Jeziorski

3540
jeziorski

Jeziorski/Jezierski h. Rogala

Stan obecny

W 1992 roku w Polsce by艂o 5625 os贸b nosz膮cych to nazwisko (kobiety i m臋偶czy藕ni).

Pochodzenie nazwiska

Nazwisko Jeziorski/Jezierski jest typowym polskim nazwiskiem przymiotnikowym, odmiejscowym o cechach topograficznych, utworzone tak od nazwy miejscowo艣ci, w tym konkretnym przypadku od nazwy miejscowej typu Jezioro lub Jeziory. W tym konkretnym przypadku od wsi Jeziory niegdysiejszego przysi贸艂ka wsi gminnej Zaniemy艣l, po艂o偶onej w powiecie 艣redzkim wojew贸dztwa wielkopolskiego, oraz wsi Jeziorki pod Chojnicami w bydgoskim – wzmiankowane w roku 1500.

Formy JEZIERSKI po raz pierwszy u偶yto w Wielkopolsce w roku 1400 (nom. sg.).

鈥濼est(is)Jezerski, Dobrogostius de Crzinka 1400, De Vosniki chor膮nzi Yeserski – 1409, Petrus de Ieszory… Yako Pyotrek Ieszersky iest nasz brath – 1417, Test(is) derlaus Jesersky – 1420, Dlaneyzaplacena pyenadzy za pana Jana Jeserskego… skodzen yem dzesacz grziwen – 1430, Mroczek raczil za Mycolaya, za Clunowskego, za posag Pawlowi Ieszerskemu – 1430, Yaco tho swyathczymy, yako Pauel Iessersky nye vszypal kopcza narosznego nowego – 1434, Woyslaus de pyenky erga nobilem Paulum de Y(e)szora…Yako ya nye wynowath grzywny panu Passkowy Yeszerskyemu- 1436, Paulus Ieszersky – 1438, Nobiles Jesyersky …predicity Yeszersky (generossus) – 1440, Mathias Mlanka de Oczosny erga nobilem Johannem de Boruczino…jakom ya nye wranczil Jana Boruczkyego… do Paska Yeszerskyego – 1444, Nobilis…Kula Jezersky – 1490, Tomam Geszyerski, vexilliferum Poznaniensem – 1497, Contra … dominum Thomam Ieszersky, heredem in Ieszyory…dominus Thomas Ieszyersky – 1498″.

Nazwisko w formie JEZIORSKI wzmiankowane by艂o dopiero w latach 1534, 1627, 1769, 1781 w sieradzkim, nast臋pnie w roku 1720 w kaliskim, 1788 w koni艅skim, a potem tam偶e w roku 1795. Wzmiankowane by艂o ono tak偶e w roku 1758 i 1791 w krakowskim, wywodz膮c si臋 od starszej, ale bardziej archaicznej Jezierski, do dzi艣 zreszt膮 w wi臋kszo艣ci przypadk贸w u偶ywanej, cho膰 jeszcze w roku 1891 鈥濪ziennik Pozna艅ski” zamie艣ci艂 anons o zgonie Marii hrabiny JEZIORSKIEJ z domu Morawskiej zmar艂ej w dniu 4.06.1891 w wieku lat 69 w Turwi. Spocz臋艂a w R膮biniu.

Liczba os贸b u偶ywaj膮cych nazwiska w formie JEZIERSKI jest o wiele wy偶sza, bo wynosi ona tylko w Polsce a偶 8440 os贸bWielko艣膰 populacji uzale偶niona jest od ilo艣ci rodzin, a tylko rodzin szlacheckich nosz膮cych nazwisko Jezierski/Jeziorski jest kilka:

1. Herbu Rogala, pseudonim Lehwald, wzmiankowana w Prusach w roku 1584, o kt贸rej mowa.
2. Herbu Lewald, spokrewniona z Rogalitami.
3. Herbu Wczele, wzmiankowana w Wielkopolsce.
4. Herbu Prus II i Nowina, wzmiankowana w Jeziorze w ziemi warszawskiej w roku 1409. Jedna z linii posiada prawo do tytu艂u hrabiowskiego.
5. Herbu Prus III.
6. Herbu Nowina, wzmiankowana w dobrach Jeziory Go艂膮bki w ziemi przemyskiej w roku 1782.
7. Herbu Top贸r, wzmiankowana w Wielkopolsce w roku 1584,
8. Herbu Z艂otogole艅czyk, pseudonim Go艂膮bek, wzmiankowana w ziemi lwowskiej w roku 1782.
9. Herbu 艢lepowron, wzmiankowana na Mazowszu.
10. Herbu Kamiona, w wielu艅skim.

Nie ulega kwestii, 偶e zar贸wno Rogalici jak i Lewaldowie to jedna i ta sama rodzina, jak te偶 Prusowie i Nowinowie oraz Z艂otogole艅czycy.

W艣r贸d przedstawicieli tej samej rodziny u偶ywano ro偶nych herb贸w. Dowodzi to, i偶 rodowcy ch臋tnie przyjmowali herb linii osi膮gaj膮cej sukces i po latach trudno si臋 nawet zorientowa膰, kto i z jakiej si臋 linii wywodzi. Problem ten by艂e jednym z g艂贸wnych wielu niegdysiejszych heraldyk贸w, kt贸rzy r贸d ten opracowywali.

Nie ma w膮tpliwo艣ci, 偶e forma nazwiska JEZIERSKI jest starsz膮, za艣 JEZIORSKI p贸藕niejsz膮. Doda膰 jednak trzeba, 偶e zar贸wno jedna jak i druga forma zachodzi艂y na siebie nawzajem w tych samych liniach rodowych. Bywa艂o wi臋c, 偶e Jeziorski pisa艂 si臋 Jezierski, a Jezierski pisa艂 si臋 Jeziorski.

Jedno jednak nie ulega kwestii, 偶e jest to r贸d stary i korzeniami wro艣ni臋ty w ziemi臋 wielkopolsk膮, za艣 dziejami swoimi si臋gaj膮cy pocz膮tk贸w polskiej pa艅stwowo艣ci.

Przodkowie

Jeziorski/Jezierski h. Rogala

Jeziorscy – to polski r贸d szlachecki wywodz膮cy si臋 prawdopodobnie ze wsi Jezierzyce w niegdysiejszym powiecie ko艣cia艅skim wojew贸dztwa pozna艅skiego po艂o偶onych, opodal miasta Ko艣ciana w dzisiejszym wojew贸dztwie wielkopolskim. P贸藕niej r贸d ten osiad艂 pod Chojnicami w rejonie Tucholi w bydgoskim, konkretnie we wsi Jeziorki, wzmiankowane w roku 1500.

Historyczne dzieje rodu si臋gaj膮 w czasy do艣膰 odleg艂e, bowiem a偶 w wiek XVI a przynale偶ny on jest (piecz臋tuje si臋) herbem ROGALA (Czabory, Celbarz, Jeleni Zabrz, Rogalita). Zawo艂aniem rodowym jest: Rogala! R贸d ten u偶ywa w wi臋kszo艣ci nazwiska w formie JEZIERSKI.

鈥濼arcza dwudzielna w s艂up. W polu pierwszym czerwonym z prawej r贸g jeleni srebrny o czterech porostach, w polu drugim srebrnym z lewej r贸g bawoli czerwony. W klejnocie nad he艂mem w koronie takie same rogi. Labry czerwone podbite z艂otem”.

Herb ten bywa te偶 przedstawiany w odmianach:

I. 鈥濿 prawym czerwonym polu r贸g tura srebrny, w lewym srebrnym za艣 r贸g jelenia o pi臋ciu rosochach. He艂m z labrami z pokryciem czerwonym z lewa i srebrnym z prawa, a podbiciem zapewne na odwr贸t. W klejnocie tr膮ba z rogu tura srebrna i r贸g jelenia o pi臋ciu rosochach czerwony jak w godle”.

II. 鈥瀂 prawej strony r贸g jeleni czerwony w polu bia艂ym, po lewej w polu czerwonym r贸g bawoli szary. Na he艂mie w koronie takie same rogi, lecz ustawione odwrotnie. Labry czerwone podbite srebrem”.

Niekt贸rzy heraldycy powiadaj膮, i偶 jest to r贸g tura lub 偶ubra, a ustawienie rog贸w w klejnocie identyczne w stronach jak na tarczy.

Z up艂ywem lat powstawa艂y r贸偶ne jeszcze odmiany tego herbu. Niekt贸re rodziny (Iwanowscy w orsza艅skim) na nie przedzielonej tarczy nosz膮 r贸g 艂osia a na he艂mie trzy pi贸ra strusie.

Niekt贸rzy (np. Mantenffeltowie) na he艂mie nosz膮 gryfa, inni za艣 dwa skrzyd艂a, itp.

Herb ten przeniesiono do Polski z Niemiec przez kt贸rego艣 z cz艂onk贸w rodziny Bibersztein, za czas贸w kr贸la Boles艂awa Krzywoustego, kt贸ry to w drodze powrotnej z pomorsko – pruskiej ekspedycji wojennej, zatrzyma艂 si臋 pod Raskami. Podczas polowania zdarzy艂o si臋, 偶e na jednego z jego dworzan natar艂 rozjuszony baw贸艂. Nieustraszony rycerz chwyci艂 zwierz臋 za rogi i tak silnie 艂eb skr臋ci艂, 偶e utr膮ci艂 jeden z rog贸w. Widz膮c to kr贸l, do posiadanego przez rycerza w jego herbie jednego rogu doda艂 tez drugi, jako pami膮tk臋 owego wydarzenia

Kasper Niesiecki, kolejny polski heraldyk tak opisuje ten herb:

鈥濼arcza tego herbu na dwie cz臋艣ci wzd艂u偶 przedzielona, po prawej stronie jej, powinien by膰 r贸g czerwony jeleni, w polu bia艂em, po lewej w polu czerwonym r贸g bawoli szary”.

Legenda herbowa przytoczona przez Kacpra Niesieckiego powiada, 鈥炁糴 …na to si臋 wszyscy zgadzaj膮, 偶e z Niemiec ten herb do Polski wniesiony, czy to przez Rogal贸w, czy przez Bibersztein贸w, kt贸rym zna膰 , 偶e za jakie艣 kawalerskie dzie艂o, potem drugi r贸g przydano i Rogal膮 nazwano; mia艂o to si臋 dzia膰 w roku 1109 za Boles艂awa Krzywoustego ksi膮偶臋cia polskiego, a gdy albowiem ten powraca艂 z Pruskiej i pomorskiej expedycyi, stan膮艂 pod Raskami, gdzie dla rozrywki ksi膮偶臋cej, r贸偶nego zwierza prezentowano, a mi臋dzy niemi bawo艂a, ten rozjuszony, wszystkim impetem lecia艂 na Biberszteina odwa偶nego rycerza, nic si臋 ten nieustraszy艂 m臋偶ny Bibersztein, i owszem pochwyciwszy bawo艂a za r贸g, tak mocno skr臋ci艂, a偶 r贸g mu jeden z艂ama艂; co widz膮c Krzywousty, do dawnego z przodk贸w swoich jeleniego rogu, bawoli mu w herbie przyda艂 „.

