Genealogia dynastyczna

2837
genealogia dynastyczna

W dawnych czasach dwory by艂y o艣rodkami zar贸wno w艂adzy jak i kultury. Znaczne bogactwa rod贸w panuj膮cych pozwala艂y na utrzymywanie kronikarzy, genealogia dynastyczna nale偶a艂a do jednego z ich zada艅. W ten spos贸b 偶ycie rodzin panuj膮cych by艂o najdok艂adniej opisane i udokumentowane, opr贸cz kronik powstawa艂y obrazy przedstawiaj膮ce podobizny mo偶now艂adc贸w i ich rodzin.

Genealogia dynastyczna

W kulturze europejskiej pocz膮tki genealogii s膮 zwi膮zane z rozszerzaniem si臋 religii rzymsko-katolickiej 鈥 pierwszymi kronikarzami byli mnisi utrwalaj膮cy nie tylko zdarzenia bie偶膮ce ale r贸wnie偶 ustne przekazy o rodach kr贸lewskich.聽Cz臋ste zmiany polityczne w 艣redniowieczu wi膮za艂y si臋 z podbojami, rozpadami poprzez podzia艂y d贸br po艣r贸d spadkobierc贸w, wojen prowadzonych przez pretendent贸w. W贸wczas bardzo du偶膮 wag臋 przyk艂adano do rzetelnie prowadzonych zapis贸w genealogicznych, gdy偶 stanowi艂y cz臋stokro膰 podstaw臋 do roszcze艅 spadkobierc贸w. Dlatego 艣redniowieczne dane s膮 bardzo dok艂adne.

O dok艂adno艣ci zapis贸w 艣redniowiecznych zadecydowa艂y te偶 kwestie biurokratyczne: nadania d贸br przez kr贸la w zamian za zas艂ugi, zapisywanie transakcji ziemskich, proces贸w oraz ci臋偶ar贸w podatkowych (obowi膮zk贸w z tytu艂u nadania d贸br). Druga po艂owa ubieg艂ego tysi膮clecia up艂yn臋艂a na masowym tworzeniu drzew genealogicznych z powodu konieczno艣ci wywodzenia swego stanu. Od tego momentu genealogia przesta艂a by膰 domen膮 rod贸w panuj膮cych.

Genealogia dynastyczna jest dziedzin膮 dobrze zbadan膮 i opracowan膮.