Szlachta zagrodowa w Polsce po艂udniowo-wschodniej.

Dr Aleksander Tarnawski „Szlachta zagrodowa w Polsce po艂udniowo-wschodniej. Materia艂y do bibliografii”, Lw贸w. Rok wydania 1938.

Strona zawiera surowy, nieformatowany tekst w celu zapewnienia mo偶liwo艣ci wyszukiwania pe艂notekstowego poszukiwanych informacji poprzez wyszukiwark臋. Tekst mo偶e zawiera膰 b艂臋dy maszynowe. Nale偶y t臋 stron臋 traktowa膰 jako indeks pe艂notekstowy do publikacji drukowanej w 1865 roku.

Strona g艂贸wna Archiwum


孝芯屑褗 I.

DR ALEKSANDER TARNAWSKI
SZLACHTA ZAGRODOWA W POLSCE
PO艁UDNIOWO-WSCHODNIEJ
MATERIA艁Y DO BIBLIOGRAFII
LW脫W
WYDAWNICTWO KOMISJI NAUKOWEJ SEKRETARIATU POROZUMIEWAWCZEGO POLSKICH ORGANIZACYJ SPO艁ECZNYCH Sk艂ad g艂贸wny: Ksi臋garnia .Nurt鈥. Lw贸w, pi. Bernardy艅ski 17.
1938
SZLACHTA ZAGRODOWA W POLSCE
PO艁UDNIOWO-WSCHODNIEJ
DR ALEKSANDER TARNAWSKI
SZLACHTA ZAGRODOWA W POLSCE
PO艁UDNIOWO-WSCHODNIEJ
MATERIA艁Y DO BIBLIOGRAFII
LW脫W
WYDAWNICTWO KOMISJI NAUKOWEJ SEKRETARIATU POROZUMIEWAWCZEGO POLSKICH ORGANIZACYJ SPO艁ECZNYCH Sk艂ad g艂贸wny: Ksi臋garnia 鈥濶 u r t鈥. Lw贸w, PI. Bernardy艅ski 17.
1 9 3 8.
Biblioteka Narodow a Warszawa

SPIS RZECZY
Wst臋p鈥︹︹︹︹︹︹︹︹︹︹︹︹︹︹︹..3鈥10
Bibliografia鈥︹︹︹︹︹︹︹︹︹︹︹︹.11鈥72
Indeks nazwisk szlachty zagrodowej鈥︹︹︹︹︹73鈥82
Indeks miejscowo艣ci, zamieszkanych przez szlacht臋
zagrodow膮鈥︹︹︹︹︹︹︹︹︹︹︹︹83鈥89

WST臉P
Szlachta zagrodowa, osiad艂a w znacznej ilo艣ci szczeg贸lnie na wschodnich ziemiach Polski, budzi wielkie zainteresowanie nie tylko w艣r贸d historyk贸w, ale i badaczy przemian rozmaitych warstw spo艂ecznych. Zagadnienie to nabiera znaczenia szczeg贸lnie obecnie, gdy zacz臋to si臋 zajmowa膰 coraz bardziej histori膮 nie tylko mo偶nych, histori膮 opart膮 na znanych dokumentach, ale dziejami i kultur膮 najszerszych mas obywateli, tworz膮cych podstaw臋 i trzon ka偶dego pa艅stwa.
W艣r贸d obywateli, sk艂adaj膮cych si臋 na nasz膮 ca艂膮 spo艂eczno艣膰 pa艅stwow膮, szlachta zagrodowa odegra艂a niepo艣ledni膮 rol臋 w Rzeczypospolitej Polskiej, szczeg贸lnie dla organizacji wojskowej pa艅stwa, i zw艂aszcza na ziemiach wschodnich, na kt贸rych tworzy艂a ona rodzaj wojskowych plac贸wek granicznych, maj膮cych przyj膮膰 pierwsze uderzenie napieraj膮cych ze wschodu nieprzyjaci贸艂.
Gor膮cym or臋downikiem szlachty zagrodowej by艂 znakomity polski m膮偶 stanu, kanclerz i wielki hetman koronny Jan Zamoyski, propaguj膮cy zabezpieczenie kres贸w wschodnich przed najazdami Tatar贸w, Turk贸w i Wo艂och贸w przez budowanie zameczk贸w obronnych i osadzanie wok贸艂 nich szlachty, kt贸ra mog艂aby ka偶dej chwili stan膮膰 do obrony zagro偶onych ziem. Zapatrywania swoje w tym wzgl臋dzie sprecyzowa艂 dok艂adnie w memoriale pt. 鈥濺ada sprawy wojennej”. Cho膰 program Jana Zamoyskiego nie by艂 konsekwentnie i w ca艂ej rozci膮g艂o艣ci wprowadzany przez rz膮dy Rzeczypospolitej, rozwijali go jednak u siebie i wprowadzali w 偶ycie starostowie w kr贸lewszczyznach i mo偶now艂adcy na ziemiach kresowych pa艅stwa.
Szlachta ta, nosz膮ca nazwiska Berezowskich, Chocimir-skich, Drohomireckich, Krechowieckich, Sulatyckich, Grabo-wieckich, Ho艂y艅skich, Kniehinieckich, Struty艅skich, Tatomir贸w, Wo艂kowickich, 呕urakowskich, Bili艅skich, Baczy艅skich, Bandrowskich, Borys艂awskich, Bratkowskich, Bere藕nickich, Bojarskich, Czarnieckich, Dwernickich, Dobrza艅skich, Horody艅skich, Horodyskich, Jaworskich, Jasienickich, Kobyla艅skich, Komar-nickich, Krynickich, Kulczyckich, Kruszelnickich, Korczy艅skich, Kropiwnickich, Lity艅skich, 艁omnickich, Matkowskich, Popiel贸w, Sieleckich, Uruskich, Wysocza艅skich, Winnickich, 呕uko-ty艅skich, Czaykowskich, Hoszowskich, Konieckich, 艁ozi艅skich, Pohoreckich, Podwysockich, Swirskich, Witwickich, 艁odzi艅-skich, Terleckich i wielu innych, dawa艂a cz臋sto zna膰 o sobie i podczas pokoju, i podczas wojny.
Ka偶dy nag艂y najazd nieprzyjacielski wskazywa艂 i przypomina艂 tej szlachcie od razu jej powo艂anie i obowi膮zki. Szlachta kres贸w wschodnich szybciej ni偶 w innych stronach Rzeczypospolitej zbiera艂a si臋 na pospolite ruszenie i udawa艂a si臋 do g艂贸wnych oboz贸w wojskowych.
Nazwiska r贸偶nych rodzin szlacheckich, zw艂aszcza z Podkarpacia, spotyka si臋 we wszystkich regimentach Rzeczypospolitej. Walcz膮 oni z Tatarami, Turkami, Rakoczym, Wo艂osz膮 i Rosj膮, a ziemie s艂awnych pobojowisk niejednokrotnie sp艂yn臋艂y ich krwi膮 serdeczn膮. Szlachta zagrodowa s艂u偶y艂a pa艅stwu nie tylko w czasach dobrobytu, gdy mog艂a si臋 za swoje zas艂ugi spodziewa膰 nagrody. Nazwiska szlachty zagrodowej spotykamy licznie w Legionach D膮browskiego, w wojskach ksi臋cia J贸zefa, w formacjach wojskowych Kr贸lestwa Kongresowego, w powstaniu w roku 1831, w ruchawkach przeciw Austrii w latach 1840鈥1848, w partiach powsta艅c贸w w roku 1863 i wreszcie w najnowszych czasach w oddzia艂ach strzeleckich i legionowych, w armii Polski Odrodzonej.