Bartosz Paprocki w swoim dziele pt.: 鈥濭niazdo cnoty” na str. 1003 – 1004 tak opisuje pocz膮tek tego herbu w Polsce:

鈥濼u masz nazwisko herbu Rogala i przydanie rogu turzego (acz niekt贸rzy powiedaj膮 zubrzego, ale tam w tej puszczy nie wiem, aby byli 偶ubrowie, tur贸w jest niema艂o, o kt贸rych w 偶adnej inszej krainie nie powiedaj膮 opr贸cz tych, co w sochaczewskim starostwie) od tego kr贸la m臋偶nego Boles艂awa Krzywoustego.

A ten ma by膰 r贸g jeleni czerwony w bia艂ym polu, r贸g turzy szry w czerwonym.

Powiedaj膮 go przyj艣膰 z Niemiec przodka tego, ale przezwisko jego tego mu broni i przywilej, kt贸ry o nim szeroko powiada: ten klejnot nada艂 ten kr贸l, jad膮c z pruskiej wojny, kt贸ra mia艂 fortunn膮 z Prusaki i z Pomorzany roku 1109″.

To powy偶szego stwierdzenia Bartosz Paprocki doda艂 jeszcze wierszowan膮 legend臋 herbow膮, poszarzaj膮c膮 nieco informacj臋 o pocz膮tkach tego herbu:

鈥濺ogala

Upatrzywszy Boles艂aw sobie czas spokojny,
Pu艣ci艂 si臋 w ma艂ym poczcie w tej tak s艂awnej wojny.
U Kaszek odpoczywa艂 tam zwierz nies艂ychany,
Cudzoziemskim zo艂nierzom by艂 okazywany.
Rycerz z domu Bibersten, widz膮c, a tur srogi,
Ma si臋 k niemu, na ostre chc膮c go porwa膰 rogi,
Skoczy, porwie ji za r贸g, o ziemie uderzy,
W tym mu s艂uga na ratunek z oszczepem przybie偶y.
Chce ji przebi膰 ku ziemi, on popu艣ci tura,
Tur si臋 porwie, 贸w z broni膮 umyka kaptura.
Baczy znowu Bibersten, i偶 si臋 ma ku niemu,
Pocz膮艂 z strony zachodzi膰 zwierzowi srogiemu.
Kr贸l patrz膮c na tak m臋偶na on臋 tragedyj膮,
A widz膮c zagniewan膮 tak srog膮 bestyj膮,
Kaza艂 zaraz ratowa膰 rycerza onego.
Rycerz, broni nie maj膮c, zabrania艂 im tego.
Upatrzywszy sobie czas, sam si臋 z turem skupi艂,
R贸g mu ze 艂ba ogromny i z ko艣ci膮 od艂upi艂.
Tur zaraz potrz膮saj膮c 艂bem szed艂 ku lasowi,
Rycerz m臋偶ny ochotnie z rogiem ku kr贸lowi,
Kt贸ry wzi膮wszy 艂askawie podarek od niego,
Darowa艂 go za klejnot im z potomstwem jego.
Nada艂 k temu kr贸l baczny wielkie osiad艂o艣ci,
Chowa艂 zaw偶dy przy sobie, nie w pod艂ej zacno艣ci”.

Tyle powiada legenda herbowa. Nie ulega jednak kwestii, 偶e herb ten istotnie przeniesiono z Niemiec do Polski przez cz艂onka rodziny Bibersztain贸w, kt贸rego rodzina wywodz膮ca si臋 od Dionizego i Lascarisa hrabi贸w z Iberszteini, osiedli艂a si臋 na Mazowszu. Poniewa偶 Ibersztein w j臋zyku niemieckim oznacza kamie艅 偶arnowy, przeto na pami膮tk臋 owego wydarzenia, dobra mu nadane nazwano 呕arnowcem. Do rodziny tej nale偶a艂y tak偶e dobra zawady, Grudowsk, Rubiesz, Nowesio艂a, Zawady i wiele innych, z kt贸rych to potem od jego potomstwa wywiod艂y si臋 inne a przynale偶ne do tego herbu rodziny.

Rogi – g艂贸wny element herbu Rogala s膮 w heraldyce symbolem si艂y, mocy i m臋stwa. W staro偶ytnych pa艅stwach, w Egipcie, Asyrii, Mezopotamii by艂y symbolem mocy boskiej.

Cz臋sto rogi stosowano jako ozdobnik he艂m贸w rycerskich.

R贸g jelenia oznacza niesta艂o艣膰 fortuny, czysto艣膰 duszy, poskromiona pod艂o艣膰, 偶al, skruch臋, m臋stwo, si艂臋 oporu oraz zr臋czno艣膰 w polowaniu.

Najstarsz膮 piecz臋ci膮 zawieraj膮ca wyobra偶enie tego herbu jest piecz臋膰komesa Wilcho (Wilk) z roku 1257, a nast臋pnie Henryka z Schildberga z roku 1296, Wincentego z Schildberga z roku 1318, Jana Samborzuca z Schildberga z roku 1326 i Macieja doktora dekret贸w, kanonika krakowskiego z roku 1367.

W 藕r贸d艂ach pisanych herb ten pojawia si臋 dopiero w roku 1400 a wzmianka o nim zawarta jest w zapisce s膮dowej.

Nazwa Rogala (i pochodne) – jest zawo艂aniem i nazw膮 imionow膮 odnosz膮c膮 si臋 do nazwy osobowej, co potwierdza i Brucnker, Polaczk贸wna, Piekosi艅ski i Semkowicz.

Herb ten wymieniany jest w 鈥濳lejnotach” Jana D艂ugosza, 鈥濴yncenich”, 鈥濩odex Bergshammar”, 鈥濨ellenwille”, 鈥濳si臋dze Brackiej 艣w. Krzysztofa na Arlbergu” oraz 鈥濰erbarzyku” Ambro偶ego.Jego wizerunek widnieje tak偶e na 艣cianie ko艣cio艂a w L膮dzie nad Warta, oraz z klejnotem na XIV wiecznym portalu ko艣cio艂a w 艢wi臋tomarzu.

Bartosz Paprocki wspomina, 偶e do rodziny tej na Mazowszu nale偶eli potomkowie Pom艣cibora dziedzica d贸br Mnachancin, kasztelana i starosty ciechanowskiego i przasnyskiego w roku 1240, tak偶e Daszko (lub Damian) Rogala wojewoda mazowiecki w roku 1250, Piotr starosta bobrownicki w roku 1340, wymieniony w przywileju Strzeleckim, oraz 艢cibor z Samchocina marsza艂ek u ksi膮偶膮t mazowieckich, ja i Marcin kasztelanowie inowroc艂awscy w latach 1402 – 1415. tak偶e Jan wojewoda mazowiecki w roku 14153 pisz膮cy si臋 z W膮grzynowa, kt贸rego c贸rka by艂a za Jakubem Boglewskim z Boglewic spod Gr贸jca a kt贸rego to potem podst臋pie zamordowa艂a.

Na zamku w Starembergu znajduje si臋 tablica kamienna z wyrytymi na艅 jelenimi rogami. Pod rytem owym widnieje napis:

鈥濪ux Albertus, jaculatus est cervum, qui hoc cornu gestabat,
unoque ictu septem vulnera inflixit; eodem temporeCervus, Venator,
equus, et canis errant sani oculo sinistro, dexatro omnes caeci.
Hoc testantor viri, foeminae, et pueri in arce Starembergensi”

R贸d ten wyst臋powa艂 g艂贸wnie w ziemi mazowieckiej, p艂ockiej i dobrzy艅skiej i be艂skiej.

Wiele jest znakomitych rodzin tego herbu. W艣r贸d nich najznamienitszymi s膮:

Kaczorowie z Raci膮偶a na Mazowszu, z nich wywodz膮 si臋 Kaczorowscy, kt贸rzy w roku 1871 uzyskali tytu艂 hrabiowski papieski.

Do herbu tego przynale偶y rodzina Mandywel pochodz膮ca od wielce mo偶nego i wp艂ywowego rodu von Ziege o przydomku Mantenffel jak i rodzina Miros艂awskich pochodz膮ca od 艁apanowskich.

R贸wnie偶 Sieci艅scy z Siecina mieszkaj膮cy w lipnowskim a z kt贸rej to rodziny pochodzi艂 Maciej w roku 1642 kasztelan wyszogrodzki, Piotr w roku 1572 kasztelan inowroc艂awski oraz Stanis艂aw w latach 1608 – 1619 biskup przemyski. Tak偶e rodzina Rogala Turskich z 艂臋czyckiego, kt贸rych gniazdem rodowym s膮 dobra Turze Rogi a z kt贸rych wywodzi si臋 Bogusz – kasztelan koni艅ski i l臋dzki w roku 1395, Feliks – w roku 1726 marsza艂ek Trybuna艂u Koronnego oraz tak偶e Feliks – w roku 1765 biskup che艂mi艅ski, w 1771 biskup 艂ucki, w roku 1790 biskup krakowski i Kazimierz – w roku 1742 marsza艂ek Trybuna艂u Koronnego.

Rodzina Zawadzkich – baronowie i hrabiowie tego rodu wywodz膮 si臋 od Bibersztein贸w. Ju偶 w wieku XIII osiedli w ciechanowskim. Z tej rodziny wywodzi si臋 Aleksander pu艂kownik i Walenty – genera艂, uczestnicy Powstania Ko艣ciuszkowskiego w roku 1794. Z rodziny tej wywodzi si臋 r贸wnie偶 kilku kasztelan贸w i Jan w latach 1642 – 1644 wojewoda parnawski.

Najznamienitszymi w rodzie byli Krasiccy, od roku 1631 nosz膮cy tytu艂 hrabiowski papieski (艢w. Pa艅stwa Rzymskiego).

Przedstawiciele tej rodziny uczestniczyli w powstaniach narodowych oraz pe艂nili wysokie urz臋dy pa艅stwowe. M.in.: Marcin – w roku 1630 wojewoda podolski oraz urodzony w Dubiecku nad Sanem, a 偶yj膮cy w latach 1735 – 1801 Ignacy Krasicki, najwybitniejszy pisarz, poeta i satyryk polskiego O艣wiecenia i biskup warmi艅ski, kt贸remu przypisano tytu艂 ksi膮偶臋cy (ksi膮偶臋 biskup warmi艅ski), a pod koniec 偶ycia arcybiskup gnie藕nie艅ski.

Do herbu tego przynale偶a艂a rodzina J贸zefa Wybickiego – autora polskiego hymnu narodowego (1786 – 1812), kapitana szwole偶er贸w Gwardii cesarza Napoleona I, kawalera cesarstwa francuskiego.

