Zaj膮czkowski

2650
zaj膮czkowski

Zaj膮czkowski, Zaj膮czkowska

Stan obecny
W 1992 roku w Polsce by艂o 9216 os贸b nosz膮cych to nazwisko (kobiety i m臋偶czy藕ni). Co dziesi膮ta osoba zamieszkuje w dawnym wojew贸dztwie warszawskim.

Pochodzenie
Nazwisko Zaj膮czkowski jest do艣膰 liczne. Wydaje si臋 偶e powsta艂o niezale偶nie w r贸偶nych miejscach. Oto prawdopodobne 藕r贸d艂a pochodzenia nazwiska i jednocze艣nie miejsca wywodzenia si臋 nazwiska (nazwiska odmiejscowe):
Od nazwy miejscowo艣ci Zaj膮czkowice.
Za Adamem Bonieckim „Herbarz Polski”: „Prandota z Jaroszyna ma 1399 r. sumy na wsi Jawidz, w lubelskiem, u Stawiskich (St Pr. P. Pom. VIII), a 1414 r. naby艂 cz臋艣膰 Jaroszyna, od Jana z Zaj膮czkowic (A. Radom.).”
Od nazwy miejscowo艣ci Zaj膮czk贸w.
Za Adamem Bonieckim „Herbarz Polski”: „Bystram Gotard, syn Gotarda z Radlina, starosta rogozi艅ski 1480 roku, 偶onaty by艂 z Mart膮 D膮browsk膮. Po nim id膮 Bystramowe i Radli艅scy. Po Janie Bystramie, w艂a艣cicielu Zaj膮czkowa 1490 r., maj膮 i艣膰 Zaj膮czkowscy.”
Zaj膮czkowscy h. Tarnawa
Jak pisze Adam Boniecki w „Herbarzu Polskim”:
„Bystram Gotard, syn Gotarda z Radlina, starosta rogozi艅ski 1480 roku, 偶onaty by艂 z Mart膮 D膮browsk膮. Po nim id膮 Bystramowe i Radli艅scy. Po Janie Bystramie, w艂a艣cicielu Zaj膮czkowa 1490 r., maj膮 i艣膰 Zaj膮czkowscy.”

Paprocki
Bystram贸w, w ziemi lubelskiej osiad艂ych, do Tarnawit贸w zalicza, zamieszka艂ym za艣 w Prusach i na Podlasiu przypisuje herb Prus. Niesiecki Bystram贸w w Prusach uwa偶a za Tarnawit贸w. Adam Boniecki za艣 uwa偶a, 偶e Bystramowie w r贸偶nych prowincyach Rzplitej zamieszkali, jeden dom stanowili. Zdanie jego popiera ta okoliczno艣膰, 偶e Miko艂aj Bystram, pods臋dek lubelski, pisa艂 si臋 z Radlina, z kt贸rej to maj臋tno艣ci i Bystramowie w Prusach si臋 pisali. Skoro za艣 na nagrobku Gabryela, koadyutora opata w Peplinie, zmar艂ego 1649 r., herb Tarnaw臋 wyryto, to do tego herbu wszystkich ich zaliczy膰 nale偶y.

Mo偶na zatem wyci膮gn膮膰 wniosek za Bonieckim, 偶e Zaj膮czkowscy wywodz膮cy si臋 z Zaj膮czkowa po Janie Bystramie s膮 herbu Tarnawa.

Zaj膮czkowscy h. Prawdzic
Zaj膮czkowscy h. Prawdzic zamieszkiwali okolic臋 szlacheck膮 Posolcze, parafia bieniako艅ska, potwierdzenie szlachectwa w Heroldii wile艅skiej 08-03-1799.
Wzmianki
J贸zef Jarocki, stolnik nowogrodzki siewierski 1686 r., o偶eniony z Katarzyn膮 ze S艂awna, mia艂 c贸rk臋 Teres臋, 偶on臋 Jana Zaj膮czkowskiego, podczaszego podolskiego 1699 roku (Gr. Krakows. 319 f. 2367).
Kazimierz Izbi艅ski, syn J贸zefa i Heleny z Zaj膮czkowskich, wnuk Wojciecha i Emerencyanny z Bobowskich, wraz z bratankiem swoim Stefanem J贸zefem, synem Micha艂a i Katarzyny z Szysztowskich, udowodnili pochodzenie swoje szlacheckie 1782 roku, w s膮dzie ziemskim lwowskim.

艁ukasz Gruszczy艅ski, 偶onaty z Ann膮 z Zaj膮czkowskich 1586 r.

Dorota Goleniowska, urodzona z Zaj膮czkowskiej, prowadzi 1441 r. proces o Zaj膮czk贸w, Miko艂aj贸w i Potok.