Nie tylko jednak wojskowo s艂u偶y艂a szlachta kresowa pa艅stwu. Du偶o nazwisk spotyka si臋 nieraz na wysokich stanowiskach w艣r贸d duchowie艅stwa, w armii i na stanowiskach cywilnych. Du偶o inteligencji polskiej, po ca艂ej Polsce rozsianej, nieraz nie wie, 偶e rody ich bior膮 pocz膮tek z nieznanych wiosek, ongi艣 bogatych gniazd szlacheckich lub folwark贸w kr贸lewskich, kt贸rych potomkowie dotrwali tam do dzi艣, przechowuj膮c starannie klejnot szlachecki, jako jedyny znak swego pochodzenia.
Tak w najog贸lniejszym zarysie przedstawiaj膮 si臋 dzieje i znaczenie szlachty zagrodowej. Zagadnienie to zas艂uguje w ca艂ej pe艂ni tak偶e na szczeg贸艂owe badania.

W celu umo偶liwienia takich bada艅 zestawiono na pocz膮tek z ziem po艂udniowo-wschodnich, na kt贸rych szlachta zagrodowa wyst臋puje najliczniej, wszystkie drukowane opracowania i materia艂y, odnosz膮ce si臋 do tego zagadnienia. Ma to umo偶liwi膰 dalsze poszukiwania nie tylko pracownikom naukowym, ale przez umieszczenie spis贸w鈥 nazwisk i miejscowo艣ci dopu艣ci膰 do dalszej wsp贸艂pracy bra膰 szlacheck膮, kt贸ra sprawdziwszy, 偶e czyjego艣 nazwiska nie ma wymienionego, zwr贸ci na to uwag臋. A w贸wczas b臋dzie si臋 szuka膰 bli偶szych danych po r贸偶nych r臋kopisach w naszych archiwach, a nawet w ustnej tradycji szlacheckiej. W tym celu powsta艂a niniejsza bibliografia szlachty zagrodowej ziem po艂udniowo-wschodnich, jako pierwsze tego rodzaju opracowanie.
Po zebraniu literatury odnosz膮cej si臋 do szlachty zagrodowej na innych ziemiach Rzeczypospolitej, uzupe艂nieniu jej wypiskami z r臋kopis贸w, b臋dzie mo偶na przyst膮pi膰 do rzeczowego omawiania problem贸w i zagadnie艅 zwi膮zanych z histori膮 i rol膮 szlachty zagrodowej w Polsce.
KOMISJA NAUKOWA S.P.P.O.S. WE LWOWIE.

BIBLIOGRAFIA

  1. Andrusiak Miko艂aj: J贸zef Szumla艅ski, pierwszy biskup unicki lwowski (1667鈥1708). Zarys biograficzny. (Archiwum Tow. Nauk. we Lwowie. Dzia艂 B, tom. XVI, z. 1). Lw贸w 1934.
    W ust臋pie 2-gim rozdz. III, po艣wi臋conym stanowi maj膮tkowemu biskupa Szumla艅skiego, na str. 174鈥5, jest mowa o jego transakcjach maj膮tkowych z s膮siadami, drobn膮 szlacht膮: Hoszowskimi, W i t-wickimi, Struty艅skimi i Podleskimi, maj膮cymi swe dzia艂y w Hoszowie, Witwicy, Sta艅kowcu (dzi艣. Sta艅kowcach), Dirynce (dzi艣 Gerynia) i Roztoczkach.
  2. Bartoszewicz Joachim: Na Rusi. Polski stan posiadania. (Kraj. Ludno艣膰. Ziemia). Kij贸w 1912.
    W rozdz. I pt. Kraj i ludzie, na str. 22, podnosi autor wynaradawianie si臋 licznie osiad艂ej na Podolu, Ukrainie i Wo艂yniu (w zaborze rosyjskim) polskiej szlachty zagrodowej, na r贸wni z ch艂opem mazurskim.
  3. B a r w i 艅 s k i Bohdan: Konaszewyczi w peremy艣kij zemli w XV i XVI st. Genealogiczno-istoryczna monografija. (Odb. z Zapysok Nauk. Tow. im. Szewczenka, t. 100). Lw贸w 1930.
    Rozdz. IV, str. 50鈥118, zawiera monografi臋 historyczno-gene-alogiczn膮 jednej z najsilniej rozrodzonych na Rusi Czerwonej rodzin drobno – szlacheckich, Popiel贸w, pochodz膮cych ze wsi gniazdowej Popiele pod Drohobyczem.
  4. Bayger Jan A.: Powiat trembowelski. Szkic geogra-ficzno-historyczny i etnograficzny. Lw贸w 1899.
    W rozdz. Ili, na str. 26, wymienia autor nast臋p, osady szlachty za艣ciankowej, za艂o偶one w czasach przedrozbiorowych na obszarze pow. trembowelskiego: Za艣cinocze, Pantalicha i Wybran贸wka. Na str. 28鈥32 podaje wykaz niekt贸rych osad i nazwisk ich mieszka艅c贸w, w艣r贸d kt贸rych znaczna jest ilo艣膰 nazwisk szlachty zagrodowej, jak: 艁ozi艅ski, Winnicki we wsi Brykula, U rusk i (Budzan贸w), Bili艅ski, Dobrowolski, Jakubowski (Darach贸w), Jasi艅ski (Hle-szczawa), Gruszecki (I艂owce), Lewicki (Iwan贸wka), Sto janowski, Sta艅ski (Koby艂ow艂oki), 艁otocki, G艂owacki, Szmi-
    12
    gielski (Laskowce), Muszy艅ski, Swirski, Szczepa艅ski, Leszczy艅ski (艁oszni贸w), Grocholski (M艂yniska), Borecki, Charczewski, Hubicki, Karpi艅ski, Lipi艅ski, Rolski, Smolarski, Rzewuski (Mogielnica), Kali艅ski (Na艂u偶e), H u m-nicki (Ostrowczyk), Winnicki, Uruski, Ostrowski, 呕abski, Korczy艅ski, Skibi艅ski, Moczulski (Pantalicha), D膮browski, Drozdowski (Podhajczyki), G贸rski, Jaworski, Kulczycki, S艂awski, Witwicki, 艁u偶ecki (Roman贸wka), Klonowski (S艂ob贸dka Janowska), Borecki, Kaczorowski, D膮browski. Winnicki (S艂ob贸dka Strusowska), Bartnicki, Gadzi艅ski, Lewandowski (Strus贸w), Towarnicki (Tiutk贸w), 呕abski (Tyczyn Nowy i Warwary艅ce), Kulikowski, Czajkowski, Witwicki, Krasnod臋bski (Za艣cinocze), Dobrza艅ski, Muszy艅ski (Zazdro艣膰).
    Na str. 33 autor podnosi, 偶e w obronie zamku trembowelskiego w r. 1672 bra艂a udzia艂 szlachta zasanocka tj. zamieszka艂a w Zasanoczu czyli Za艣cinoczu, na zako艅czenie za艣 ust臋pu 2, na str. 46鈥47, po艣wi臋ca par臋 s艂贸w szlachcie w Za艣cinoczu, kt贸ra mieszka艂a tam ju偶 w XVII w. W czasie pisania powy偶szej monografii, tj. w r. 1899, sk艂ada si臋 ona z 10 rodzin szlacheckich: Bieganowscy, Koz艂owscy, Krasod臋bscy h. Komorniczak (poprawniej Krasnod臋bscy i nie herbu, lecz przydomku Komorniczak), 艁omniccy h. Suchom膮t i Szczygielscy wszyscy wyznania rzym.-kat. oraz Czajkowscy, Iwaniccy, Jaworscy h. Czerwak (?!), Kulikowscy i Witwiccy 鈥 obrz. greckiego.