Do herbu tego przynale偶y kilkadziesi膮t polskich rodzin szlacheckich a m.in. ni偶ej wymienione:

Bajewski, Bandorski, Bech, Bechowski, Bendorski, Biberstein, Bielanowski, Bieniecki, B艂eszy艅ski, B艂o艅ski, Bolko, Bolszewski, Brzezi艅ski, Brzozowski, Brzeza艅ski, Butkowski,
Ch膮dzy艅ski, Charma艅ski, Chrzanowski, Chynowski, Cielem臋cki, Czambor, Czekanowski,
Duczmi艅ski, Dziatkowski,聽Filcz,聽Gintowd, Gnoje艅ski, G贸rski, Grunenberg, Grz臋bski,聽Harbaszawski, Hiros, Hyrosz, Hodicki,聽Iwanowski,聽Jarzecki, Jasie艅ski – Witnikowicz (nobilitacja 1597), Jutrowski, JEZIERSKI / JEZIORSKI,聽Kaczorowski, Ka艂uski, Kamie艅ski, Karniewski, Ka藕niewski, Kici艅ski (rodzina senatorska. Pius – uzyska艂 tytu艂 hrabiowski austriacki 23.04.1806, potwierdzenie w Kr贸lestwie Polskim 30.04.1818, od roku 1824 na li艣cie uprawnionych do u偶ywania tytu艂u hrabiowskiego w Kr贸lestwie Polskim, potwierdzenie w Rosji 5.07.1844), Kie艂pi艅ski, Kobrzy艅ski, Kici艅ski, Koczorowski (Kazimierz – tytu艂 papieski hrabiowski 21.04.1871), Kocie艅ski, Koczorowski, Kolczy艅ski, Koliczkowski, Kolitowski, Ko艣cie艅ski, Ko艣nie艅ski,Kosi艅ski ( Micha艂 – tytu艂 barona francuskiego 31.03.1812. dyplom 11.11.1813, od roku 1824 na li艣cie uprawnionych do u偶ywania tytu艂u barona w Kr贸lestwie Polskim, potwierdzenie Rosja 29.07.1836, 11.08.1858), Kostkiewicz, Kostrowicki, Kostrosicki, Krasicki- odmiana(rodzina senatorska. Jerzy z Siecina – tytu艂 hrabiowski SIR 1.07.1631, potwierdzenie Austria 14.03.1786, Rosja 2.06.1844, .09.1852,28.11.1866 i 1.11.1882; Kazimierz – tytu艂 hrabiowski papieski 21.04.1871), Krasowski, Kruszewski, Kummern, Kunstetter, Kurosz, Kurz膮tkowski,聽Lapanowski, Latyczy艅ski, Leszcze艅ski, Lewicki (rodzina senatorska. Samuel Albert- tytu艂 hrabiego galicyjskiego 111.019.1782), Lewoniewicz, Lichowski, Lipski, Lisonicki, Loka, Lork, Luka,聽艁apanowski, 艁aski,艁oski,聽Machci艅ski, Machi艅ski, Machnacki (Mochnacki),Mandywel, Marszewski (rodzina senatorska), Maruszewski, Milanowski, Miros艂awski, Modrzewski,聽Niczg贸rski, Niwicki, Nowicki,
Odrzywolski, Orczy艅ski, Orzechowski (rodzina senatorska), Osikowski, Osmolski, Ostrowski,聽Paczkowski, Paruszewski, Pikulski, Pilichowski (odmiana – rodzina senatorska),Pilko, Pomszewski, Popie艂owski, Pop艂awski, Potrykowski, Powalski, Powsi艅ski (odmiana),Przeciszewski, Punikiewski,聽Raszy艅ski, Radziejowski, Raykowski, R臋czajski (rodzina senatorska), Rembiewski, Rogala, Rogali艅ski, Rogalski, Rokicki, Rozwadowski, Ro偶ycki, Rudgierz, Runowski, Ry艅ski聽Sanchocino, Seroczy艅ski, Sieci艅ski (rodzina senatorska), Sierpi艅ski, Skalski, Ska艂ka, Skomowski, Skomrowski, Skulski (rodzina senatorska), S艂awkowski, S艂odziej, Sobie艣cia艅ski (Sobieszcza艅ski), Soko艂owski, Starowieyski, Swaracki, Swierski, Szczygielski,聽Targowski, Tchorzewski (rodzina senatorska), Tittmausdorff, Trembi艅ski (Adam i Franciszek – tytu艂 hrabiego galicyjskiego 2.06.1783), Tremli艅ski, Troszy艅ski, Trzylatkowski, Tschamer, Turski (rodzina senatorska), Tyran,聽Uwili艅ski,聽W膮grodzki, W膮growski, Wasilewski, W臋drychowski, W臋grzynowski, Wencki, Wens艂o, Wessel, Wirski, Witnikowicz (nobilitacja), Witu艅ski, Wybicki ( J贸zef Aleksander 艁ukasz – tytu艂 barona francuskiego 15.03.1810), Wydra偶ewski, Wylicki, Wysocki,聽Zaborowski, Zag贸rski, Zagorzycki,Zawadzki (rodzina senatorska), Zembocki,
呕arnowski, 呕ernicki.

Oczywi艣cie powy偶ej przedstawiony jest jedynie wyb贸r rodzin przynale偶nych do herbu Rogala. Zestawienie to pozwala jednak na pewn膮 orientacj臋 w艣r贸d rodowc贸w. Wszystkie te bowiem rodziny z jednego pnia si臋 wywodz膮.

Nie s膮 znane powody dla kt贸rych nie zachowa艂a si臋 tradycja zachowania informacji o dziejach rodu jak i przechowywania dokument贸w. Wyt艂umaczeniem takiego stanu rzeczy jest ewentualno艣膰 zbiegu r贸偶nych 偶yciowych trudno艣ci, powodowanych czynnikami zar贸wno politycznymi (powstania narodowe, rewolucja, wojny, zmiana granic, itp.) jak i wieloma innymi czynnikami. Sta艂e zagro偶enie i niepokoje, nie sprzyja艂y zachowaniu dokument贸w w tym aktu nobilitacyjnego a po latach wywodz膮cego szlachectwo (legitymacyjnego), kt贸rym zreszt膮 pos艂ugiwali si臋 w potrzebie wszyscy przedstawiciele rodziny. Cho膰 wykonany zapewne z naturalnego pergaminu i on musia艂 ulec zniszczeniu. Nic przecie偶 nie jest wieczne.

Oczywi艣cie w wielu liniach zachowano nie tylko dokumenty, ale i powa偶n膮 wiedz臋 historyczn膮 o rodzinie.

Mog艂o si臋 zdarzy膰, 偶e jeden z przedstawicieli rodziny, kt贸ry do tego osamotniony osiad艂 gdzie艣 w oddaleniu pewnym od pozosta艂ych krewnych i tam izolowa艂 si臋 wt贸rnie, a czasy pocz膮tku XVIII wieku przecie偶 nie by艂y spokojne, rozwija艂 swoj膮 lini臋 rodow膮 w pewnej jakby izolacji od pozosta艂ych a licznych zapewne cz艂onk贸w rodziny. Lata prze艂omu wiek贸w XIX i XX i czasy do 1945 roku, to r贸wnie偶 okres niepokoj贸w i wielu ludzkich nieszcz臋艣膰. Technizacja 偶ycia, rozw贸j przemys艂u, zmiana warto艣ci, powstania, rewolucje i wojny, to wszystko powodowa艂o, 偶e tempo 偶ycia i walka o przetrwanie powi臋ksza艂y jakby izolacj臋 poszczeg贸lnych rodzin, za艣 odleg艂o艣ci dziel膮ce 贸wczesnych Jeziorskich od centr贸w kumuluj膮cych ich najbli偶szych krewnych, pot臋gowa艂y jeszcze ten dystans. Od zachodu nadci膮ga艂o nowe…

Niegdysiejsze decyzje w艂adz pa艅stw zaborczych dotycz膮ce tzw. legitymacji szlachty, a wi臋c przedstawienia przed specjalnymi komisjami odpowiednich dowod贸w potwierdzaj膮cych szlachectwo a popartych odpowiednim stanem posiadania, wyrugowa艂y ze stanu szlacheckiego przynajmniej teoretycznie tysi膮ce rodzin zubo偶a艂ej, aczkolwiek wielce patriotycznej szlachty. Teoretycznie, bowiem szlacht膮 pozostali, utracili jednak swoje odwieczne prawa…

 

Korzenie

Najstarsze dzieje tego rodu (Rogalici) si臋gaj膮 pocz膮tk贸w pa艅stwowo艣ci polskiej, co potwierdza niejako po艣rednio przytoczona w jednym z wcze艣niejszych rozdzia艂贸w legenda herbowa.

Powiada ona, 偶e pocz膮tek temu rodowi da艂 rycerz z rodu Bibersztain贸w, a wi臋c starego rodu 艣l膮skiego, korzeniami swoimi si臋gaj膮cymi daleko w g艂膮b dziej贸w Niemiec i Europy Zachodniej. Stara to – jak wida膰 – rodzina, nic wi臋c dziwnego, 偶e i licznie rozrodzona. Osiadaj膮c na licznie nabywanych i otrzymywanych za r贸偶ne zas艂ugi publiczne dobrach, krzep艂a w 艣rodowisku dzier偶膮c wiele powa偶nych urz臋d贸w ziemskich i uczestnicz膮c tym samym w wa偶nych dla Polski wydarzeniach. Przecie偶 to r贸d rycerski, a jako taki zobligowany do s艂u偶by publicznej i wojskowej, kt贸r膮 pe艂ni艂 nieprzerwanie od wiek贸w i wielu przypadkach pe艂ni j膮 do dzi艣.

Jest to r贸d po艂udniowo – pomorski wywodz膮cy si臋 z pogranicza Wielkopolski i Pomorza, wychodz膮c z d贸br JEZIORKI po艂o偶onych ko艂o Nowej Cerekwi w dawnym wojew贸dztwie che艂mi艅skim, cho膰 nie wyklucza si臋 praprzodk贸w tego rodu w Wielkopolsce, tak偶e w dobrach Jezierzyce po艂o偶onych w powiecie ko艣cia艅skim. Tam bowiem kolejni ich dziedzice – Paruszewscy – ju偶 w XIV wieku u偶ywali herbu Rogala, a wi臋c Jaziorscy dopiero p贸藕niej osiadaj膮c na pniu nowych dobrach tucholskich przenie艣li nazw臋 rodowych d贸br na nowe. By艂 to cz臋sty w贸wczas zwyczaj.

Inni Jeziorscy osiadaj膮c w Wielkopolsce zak艂adali tam wsie, nadaj膮c im nazwy od noszonego ju偶 nazwiska przydane: Jeziory, Jezierki, Jeziorki, Jeziorsko, jak np. w sieradzkim, itp.

W okresie panowania Krzy偶ak贸w na Ziemi Che艂mi艅skiej, r贸d ten przybra艂 nazwisko von Lewald, jednak ju偶 w ko艅cu wieku XVI powr贸ci艂 do rodowego miana, zawsze jednak u偶ywaj膮c poprzedniego nazwiska jako przydomku, czym odr贸偶nia艂 si臋 od innych – nie pomorskich – ga艂臋zi rodowych.

