Zbijewski

zbijewski

Zbijewski

Stan obecny

W 1992 roku w Polsce by艂o 69 os贸b nosz膮cych nazwisko Zbijewski.

Wzmianki

Adam Boniecki w „Herbarzu Polskim” licznie wzmiankuje nazwisko Zbijewski i jeden raz 呕bijewski.

Stanis艂aw
1. Zbijewski Stanis艂aw ur 29.04.1864 Zakrzyk powiat Turek. 呕ona Maria Zbijewska z domu Winol rodzice jej to Florian i Aleksandra.
Zbijewska Bronis艂awa 鈥 c贸rka 14.III.1894 – Odesse
Zbijewski Mieczys艂aw 鈥 syn 20.VII.1896 – Odesse
Zbijewski Jan Romuald 鈥 syn 24.I.1899 – Odesse
Zbijewska Stanis艂awa 鈥 28.II.1903 鈥 Odesse

2. Zbijewska Bronis艂awa Helena ur 21.VII.1862 w Wieczehu. Wysz艂a za m膮偶 za Wolskiego, zam do 1941 w Warszawie

3. Zbijewski Wac艂aw 18.06.1866 鈥 Kunice pow. Opoczno. W 1887 przyj臋ty do wojska carskiego, zwolniony do rezerwy 31.XII.1905. Zmar艂 w Zgierzu I 鈥1903r.

4. Zbijewski Mieczys艂aw 28.05.1864 r My艣liwc贸w pow……. (nie odnalaz艂am danych) o偶eniony z Mari膮 Zborowsk膮. 4-ro dzieci 鈥 Wies艂aw, Wac艂aw , Maria, Wanda. Pochowany w W-wie – Powi膮zki 1936 r

5. Zbijewska Julia 18.V.1872 ochrzczona w W贸jcinie pow. Opoczno ( rodzice nie zamieszkiwali w tej miejscowo艣ci) chrzest odby艂 si臋 w czasie ucieczki z maj膮tku. Julia Zbijewska nauczycielka w 艁odzi , wychowywana przez rodzin臋 Zbijewskich w Piotrkowie. Prowadzi艂a prywatn膮 pensj臋 1920 rok ul. Gda艅ska 10 w 艁odzi. Mia艂a c贸rk臋 , kt贸ra da艂a o adopcji (chodzi艂o o zmian臋 nazwiska)wychowaniem zajmowa艂a si臋 sama. Zmar艂a II.1941 鈥 艁贸d藕

6. Zbijewska Bogumi艂a 3.X.1875 r Ostr贸w

Joanna Blandyna Ostromecka z domu Sza艂kowska

1 KOMENTARZ

  1. Zbijewscy.
    W pierwszej po艂owie XVII wieku w艂a艣cicielami K臋b艂owa byli Stanis艂aw i Wojciech Zbijewscy, kt贸rzy na miejsce spalonego w 1602 r. ko艣cio艂a parafialnego zbudowali nowy, drewniany i oddali go do u偶ytku wiernym w 1624 r. W owych latach w艂a艣cicielami Berzyny by艂 Andrzej Zbijewski wraz z 偶on膮 Ann膮 z Tuchorzy Osowsk膮. Pan Andrzej Zbijewski od 7.VI.1625 by艂 starost膮 Babimojskim, a tytu艂 ten wraz z dzier偶aw膮 maj膮tku babimojskiego przez dziedziczenie przypad艂 c贸rce – Jadwidze. Dzier偶awa babimojska przypad艂a nast臋pnie, wraz z tytu艂em starosty babimojskiego, m臋偶owi Jadwigi, kt贸rym zosta艂 w roku 1645 w艂a艣ciciel Go艣cieszyna, G艂odna i Rostarzewa – Krzysztof 呕egocki.
    Krzysztof 呕egocki w p贸藕niejszych trudnych czasach potopu szwedzkiego stan膮艂 na czele ch艂opskiego oddzia艂u partyzanckiego, a swoj膮 baz臋 wypadow膮 mia艂 w Milsku. Z Milska natomiast przez przepraw臋 na Odrze, Konotop i K臋b艂owo do Go艣cieszyna prowadzi艂a stara droga i na tych terenach m贸g艂 zawsze liczy膰 na wsparcie oraz na informacje o nieprzyjacielu. Z Milska mia艂 呕egocki r贸wnie偶 niedaleko do Babimostu. Wydaje si臋, 偶e 呕egocki jako bliski s膮siad dziedzic贸w k臋b艂owskich zna艂 K臋b艂owo i znany by艂 r贸wnie偶 jego mieszka艅com. W zachowanych ustnych przekazach m贸wi si臋, 偶e ludno艣膰 K臋b艂owa bardzo wycierpia艂a ze strony Szwed贸w w czasie „potopu”. …….
    Zasobna Wielkopolska ponios艂a wiele strat w czasie najazdu Szwed贸w, wi臋cej jednak ofiar spowodowa艂y nast臋pstwa szwedzkiej okupacji, takie jak g艂贸d, zarazy i powszechne zubo偶enie ludno艣ci. Nie uda艂o mi si臋 ustali膰 daty sprzeda偶y K臋b艂owa przez Zbijewskich.

    Eugenia 艢wietli艅ska
    K臋b艂owo. Zarys dziej贸w. Wydawnictwo „”Biblioteka” 1999