  5. Bia艂kowski Leon: Podole w XVI w. Rysy spo艂eczne i gospodarcze. Warszawa 1920.
    Monografia ta zawiera r贸wnie偶 pewne dane, dotycz膮ce drobnej szlachty na Podolu w XVI w. Rozdzia艂 III po艣wi臋cony jest g艂贸wnie tzw. szlachcie s艂u偶ebnej, z kt贸rej ju偶 w XVI w. wytwarza膰 si臋 po-cz臋艂a szlachta za艣ciankowa. Najwi臋cej takiej szlachty siedzia艂o wok贸艂 Baru, Kamie艅ca Podolskiego i innych zamk贸w podolskich. Np.: Radziejowscy w Radziejowicach, Kierdanowscy w Kierdanowcach, Za-ho艂owscy w Ihumie艅cach i ca艂y szereg innych, kt贸rych znale藕膰 mo偶na w wykazie, zamieszczonym na str. 134鈥172. Dzi艣 terytorium to le偶y poza granicami politycznymi Polski.
  6. Bi艂ynski Petro: Miasto Ternopol i jeho oko艂ycia. Cz. I i II. (Rocznik K贸艂ka Naukowego Tarnopolskiego, II 鈥 za
    r. 1893 i III 鈥 za r. 1895).
    Cz臋艣膰 II (str. 29鈥66) po艣wi臋cona opisowi geograficznemu i historycznemu okolicy m. Tarnopola. Na str. 36 przy opisie wsi Bia艂ej jest wzmianka, 偶e w r. 1672 w tej wsi mieszka艂y 4 rodziny szlacheckie: Nosowicz, Piotrowicz, Chropowicz i Szumczy (!).
  7. Boniecki Adam: Herbarz polski. Cz. I. Wiadomo艣ci historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich. T. I鈥擷VI.
    13
    Warszawa 1899鈥1913 oraz Uzupe艂nienia i sprostowania. (Lit. A鈥擝). Warszawa 1901.
    Zawiera dane do nast. rodzin szlachty zagrodowej :
    Tom I:
    s. 29: Albinowscy h. Jastrz臋biec; s. 39: A n d r u s c y, drobna szlachta z Wo艂ynia; s. 66鈥7: Baczy艅scy h. Sas, z Baczyny w pow. Samborskim; s. 79: Bahrynowscy al. Bacbrynowscy h. Leliwa z Bahrynowa w woj. kijowskim, osiedli te偶 w z. halickiej; s. 85: Baliccy h. Sas z Balic w z. lwowskiej; s. 95鈥6: Bandrowscy h. Sas z Bandrowa w z. przemyskiej; s. 98: Baranieccy h. Sas w z. przemyskiej, siedzieli te偶 w Baczynie; s. 130: Batowscy h. Sas;
    s. 146: Bednarowscy i Bednarscy b. Prus I z Bednarowa w z. halickiej; s. 167: Bere藕niccy h. Sas z Bere藕nicy; s. 168: Berezowscy h. Sas;
    s. 248鈥50: Bie艅kowscy h. Korwin, z Mazowsza, sk膮d przenie艣li si臋 na Ru艣 Czerwon膮; s. 265鈥6: Bili艅scy h. Sas z Biliny w pow. Samborskim; s. 281鈥2: B艂a偶owscy al. B艂a偶ewscy al. B艂a偶ejowscy h. Sas z B艂a偶owa i Woli B艂a偶owskiej w z. przemyskiej; s. 340鈥1: Boguccy h. Krzywda z Boguty (na Podlasiu), rodzina licznie rozrodzona, osiedlona r贸wnie偶 na Ziemi Czerwie艅skiej; s. 367鈥8: Bojarscy h. Sas z Bojar w z. przemyskiej;
    Tom II:
    s. 25鈥26: Boreccy h. Ho艂obok ze wsi Borcze w z. lwowskiej; s. 62鈥3: Borys艂awscy z Borys艂awia w z. przemyskiej;
    s. 112: Bratkowscy h. Sas z Bratkowic w z. przemyskiej; s. 149: Broszniowscy h. Sas w Broszniowie i Broszniowscy Popielowie h. Sulima; s. 165: Brze艣cia艅scy h. Sas z Brze艣cian w z. przemyskiej; s. 243鈥45: Bukowscy h. Ossoria z Bukowego w z. sanockiej; s. 313鈥14: Cebrowscy h. Ho艂obok z Sandomierskiego, sk膮d ju偶 w XV w. przenie艣li si臋 na Ru艣 Czerwon膮, gdzie posiedli znaczne dobra ziemskie w pow. lwowskim; s. 356鈥7: Chech艂owscy h. Sas;
    s. 389鈥90: Ch艂opeccy h. Sudkowicz z Ch艂opczyc w Samborskim; w r. 1360 otrzymali od Kazimierza W. potwierdzenie nadania im przez ks. Lwa wsi Ch艂opczyc;
    Tom III:
    s. 36: Chodyniccy z Chodynicz i Nestorowych 艁oz, w XVIII w.
    osiadli w Halickiem i Trembowelskiem; s. 110: Chrzanowscy h. Prus III w woj. ruskim, w szczeg贸lno艣ci w z. halickiej;
    14
    s. 121: Chudorscy al. Cliuderscy, w XVIII w. vv Trembo-welskiem;
    s. 200鈥1: Ciesielscy h. Jastrz臋biec, osiedli w woj. ruskim; s. 236鈥38: Cebulscy al. Cybulscy h. Prawdzie i h. 艁ada z Mazowsza;
    s. 260鈥1: Czajkowscy h. Sas i h. D臋bno z Czajkowic w pow. lwowskim;
    s. 258鈥60: Czerkawscy al. Czerkascy h. Sas i h. Jelita z Czerkas w z. lwowskiej;
    s. 368: Czernieccy h. Korab, w z. przemyskiej, gdzie w XVI w. posiadali nadane od kr贸la w贸jtostwa w Stronnej k. Drohobycza i w Isajach (dzi艣 pow. Turka); s. 382鈥3: Czerwi艅scy h. Lubicz z Mazowsza;
    Tom IV:
    s. 16鈥18: Czo艂ha艅scy al. Czo艂cha艅scy h. Sas z Czo艂ha艅 w pow.
    偶ydaczowskim, s膮 r贸wnie偶 i na Wo艂yniu; s. 19鈥20: Czo艂owscy h. Sas z Czolowic w pow. lwowskim; s. 97: Daniszowscy h. Sas, w XVIII w. w z. przemyskiej; s. 119: D膮bkowscy al. D膮mbkowscy h. P贸艂kozic z woj. rawskiego, osiedli z z. przemyskiej, w Turzem; s. 271鈥75: D臋biccy h. Gryf z D臋bicy pow. pilzne艅skiego; s. 327鈥31: Dobrowolscy r贸偶nych herb贸w; w Ziemi Czerwie艅skiej osiedli h. Grabie, h. Na艂臋cz i inni nieznanych bli偶ej herb贸w; s. 334: Dobrza艅scy z Dobrzan w z. lwowskiej; s. 334鈥38: Dobrza艅scy h. Sas i h. Leliwa, z Dobrej w z. sanockiej ;
    s. 349鈥50: Doli艅scy h. Sas z Doliny w z. sanockiej; s. 351: Dolscy h. Ko艣ciesza, przydoin. Micha艂kiewicz; pochodz膮 z rodziny ksi膮偶膮t na Dolsku w pow. pi艅skim; s. 355: Do艂偶a艅scy prawdop. ze wsi Do艂he w Stryjskiem; s. 360鈥5: Doma艅scy h. Larissa z Domanina w pow. ostrzeszow-skim, osiedli w z. halickiej;
    Tom V:
    s. 30鈥1: Drohomireccy h. Sas z Drohomirczan w pow. halickim, dobra te nada艂 im ks. W艂adys艂aw Opolczyk w r. 1378. Nadto w XVII w. posiadali cz臋艣膰 Swaryczowa i cz臋艣膰 Lackiego; s. 69鈥70: Dubrawscy h. Sas z Dubrawki w z. lwowskiej; s. 83鈥4: Dunaj ewscy h. Sas z Dunajowa w z. lwowskiej; s. 118鈥20: Dwerniccy h. Sas z Dwernika w z. sanockiej; s. 130鈥36: Dydy艅scy h. Gozdawa z Dydni w z. sanockiej; s. 206鈥7: Dziewi艅scy al. Dziwi艅scy h. Doliwa; ju偶 w pocz.