Jedna z linii pozosta艂a przy owej niemieckiej formie herbu, pozostaj膮c przy Lewaldzie, kt贸rym to herbem do dzi艣 si臋 piecz臋tuj膮.

Z up艂ywem czasu r贸d ten migrowa艂 w rozleg艂e obszary niegdysiejszej Rzeczypospolitej osiadaj膮c w wi臋kszo艣ci przypadk贸w w Wielkopolsce (sieradzkie, kaliskie, leszczy艅skie), sk膮d cz臋艣膰 dotar艂a na Wo艂y艅 (tarnopolskie, kijowskie) i Ma艂opolsk臋 (krakowskie). Druga linia przenosz膮c si臋 na Litw臋 tam osiad艂a, tworz膮c do dzi艣 istniej膮ce gniazda tej rodziny.

Z biegiem lat linie te rozradzaj膮c si臋 dalej, izolowa艂y si臋 wzajemnie rozlu藕niaj膮c zwi膮zki rodowe i nierzadko zapominaj膮c o swoim pochodzeniu, bowiem czasy 艣wietno艣ci rodu mija艂y i wiele jego przedstawicieli ulega艂o wszechogarniaj膮cej pauperyzacji.

Oczywi艣cie w ogromnej wi臋kszo艣ci owa 艣wiadomo艣膰 rodowa istnia艂a i istnieje do dzi艣, kultywowana i z pietyzmem wielkim zachowywana dla potomnych.

By艂 to r贸d pr臋偶ny, o wielowiekowej tradycji a wi臋c zas艂u偶ony dla pa艅stwa polskiego i za zas艂ugi te sowicie nagradzany. Jego przedstawiciele pe艂nili wiele wa偶nych i odpowiedzialnych urz臋d贸w ziemskich, uczestniczyli w wojnach i byli politykami.

Za udzia艂 sw贸j w 偶yciu publicznym kraju, nie szcz臋dzenie wysi艂k贸w w jego obronie i sta艂y rozw贸j, kolejni polscy monarchowie pozostawiali Jeziorskim liczne zaszczyty i nadania, kt贸re w wielu przypadkach pozostawa艂y w r臋kach tej rodziny do roku 1945.W kilku nielicznych Jeziorscy 偶yj膮 do dzi艣, mo偶e nawet nie maj膮c 艣wiadomo艣ci nie tylko dziej贸w swego materialnego dziedzictwa, ale i pochodzenia. C贸偶, takie by艂y losy wielu polskich rodzin…

Jeziorscy/Jezierscy z linii pomorskiej

Poni偶ej przedstawiona linia genealogiczna, jest lini膮 hipotetyczn膮, opracowan膮 na podstawie najstarszych przekaz贸w 藕r贸d艂owych. Mijanie si臋 form nazwiska Jezierski lub Jeziorski jest efektem wzmiankowania w 藕r贸d艂ach takich w艂a艣nie form odnosz膮cych si臋 do konkretnych os贸b. Wynika z tego pewien galimatias, kt贸ry te偶 nale偶y zrozumie膰. Np. Micha艂 Jeziorski (1c1) zmar艂y w roku 1594 mia艂 syna Osfalta (1c1a), s臋dziego ziemskiego chojnickiego. Ten jednak u偶ywa艂 nazwiska w formie Jezierski. Ta linia te偶 do ko艅ca zestawienia u偶ywa nazwiska Jezierski. Tak samo zale偶no艣ci te wyst臋puj膮 w pozosta艂ych liniach hipotetycznych, gdzie wyra藕nie dominuje forma Jezierski.

Trudno by艂o si臋 odnie艣膰 do tego, w kt贸rym miejscu i w jakim czasie linia ta odesz艂a od formy Jezierski i czy w og贸le tej formy u偶ywa艂a. Tylko badania genealogiczne mog膮 na to pytanie odpowiedzie膰.

1/ NN Jeziorski. Z ma艂偶e艅stwa z NN pochodzi potomstwo:

1a/ Miko艂aj Jeziorski – 偶y艂 1534. Dziedzic cz臋艣ci wsi Jeziorki.

1b/ Baltazar Jeziorski – 偶y艂 1534. Dziedzic cz臋艣ci wsi Jeziorki.

1c/ Piotr Jeziorski – 偶y艂 1534. Dziedzic cz臋艣ci wsi Jeziorki. Mo偶na hipotetycznie przyj膮膰, 偶e z ma艂偶e艅stwa z NN mia艂 nw. Potomstwo. Hipotetycznie dlatego, 偶e potomstwo to mog艂o wywie艣膰 si臋 od jego ww. braci tj. Miko艂aja lub Baltazara. Nie jest to wielce istotne, bowiem wa偶nym jest to, 偶e z tego pokolenia wywodz膮 si臋 ni偶ej przedstawieni potomkowie:

1c1/ Micha艂 Jeziorski – zmar艂 w roku 1594. Z ma艂偶e艅stwa z NN Czarli艅sk膮 herbu w艂asnego pochodzi potomstwo:

1c1a/ Oswalt Jezierski – w roku 1552 s臋dzia ziemski chojnicki.

1c1b/ Kryspin Jezierski – w roku 1555 podstaro艣ci tucholski. Z ma艂偶e艅stwa z NN pochodzi potomstwo:

1c1b1/ Jerzy Jezierski – zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z NN 艁oknick膮 herbu Nieczuja, z kt贸rego to zwi膮zku pochodzi potomstwo:

1c1b1a/ Jan Jezierski.

Na ww. zamyka si臋 jego linia rodowa.

1c1b1b/ Micha艂 Jezierski – asesor s膮dowy tczewski, dziedzic d贸br Che艂my, Dobrogoszcz, Klincze i innych zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Dorot膮 Grabowsk膮 herbu Zaremba. Ze zwi膮zku tego pochodzi potomstwo:

1c1b1b1/Teresa Jeziorska – 偶y艂a 1603. Zawar艂a zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Janem Lniskim herbu Ostoja.

1c1b1b2/ Wojciech Jezierski – dziedzic d贸br Ciszewo. Z ma艂偶e艅stwa z NN pochodzi potomstwo:

1c1c1b2a/ NN Jezierska.

1c1c1b2b/ NN Jezierska.

1c1c1b2c/ NN Jezierska.

Na ww. zamyka si臋 linia Wojciecha syna Micha艂a.

1c1b1b3/ Remigian Jezierski – zm. 1730. S臋dzia ziemski tucholski. Dziedzic cz臋艣ci d贸br Che艂my. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Regin膮 Przebendowsk膮 herbu w艂asnego (pomorska rodzina hrabiowska). Ze zwi膮zku tego pochodzi potomstwo:

1c1b1b3a/ Jakub Jezierski. Z ma艂偶e艅stwa z NN pochodz膮 nie ustalone z imienia i ilo艣ci c贸rki.

1c1b1b3b/ Micha艂 Jezierski – chor膮偶y pomorski 1770. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Ann膮 Paw艂owsk膮 herbu P贸艂kozic. Ze zwi膮zku tego pochodzi potomstwo:

1c1b1b3b1/ Antoni Jezierski.

1c1b1b3b2/ Micha艂 Jezierski.

Na ww. zamyka si臋 linia Remigiana syna Micha艂a.

1c1b1b4/ Miko艂aj Jezierski – asesor s膮dowy tucholski 1676. Dziedzic d贸br Che艂my. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z El偶biet膮 Teres膮 Lnisk膮 herbu Ostoja. Ze zwi膮zku tego pochodzi potomstwo:

1c1b1b4a/ Konstanty Jezierski.

1c1b1b4b/ Remigian Micha艂 Jezierski. Kanonik gnie藕nie艅ski, oficja艂 kamie艅ski, proboszcz tucholski i chojnicki, dziedzic d贸btr Lesno i L臋dy w roku 1701.

1c1b1b4c/ Ignacy Jezierski. Zmar艂 bezpotomnie.

1c1b1b4d/ Piotr Jezierski. Zmar艂 bezpotomnie.

1c1b1b4e/ NN Jezierski.

Na tym zamyka si臋 linia Miko艂aja syna Micha艂a.

1c1b1b5/ Jan Jezierski. Pi膮ty syn Micha艂a i Doroty Grabowskiej. S膮dowy mirachowski, dziedzic d贸br Pace i Dobrogoszcz. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Jadwig膮 Chrz膮stowsk膮 herbu 艁odzia, kasztelank膮 nakielsk膮 i z ma艂偶e艅stwa tego pochodzi potomstwo:

1c1b1b5a/ Antoni Kazimierz Jezierski. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Mariann膮 Paw艂owsk膮. Ze zwi膮zku tego pochodzi potomstwo:

1c1b1b5a1/ Miko艂aj Jezierski. S膮dowy tucholski 1768 – 1771. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Konstancj膮 Powalsk膮 herbu Rogala, wdow膮 po NN Pruskim herbu Trach, z kt贸r膮 mia艂 potomstwo:

1c1b1b5a1a/ Antoni Jezierski,

1c1b1b5a1b/ Ksawery Jezierski – kanonik kujawski 1817.

1c1b1b5b/ Miko艂aj Jezierski. Zmar艂 bezpotomnie.

1c1b1b5c/ Ludwik Jezierski. Zmar艂 bezpotomnie.

1c1b1b5d/ Jan Jezierski. Zawar艂 I zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Charlott膮 von Carten herbu w艂asnego, z kt贸r膮 mia艂 potomstwo:

1c1b1b5d1/ Dorota Jezierska. Zawar艂a zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Franciszkiem Wittk Je偶ewskim herbu Lis – 1736. Dziedziczka d贸br Go艂臋biowo pod Skarszewami.

Po 艣mierci I 偶ony Jan Jezierski zawiera II zwi膮zek ma艂偶e艅ski z NN Lochnick膮 (nie ustalono herbu). Ze zwi膮zku tego pochodzi potomstwo:

1c1b1b5d2/ Micha艂 Jezierski.

1c1b1b5d3/ J贸zef Jezierski.

1c1b1b5d4/ Marianna Jezierska.

1c1b1b5d5/ Teresa Jezierska.

1c1b1b5d6/ Anna Jezierska.

1c1b1b5d7/ Eleonora Jezierska.

Na ww. zamyka si臋 linia rodowa Jana syna Jana, wnuka Micha艂a.

1c1b1b5e/ NN Jezierski, pi膮ty syn Jana i Jadwigi Chrz膮stowskiej.

Na ww. zamyka si臋 jego linia rodowa.

1c1b1b5f/ Karol Jezierski – 1723. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski a NN Chrz膮stowsk膮. Ze zwi膮zku tego pochodzi potomstwo:

1c1b1b5f1/ Jan Jezierski – pisarz grodzki che艂mi艅ski. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z NN Jeziersk膮 herbu Rogala (daleka krewna) z kt贸ra mia艂 potomstwo:

1c1b1b5f1a/ Florian Jezierski. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z NN O艣nia艂owsk膮 herbu Tr膮by, z kt贸ra mia艂 potomstwo:

1c1b1b5f1a1/ Marcin Jezierski – 1817.

