Kr贸tki wiersz znaleziony przez Grzegorza Brzezi艅skiego w ksi臋dze zmar艂ych parafii Czerwona Wie艣 Ko艣cielna – rocznik 1867-1917, Archiwum Archidiecezjalne w Poznaniu. Wiersz dopisany r臋k膮 proboszcza pod list膮 os贸b kt贸re zgin臋艂y na frontach „Wielkiej Wojny Ojczy藕nianej”

Bo wci膮偶 na jawie widz臋
i co noc mi si臋 艣ni,
偶e ta co nie umar艂a
wyro艣nie z Waszej krwi.

Edward S艂o艅ski
21 lipca 1916

Grzegorz Brzezi艅ski przygotowa艂 ci膮g dalszy historii wiersza E. S艂o艅skiego pt. „Ta co nie zgine艂a”, znalezionego w archiwum. Jest to wiersz napisany we wrze艣niu 1914 r. Wielu Polak贸w patrzy艂o w贸wczas w przysz艂o艣膰 nie tylko z nadziej膮, ale r贸wnie偶 z obaw膮, co b臋dzie gdy na frontach wojny Polacy stan膮 w okopach naprzeciw siebie. Wojna jest bezmy艣lna i okrutna zawsze i zapewne takie sytuacje zdarza艂y si臋 cz臋sto. Brat gin膮艂 z r臋ki brata by mog艂a odrodzi膰 si臋 Polska w kt贸rej my 偶yjemy. Wspomniany wiersz przytacza w ca艂o艣ci, jak wida膰 proboszcz zmieni艂 nieznacznie tre艣膰, oddaj膮c cze艣膰 tym kt贸rzy zgin臋li, a po kt贸rych dla nas pozosta艂a „tylko” lista kilkunastu nazwisk i imion.

Rozdzieli艂 nas, m贸j bracie,
z艂y los i trzyma stra偶 –
w dw贸ch wrogich sobie sza艅cach
patrzymy sobie w twarz.

W okopach pe艂nych j臋ku,
ws艂uchani w armat huk,
stoimy na wprost siebie –
ja – wr贸g tw贸j, ty – m贸j wr贸g!

Las p艂acze, ziemia p艂acze,
w po偶arach stoi 艣wiat,
a ty wci膮偶 m贸wisz do mnie:
– To ja, tw贸j brat… tw贸j brat!

O nie my艣l o mnie, bracie,
w 艣miertelny id膮c b贸j
i w ogniu moich strza艂贸w
jak rycerz m臋偶nie st贸j.

A gdy mnie z dala ujrzysz,
od razu bierz na cel
i do polskiego serca
moskiewsk膮 kul膮 strzel.

Bo wci膮偶 na jawie widz臋
i co noc mi si臋 艣ni,
偶e TA, CO NIE ZGIN臉艁A,
wyro艣nie z naszej krwi.