r. do d├│br Zalisiec w wojew├│dztwie wo┼éy┼äskiem, po ┼Ťmierci ojca swego Grzegorza, chor─ů┼╝ego wojsk koronnych. Po ┼Ťmierci Onufrego, wprowadzony zosta┼é do tych┼╝e d├│br w 1727 r. syn jego Nicety, kt├│rego syn Bazyli sprzeda┼é je w 1756 r. Mochli┼äskiemu (Gr. ┼üuckie). Piotr, syn Bazylego i Maryanny z Jaworskich, ur. 1767 r. (metr. w Klewaniu), generalny administrator d├│br Wiszniowieckich, za┼Ťlubi┼é w 1786 r. w Wiszniowcu Urszul─Ö Wierzbowsk─ů i z niej opr├│cz c├│rek: Maryanny i Ludwiki, pozostawi┼é syna Dominika; ur. w Wiszniowcu 1787 r. i tam┼╝e ochrzczonego. Dominik, adwokat s─ůdu powiatowego dubie┼äskiego, za┼Ťlubi┼é Eleonor─Ö Maciejewsk─ů i z niej mia┼é syn├│w: Kazimierza Karola Juliana, ur. w Dubnie 1831 r. i Boles┼éawa Erazma; ur. tam┼╝e w 1833 r. Obaj legitymowali si─Ö ze szlachectwa w gubernii podolskiej 1847 r. Bazyli, opr├│cz Piotra, mia┼é jeszcze syn├│w: Jana i Jak├│ba, wylegitymowanych ze szlachectwa w gubernii podolskiej 1802 r. (z Teki I. Poraja).

Adam Boniecki, Herbarz Polski, t. 11, str. 171:
Korsakowie h. Własnego
(…) Ludwik, deputat na Trybuna┼é litewski 1753, 1764 i 1772 roku, s─Ödzia ziemski mozyrski 1765 r., o┼╝eniony z siostr─ů Jerzego Skoryny, skarbnika rzeczyckiego, mia┼é c├│rki: Maryann─Ö i Ann─Ö i o┼Ťmiu syn├│w, kt├│rzy z potomstwem swojem legitymowali si─Ö ze szlachectwa w gubernii mi┼äskiej, w latach 1802, 1819 i 1827, a w Heroldyi w Petersburgu 1829 r. Z nich: 1. Joachim, rotmistrz mozyrski 1764 r., a s─Ödzia ziemski 1781 r., mia┼é syn├│w: J├│zefa i Miko┼éaja. 2. Placyd, 1802 r. nie ┼╝onaty. 3. J├│zef, chor─ů┼╝y b. wojsk polskich 1798 r., dziedzic Antonowa i ┼üastowicz, z ┼╝ony Bu┼éhak├│wnej, mia┼é 1802 r. syn├│w: Emeryka, Ferdynanda, Romana, Ignacego, Rafa┼éa i Ambro┼╝ego. Z nich Roman, o┼╝eniony z Emili─ů Sowicz├│wn─ů Korsak├│wn─ů ze Strza┼éy, pozostawi┼é c├│rki: Ludwik─Ö Feliksow─Ö Maciejewsk─ů, zmar┼é─ů 1871 r. w Radomiu, Karolin─Ö Gerardow─Ö Korsakow─ů, Izabell─Ö Buttowt Andrzejkowiczow─ů, Helen─Ö Makowsk─ů i Emili─Ö Jaho┼ékowsk─ů, oraz syn├│w: W┼éadys┼éawa, ur. 1833 r., kt├│rego, z Konstancyi Ordzianki, c├│rki: Leontyna za Ord─ů i Jadwiga, za Wis┼éouchem i Jana, ur. 1843 r., kt├│rego, z Celiny Buttowt-Andrzejkowicz├│wny, c├│rki: Marya i Nina Dzieko┼äska z Annopola.(…)

Adam Boniecki, Herbarz Polski, t. 12, str. 256:
Kr─ůkowscy h. Tr─ůby
(…)┼╗onaty z Michalin─ů Brze┼╝a┼äsk─ů, mia┼é z niej pi─Öcioro dzieci: 1. Polikarpa, ur. 1827 roku w Grzyma┼éowie pod Swarz─Ödzem, o┼╝enionego z Helen─ů Psarsk─ů, z kt├│rej: Franciszek Salezy, zamieszka┼éy w Somolinie, o┼╝eniony z Agnieszk─ů K├╝sel, ma syn├│w: Henryka i Konstantego i Helena Emilia. 2. Praksed─Ö, za Janem Koszutskim. 3. W┼éadys┼éawa, ┼╝onatego z Eufemi─ů Witkowsk─ů, z kt├│rej: Micha┼é, Edward, Wanda Majewska i Jadwiga. 4. J├│zefa, o┼╝enionego z Salome─ů Koszutsk─ů, z kt├│rej: Konstanty Kazimierz, Maksymilian Erazm, zamieszka┼éy w Gembicach, ┼╝onaty z Helen─ů Maciejewsk─ů, Zygmunt Polikarp, Stanis┼éaw i Kazimiera.(…)