Aleksander Gluzicki, o偶eniony 1-o v. z Zofi膮 Przybkowsk膮, 2-o v. z Agnieszk膮 Zaj膮czkowsk膮, 3-o v. z Barbar膮 Wi艣niewsk膮, spisa艂 testament w 艢liwnicy 1684 r.; pozostawi艂 z pierwszej 偶ony syn贸w: Adama i Paw艂a, oraz c贸rki: Ann臋 za Wojciechem Miecewskim; Katarzyn臋 za Gazdeckim; El偶biet臋 za Janem Szumczewskim; Konstancy臋 za Franciszkiem Szumczewskim i Zuzann臋 za Stanis艂awem Godlewskim (A. Tryb. Lub. dla woj. brac艂aw.).

Jan Dziewanowski, kt贸ry w 1781 r. cedowa艂 sum臋 macosze. Antoni imieniem synowca swego Jana, zapisuje si臋 z Zembrzuskim na kompromis 1791 r. Rozalia z Zaj膮czkowskich, wdowa po Janie, kwituje 1777 r. braci m臋偶owskich: Jak贸ba, kanonika warszawskiego i Antoniego. Ten ostatni zezna艂 zapis do偶ywocia z 偶on膮 Katarzyn膮 Szepietowsk膮 1758 r. Maryanna jego c贸rka (DW. 93 f. 86 i 97 f. 560; Perp. Czers. 31 f. 24; 35 f. 111; 39 f. 149 i 41 f. 282; Debit. Czers. 3 f. 35).

Orzelski pod 1573 r. wspomina o Krzysztofie Duninie, kt贸ry za艣lubi艂 Ann臋 Zaj膮czkowsk膮, ulubienic臋 Zygmunta Augusta (f. 75).

Dereszniak: Syn jego Stanis艂aw, takie starosta radoszycki 1687 r., 偶onaty 1-o v. z Barbar膮 Morsztyn贸wn膮, staro艣ciank膮 kowalsk膮 1684 r., wsp贸lnie z drug膮 偶on膮, Dorot膮 Gawro艅sk膮, otrzyma艂 1720 r. konsens kr贸lewski, na odst膮pienie wsi 艁any w wojew贸dztwie krakowskiem, Wielopolskim 12-go Czerwca 1720 r. (Sig. 19). C贸rek mia艂 cztery: Ann臋, 偶on臋 1-o v. Jana Dobieckiego, podczaszego radomskiego 1723 r., 2-o v. Celestyna Dunina, podczaszego brzezi艅skiego 1751 r.; Zofi臋, 偶on臋 Konstantego Kar艣nickiego, wojskiego ostrzeszowskiego 1730 r., zmar艂膮 przed 1751 r.; Helen臋, 偶on臋 Kazimierza Zaj膮czkowskiego, chor膮偶ego dobrzy艅skiego i Teres臋 Oraczewsk膮. Dobieckim odst膮pi艂 Snochowice, Sarbice, etc., za konsensem kr贸lewskim z 1723 r. (Sig. 20). Syn jego Antoni, zosta艂 cze艣nikiem ch臋ci艅skim 1742 r., z kt贸rego urz臋du rezygnowa艂 w 1755 r. Antoni, syn cze艣nika ch臋ci艅skiego, starosta kotynicki 1766 r., otrzyma艂 w tym偶e roku list napominalny, aby nie uciemi臋偶a艂 Buszk贸w, wybra艅c贸w kotynickich (Kancl. 31 IV f. 74). W 1792 r. kawaler orderu 艢w. Stanis艂awa i Or艂a Bia艂ego. W 1782 r. w s膮dzie ziemskim przemyskim udowodni艂 pochodzenie swoje szlacheckie.

Brzezi艅ski Gabryel, syn Stanis艂awa z J贸zefy Ubli艅skiej, wnuk Kajetana, prawnuk Aleksandra, praprawnuk Konstantego, miecznika sandomierskiego; Gustaw, syn J贸zefa z Jadwigi Zaj膮czkowskiej, wnuk Hieronima, prawnuk W艂adys艂awa, praprawnuk M艣cis艂awa; drugiego syna Hieronima, miecznika sandomierskiego, udowodnili pochodzenie swoje szlacheckie w Kr贸lestwie w 1842 r. (A. b. Her.).

Teodor i Wiktor Bratkowscy, synowie Tomasza z Maryanny 艁empickiej, w 1837 r., Kajetan i Napoleon, synowie Micha艂a, a wnukowie Tomasza, w 1837 r., Tadeusz i Kazimierz, synowie Teodora z Maryanny Zaj膮czkowskiej, a wnukowie Tomasza, w 1851 r., wszyscy za艣 potomkowie Jana, dziedzica Mojaczewa w sieradzkiem 1676 r., udowodnili pochodzenie swoje szlacheckie w Kr贸lestwie (A. b. Her.).