    XVII w. osiedli w z. lwowskiej; s. 217: Dziurakowscy czyli 呕urakowscy z D偶urak贸w dzi艣. 呕urak贸w w z. halickiej, kt贸re to dobra nada艂 im w XIV w. ks. W艂adys艂aw Opolczyk, a kr贸l Zygmunt I nadanie to im zatwierdzi艂 w r. 1530. Pr贸cz 呕urak贸w posiadali te偶 dawniej poblisk膮 Staruni臋;
    15
    s. 265鈥71: Fedorowiczowie h. Oginiec, licznie wyst臋puj膮cy w Ziemi Czerwie艅skiej w XVIII w. Jako szlachta zagrodowa osiedli w parafiach Jagielnica, Byszki, Petlikowce i T艂uste (str. 270);
    s. 388: Gawi艅scy w Trembowelskiem;
    Tom VI:
    s. 2鈥7: G膮siorowscy z G膮siorowa w 艁臋czyckiem; w XVIII i XIX w. wyst臋puj膮 licznie w ziemi halickiej i lwowskiej; s. 26: Gembiccy al. G臋biccy h. Nieczuja; w XVI w. siedzieli w pow. 偶ydaczowskim, gdzie posiadali dobra ziemskie i piastowali urz臋dy;
    s. 112鈥13: G艂owaccy h. Prus I, z Sieradzkiego; osiedli w z.
    trembowelskiej i lwowskiej, z przydomkiem Chary; s. 177: Gol a 艅 sc y, osiadli w XVIII w. w Podhorodcach w Stryj-skiem;
    s. 393鈥4: Grabowieccy h. Sas z Grabowca w pow. halickim;
    Tom VII:
    s. 27: Grabowscy o nieznanych herbach; jedni posiadali w XVIII w. Soza艅 w z. przemyskiej, inni za艣 mieszkali w obr臋bie parafii Kopyczy艅ce i Potok; s. 52鈥3: Gro艅scy inaczej Gr膮dzcy i Gr膮ccy h. 艁ada z Gr膮d na Mazowszu, sk膮d przenie艣li si臋 te偶 do Ziemi Czerwie艅skiej, gdzie mieszkaj膮 do dzi艣 w parafii Jagielnica k. Czortkowa i w parafii Burak贸wka w Zaleszczyckiem; s. 142鈥6: Gruszeccy h. Lubicz z Gruszki w pow. krasnostawskim;
    ju偶 w XV w. wyst臋puj膮 w Ziemi Czerwie艅skiej; s. 216鈥218: Gwozdeccy h. Sas, siedzieli na w贸jtostwie w Strzyl-kach w Samborskiem, nadto w Ilniku, 艁osi艅cu i innych za艣ciankach w Samborszczy藕nie; s. 225: Haczy艅scy h. Sas w Trembowelskiem; s. 284: Hirowscy al. Hierowscy, osiadli w XVIII i XIX w.
    w Kluwi艅cach (dawn. Klui艅ce) k. Kopyczyniec; s. 320鈥21: Ho艂y艅scy h. Ho艂ownia, w XVIII w. licznie rozrodzeni w z. lwowskiej, z przydom. Makarycz, Mo艣cicki i Szoszor; s. 325鈥327: Ho艂y艅scy h. Sas z Ho艂ynia w pow. 偶ydaczowskim, kt贸ry otrzymali w r. 1391 od kr贸la W艂adys艂awa Jagie艂艂y. Nadto posiadali ongi艣 D偶urak贸w (dzi艣 呕uraki), Staruni臋, Przero艣l w Ha-lickiem oraz dzia艂y w S艂awsku i Hrebenowie w Stryjskiem; s. 335: Horbaczewscy h. Korczak na Rusi halickiej; s. 337鈥39: Hordy艅scy h. Sas, z Hordyni w pow. Samborskim; s. 349鈥50: Horodeccy h. Sas, z Horodyszcza w Samborskiem; s. 352鈥54: Horodyscy h. Korczak, z Horodyszcza w pow. Samborskim, zwani te偶 inaczej Horody艅skimi i Horodeckimi. Posiadali tam ongi艣 tak偶e Sielec. Z czasem rozprzestrzenili si臋 po ca艂ej niemal Ziemi Czerwie艅skiej; s, 364鈥66: Hoszowscy h. Sas z Hoszowa w z. przemyskiej, kt贸-
    16
    ry otrzymali w r. 1420 od W艂adys艂awa Jagie艂艂y. Ongi艣 posiadali jeszcze Siemigin贸w, Tuchl臋, Skole, Kruszelnic臋 i inne dobra w z. przemyskiej. Licznie rozrodzeni ju偶 w XVII w. Z rodu tego pochodzi艂o wielu wybitnych ludzi, piastuj膮cych wysokie godno艣ci w dawnej Rzplitej; s. 389鈥90: Hubiccy h. Korczak i Sas, z Hubie i Hruszowa w pow. drohobyckim;
    Tom VIII:
    s. 40鈥47: Uniccy h. Sas z Unika w pow. Samborskim; pr贸cz Unika osiedli w Bratkowcach, Nanowej, Uhercach.. Dobrowla-nach, Komarnikach, 艁osi艅cu i innych miejscowo艣ciach pow. Samborskiego;
    芦. 53鈥4: Inesowie h. w艂asnego, osiadli na Rusi Czerwonej ju偶 w XVII w., piastuj膮c wysokie stanowiska w wojsku koronnym. Z biegiem czasu licznie si臋 rozrodzili, koligac膮c si臋 z takimi rodami zagrodowej szlachty czerwonoruskiej, jak Witwiccy, Hoszowscy, Ho艂y艅scy, 呕urakowscy i inni; s. 67: Iwaniccy z przydom. Babiaczek w Trembowelskiem; s. 97: I偶yccy h. Sas, posiadaj膮cy w w. XVIII Do艂ho艂uk臋; s. 119鈥24: Jab艂o艅scy h. Jasie艅czyk, z Jab艂oni na Podlasiu, licznie rozrodzeni, osiedli r贸wnie偶 na Rusi Czerwonej (ga艂膮藕 z przydom. Jasionka), 艂膮cz膮c si臋 ma艂偶e艅stwami z miejscow膮 szlacht膮 zagrodow膮, jak Popielami, Wasylkowskimi i innymi. Inni zn贸w Jab艂o艅scy wyst臋puj膮 w XVIII w. w parafiach: Czort-k贸w i Jagielnica (we wsi Probu偶na); s. 160鈥4: Jakubowscy h. Top贸r, z Jakubowic w z. krakowskiej; od ko艅ca XVII w. wyst臋puj膮 na terenie ca艂ej prawie Ziemi Czerwie艅skiej;
    s. 183鈥88: Janficcy h. Rola z Janie w 艁臋czyckiem, sk膮d przenie艣li si臋 te偶 do Ziemi Czerwie艅skiej; s. 198鈥99: Janiszewscy h. Sas w woj. ruskim; osiedli m. in. w Witwicy i Strutynie, koligac膮c si臋 z miejscow膮 szlacht膮 zagrodow膮, Witwickimi i Struty艅skimi; s. 282鈥83: Jasie nniccy h. Sas z Jasienicy w Samborskiem; s. 300鈥2: Jasie艅scy iv. Jasi艅scy h. Sas z Jasionowa w z. sanockiej; s. 305鈥6: Jasi艅scy al. Jasie艅scy h. Sas, licznie osiadli na ca艂ej prawie Rusi Czerwonej, szczeg贸lnie w z, sanockiej. Z pocz. XVII w. widzimy ich r贸wnie偶 w z. halickiej, a to: w Czarnoko艅-cach, Trembowli, Czortkowie, Sal贸wce, Pausz贸wce i w innych okolicach Czortkowa;
    s. 312: Jasno wscy w woj. ruskim ju偶 w XVI w. W XVIII w.