1c1b1b5f1b/ Ksawery Jezierski.

1c1b1b5f1c/ Melchior Jezierski. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Antonin膮 Besiekiersk膮 herbu Pomian. Ze zwi膮zku tego pochodzi potomstwo:

1c1b1b5f1c1/ Maksymilian Jezierski.

1c1b1b5f1c2/ Jan Jezierski. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Franciszk膮 Czekiersk膮 herbu Rawicz z kt贸r膮 mia艂 potomstwo:

1c1b1b5fc2a/ Juliusz Jezierski. Wylegitymowa艂 si臋 ze szlachectwa w Kr贸lestwie Polskim w latach 1838 – 1843.

1c1b1b5f1d/ Andrzej Jezierski.

Na ww. zamyka si臋 linia rodowa Jana syna Karola.

1c1b1b5f2/ Karol Jezierski – 1780. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Mariann膮 Trembeck膮 herbu Brochwicz, z kt贸r膮 mia艂 potomstwo:

1c1b1b5f2a/ Mateusz Jezierski.

Na ww. zamyka si臋 linia rodowa Karola syna Jana.

1c1b1b6/ Melchior Jezierski – s膮dowy ziemski mirachowski, a w roku 1719 stolnik wi艂komirski. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Eufrozyn膮 Niezabitowsk膮 herbu Lubicz.

Protoplasta 鈥濴inii Kijowskiej”.

1c1b1c/ Melchior Jezierski. Dziedzic wsi Linowce 1676. Trzeci syn Jerzego i NN 艁oknickiej. Z ma艂偶e艅stwa z NN pochodzi potomstwo:

1c1b1c1/ Feliks Jezierski – zm. 1702. dziedzic d贸br Linowce i Jachowicze. Z ma艂偶e艅stwa z NN pochodzi potomstwo:

1c1b1c1a/ Aleksander Jezierski – zm. 1714. Podstoli grodzie艅ski.

1c1b1c1b/ Pawe艂 Jezierski. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Teres膮 Krzywob艂ock膮 herbu Leliwa, wdow膮 po Pawle Sadowskim herbu Na艂臋cz.

1c1b1c1c/ Kazimierz Jezierski 偶y艂 1717. Z ma艂偶e艅stwa z NN pochodzi potomstwo:

1c1b1c1c1/ Feliks Jezierski – 1764.

1c1b1c1c2/ Jan Jezierski – 1764,

1c1b1c1c3/ Micha艂 Jezierski – 1764.

1c1b1c1c4/ Wawrzyniec Jezierski – 1764.

1c1b1c1c5/ Kazimierz Jezierski – 1764.

1c1b1c1c6/ Jan Pawe艂 Jezierski, zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Regin膮 艁aszewsk膮 herbu Grzyma艂a. Z ma艂偶e艅stwa tego pochodzi potomstwo:

1c1b1c1c6a/ Micha艂 Jezierski – 1775.

1c1b1c1d/ Hieronim Jezierski.

1c1b1c1e/ Jerzy Jezierski. 呕y艂 1698. Podpisa艂 pospolite ruszenie w roku 1698. Z ma艂偶e艅stwa z NN pochodzi potomstwo:

1c1b1c1e1/ Jerzy Mateusz Jezierski. 呕y艂 1758.

Na ww. zamyka si臋 linia rodowa Feliksa, syna Melchiora, wnuka Jerzego.

1c1c/ Jerzy Jezierski. 呕y艂 1595. Protoplasta 鈥瀕inii litewskiej”

1c1d/ Micha艂 Jezierski.

1c1e/ Balcer Jezierski. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z NN Szemeta (?).

Na ww. zamyka si臋 linia rodowa Micha艂a Jezierskiego sr. syna NN, protoplasty 鈥濴inii pomorskiej”.

Jeziorscy/Jezierscy z linii Litewskiej

1. Jerzy Jezierski – zm. 1594. W roku 1584 przesiedli艂 si臋 na Litw臋, staj膮c si臋 tym samym jej protoplast膮. Z ma艂偶e艅stwa z NN pochodzi potomstwo:

1a/ Balcer Jezierski. 呕y艂 1581. Z nadania ksi臋cia Radziwi艂艂a, za udzia艂 w bitwie pod Pskowem otrzyma艂 dobra Zelwa.

1b/ Kryspin Jezierski – zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z NN Obry艅sk膮 herbu Charyton, z kt贸ra mia艂 potomstwo:

1b1/ NN Jezierska.

1b2/ NN Jezierska.

1b3/ NN Jezierska.

1b4/ NN Jezierska.

1b5/ NN Jezierska.

1b6/ NN Jezierska.

1b7/ NN Jezierska.

1b8/ Piotr Jezierski.

1b9/ Jerzy Jezierski.

Na ww. zamyka si臋 linia rodowa Kryspina syna Jerzego.

1c/ Jan Jezierski – 偶y艂 1632. Kanonik wile艅ski, elektor kr贸lewski kr贸la W艂adys艂awa IV w roku 1642 z wojew贸dztwa brzeskiego. Mia艂 potomstwo z NN:

1c1/ Barbara Jezierska. Zawar艂a I zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Ostafem Lwowiczem Buchowieckim herbu Gieysztor, za艣 po 艣mierci m臋偶a zawar艂a w roku 1606 II zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Janem Bohufa艂em herbu lis.

1d/ Pawe艂 Jezierski. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z NN Buchowieck膮 herbu Gieysztor.

Na ww. zamyka si臋 jego linia rodowa.

1e/ Jerzy Jezierski.

Na ww. zamyka si臋 jego linia rodowa.

1f/ Szymon Micha艂 Jezierski – elektor kr贸lewski kr贸la W艂adys艂awa IV w roku 1642 z wojew贸dztwa brzeskiego. Ze zwi膮zku ma艂偶e艅skiego z NN pochodzi potomstwo:

1f1/ Marcin Jezierski. Zwar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z NN Dziewa艂towsk膮 herbu Tr膮by. Ze zwi膮zku tego pochodzi potomstwo:

1f1a/ NN Jezierska,

1f1b/ NN Jezierska,

1f1c/ NN Jezierska,

1f1d/ NN Jezierska,

1f1e/ NN Jezierska,

1f1f/ NN Jezierska,

1f1g/ NN Jezierska,

1f1h/ NN Jezierska,

1f1i/ NN Jezierska,

1f1j/ NN Jezierska,

1f1k/ NN Jezierska,

1f1l/ Jan Jezierski,

1f1m/ Kazimierz Jezierski,

1f11n/ Krzysztof Jezierski,

1f1o/ Marcin Jezierski. Z ma艂偶e艅stwa z NN pochodzi potomstwo:

1f1o1/ Piotr Jezierski. Chor膮偶y nowogrodzki. Protoplasta rzekomej linii hrabiowskiej, kt贸r膮 wywi贸d艂 w roku 1817 przed Deputacj膮 Wywodow膮 mi艅sk膮. Pierwszy zacz膮艂 u偶ywa膰 tytu艂u, kt贸ry nie jest jednak pewnym, bowiem nie wymieniaj膮 go 偶adne instytucje. Prawo do tytu艂u hrabiowskiego posiada jedna z linii Jezierskich herbu Nowina. Dziedzic d贸br Czerniech贸w zakupionych od Micha艂a Wojni艂lowicza, Bojary i Klumpniki, te zakupione od Judyckiego. Z ma艂偶e艅stwa z NN pochodzi potomstwo:

1f1o1a/ Jan Jezierski – komornik Wielkiego Ksi臋stwa Litewskiego, dziedzic Czerniechowa i Uszy kt贸r膮 zakupi艂 od Wojni艂艂owicza w roku 1769. Komisarz cywilno – wojskowy nowogr贸dzki w roku 1791. Zmar艂 1804. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Urszul膮 Mitarnowsk膮 herbu Prus II, z kt贸rego to zwi膮zku pochodzi potomstwo:

1f1o1a1/ Anna Antonina Jezierska. Zawar艂a zwi膮zek ma艂偶e艅ski z NN So艂艂ohubem herbu Prawdzic.

1f1o1a2/ Micha艂 Jezierski. Zmar艂 bez偶ennie i bezpotomnie.

1f1o1a3/ Tadeusz Jezierski. Dziedzic Bas艂awic. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z NN Wojni艂艂owicz herbu Syrokomla, z kt贸rego to zwi膮zku pochodzi potomstwo:

1f1o1a3a/ Otton Jezierski – ur. 1799. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Adel膮 Burthaire de Verny herbu w艂asnego. Z ma艂偶e艅stwa tego pochodzi potomstwo:

1f1o1a3a1/ Franciszek Jezierski – ur. 1823.

1f1o1a4/ Stanis艂aw Jezierski – zm. 1845. Kawaler Malta艅ski – 1789. Dziedzic d贸br Nowy Dw贸r. Zawar艂 I zwi膮zek ma艂偶e艅ski z NN Malinowsk膮 herbu Pob贸g, z kt贸rego to zwi膮zku pochodzi potomstwo:

1f1o1a4a/ Pamela Jezierska. Zawar艂a zwi膮zek ma艂偶e艅ski z baronem NN Rempel herbu w艂asnego.

Po 艣mierci I 偶ony Stanis艂aw Jezierski w roku 8 w Zauszu zawar艂 II zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Virgini膮 d Mory herbu w艂asnego. Ze zwi膮zku tego pochodzi potomstwo:

1f1o1a4b/ Leon Jezierski – ur. 1819 – zm. 1862. Dziedzic d贸br Mo艂czany na Podolu od roku 1856. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Mari膮 Gumowsk膮 herbu Rola, c贸rk膮 Jakuba i El偶biety Zadarnowskiej herbu Sulima, z kt贸r膮 mia艂 potomstwo:

1f1o1a4b1/ Zofia Jezierska – zm. 1888. W roku 1881 zawar艂a zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Boles艂awem Bia艂kowskim herbu Biberstein z Pasynek.

1f1o1a4b2/ Karolina Jezierska. Zawar艂a zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Bronis艂awem d`Ersville herbu w艂asnego.

1f1o1a4b3/ Maria Jezierska.

1f1o1a5/ Tomasz Jezierski. Pi膮ty syn Jana i Urszuli Mitarnowskiej. Legitymowa艂 si臋 ze szlachectwa w Cesarstwie Rosyjskim w roku 1832.

1f1o1a6/ NN Jezierska. Zawar艂a zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Karolem Morawskim herbu Na艂臋cz.

Na ww. zamyka si臋 linia rodowa Jana, syna Piotra, wnuka Marcina.

1f1o1b/ Krzysztof Jezierski. Drugi najm艂odszy syn Piotra.

Na ww. zamyka si臋 linia genealogiczna tej linii rodowej.