Adam Boniecki, Herbarz Polski, t. 15, str. 83:
Luboradzcy v. Luberadzcy v. Liberadzcy h. Pob├│g
(…)W pocz─ůtkach XIX-go wieku umar┼é w rejencji p┼éockiej Antoni, po kt├│rym brali spadek: Ignacy i Klemens, Antoni, Joachim, Franciszka Szaw┼éowska i Ma┼égorzata Rybi┼äska. Teresa z Karskich, wdowa po N. Luboradzkim, oficerze wojsk polskich. Radcy Dyrekcji Szczeg├│┼éowej Towarz. Kredyt. Ziems. w P┼éocku, umar┼éa 1857 r. El┼╝bieta z Maciejewskich, ur. 1780 r., zmar┼éa 1862 r. Rajmund, syn Ignacego, urz─Ödnik skarbowy w P┼éocku, umar┼é 1859 r., pozostawiwszy wdow─Ö Bronis┼éaw─Ö z Karwosieckich.

Bolesław Paprocki, Herby Rycerstwa Polskiego:
Maciejewscy z Maciejowa nieopodal Krakowa. Piecz─Ötowali si─Ö herbem Jastrz─Öbiec. Jagnieszka Maciejewska by┼éa ksieni─ů klasztoru stani─ůteckiego.

Polskie Rody Szlacheckie i ich Herby, Wydawnictwo Benkowski w 2000 roku w Białymstoku:
Pod liter─ů M zapisani s─ů Maciejewscy herbu Top├│r, kt├│rych szlachectwo potwierdzone zosta┼éo w 1842 roku. Brak jest jednak bli┼╝szych danych o miejscu zamieszkiwania Maciejewskich tym herbem si─Ö piecz─Ötuj─ůcych. Sam herb zosta┼é przeniesiony na Litw─Ö aktem unii horodelskiej. Maciejewscy Ci mogli wi─Öc dosta─ç si─Ö pod rosyjskie panowanie.

Seweryn Uruski, Herbarz Szlachty Polskiej ÔÇô Rodzina:
Maciejewscy pochodzili z Litwy, nazywani byli tam tak┼╝e Maciejewiczami ÔÇô Matyewiczami (jak to si─Ö sta┼éo, ┼╝e nazywali si─Ö p├│┼║niej / r├│wnolegle Maciejewskimi?). Zapisani byli do ksi─ůg szlachty guberni grodzie┼äskiej wylegitymowani w Cesarstwie. Piecz─Ötowali si─Ö herbem Jelenia G┼éowa. Najwcze┼Ťniejsze ┼Ťlady tej rodziny pochodz─ů z 1775 roku.

Szymon Konarski, S┼éownik geograficzny…:
Wzmianki w tomach (strony): tom IV str. 272, IX s. 322, X s. 946, XIV s. 727, XVa s. 399, XVb s. 260.

Trzy rodziny Maciejewskich mieszkaj─ůce na Litwie:
okolice Klewki, parafia nowodworska
Kmietowszczyzna, parafia bieniakońska
wie┼Ť Cacki, parafia nieciecka.

Ksi─Öga Adresowa Polski, 1929:
Leontyna Maciejewska, maj─ůtek Go┼äczy Br├│d, wojew├│dztwo wo┼éy┼äskie.