Olbracht Boglewski, syn Kaspra, z Zofii z Romiszowskich pozostawi艂 c贸rki: Helen臋 i Ann臋, nad kt贸remi opiek臋 sprawowa艂 stryj ich Miko艂aj 1628 r. Helena za Zaj膮czkowskim, a Anna za Marcyanem Brzezi艅skim 1646 r. (Zs. Warec. 24 f. 51; 25 f. 301 i 475 i 27 f. 1023).

Helena Zaj膮czkowska, wdowa po Janie Minostowskim, wysz艂a za m膮偶 za Stanis艂awa B臋bnowskiego, syna Kaspra, a brata Jacentego, cze艣nika brac艂awskiego, cze艣nik sochaczewski 1692 r., Stanis艂aw dwa razy ponawia艂 zwi膮zki ma艂偶e艅skie; pierwsz膮 jego 偶on膮 by艂a Anna z G艂uszy艅skich, drug膮 Helena.

Zofia Zaj膮czkowska, wsp贸艂dziedziczka Korytkowa, Kupimierza i dziedziczk膮 Bernowa, wysz艂a za m膮偶 za Miko艂aja B膮kowskiego, zwanego w aktach jak ojciec podczaszym ciechanowskim (Gr. Piotr. z 1733 r.), dziedzicem Kraszewic. O偶eniony Miko艂aj spisa艂 testament 1756 r. (Gr. Piotrk. z 1757 r.). C贸rek pozostawi艂 trzy: Maryann臋, Brygitt臋 i Barbar臋, z kt贸rych dwie ostatnie zmar艂y m艂odo i pi臋ciu syn贸w: Micha艂a, Tomasza, Jana, Stanis艂awa i Jak贸ba.

Andrzej i Karol Kapu艣ci艅scy, synowie Jana i Agnieszki Czajkowskiej, wnukowie Dominika i Domicelli z Zaj膮czkowskich, otrzymali przyznanie szlachectwa 1802 r. w gubernii 偶ytomierskiej.

Podstolim 偶ydaczowskim by艂 Jak贸b Skarbek, 偶onaty z Justyn膮 Zaj膮czkowsk膮, podczaszank膮 podlask膮, wdow膮 po Kazimierzu Duninie W膮sowiczu, kt贸ry zawar艂 1699 r. uk艂ad z W膮sowiczami (A. Radoms.), a 偶ona jego naby艂a 1706 roku cz臋艣膰 Kuraszkowa i Woli, w ziemi czerskiej (Perp. Czers. 17 f. 1).

Wojciech Kierski, syn Stanis艂awa i Katarzyny Zaj膮czkowskiej, a wi臋c nie syn Macieja, zapisa艂 1685 r. 偶onie, Annie z Gutowskich (a nie z Guta艅skich), c贸rce Stanis艂awa i Zofii Mycielskiej, 16,000 fl. posagu i wiana (Zap. Gr. Pozn. VIII f. 52).

Wojciech Kierski, z Anny z Wrz膮cy Zaj膮czk贸wny, mia艂 syn贸w: Wac艂awa i W艂adys艂awa.

Piotr Kochanowski, cze艣nik kijowski, 偶onaty z Krystyn膮 Dziboniank膮, wdow膮 po Franciszku Zaj膮czkowskim, 1718 r. (Gr. Opocz.).

W艂adys艂aw Komar, dziedzic Bejsago艂y, marsza艂ek poniewie偶ski, zmar艂y 1896 r., o偶eniony 1-o v. ze zmar艂膮 1874 r. Katarzyn膮 Zaj膮czkowsk膮, 2-o v. 1875 r. z Ann膮 z Ko艅cz贸w, zmar艂膮 1900 r., c贸rk膮 Medarda, marsza艂ka wi艂komierskiego i Pauliny z Bia艂艂ozor贸w, z pierwszej 偶ony mia艂 c贸rk臋 Jadwig臋, za Henrykiem Zabie艂艂膮, z drugiej – syn贸w: W艂adys艂awa i Medarda, oraz c贸rki: Mary臋 i Katarzyn臋, za艣lubion膮 1906 r. Konstantemu Komarowi, synowi Micha艂a. Medard za艣lubi艂 w Krakowie 1904 r. Mary臋 Komar贸wn臋, c贸rk臋 Jerzego.

Piotr Korytko, zmar艂y 1809 r., 偶onaty z Barbar膮 z Horodyskich, dziedziczk膮 na Toroszczy, 艁uce i Dmitrowicach, zmar艂膮 1815 r., mia艂: Ann臋 Bili艅sk膮, Eleonor臋 B艂a偶owsk膮, Agnieszk臋 Susk膮, Tekl臋 Zaj膮czkowsk膮 1817 r., Aniel臋 i Sylwestra Jana, urz臋dnika cyrkularnego w Samborze, 偶onatego z Katarzyn膮 z Czo艂owskich, wdow膮 po Hankiewiczu, zmar艂ego 1844 r.