1f1o2/ Barbara Jezierska. Drugie dziecko Marcina syna Marcina.

1f1o3/ Dorota Jezierska. Ostatni potomek Marcina.

Na ww. zamykaj膮 si臋 ich linie rodowe.

1g/ NN Jezierska. Si贸dme dziecko Jerzego, protoplasty 鈥濴inii Litewskiej”. Zawar艂a zwi膮zek ma艂偶e艅ski z NN Hamszeyem herbu Suchekomnaty.

1h/ NN Jezierska,

1i/ NN Jezierska,

1j/ NN Jezierska.

Na ww. zamyka si臋 wyw贸d genealogiczny potomk贸w Jerzego Jezierskiego protoplasty 鈥濴inii Litewskiej”, syna Micha艂a wnuka Piotra.

Jeziorscy/Jezierscy z linii kijowskiej

1/ Melchior Jezierski – s膮dowy ziemski mirachowski, a w roku 1719 stolnik wi艂komirski. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Eufrozyn膮 Niezabitowsk膮 herbu Lubicz. Ze zwi膮zku tego pochodzi potomstwo:

1a/ Micha艂 Jezierski – s膮dowy mirachowski, deputat na Trybuna艂 Koronny w 1768 roku. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Barbar膮 Czarli艅sk膮 herbu w艂asnego. Ze zwi膮zku tego pochodzi potomstwo:

1a1/ Jan Jezierski – 偶y艂 1780. S臋dzia ziemski tucholski, pose艂 pomorski na sejm w 1764 roku. Z ma艂偶e艅stwa z NN pochodzi potomstwo:

1a1a/ Micha艂 Jezierski – 偶y艂 1788. Chor膮偶y pomorski, komendant korpusu Granowskiego i ksi臋cia Czartoryskiego. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Rozali膮 Obr臋bsk膮 herbu Ostoja. Ze zwi膮zku tego pochodzi potomstwo:

1a1a1/ Leonard Teodor Jezierski – 偶y艂 1769 Miko艂ajew. Dziedzic d贸br Pietrasz贸wka w powiecie skwirskim. Legitymowa艂 si臋 ze szlachectwa w roku 1817 przed Deputacj膮 Wywodow膮 Kijowsk膮. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Aniel膮 Podhorsk膮 herbu Brodzic. Z ma艂偶e艅stwa tego pochodzi potomstwo:

1a1a1a/ Urban Adam Mieczys艂aw Jezierski – ur. 1815 W艂odarka.

1a1a2/ Nazaliusz Celestyn Jezierski – 偶y艂 1783 Tetyj贸w. Legitymowa艂 si臋 ze szlachectwa w roku 1817 przed Deputacj膮 Wywodow膮 Kijowsk膮. Z ma艂偶e艅stwa z NN pochodzi potomstwo:

1a1a2a/ Micha艂 Jezierski – wywi贸d艂 si臋 ze szlachectwa w roku 1833.

1a1a2b/ Edward Jezierski – wywi贸d艂 si臋 ze szlachectwa w roku 1833. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Letycj膮 Boreyko herbu w艂asnego. Ze zwi膮zku tego pochodzi potomstwo:

1a1a2b1/ Adam Jan Witalis Jezierski – ur. 1831 Stawiszcze. Udowodni艂 szlachectwo w latach 1855 – 1859.

1a1a2b2/ Boles艂aw Jezierski – ur. 1834 Pik贸w. Udowodni艂 szlachectwo w latach 1855 – 1859.

1a1b/ Nepomucen Jezierski – 偶y艂 1817.

1a1c/ J贸zef Jezierski – 偶y艂 1817.

1a1d/ Fryderyk Jezierski – 偶y艂 1820. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Jadwig膮 Piorunowsk膮 herbu Poraj. Z ma艂偶e艅stwa tego pochodzi potomstwo:

1a1d1/ Ignacy Jezierski – 偶y艂 1873 Winnica.

1a1d2/ Micha艂 Jezierski – 偶y艂 1873 Winnica.

1a1d3/ Stanis艂aw Jezierski. Z ma艂偶e艅stwa z NN pochodzi potomstwo:

1a1d3a/ J贸zef Jezierski. Z ma艂偶e艅stwa z NN pochodzi potomstwo:

1a1d3a1/ Tomasz Jezierski. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Mariann膮 Zieli艅sk膮 herbu Sas. Ze zwi膮zku tego pochodzi potomstwo:

1a1d3a1a/ Wojciech Tomasz Jezierski. Urz臋dnik w Warszawie. Wylegitymowa艂 si臋 ze szlachectwa w Kr贸lestwie Polskim w roku 1853.

1a1d3a2/ Antoni Jezierski. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Tekl膮 Czerniejewsk膮 hebru Korczak. Z ma艂偶e艅stwa tego pochodzi potomstwo:

1a1d3a2a/ Edward Maksymilian Jezierski. Wylegitymowa艂 si臋 ze szlachectwa w Kr贸lestwie Polskim w roku 1851.

1a1d3a2b/ Franciszek Jezierski. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Jadwig膮 Rogalsk膮 herbu Rogala. Z ma艂偶e艅stwa tego pochodzi potomstwo:

1a1d3a2b1/ Feliks Sylwester Jezierski. Urz臋dnik g贸rniczy w Pankach. Wylegitymowa艂 si臋 ze szlachectwa w Kr贸lestwie Polskim w roku 1853.

1a1d3a2b2/ Marcin Jezierski. Dziedzic d贸br Soczewka w guberni mi艅skiej. Wylegitymowa艂 si臋 ze szlachectwa w Kr贸lestwie Polskim w roku 1859. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Katarzyn膮 Domeyko herbu w艂asnego. Z ma艂偶e艅stwa tego pochodzi potomstwo:

1a1d3a2b2a/ Edward Jezierski. Wylegitymowa艂 si臋 ze szlachectwa w Kr贸lestwie Polskim w roku 1859.

1a1d3a2c/ Wac艂aw Jezierski. Z ma艂偶e艅stwa z NN pochodzi potomstwo:

1a1d3a2c1/ Anastazy Bonifacy Jezierski. Wylegitymowa艂 si臋 ze szlachectwa w Kr贸lestwie Polskim w roku 1839.

1a1d4/ Helena Jezierska – zmar艂a bezpotomnie.

1a1d5/ Jan Jezierski. By艂 ksi臋dzem katolickim.

Na ww. zamyka si臋 wyw贸d genealogiczny potomk贸w Fryderyka, syna Jana, wnuka Micha艂a, prawnuka Melchiora i Eufrozyny Niezabitowskiej, protoplast贸w 鈥濴inii Litewskiej”.

Jest to oczywi艣cie schemat jednej, g艂贸wnej linii rodowej. Ww. mieli zapewne jeszcze liczne rodze艅stwo, kt贸rych potomkowie do dzi艣 kreuj膮 ci膮g dalszy tej linii. Nie spos贸b jednak na podstawie szcz膮tkowych informacji utworzy膰 pe艂ne ci膮gi genealogiczne, bowiem te wymagaj膮 precyzyjnych bada艅 genealogicznych. Powy偶sze dane zosta艂y odtworzone na podstawie informacji zachowanych w og贸lnie dost臋pnych publikacjach tematycznych. Ich enigmatyczno艣膰 wynika z niewielkiej ilo艣ci 藕r贸de艂. S膮 one jednak jedyne i wiarygodne, oparte bowiem na 藕r贸d艂ach dzi艣 ju偶 w wi臋kszo艣ci przypadk贸w nieistniej膮cych, ale niegdy艣 zinwentaryzowanych i posiadaj膮cych numeracj臋 akt zespo艂贸w archiwalnych, niestety w wyniku dzia艂ania II wojny 艣wiatowej, dzi艣 ju偶 nieistniej膮cych. Mimo to wi臋kszo艣膰 偶yj膮cych dzi艣 potomk贸w 鈥濴inii Litewskiej” mo偶e od wywodu niniejszego wyprowadzi膰 swoje pokrewie艅stwo.

Jeziorscy/Jezierscy z linii krakowskiej

1/ Miko艂aj Jezierski. 呕y艂 1670.

2/ Micha艂 Jezierski. 呕y艂 1695.

3/ Wojciech Jezierski. 呕y艂 1690. Z ma艂偶e艅stwa z NN pochodzi potomstwo:

3a/ Tucho艂ka Jezierski. 呕y艂 1700. Dziedzic d贸br Zalesie. Z ma艂偶e艅stwa z NN pochodzi potomstwo:

3a1/ W艂adys艂aw Jezierski – zm. 1752 Zakluczyn. S膮dowy ziemski tucholski. Elektor kr贸la Augusta III. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski NN Krzeczowsk膮 herbu Korczak. Z ma艂偶e艅stwa tego pochodzi potomstwo:

3a1a/ J贸zef Jezierski.

3a1b/ Kazimierz Jezierski. 呕y艂 1768. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Barbar膮 Mi艂kowsk膮 herbu 艢lepowron. Z ma艂偶e艅stwa tego pochodzi potomstwo:

3a1b1/ Marcin Jezierski.

3a1b2/ Wac艂aw Jezierski.

3a1b3/ Wojciech Jezierski.

3a1c/ Wojciech Jezierski. 呕y艂 1765. Zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Joanna Koc herbu D膮browa. Z ma艂偶e艅stwa tego pochodzi potomstwo:

3a1c1/ Adam Jezierski.

3a1c2/ J贸zef Jezierski.

3a1d/ Tomasz Jezierski. Zawa艂 I zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Petronel膮 NN. Ze zwi膮zku tego pochodzi potomstwo:

3a1d1/ Jan Nepomucen Jezierski.

3a1d2/ J贸zef Antoni Jezierski – ur. 1770 Biskupice.

Po 艣mierci I 偶ony Tomasz Jezierski zawar艂 II zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Katarzyn膮 W贸jcick膮 herbu Rawicz. Z ma艂偶e艅stwa tego pochodzi potomstwo:

3a1d3/ Ignacy Jezierski. 呕y艂 1806. Dziedzic cz臋艣ci d贸br Tymowa.

3a1e/ Andrzej Jezierski. 呕y艂 1752. Podczaszy wiski. W roku 1763 rotmistrz wojew贸dztwa krakowskiego. Dziedzic od roku 1767 cz臋艣ci d贸br Wojakowa. W roku 1770 podczaszy wende艅ski. Zmar艂 w roku 1794. Zawar艂 I zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Konstancj膮 Mi艂kowsk膮 herbu 艢lepowron. Ze zwi膮zku tego pochodzi potomstwo:

3a1e1/ J贸zef Walenty Jezierski – ur. 1757. Dziedzic cz臋艣ci Limanowej w 1794 i od roku 1799 d贸br Sowliny i Czachorszczyzny.

3a1e2/ Marianna Jezierska. Zawar艂a I zwi膮zek ma艂偶e艅ski z NN Pieni膮偶kiem herbu Odrow膮偶, za艣 po 艣mierci m臋偶a II zwi膮zek ma艂偶e艅ski NN Dunikowskim herbu Abdank.