Mateusz

Linia Maciejewskich, kt├│rej protoplast─ů by┼é Mateusz ur. ok. 1820 r., m─ů┼╝ Marianny.
Nazywam si─Ö Grzegorz Maciejewski, mam 32 lata, mieszkam w Tychach, mam ┼╝on─Ö i dw├│jk─Ö wspania┼éych dzieci. M├│j ojciec ÔÇô Jerzy Roman Maciejewski przyby┼é do tego miasta z Wodzis┼éawia (obecnie wojew├│dztwo ┼Ťwi─Ötokrzyskie), gdzie si─Ö urodzi┼é 09.11.1945 roku jako pierwszy syn Romana Maciejewskiego i Gabrieli z Zyglarskich. Roman Maciejewski, m├│j dziadek, urodzi┼é si─Ö r├│wnie┼╝ w Wodzis┼éawiu, 03.09. 1918 roku, czyli jeszcze w zaborze rosyjskim, tu┼╝ przed odzyskaniem przez Polsk─Ö niepodleg┼éo┼Ťci. Ojcem Romana by┼é Boles┼éaw Maciejewski a matk─ů J├│zefa, pochodz─ůca z Wodzis┼éawia, c├│rka Leopolda Szyma┼äskiego i Teresy ┼╗elichowskiej (┼╗elichowscy z Wodzis┼éawia brali udzia┼é w powstaniu styczniowym). Dziadek Roman by┼é trzecim synem z pi─Öciu syn├│w Boles┼éawa. Pradziadek Boles┼éaw z Wodzis┼éawia nie pochodzi┼é. Ochrzczony zosta┼é w Dzia┼éoszycach 04(16) lipca 1881 a urodzony miesi─ůc wcze┼Ťniej 03 (15) czerwca 1881 roku. Zastanawiaj─ůca jest zw┼éoka w chrzcie, gdy┼╝ w tamtych czasach dzieci chrzczono dzie┼ä po urodzeniu. W akcie chrztu przeczyta┼éem, ┼╝e pradziadek Boles┼éaw by┼é synem (prawdopodobnie trzecim, najm┼éodszym) Karola Maciejewskiego i Agaty z Gruszczy┼äskich. Oboje w momencie chrztu Boles┼éawa mieli po 32 lata. Urodzili si─Ö zatem w 1849 roku. Ale gdzie? Tego nie wiem. Prapradziadek Karol zmar┼é w Wodzis┼éawiu 30.01.1914 roku maj─ůc, jak przeczyta┼éem w akcie zgonu, 66 lat. Urodzi┼é si─Ö wi─Öc w 1848 roku. Nie wiadomo, kt├│ra data jest w┼éa┼Ťciwa. By─ç mo┼╝e, jak to cz─Östo si─Ö czyni, zmar┼éemu dodaje si─Ö te┼╝ rok w kt├│rym zmar┼é ÔÇô je┼Ťli tak to data narodzin – 1849 by┼éaby prawdziwa. Sk─ůd jednak Karol pochodzi┼é? Na pewno nie urodzi┼é si─Ö, ani nie o┼╝eni┼é w Dzia┼éoszycach. W tej miejscowo┼Ťci nie ma nikogo o tym nazwisku (Gruszczy┼äskich nie ma tak┼╝e), co wi─Öcej nikt o takich nie s┼éysza┼é, na cmentarzu te┼╝ nikt o takim nazwisku nie jest pochowany. Nie ma o nich informacji w ksi─Ögach tamtejszej parafii. Od nie┼╝yj─ůcej ju┼╝ babci Gabrieli oraz od ciotki Franciszki, ┼╝ony Jana Mariana jednego z m┼éodszych braci dziadka Romana dowiedzia┼éem si─Ö, ┼╝e pochodzili z Warszawy, a Boles┼éaw ÔÇô prawdopodobnie te┼╝ i Karol, zajmowali si─Ö handlem ko┼ämi (cho─ç w akcie chrztu Boles┼éawa zapisano, ┼╝e Karol by┼é szewcem). To mo┼╝e t┼éumaczy─ç chrzest Boles┼éawa w Dzia┼éoszycach. Miasto to by┼éo wa┼╝nym o┼Ťrodkiem handlu pod koniec XIX wieku, le┼╝a┼éo bowiem na granicy zabor├│w rosyjskiego i austryjackiego. By─ç mo┼╝e Boles┼éaw urodzi┼é si─Ö w drodze i ochrzczony zosta┼é w dzia┼éoszyckim ko┼Ťciele? Niewiadomo dlaczego Boles┼éaw osiad┼é w Wodzis┼éawiu, gdzie przez d┼éugie lata by┼é w├│jtem/so┼étysem. Kupi┼é tam 12 m├│rg ziemi – wiano babki J├│zefy by┼éo temu r├│wne, a mo┼╝e nawet wi─Öksze. Dlaczego zabra┼é do Wodzis┼éawia ze sob─ů swojego ojca? Bracia, albo przynajmniej jeden z nich mogli wr├│ci─ç lub zosta─ç w Warszawie, ┼╝yj─ů tam bowiem od lat osoby o takim jak nasze nazwisku. Wracaj─ůc do Karola ÔÇô w akcie zgonu przeczyta┼éem, ┼╝e by┼é on synem Mateusza i Marianny. Gdzie i kiedy urodzi┼é si─Ö Mateusz? Gdzie i kiedy umar┼é? Kim by┼é? Kim by┼é jego ojciec? Te pytania pozostaj─ů bez odpowiedzi. ┼╣r├│d┼éa moich dotychczasowych bada┼ä to ksi─Ögi parafialne z parafii pw. ┼Ťw. Marcina w Wodzis┼éawiu i z parafii pw. ┼Üwi─Ötej Tr├│jcy w Dzia┼éoszycach, kt├│re mog┼éem swobodnie przegl─ůda─ç dzi─Öki uprzejmo┼Ťci miejscowych proboszcz├│w. W poszukiwaniach korzysta┼éem tak┼╝e z ksi─ůg Urz─Ödu Stanu Cywilnego przechowywanych w oddziale Archiwum Pa┼ästwowego w Pi┼äczowie.

El┼╝bieta S─Öczys, Szlachta wylegitymowana w Kr├│lestwie Polski w latach 1836-1861:
W jej opracowaniu znalazłem rodziny moich babek: Gruszczyńskich herbu Poraj, Szymańskich herbu Ślepowron, Żelichowskich herbu Ciołek.

Grzegorz Maciejewski