Stanisław Wodyński

Wojciech Stypuła urodził się 28 listopada 1904 roku, w Tarnawie Dolnej, pow. Wadowice. Ojciec Józef był nauczycielem wiejskim. Matka Julia ze Świerczewskich, pochodziła z Warszawy. Ojciec jej był uczestnikiem Powstania Styczniowego, emigrantem w Paryżu i dopiero po zmianie nazwiska wrócił do Warszawy. Piosenka Mój przyjaciel Wojtek Banaś, z którym się znamy od wczesnego dzieciństwa z … Dowiedz się więcej

Od samego początku przeprowadzki upajałem się swoim, nowym statusem mieszkańca  historycznej krainy Kujawsko-Dobrzyńskiej, w której przecież wszystko jest  rdzennie polskie, szczególnie Wisła, nadrzeczne piaski, wierzby a także – nazwiska zmarłych, pochowanych na okolicznych cmentarzach. Większość z nich bowiem kończy się na „ski”. Kresowianie są wszędzie Kresowianie są wszędzie, o czym mogłem się przekonać, osiadłszy na stare lata w Ciechocinku. Nigdy więc nie … Dowiedz się więcej

Inicjatorem zjazdu był Bartłomiej Wodyński, bratanek Jana, który zupełnie za darmo podarował miastu rodzinnemu swojego stryja- kolekcję jego prac, składającą się z ponad 1000 obrazów, rysunków i pasteli. Bartłomiej w ten sposób chciał również uczcić nie tylko stryja, ale również – 100 lecie odzyskania przez Polskę Niepodległości. Zjazd rodziny Wodyńskich 1 maja odbyło się oficjalne … Dowiedz się więcej

Stanisław Szawłowski to po Feliksie Szawłowskim druga tajemnica Szawłowskich. Mąż ciotki Heleny Marii Kleofasy, Stanisław Sulima-Szawłowski, był w swoim czasie – jak głosi tradycja rodzinna – burmistrzem Żelechowa. Żelechów Problem jest w tym, że to miasto, w którym, przez prawie 9 lat mieszkał od 1845 r. kiedy służył w batalionie saperów dyktator Powstania Styczniowego Romuald … Dowiedz się więcej

Dzięki moim gawędom genealogicznych zostałem odnaleziony przez wnuczkę siostry mojego teścia, dla której moja żona jest jedyną, żyjącą jeszcze do tej pory – cioteczną ciotką, a ta zacna, starsza ode mnie pani tytułuje mnie – per wuju. Wymieniliśmy maile, rozmawialiśmy parę razy przez telefon, otwierając w ten sposób nową przestrzeń do genealogicznych poszukiwań. Opowieść genealogiczna o … Dowiedz się więcej

Dla niego, trwająca od przeszło piętnastu lat wojna jeszcze się nie skończyła. Uległ przemocy. Nie ma wolności, ma jednak dach nad głową, wikt i opierunek. Jest jak w oflagu. Był pilnowany przez strażników, wprawdzie nie w mundurach, ale za to w białych fartuchach. Ksawery Zarębski Chciałbym z otchłani zapomnienia – przywołać postać żołnierza Najjaśniejszej R.P. … Dowiedz się więcej

Strwożona fama ustna o tym, kogo zabito, którą wieś spalono – przekazywana była po ustaniu każdej nocy. Świt otwierał wrota rozpaczy, trzeba było grzebać zmarłych, szukać schronienia, bo dom był spalony. Ten czas wypełniony był lękiem i trwogą, niepewnością jutra, autor dawał tego wyraz na piśmie, tak powstał kresowy tren Józefa Jackowskiego z Pieniak. Zawiłe … Dowiedz się więcej

Mam spory problem bo – wyparował mi z katalogu funkcjonariuszy starszy sierżant SB Włodzimierz Maciaszek. 
Nie żebym był mściwy i gonił go przez pół wieku za epizod młodości, kiedy to zaprzedał duszę diabłu w postaci komunistycznej policji politycznej. Włodzimierz Maciaszek Nie, nic z tych rzeczy. Ja mam nawet względem niego duży dług wdzięczności za to, że … Dowiedz się więcej

Zastanawiając się nad nadanym mi przez SB kryptonimem figuranta: Spowiedź „Tandeciarza”, figuranta Służby Bezpieczeństwa – część 1 doszedłem do wniosku, że moja wtedy niezależność musiała szalenie komunistycznych janczarów irytować.  Figurki, figurant, gamonie SB po nazwisku. Niby spowodowali, że zostałem z pracy w szpitalu usunięty, ale nie pogorszyli przez to mojej sytuacji materialnej. Nawet, pisząc szczerze … Dowiedz się więcej

Pierwsze spotkanie ze Służbą Bezpieczeństwa w kwietniu 1968 r., pamiętam jakby to było wczoraj: jeden z tajniaków siedział za biurkiem, drugi zaś na okiennym parapecie i zajadał się bułką z kiełbasą, której woń przepełniała biuro. Spowiedź „Tandeciarza”, figuranta Służby Bezpieczeństwa Siedziałem przed nimi, gorączkowo zbierając myśli. W sumie pytano mnie o błahe sprawy, ale wiłem … Dowiedz się więcej

Był nie tylko najwyższym dla mnie autorytetem, ale też był kimś, kogo po prostu kochałem, jak nieżyjących już rodziców, a szczególnie ojca, którego mi przez całe dzieciństwo brakowało, bo umarł, jak miałem 9 lat. Św. Jan Paweł II był moim przewodnikiem po krętych drogach i szlakach życia. Jeszcze nie tak dawno był Papież z nami. … Dowiedz się więcej

Mam 75 lat i myślałem, że poza lekkim uzależnieniem od brandy, nic mi już nie grozi. A jednak – wessała mnie genealogia! Zawładnęła moją wyobraźnią i dobija się codziennie… o nową porcję pożywienia. Artystyczna koligacja Historia ma dar kompozycji, żeby wszystko pasowało do siebie nawet z odległych krańców ludzkiego losu i… dla mnie, urodzonego na … Dowiedz się więcej

Z zamiarem spłynięcia Dniestrem nosiliśmy się od momentu kiedy to – po raz pierwszy – popatrzyliśmy z wysokiej skarpy w Mariampolu na rzekę, wijącą się meandrami, płynącą wartkim nurtem z północnego zachodu na południe. Sentymentalna podróż kajakiem do krainy rodziców Minęło już piętnaście lat z okładem od naszej wyprawy Dniestrem. Jednak ten przecież tylko tydzień, jaki … Dowiedz się więcej

Romantyczna rodzinna legenda opowiadała o powiązaniach rodzinnych z Krzysztofem Kamilem Baczyńskim. Według legendy Krzysztof był wnukiem siostry męża, siostry prababki Wandy – Karoliny, synem jej córki Stefani. Legenda okazała się mitem. Moje genealogiczne zbiory W ciągu kilku lat zainteresowania historią naszych rodzin powstał zbiór ponad 2 tys. nazwisk – z którymi my, to znaczy moja żona … Dowiedz się więcej