Po 艣mierci 偶ony Andrzej Jezierski w roku 1763 zawar艂 II zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Helen膮 Niekursk膮 ( nie ustalonego herbu).

3a2/ Konstanty Jezierski. Kolejny syn Tucho艂ki Jezierskiego. S臋dzia ziemski tucholski 1696.

3a3/ Ludwik Jezierski. Elektor kr贸la Augusta III, brat W艂adys艂aw i Konstantego.

Na ww. zamka si臋 wyw贸d genealogiczny przedstawiaj膮cy t臋 lini臋 genealogiczn膮.

Hrabiowie Rogala Lewald-Jezierscy

Janusz Lewald-Jezierski opracowa艂 graficzn膮 genealogi臋 Jezierskich kilku linii. Zobacz ss.gif (829 bytes)Jezierscy (plik pdf).

Dobra rodowe i wa偶niejsi przedstawiciele

Jeziorscy / Jezierscy jako stara, zamo偶na i do艣膰 liczna rodzina posiadali wiele d贸br. Wi臋kszo艣膰 z nich dzier偶yli przez d艂ugie lata, przekazuj膮c je potomnym z pokolenia na pokolenia.

Liczne migracje i nadania kr贸lewski powodowa艂y, 偶e osiadali w wielu regionach Rzeczypospolitej, nierzadko z daleka od swoich w艂a艣ciwych linii rodowych asymiluj膮c si臋 tam w艣r贸d krewniak贸w z innych linii a nawet herb贸w. Dlatego te偶 tak trudno jest wysublimowa膰 w tej rodzinie wiele posiad艂o艣ci, kt贸rymi Jezierscy obracali przez wieki.

Poni偶ej zostan膮 wymienione jedynie te, kt贸re uda艂o si臋 ustali膰 na podstawie przekaz贸w literackich, bowiem w opracowaniu niniejszym nie podejmowano bada艅 hipotecznych. Nie ta skala przedsi臋wzi臋cia.

Poza wymienionymi w opiach i wywodach genealogicznych posiad艂o艣ciami znajduj膮cych si臋 w posiadaniu Jezierskich herbu Rogala, warto przedstawi膰 je ponownie w pewnym chronologicznym jakby zestawieniu, jak i te, kt贸re w rozdzia艂ach poprzednich pomini臋to z r贸偶nych zreszt膮 powod贸w. Z tych za艣 najpowa偶niejszym by艂 brak mo偶liwo艣ci ustalenia konkretnych w艂a艣cicieli.

A oto 贸w wykaz d贸br oraz miejscowo艣ci z kt贸rymi rodzina ta by艂a zwi膮zana:

– JEZIORKI w chojnickim ko艂o Nowej Cerekwi – gniazdo rodowe,
– Jezierzyce w ko艣cia艅skim XIV w.,
– Jezierzyce w che艂mi艅skim XIV w.,
– Zalesie w chojnickim 1690,
– Pszcz贸艂ki w pomorskim 1767,
– Wysoka w starostwie Nowe,
– Wojakowa w krakowskim 1736,
– Tymowa w krakowskim 1806,
– Limanowa w krakowskim 1794,
– Sowliny w krakowskim 1799,
– Czachurszczyzna w krakowskim 1799,
– G贸ry w kaliskim 1864,
– Wronki – bez w艂asno艣ci,
– Czarnk贸w – bez w艂asno艣ci,
– Szyman贸w – bez w艂asno艣ci 1900,
– Zelwa na Litwie 1581,
– Czerniech贸w na Litwie 1740,
– Bojary na Litwie 1740,
– Klumpniki na Litwie 1740,
– Usza na Litwie 1769,
– Bas艂awice na Litwie 1799,
– Nowy Dw贸r na Litwie 1789,
– Zausze na Litwie 1818,
– Mo艂czany na Podolu 1856,
– Che艂my w pomorskim 1663,
– Dobrogoszcz w pomorskim 1663,
– Klincze w pomorskim 1663,
– Lesno w Wielkopolsce 1701,
– L臋dy w Wielkopolsce 1701,
– Go艂臋biowo w Wielkopolsce 1736,
– Pietrasz贸wka w skwirskim 1817,
– Dru偶y艂贸w w pi艅skim 1713,
– Ciszewo w pomorskim 1715,
– Janowice w kujawskim 1843,
– Panki w cz臋stochowskim1853,
– Soczewki w mi艅skim 1853,
– Linowce na Litwie 1676,
– Zdzit贸w na Litwie 1758.
– Kielce – bez w艂asno艣ci 1857,
– Rac艂awki w pomorskim (k. Chojnic) XVI w.,
– St臋偶yca w kartuskim XVI w.,
– D膮br贸wka w kaliskim 1723,
– Janowice w brzeskim 1811,
– Siutkowo w radziejowskim 1836,
– Rach贸w w kra艣nickim 1814,
– Herby w cz臋stochowskim 1848,
– Blachownia w cz臋stochowskim 1850,
– Jeziorki w sieradzkim 1534,
– Turwia w pozna艅skim 1891,
– Jeziorsko w sieradzkim 1748,
– Chrostowizna w koni艅skim 1788,
– Ligota w krakowskim 1758,
– Roman贸w na Wo艂yniu 1930,
– W贸lka na Wo艂yniu 1930,
– 呕alin na Wo艂yniu 1930,
– Klempie G贸rne w krakowskim 1930,
– Gliny Ma艂e w krakowskim 1930,
– Jeziorzany w krakowskim 1930,
– S艂omiany na Litwie 1751,
– Kotlina na Litwie 1751.

Oczywi艣cie ten wykaz nie wyczerpuje ca艂ego stanu posiadania i obrotu nieruchomo艣ciami jakie mieli i maja nadal Jeziorscy/Jezierscy herbu Rogala. Jest to po prostu wykaz orientacyjny dla cel贸w ustale艅 historycznych.

W艣r贸d przedstawicieli tego rodu wielu z nich by艂o lud藕mi znacznymi, wyra藕nie wybijaj膮cymi si臋 ponad przeci臋tno艣膰. Warto wi臋c i w tym przypadku przedstawi膰 ow膮 plejad臋 rodowc贸w w pewnym jakby zestawieniu. Pozwoli to unaoczni膰 nie tylko ich pozycje ale i aktywno艣膰 spo艂eczn膮:

– Oswald Jezierski – s臋dzia ziemski chojnicki 1552,
– NN Jezierski – s臋dzia ziemski tucholski 1555,
– Kryspin Jezierski – podstaro艣ci tucholski 1555,
– Miko艂aj Jezierski – miecznik ziem pruskich, elektor kr贸la Micha艂a Korybuta Wi艣niowieckiego z wojew贸dztwa che艂mi艅skiego,
– Micha艂 Jezierski – archidiakon i oficja艂 kamie艅ski 1695,
– Wojciech Jezierski – s臋dzia ziemski tucholski 1695,
– Konstanty Jezierski – s臋dzia ziemski tucholski 1696, pose艂 na konwokacj臋 1696,
– W艂adys艂aw Jezierski – sadowy ziemski tucholski, elektor kr贸la Augusta III,
– Ludwik Jezierski – elektor kr贸la Augusta III.
– Jan Jezierski – s膮dowy ziemski mirachowski i pose艂 艣wiecki.
– Micha艂 Jezierski – podwojewodzi pomorski, pose艂 powiatu gda艅skiego, elektor kr贸la Stanis艂awa Augusta, s臋dzia grodzki 1763, chor膮偶y pomorski 1765, rotmistrz tucholski 1765, chor膮偶y malborski 1768, chor膮偶y pomorski 1770.
– Kazimierz Jezierski – 艂owczy wende艅ski 1764,
– Jan Pawe艂 Jezierski – s臋dzia ziemski tucholski 1765,
– Jan Jezierski – regent 1764, pisarz grodzki che艂mi艅ski 1766,
– Miko艂aj Jezierski – s膮dowy ziemski tucholski,
– J贸zef Jezierski- s膮dowy ziemski cz艂uchowski 1767,
– Karol Jezierski – regent ziemski pomorski 1767, so艂tys w Wysokiej, regent ziemski morachowski,
– Jan Jezierski – so艂tys Starego Miasta 1774,
– W艂adys艂aw Jezierski – asesor sejmiku proszowickiego 1736,
– Andrzej Jezierski – podczaszy wiski, rotmistrz wojew贸dztwa krakowskiego 1763, podczaszy wende艅ski 1770,
– Apolinary Jezierski – doktor medycyny we Wronkach 1826,
– Jan Jezierski – elektor kr贸la W艂adys艂awa IV z wojew贸dztwa brzeskiego,
– Micha艂 Szymon Jezierski – elektor kr贸la W艂adys艂awa IV z wojew贸dztwa brzeskiego,
– Micha艂 Leon Jezierski – elektor kr贸la Micha艂a Korybuta Wi艣niowieckiego z ziemi drohickiej a w roku 1672 elektor z wojew贸dztwa brzesko – litewskiego,
– Stanis艂aw Jeziorski – w roku 1672 elektor kr贸lewski z wojew贸dztwa brzesko – litewskiego,
– Jerzy Jezierski – podczaszy s艂onimski 1693,
– Aleksander Jezierski – podstoli grodzie艅ski 1707,
– Jan Jezierski – rotmistrz orsza艅ski 1762,
– Jan Jezierski – kanonik katedralny wile艅ski,
– Piotr Jezierski – chor膮偶y nowogr贸dzki, pierwszy u偶ywaj膮cy w tej rodzinie tytu艂u hrabiowskiego,
– Jan Jezierski – komornik Wielkiego Ksi臋stwa Litewskiego 1769, komisarz cywilno – wojskowy nowogrodzki,
– Stanis艂aw Jezierski – Kawaler Malta艅ski 1789,
– Micha艂 Jezierski – asesor s膮dowy tczewski,
– Miko艂aj Jezierski – asesor sadowy tucholski 1701,
– Remigian Jezierski – s臋dzia ziemski tucholski 1716,
– Micha艂 Jezierski – chor膮偶y pomorski,
– Ksawery Jezierski – kanonik kijowski 1817,
– Jan Jezierski – pisarz grodzki che艂mi艅ski 1800,
– Melchior Jezierski – stolnik wi艂komirski 1770,
– Micha艂 Jezierski, komendant Korpusu Granowskiego i ksi臋cia Czartoryskiego,
– Remigian Micha艂 Jezierski – archidiakon i oficja艂 kamieniecki, proboszcz tucholski i chojnicki, sekretarz kr贸lewski 1701,
– Balcer Jezierski – marsza艂ek dworu ksi臋cia Radziwi艂艂a,
– Jan Jezierski – regent grodzki kowalski,
– Wojciech Tomasz Jezierski – adiunkt Policji Wykonawczej przy Urz臋dzie Lekarskim 1853,
– Feliks Sylwester Jakub Jezierski – magazynier Zak艂ad贸w G贸rniczych w Pankach ko艂o Cz臋stochowy,
– Piotr Jezierski – miecznik 艂ukowski 1770.