    wyst臋puj膮 w Trembowelskiem; s. 326: Jastrz臋bscy z Jastrz臋bkowa w z. lwowskiej, w kt贸rej siedz膮 do XVIII w. W XVII w. maj膮 te偶 swe dzia艂y w Kre-chowcach;
    s. 331鈥6: Jaszewscy i Jaszowscy h. Lubicz, osiadli w XVIII w. licznie w z. przemyskiej (np. w Ni偶ankowicach);
    17
    s. 339鈥40: Ja艣niscy v. Ja艣niccy z Ja艣nisk w pow. lwowskim, siedz膮cy r贸wnie偶 w 艁ozinie; s. 351鈥75: Jaworscy h. Sas z Jawory i Turki w z. przemyskiej; s. 383: Jedle艅scy al. Jedli艅scy, osiadli w XVIII w. w Ja-gielnicy, Bialobo偶nicy i Szma艅kowcach w Czortkowskiem;
    Tom IX:
    s. 32鈥3: Jezierscy h. Z艂otogole艅czyk, przydom. Go艂膮b, w XVIII i XIX w. w Ja艣niskach, 艁ozinie i Rokitnie w z. lwowskiej, dok膮d przenie艣li si臋 w XVII w. z Lubelskiego; s. 129: Kaczanowscy w woj. ruskim osiadli ju偶 w XVII w. (w z. halickiej);
    s. 132鈥3: Kaczkowscy h. Prus I, prawdop. z z. krakowskiej, zamieszkuj膮 licznie Delej贸w k. Stanis艂awowa; inni Kaczkowscy h. Sas siedzieli w tym czasie w 呕urakach; s. 159鈥61: Kali艅scy h. Jelita z 艁臋czyckiego, osiadli w XVIII w. w Bia艂obo偶nicy w Czortkowskiem oraz w z. lwowskiej, gdzie u偶ywali przydomku Lasota; s. 163: Kali艅scy nieznanych herb贸w w Trembowelskiem w XVIII w.; s. 206鈥12: Kami艅scy al. Kamie艅scy h. Top贸r, licznie rozrodzeni w woj. ruskim. Liczni Kami艅scy siedz膮 w XVIII w., jak 艣wiadcz膮 metryki ko艣cielne parafii w Jagielnicy i Czortkowie 鈥 w Na-g贸rzance, Sal贸wce, Chomiak贸wce, Bia艂ej, Bia艂obo偶nicy i Bycz-kowcach; s. 227: Kaniowscy h. Sas;
    s. 237: Karasowscy h. Jastrz臋biec, osiadli w parafii Horodenka; s. 240鈥50: Karczewscy h. Jasie艅czyk z Karczewa na Mazowszu, sk膮d przenie艣li si臋 te偶 na Ru艣 Czerwon膮, gdzie spotykamy ich w XVII w. W XVIII w. siedz膮 w Wasilkowcach w Trembowelskiem, w Chudyjowcach, Micha艂kowie, Bia艂ej i Szma艅kowcach w Czortkowskiem; s. 256鈥7: Karmazynowscy, osiadli w XVIII i XIX w. we wsiach: Nag贸rzanka i Sal贸wka k. Czortkowa; s. 276鈥78: Karpi艅scy h. Korab z Karpina w z. nurskiej (Podlasie), przydom. Koropowicz, w XVIII i XIX w. wyst臋puj膮 te偶 na Rusi Czerwonej: w Nag贸rzance (gdzie do dzi艣 mieszkaj膮), Hi艅kowcach, Sal贸wce i Szma艅kowcach;
    S. 345鈥46: Katy艅scy h. Pielesz, pisali si臋 z Telesznicy w z. sanockiej, jakkolwiek nazwisko przybrali od wsi Katyna w z. przemyskiej, gdzie posiadali swe dzia艂y; siedzieli r贸wnie偶 w Terle; s. 304鈥5: Karwaccy h. 艁膮b臋d藕 z Karwacza na Mazowszu; osiedli te偶 na Rusi Czerwonej, gdzie w XVIII w. s膮 ju偶 skoligaceni z tamtejsz膮 szlacht膮 zagrodow膮: Bili艅skimi i Unickimi; s. 392: K臋dzielscy w Bere藕nicy (Szlacheckiej, pow. Ka艂usz); s. 392: K臋dzierscy h. Sas, w z. halickiej (w parafii Obertyn);
    Tom X:
    s. 56: Kierzkowscy h. Sas;
    A. Tarnawski, Szlachta zagrodowa w Polsce
    2
    18
    s. 80: Kirkowscy, z pocz. XIX w. w Bia艂obo偶nicy; s. 121鈥22: Klementowscy w XVIII w. w Trembowelskiem; s. 142: Klity艅scy w Mochnatem i Matkowie; s. 150: Kluczewiczowie przydom. Kortyna w Trembowelskiem; s. 165鈥68: K艂odniccy h. Sas z K艂odnicy w pow. stryjskim; dobra te wraz z przyleg艂ymi wsiami: Uliczno, Do艂ho艂uka, Manaste-rzec, Wola Do艂ho艂ucka i Ho艂obut贸w, otrzymali na w艂asno艣膰 od kr贸la Zygmunlta I w r. 1535. Nadto posiadali ongi艣 w pow. 偶ydacz. Borynicze, a w XVIII w. w z. przemyskiej Rosochy; s. 205鈥6: Kniehiniccy al. Knihiniccy lub Kniehini艅scy h. Sas, z Kniehinina w z. halickiej; s. 230鈥32: Kobla艅scy h. Sas, z Kob艂a w Samborskiem, osiedli w 艁膮ckiem, Uhrynowie, Bilinie Wielkiej; s. 242: Kobyla艅scy h. Sas z B艂a偶ejowa (czyli B艂a偶owa); s. 267: Koby艂eccy al. Kobe艂eccy h. Godziemba z W. i M. Koby艂ek w pow. piotrkowskim, dom licznie rozrodzony ju偶 w XV w. Osiedli r贸wnie偶 na Rusi Czerwonej, gdzie w XVIII i XIX w. koligac膮 si臋 z miejscow膮 szlacht膮 za艣ciankow膮, Kruszelnickimi, Jaworskimi, Kulczyckimi, Popielami i innymi rodzinami; s. 354鈥57: Komarniccy h. Sas z Komarnik w pow. Samborskim; Opr贸cz Samborszczyzny w XVIII i XIX w. 藕r贸d艂a notuj膮 ich r贸wnie偶 w Czortkowskiem: w Jagielnicy, Nag贸rzance, Sal贸wce, Czerkawszczy藕nie i Wygnance;