Kajetan Kostrowicki, z Bali艅skiej, c贸rka El偶bieta Zaj膮czkowska i synowie: Aleksander i Micha艂. Aleksander za艣lubi艂 Mary臋 Hornowsk膮 i z niej mia艂: Stanis艂awa, ur. 1844 r., Salome臋, ur. 1848 r. i Kazimierza, ur. 1853 r. Micha艂, z Grabowskiej, zostawi艂 c贸rk臋 Stefani臋, za Bali艅skim.

Kr贸l poleci艂 magistratowi lwowskiemu 1692 r., os膮dzi膰 spraw臋 Barbary Julianny Zaj膮czkowskiej, 偶ony Marcina Kratza, komendanta w Suczawie, o 艂an w Kulparkowie (AGZ. X. 6150).

Maryanna, 1752 r. 偶ona Adama Zaj膮czkowskiego

Antoni Kuncewicz, s臋dzia graniczny powiatu lidzkiego, z testamentu ojca posessor Noniszek i Szejbakpola, zmar艂y przed 1832 r., pozostawi艂, z Marjanny Rodkiewicz贸wny, syn贸w: a) Konstantego, ur. 1811 r. w Moniszkach (metr. w Kole艣nikach), urz臋dnika na Kaukazie, po kt贸rym, z Natalji Nicefor贸wny, dzieci prawos艂awne, Anna i Samuel, ur. 1859 r. w Szemasze na Kaukazie. b) Samuela Stanis艂awa, ur. 1815 r. (metr. tam偶e). c) Tadeusza Walerjana, ur. 1816 r. (metr. tam偶e), o偶enionego z Stefanj膮 Zaj膮czkowsk膮, kt贸rego synowie: Gustaw J贸zef, ur. 1843 r. w Wilnie, z Marji Butkiewicz贸wny, ma syna Zenona, ur. 1875 r. w Bia艂opiotrach (metr. w Ejszyszkach) i W艂adys艂aw Jan, ur. 1845 r. w Noniszkach (metr. w Naczu), z Moniki Kamie艅skiej, ma syn贸w: Tadeusza, ur. 1872 r., Edmunda Andrzeja, ur. 1874 r. i Stanis艂awa, ur. 1878 r. w Noniszkach (metr. w Naczu).

Macieja, o偶enionego z Zofj膮 Rado艅sk膮, kt贸rych dzieci: Stefan, Maksymiljan, Piotr, Marcybella Janowa 呕ele艅ska, Aleksandra Wawrzy艅cowa Kamie艅ska, Zofja i Anna, 1683 r. cedowa艂y sumy po matce Zaj膮czkowskiemu (Gr. Opocz.)

Nereusz Stanis艂aw, ur. 1769 r. (metr. w Lipie), wylegitymowany ze szlachectwa w Galicji zachodniej 1804 r. (Quat. IX f. 67), z Joanny Zaj膮czkowskiej, mia艂 syn贸w: Emiljana, oficera wojsk polskich i Henryka, ur. 1802 r., wylegitymowanych ze szlachectwa w Kr贸lestwie Polskim 1837 r.

Sylwerjusz Jan Stanis艂aw Micha艂 艁empicki, syn Jana i Joanny Zaj膮czkowskiej, 1841 r.

Wzmianki inne
Jezierzany pow. T艂umacz:
Antoni Zaj膮czkowski, zm. 1919, 偶ona Leontyna Zdanowicz, ur. 1870, zm. 1945. Dzieci:

Emilia, ur. 17-12-1901, zm. 05-11-1982, m膮偶 Jan Ornatowski.
Bronis艂awa, ur. 21-10-1898, zm. 02-02-1967, m膮偶 Adolf Ilnicki.
Julia, zm. 16-02-1945, m膮偶 Julian 艁opusza艅ski.
Domicela, ur. 03-01-1907, zm. 26-02-1994, m膮偶 W艂adys艂aw Krzemi艅ski.
Stefania, zm. 1993, m膮偶 Jan Skwarek.
Janina, ur. 1915, zm. 06-02-1945, m膮偶 J贸zef Zdanowicz.
Mieczys艂aw, ur. 18-06-1918, zm. 21-09-1994, 偶ona Helena Strzy偶ewska.
Tro艣cianiec: Zaj膮czkowski Jan

Obertyn: Zaj膮czkowski Z., ko艂odziej

Zaj膮czkowscy znajduj膮 si臋 w wykazie szlachty zagrodowej podkarpacia.