Jest to r贸wnie偶 jedynie fragment wielowiekowych dziej贸w rodziny. Przedstawiony jednak powy偶ej materia艂 艣wiadczy o rodzie, jego posadowieniu w realiach spo艂eczno – politycznych kraju, oraz o jego patriotyzmie. Jest wst臋pem do dalszych bada艅. Pozwala jednak na pewn膮 orientacj臋 艣rodowiskow膮 i obszar i zasi臋g urz臋d贸w z jakimi rodzina by艂a zwi膮zana.

Podsumowanie

艁膮cznie 14 pokole艅 Jeziorskich, potomk贸w Micha艂a w 鈥瀕inii pomorskiej” i tylko do polowy wieku XIX. Ich przodkowie z 鈥瀕inii wielkopolskiej”, oraz krewni z 鈥瀕inii litewskiej”, 鈥瀔rakowskiej” i 鈥瀔ijowskiej” zostali tu r贸wnie偶 zasygnalizowani, jednak z uwagi na brak powi膮za艅 dowodowych, nie omawiano ich bez dowodzenia zwi膮zk贸w bezpo艣rednich. Pokrewie艅stwo wszystkich wymienionych tu Jeziorskich jest przecie偶 bezsprzeczne.

Czterna艣cie pokole艅! Prawie pi臋膰 wiek贸w tej niebanalnej przecie偶 rodziny. My艣l臋, 偶e to powa偶ne osi膮gni臋cie. Nawi膮zuj膮c za艣 do hipotetycznych zwi膮zk贸w wszystkich linii wywodz膮c je od wspomnianych wy偶ej braci Miko艂aja i Baltazara Jeziorskich, wzmiankowanych w roku 1534 we wsi Jeziorki, oraz wyprowadzaj膮c ci膮g genealogiczny tych linii od po艂owy wieku XIX do chwili obecnej, nale偶a艂oby dopisa膰 jeszcze – mimo wielu luk – jeszcze kilka pokole艅 oko艂o siedmiu pokole艅!

Przedstawieni powy偶ej Jeziorscy w wi臋kszo艣ci przypadk贸w nie mieli szans na to, by mogli przedstawi膰 swoje biogramy. Nie tworzono przecie偶 tyle co dzi艣 dokument贸w. I tak jednak to, co zosta艂o tu zapisane, pozwala na odtworzenie przynajmniej we fragmentach ich dziej贸w oraz pozostawienie potomnym prawdziwego chyba wizerunku.

Analizuj膮c migracje Jeziorskich wyra藕nie wida膰, i偶 przedstawiciele wszystkich omawianych tu linii znali si臋 wzajemnie, a przynajmniej 艣wiadomi byli istnienia swoich dalszych krewnych. Stosunki mi臋dzy nimi musia艂y by膰 do艣膰 bliskie, skoro przenikali si臋 oni wzajemnie.

Dowodem na to s膮 wykazane tu silne tradycje rodowe i 艣wiadomo艣膰 przynale偶no艣ci stanowej.

Wielkopolskie materia艂y genealogiczne i hipoteczne

7451 (Dziennik Pozna艅ski) 1891

Maria hr. Jeziorska z/d Morowska 4/VI. 鈥 l. 69. Eksp. z Turwi do R膮binia. M膮偶, c贸rka i wnuki (nr 126)

4762 (Nr. 335a) 1534

G. Bernard Grocholski, dziedzic cz臋艣ci wsi Jeziorki siedlisko ca艂e „Obora” mi臋dzy 艂anami Miko艂aja i Baltaz. Jeziorskich bci rodz. z I i Piotra Jezierskiego z II we wsi Jeziorki p. kc. za 2 siedl. ib. wymienia z tymi偶 J-imi (f. 184v)

5974 (Nr. 185/189) 1748

Konstancja Radoli艅ska, c. o. Jana Kolumny z Walewic Walewskiego, chor膮偶ego sieradz., do偶yw. stwa warckiego za Kons. Kr贸l. ced. W艂adys艂awowi Biernackiemu 艣cie g臋bickiemu (Kons. dat. 1748. 1/X) (. 257v). Ta偶 Konstancja z I i W艂ad. B. dz. d. Ostr贸w i Jeziorsko w woj. sier. z II kontr. sprzed. tych d贸br s. v. 40. 000 z艂p. (f. 258) on jej te dobra sprzed. (f. 258v)

—–
6606 (Nr. 206/ 208) 1766

Ignacy Sokola z Ga艂czyna Ga艂czy艅ski, ol. Tom. G. z Estery Rado艅skiej syn, Piotra, Onufrego, Cypriana i Filipiny, braci i si贸str mi臋dzy sob膮 rodz. ma艂ol. G-ich opiekun z I i Kunegunda Ga艂czy艅ska, 偶. Ignacego Samek Gliszczy艅skiego starosty pasierbowskiego, z II kontr. zastawu wsi Jeziorsko i Ostr贸w w p. sieradz. (f. 92v)

—–
6801 (Nr. 209/ 213) 1769

FrAnciszek Korabita z Ostrowa Ostrowski burgrabia subdelegat gr. sier., s. o. Mateusza K. O. z ol. Konstancji Czartkowskiej, w im. sw. oraz Franciszki, El偶biety, i Antoniny panien OO. si贸str swych rodz. (ur. z Czartk.) po 鈥 bp. ol. Marianny z O. Mantyckiej, obok Wiktora O. stryja zezn. rodz. i Franciszki z O. Jeziorskiej, zezn. ciotki rodzonej, spadkobierca kwit. Franciszka Kozabit臋 Chociszewskiego, s. o. Anton. Ch. z ol. Anny Ostrowskiej z cz臋艣ci przypad. na zezn. i siostry z s. oryg. 500 z艂p. 1726 r. przez rodzic贸w tego偶 Ch-go dziedzic贸w Chociszewa w woj. sieradzkim spadkobiercom ol. Marianny z O. Mantyckiej zapis. (f. 27v)

—–
7660 (Nr. 221) 1781

Stanis艂aw Karwosiecki, s. o. J贸zefa K. i Marianny z Jeziorskich 1-o v. zrodzony z I i Wiktor i Aleksander ss. o. J贸zefa i Agnieszki z Kli艅skich Karwosieckich ma艂偶. 2-o v. zrodz. z II kwit. si臋 (f. 387v)

—–
8338 (Nr. 228) 1788

Kasper Kiedrzy艅ski, d. Zdzenice czyli cz臋艣膰 g艂贸wn膮 w tych dobrach w p. koni艅. dziedzic, cz-i ib.: Chrostowizna od Rozalii 偶. Aleks. Jeziorskiego i Ma艂gorzaty 偶. Anton. Porczy艅skiego dzia艂aj膮cych w tow. m臋偶贸w i Karola G艂odkowskiego dziedzica d. Laskowca wuja 1773. 13/9, II-g膮 od Wojc. Ciesielskiego „Skrzeczyzna” zw. 1774. 5/7., III-a od Szymona Mieczka Zdzenickiego zw. „Mieczkowizna”, 1774. 23/6., IV od Franciszka Stawskiego, te偶 zw. „Mieczkowizna” 1774. 25/6., V-a od J贸zefa Zdzenickiego zw. „Bachowizna” 1775. 26/6., VI od Wojc. Gosiorowskiego zw. „Mieczkowizna” 1778. 1/6., VII od Anton. Zdzenickiego zw. „Podlesianka” 1787. 19/4, VIII od Konst. Zdzenickiego 1781. 21/4. zw. „Miko艂ajewizna” s. „Bachowizna” Wojciechowi Gocza艂kowskiemu za 31. 000 i 50 z艂. w. por臋kaw. sprzed.; Rozalja Raszewska 偶. Wojc. G.; ol. Antoni G. dz. Kociug 偶y艂 1778 (f. 456)

6562 (Nr. 294) 1627

Wojciech S艂awianowski, s. o. Piotra Karssa S艂., z ol. Reginy Jeziorskiej, pw. Hieronimowi Bronikowskiemu w spr. wywodu Stanis艂awa uzurp. nazw. S艂aw., dzier偶awcy Lulina od klana przem臋c. Jakuba Rostworowskiego (f. 401)

—–
10337 (Nr. 328) 1758

Anna Twardowska panna, c. o. Chryzostoma Tw. z ol. Anny Jeziorskiej, spadkob. rodzic贸w, mianuje plentem Wojciecha Zaborowskiego do sukcesji po matce w dobrach Ligota wojew. krakowskiego, (f. 25v)

7687 (Nr. 164) 1786

Dzia艂y Poni艅skich. Adama i Kaliksta. Siostry ich: Eleonora, panna, Ludwika 偶. Bierzy艅skiego klana 偶ytomier. i Apolonia. Podskarbi: m. Wrze艣nia, wsi: Soko艂owo, Sz艂omowo, Psary, Marzelewo, Zawodzie, Ob艂oczkowo, Bierzglinko, Nadarzyce, os. Opieszyno, Wodniki, Dromliska puste w pp. pyzdr. i gn. w cenie 450. 000 z艂p. Szef, brat m艂odszy – maj. Jeziorska ca艂a tj. wsie: Jeziora W. i M., mczko Zaniemy艣l, w艣. Chamer, Maydany, cz. Wielkiej Kempy, M. Kempy, Luboniec, Pulwica, Winna i Jaszkowo w p. pyzdr. oszac. na 450. 000 z艂. Dat. Rogalin 1775.14/VII (f. 527)

17136 (Nr. 1358) 1781

Kaz. Jaraczewski jako plent X. Kaliksta Poni艅skiego sty brac艂., kaw. malt., d. M. Kempa i cz臋艣ci w W. Kempie w p. pyzdr. z Klucza Jeziorskiego Tadeuszowi Jaraczewskiemu 艣cie soleck. za 40. 000 z艂p. sprzed. (f. 24v)

7067 (Kunino)

1743.24/II. (Lw.) G. Mateusz Szatkowski x Dorota Paj膮czka wd. — GD. Marcin Jeziorski z dw. Lw.

36072 (Pozna艅 – 艢w. Marcin)

1791. 8 wrzes. Gen: Klemens Dunin x Teresa Wilczynska. 艢w: M. Micha艂 Jeziorski, assessor tuchol., Roch Czachowski i labor. Wojc. Wr贸blewski ze wsi Zydow. 艢lub odby艂 si臋 w ko艣c. par. Zydow.

51682 (D艂u偶yna)

1799.27/XII. poch. cm. N. Marcin Jeziorski ol. ekon. soko艂ow. biedaczyna 100-letni (pauperculus)

59703 (Sokolniki k. Mi艂os艂awia – dupl. WAPP)

1827.19/8. (Bojanice) N. Ignacy Rynarzewski w艂., 偶yj膮cy we wsi Dziatkowo pow. Ko艂dr膮b, l. 30 x N. V. Marianna Jeziorska s艂u偶. we dw. B. — 艣w. nieszl.

Tomasz Jeziorski