    Tom XI:
    s. 125鈥29: Kopysty艅scy al. Kopyste艅scy h. Leliwa, z Kopystna (dzi艣. Kopysna) w z. przem.; opr贸cz Kopysna osiedli we wsiach Popiele, Kot贸w, Horodyszcze, Topolnica i inn.; s. 128鈥129: Kopysty艅scy h. Sas w Baczynie; s. 139鈥43: Korczy艅scy h. Sas z Korczyna w pow. stryjskim. Opr贸cz Korczyna osiedli w XVIII i XIX w. w Czortkowskiem: w Zab艂ot贸wce, Nag贸rzance, Sal贸wce, Wygnance i Bia艂ym Potoku;
    s. 224鈥31: Korzeniowscy h. Na艂臋cz z Korzeni贸wki M. i W. na Podlasiu; osiedli te偶 na Wo艂yniu, sk膮d w XVIII w. przenie艣li si臋 na Ru艣 Czerwon膮; s. 378鈥9: Koteccy h. Sas, osiadli w z. lwowskiej (XVII w.) i przemyskiej (w Topolnicy 鈥 XVIII w.);
    Tom XII:
    s. 20: Kowalscy h. Ostoja przydom. Go艂膮bek, w XVIII w. w Prze-drzymiechach i w z. przemyskiej; s. 25鈥6: Kowalscy nieznanych herb贸w, osiadli w XVIII i XIX w. w Bia艂ej, Jagielnicy, Berezownicy (dzi艣. Berezowica W.), Zab艂ot贸wce w Czortkowskiem; s. 41鈥2: Kozakiewiczowie h. Kownia, szlachta litewska, w XVIII w. mieszkaj膮ca w z. przemyskiej, lwowskiej i halickiej; s. 112鈥13: Koz艂owscy h. Sas w woj. ruskim;
    19
    s. 146鈥50: Krajewscy h. Jasie艅czyk z Krajewa na Podlasiu, w XVIII w. licznie rozsiedleni na ca艂ej Ziemi Czerwie艅skiej. Krajewskich nieznanych herb贸w 藕r贸d艂a wymieniaj膮 ju偶 w XVI w. w z. halickiej, w XVII w. w z. lwowskiej oraz w XVIII w. w Czortkowskiem; s. 217: Kra艣nia艅scy h. Sas; s. 218: Kra艣niccy h. Sas;
    s. 219鈥22: Krasnod臋bscy h. Pob贸g z Krasnod臋b贸w na Podlasiu, sk膮d przenie艣li si臋 do Ziemi Czerwie艅skiej i w XVIII w. wyst臋puj膮 z przydom. Komorniczak; s. 223鈥25: Krasnopolscy h. Top贸r z Krasnego vel Krasnego-pola w z. przem.; s. 231: Krassowscy h. Sas z Witwicy w Stryjskiem; s. 261鈥66: Krechowieccy (dawniej r贸wnie偶 Krechowscy) h. Sas z Krechowa w z. lwowskiej, a nast臋pnie z Krechowic w ziemi halickiej; siedz膮 nadto w Broszniowie, Hoszowie i Witwicy; s. 294鈥5: Krokowscy h. Slepowron, ju偶 w XVII w. wyst臋puj膮 na Ziemi Czerwie艅skiej; w XVIII w. s膮 w Czortkowskiem (m. i. we wsi Zalesie w par. Jagielnica) i Czajkowicach w Sam-borskiem;
    s. 302: Kromidowscy z Kromidowa (Krymidowa) w Halickiem; s. 306鈥8: Kropiwniccy h. Sas z Kropiwnika w z. przemyskiej; s. 335: Kruczkowscy h. Korwin, osiadli w z. halickiej; s. 350鈥1: Krupscy, pochodz膮cy od Jana Krupskiego, towarzysza pancernego, kt贸ry w r. 1685 otrzyma艂 na sejmie szlachectwo; s. 351鈥56: Kruszelniccy h. Sas z Kruszelnicy w z. przemyskiej; s. 374: Kry艂osza艅scy h. Sas;
    s. 374鈥79: Kryniccy h. Sas i h. Korab z Krynicy w z. lwowskiej, osiedli te偶 w Liskowatemi i Katynie; s. 394鈥95: Krzeczkowscy h. Sas z Pac艂awia w z. przemyskiej, osiedli w Kopystnie, 艁osi艅cu, Uniku, Radyczu, Komarnikach, Mielnicznem;
    Tom XIII:
    s. 37鈥8: Krzywieccy al. Krzywiccy z Krzywczy w z. przemyskiej, jedni h. Kierdeja, inni herbu w艂asnego (Massalski); w XVIII w. siedz膮 w Strzy艂kach i Krywem w Samborskiem oraz w z. halickiej;
    s. 80鈥3: Kucharscy h. Prawdzie z Kuchar na Mazowszu; rodzina bardzo wcze艣nie, bo ju偶 w XV w., osiad艂a na Rusi Czerwonej (w z. lwowskiej i be艂zkiej); s. 104鈥8: Kuczkowscy h. Jastrz臋biec z Kuczkowa w z. krakowskiej; w XVI w. spotykamy ich w z. halickiej, w XVII w z. lwowskiej;
    s. 127: Kujawscy h. Rawicz, osiadli w Kozarze k. Rohatyn膮 i w Me-dusze w Halickiem; s. 134: Kulbi艅scyal. Kulibi艅scy, osiadli w Bernad贸wce w T rem-bowelskiem;
    2-
    20
    s. 135鈥40: Kulczyccy v. Kolczyccy h. Sas z Kulczyc w pow.
    Samborskim, nadto osiedli w Bilinie w tym偶e powiecie; s. 148: Kuliczkowscy h. Rogala z Kuliczkowa w pow. be艂zkim, osiedli te偶 w Ziemi Czerwie艅skiej; s. 156: Kulikowscy h. w艂asnego, w XVIII w. w z. trembowelskiej; s. 190鈥1: Kuniccy h. Sas z Kunicz w z. halickiej; s. 228鈥9: Kurnikowscy, osiadli w XVIII i XIX w. w Szma艅kow-cach, Czarnoko艅cach i Sal贸wee w Czortkowskiem; s. 319鈥20: Laccy z Lackiego w z. halickiej;
    s. 322: Lachowiczowie h. 艁odzi膮, w 1 po艂. XVIII w. osiadli w Bia艂ej i Zalesiu w Czortkowskiem;
    Tom XIV:
    s. 80鈥4: Lenczewscy al. Linczewscy h. Strzemi臋 z Lencz G贸rnych, Dolnych i Zarzecznych na 艢l膮sku (dzi艣. Podolany i Zarzecze), rodzina ju偶 w XV w. silnie rozrodzona, osiad艂a te偶 na Ziemi Czerwie艅skiej; s. 86鈥91: Lenkiewiczowie h. Pob贸g i h. Kotwicz, szlachta litewska i kijowska, zamieszka艂a w XVIII w. na Ziemi Czerwie艅skiej w parafiach Czortk贸w, Sal贸wka i Jagielnica; s. 144鈥49: Leszczy艅scy h. Korczak z Le艣nej (?) w z. sanockiej;
    s. 148鈥98: Lewiccy h. Rogala z Lewiczyna pow. Sre艅sk (Ma-
    zowsze) i h. Sas, szczeg贸lnie b. licznie rozrodzeni na Rusi Czerwonej (s. 189): s. 177鈥78: Lewandowscy h. Sas w z. halickiej; s. 276鈥79: Lipeccy v. Lipieccy h. Sas z Lipia w Samborskiem; s. 362鈥64: Liskowaccy h. Sas z Liskowatego w z. przemyskiej, nadto osiedli w Libuchowej; s. 391鈥2: Lity艅scy h. Grzyma艂a, przyd. Piskorowicz, niew膮tpliwie jednak pochodz膮cy z rodu Sas贸w, osiadli w Bilinie Wielkiej i Kulczycach;
    s. 392鈥96: Lity艅scy h. Sas z I.ityni w z. przemyskiej; nadto
    osiadli w Turzem, Topolnicy i Tynowie w Drohobyckiem oraz
    w Zalesiu k. Czortkowa;
    Tom XV:
    s. 44鈥48: Lubienieccy h. Sas z Lubie艅ca (dzi艣 Lubie艅ce) w pow. stryj.; siedzieli nadto w Truskawcu, Radutowicach, Uhercach w pow. stryjskim oraz w Demence i Wo艂czniowie w pow. 偶y-daczowskim;
    s. 142: 艁abinowiczowie h. Sas, w XVIII w. osiadli w parafiach Touste, Kopyczy艅ce, Chorostk贸w (m. i. we wsi Howi艂贸w Wielki) i Jaz艂owiec; s. 319鈥20: 艁臋kawscy h. Pob贸g z 艁臋kawy w woj. krakowskim; w XVIII w. widzimy ich na terenie z. halickiej (w parafii Mogielnica), skoligaconych z rodzinami szlachty zagrodowej: Czajkowskimi, Kulczyckimi, Srokowskimi, Winnickimi i in.; s. 235鈥36: 艁awrowscy h. Sas w Samborskiem; s. 340鈥1: 艁oboccy al. 艁obodzcy h. Jastrz臋biec z 艁obodzic
    21
    w Sieradzkiem. W XVIII i XIX w. osiadli na Ziemi Czerwie艅skiej, w parafiach Ni偶borg, Czabar贸wka i Husiatyn; s. 357鈥62: 艁odzi艅scy h. Radwan, wyszli ze 艢l膮ska, a nazwisko wzi臋li od 艁odziny w z. sanockiej, kt贸r膮 nabyli w XV w.; s. 358鈥59: 艁ody艅scy h. Sas z 艁odyni w pow. lwowskim; s. 372鈥3: 艁omniccy h. Suchekomnaty z 艁omnej w Samborskiem, osiadli w Sozaniu; s. 375鈥76: 艁 o n i e w s c y – Gaw艂owiczowie w Samborskiem, z 艁u-niowa (dzi艣 艁anowice) w Samborskiem, osiadli w 艁osi艅cu;
    Tom XVI:
    s. 1鈥5: 艁opusza艅scy h. Sas z 艁opuszanki w z. przemyskiej;
    osiadli g艂贸wnie w Komarnikach w tej偶e ziemi; s. 13: Lubaczewscy h. Sas, osiadli przy ko艅cu XVIII w. w parafii Obertyn;
    s. 43: 艁oziccy, szlachta wo艂y艅ska, w XVIII w. osiad艂a w parafii Jagielnica k. Czortkowa; s. 44鈥49: 艁ozi艅scy h. Lubicz i h. Sas w z. lwowskiej, z 艁oziny, osiadli te偶 w Ja艣niskach; s, 73鈥4: 艁ubkowscy al. 艁upkowscy h. Samson z 艁ubk贸w w z. lubelskiej; w XVIII w. zamieszkali w parafii Strus贸w w pow. trembowelskim i w parafii Brze偶any; s. 79鈥83: 艁uccy h. Sas z 艁uki czyli 艁膮ki w Samborskiem; s. 89鈥90: 艁uczy艅scy z 艁uczyniec w z. halickiej; w 1 po艂. XVIII w. licznie osiadli w Bia艂obo偶nicy k. Czortkowa; s. 102鈥3: 艁ukawieccy h. Sas, prawdop. z 艁ukawicy w Samborskiem ;
    s. 163鈥64: 艁u偶eccy h. Lubicz (?) z 艁u偶ka G贸rnego w Samborskiem ;
    Uzupe艂nienia:
    s. 163鈥66: Bili艅scy h. Sas, osiadli w XVIII i XIX w. w Hordyni i Bilinie Wielkiej w Samborskiem oraz w Czabar贸wce, Bia艂obo偶nicy, Wygnance, T艂uste艅kiem, Szma艅kowcach, Milowcach, Na-g贸rzance i Sal贸wce w Czortkowskiem; s. 179鈥81: B艂a偶owscy h. Sas z B艂a偶owa, osiadli m. i. w Uniku; s. 223: Boguccy h. Krzywda, osiadli w XVIII i XIX w. w Czortkowskiem : w Bia艂ej, Bia艂obo偶nicy i Szma艅kowcach; s. 236鈥7: Bojarscy h. Sas w XVIII i XIX w. zamieszkali w Ja-gielnicy, Sosol贸wce i Czortkowie.
  8. Borkowski-Dunin Sewer Jerzy: Spis nazwisk szlachty polskiej. Lw贸w 1887.
    Spis ten obejmuje r贸wnie偶 nazwiska wielu rodzin za艣ciankowej szlachty, aamieszka艂ej na Ziemi Czerwie艅skiej, z podaniem gniazd rodowych, przydomk贸w i najwcze艣niejszych dat 藕r贸d艂owych: s. 11: Baczy艅scy h. Sas, z Baczyny, przyd. Ihnatowicz, Kot艂o-wicz, Leszkowicz, Miszkuda, Pukszyn (1651); s. 11: Bahrynowscy h. Leliwa, z Bahrynowiec w 呕ytomierskiem:
    22
    s. 18: Bere藕niccy h. Sas z licznymi przydom. (1651); s. 18: Berezowscy h. Sas, przyd. m. i. Negrycz; s. 23: Bili艅scy h. Sas z licznymi przyd.; s. 28: Bojarscy h. Sas;
    s. 37:Broszniowscy h. Sulima, przed. Popiel w z. lwowskiej i Brzoszniowscy v. Bro艣niowscy h. Sas przyd. Smahuk (1651); s. 38: Brze艣cia艅scy h. Sas w z. przemyskiej; s. 61: Czajkowscy h. Sas, przyd. Szawko w Przemyskiem; s. 63: Czaykowscy h. D臋bno z licznymi przyd., z Czajkowic; s. 66: Czo艂owscy h. Sas, przyd. 艁astowicz w z. lwowskiej; s. 75: Dobrza艅scy h. Sas i h. Leliwa ze wsi Dobra w z. sanockiej, z licznymi przydom.; s. 80:Drohomireccy h. Sas, z licznymi przydom.; s. 121: Ho艂y艅scy h. Sas w z. lwowskiej, z licznymi przyd. (1651); s. 122: Horodyscy al. Horodyjscy h. Korczak, z Horodyszcza w z. che艂mskiej, z licznymi przydom.; s. 122: Hoszowscy h. Sas, z Hoszowa w z. lwowskiej, z licznymi przyd.;
    s. 135: Ilniccy h. Sas z Unika w z. przemyskiej, z licznymi przyd.; s. 130: Ja艣niscy z Ja艣nisk w z. lwowskiej, z przyd. Berynda, Maksymiak, Wo艂osowicz (1651); s. 132: Jaworscy h. Sas z Jaworza (popr. z Jawory) w z. przem., z licznymi przyd.; s. 165: Komarniccy h. Sas z Komarnik w Samborskiem, z przyd.;
    s. 171: Korczy艅scy h. Sas, z przyd. Bybik, Jackowicz, Sien-
    kiewicz;
    s. 186: Krechowieccy h. Sas z Krechowiec z licznymi przyd. (1697);
    s. 188: Kropiwniccy h. Sas z Kropiwnika w z. przem., z licznymi przydom. (1697); s. 190: Kruszelniccy h. Sas z Kruszelnicy pod Stryjem, z licznymi przydomkami; s. 196: Kulczyccy h. Sas z KuLczyc, z licznymi przyd.;
    s. 214: Lisk贸waccy h. Sas, przyd. Micha艂owie, w z. przem.
    (1697);
    s. 225: 艁ody艅scy h. Sas z 艁odyny .v. 艁odynic (1697); s. 228: 艁ozi艅scy h. Lubicz, z 艁oziny w z. lwowskiej, z liczn. przyd.;
    s. 228: 艁uccy h. Sas z 艁uki (dzi艣 艁膮ka) w Samborskiem, z licznymi przydom.;
    s. 236: Manasterscy h. Sas, z przyd. Wa艂agin, Rudryjewicz, J臋drzejkowicz, Piotrowicz, Watiuszczak (1733); s. 240: Matkowscy h. Sas z Matkowa, z licznymi przyd. (1697); s. 271: Nanowscy h. Sas, przyd. Alexandrowicz, z Ternowy (1697); s. 286: Odrzechowscy h. Sas, przyd. Ho艂obut, w z. przemyskiej (1670);
    s. 304: Pas艂awscy h. Sas z Pas艂awia (dzi艣 Pac艂aw) w z. przem., przyd. 呕ydowi臋, 呕ydykowicz, Popkowicz; s. 323: Pohorodeccy h. Sas, z licznymi przydom.;
    23
    s. 326: Pohoreccy h. Sas z Pohorzec; s. 329: Popielowie h. Sas z licznymi przydom.; s. 389: Sieleccy h. Sas, przyd. Dzurdzy, Dziurdz, Korczak i Skre-beczowicz (1697); s. 413: Soza艅scy h. Sas i h. Korczak, z licznymi przydom.; s. 415: Srokowscy h. Jastrz臋biec ze Srok w z. lwowskiej, z przyd.
    Hodyl, Hodelewicz; s. 419: Stebniccy h. Przestrza艂; s. 425: Struty艅scy h. Sas, z licznymi przydom.; s. 428: Stupniccy h. Sas, ze Stupnicy, z licznymi przydom.;
    s. 430: Sulatyccy h. Sas z Sulatycz na Rusi, z przyd. Juchno,
    Raczesz;
    s. 458: Tatomirowie h. Sas z Korczyna (k. Stryja); s. 460: Terleccy h. Przestrza艂 i h. Sas, z Ter艂a, z licznymi przyd.;
    s. 471: Turza艅scy h. Sas z Turzego, Topolnicy i Buczyc (? 鈥
    mo偶e z Burczyc w pow. Samborskim); s. 471: Tustanowscy h. Sas, z przyd. Gwo藕dziak, Kotkowicz, Kotonos, Kotonosowicz (1697, 1764); s. 476: Uniatyccy h. Sas z Uniatycz w Przemyskiem, przyd.
    Dmytrowicz (1723); s. 477: U ruscy h. Sas, z Uru偶a (Uro偶a) w Samborskiem, z liczn. przyd. (1697);
    s. 498: Winniccy h. Sas, z Winnicy w z. lwowskiej (b艂臋dnie, ma by膰 z Winnik w Samborskiem), z licznymi przyd.; s. 499: Wis艂occy h. Sas, z Kulczyc na Rusi (1697); s. 502: Witwiccy h. Sas z Witwicy na Rusi, z licznymi przed.; s. 507: W贸lcza艅scy z Wo艂cza i Baczyny w Przemyskiem; s. 508: Wo艂kowi.ccy h. Sas, z przyd. Zelisko, Zeliszkiewicz; s. 509: Wo艂osia艅scy h. Sas, przyd. Ho艂onowicz, w Przemyskiem; s. 518: Wysocza艅scy h. Sas, z Wysokiego (b艂臋dnie, ma by膰 z Wysocka w pow. turcza艅skim), na Rusi, z licznymi przyd.; s. 519: Wyszotrawkowie z 呕ytomierskiego (XVII w.) i z Prud (?) w Przemyskiem;
    s. 529: Zap艂aty艅scy h. Sas, na Zap艂atynie (dzi艣. cz臋艣膰 m. Stryja), z Lubieniec, na Rusi (1632, 1697); s. 539: 呕erebeccy h. Sas, z przyd. Zaka藕ny, 艁ubko; s. 547: 呕urakowscy h. Sas z 呕urak贸w na Rusi, z licznymi przyd. (1697);
  9. Borkowski Dunin Jerzy; Rocznik szlachty polskiej. Tom II. Lw贸w 1883 (w艂a艣c. rozszerzone i uzupe艂nione wydanie I-go wyd. z r. 1881).
    Cz. IV obejmuje rody szlacheckie w porz膮dku alfabetycznym, w艣r贸d nich nast. rodziny drobnej szlachty, osiad艂ej na Ziemi Czerwie艅skiej, z wymienieniem wybitnych i zas艂u偶onych postaci (dzielnych rycerzy, dostojnik贸w 艣wieckich, duchownych itp.), poszczeg贸lnych rod贸w: s. 442: Bojarscy w pow. trembowelskim; s. 456: Dunajewscy h. Sas;
    24
    s. 457: Dwerniccy h. Sas, z Tarnawy w z. sanockiej; nazwisko
    swe wzi臋li od d贸br Dwernik w Sanockiem (od r. 1533); s. 486鈥8: Holy艅scy h. Sas; s. 488: Horodyscy h. Korczak z Horodyszcza; s. 491鈥2: Hoszowscy h. Sas z Hoszowa w z. lwowskiej; s. 518鈥19: Komarniccy h. Sas z Komarnik w Samborskiem; s. 537鈥8: Krechowieccy h. Sas z Krechowiec; s. 538: Kruszelniccy h. Sas z Kruszelnicy n/Stryjem; s. 549: Liskowaccy h. Sas; s. 553鈥4: 艁ody艅scy h. Sas z 艁odynic; s. 615鈥17: Popiele h. Sulima z Popiel贸w k. Drohobycza; s. 674鈥5: Soza艅scy h. Korczak z Sozania w Samborskiem; s. 732鈥4: Wis艂occy h. Sas;
  10. Bujak Franciszek: Historia osadnictwa ziem polskich w kr贸tkim zarysie. Warszawa 1920.
    W rozdz. III na str. 12, charakteryzuj膮c polityk臋 koloniza-cyjn膮 ksi膮偶膮t ruskich i polskich (mazowieckich) na Ziemi czerwie艅skiej w XIII鈥擷IV w., autor podkre艣la, 偶e w przeciwie艅stwie do kolonizacji ruskiej, w艂o艣cia艅skiej, osadnictwo polskie by艂o osadnictwem drobnej szlachty z Mazowsza, kt贸ra r贸wnie偶 w ziemi be艂zkiej, pozostaj膮cej w 1. 1388鈥1462 w r臋kach ksi膮偶膮t mazowieckich, stanowi艂a wa偶ny element osadniczy (str. 15).
  11. C h o 艂 od ecki – Bia艂ynia J贸zef: Lista os贸b szlacheckiego pochodzenia zas膮dzonych w Galicyi za udzia艂 w tajnych stowarzyszeniach i pracach rewolucyjnych w latach 1833鈥48. Lw贸w 1905.
    W艣r贸d tych os贸b spotykamy r贸wnie偶 nazwiska szlachty za艣ciankowej, jak: Brze艣cia艅ski, Dwernicki, Hordy艅ski,
    Hubicki, Kropiwnicki, Leszczy艅ski, Or艂owski, Rudnicki, Terlecki (4-ech), Wysocki, Wysoki艅ski.
  12. Cho艂odecki Bia艂ynia J贸zef: Pami臋tnik powstania styczniowego w 50-t膮 rocznic臋 wypadk贸w. Lw贸w 1913.
    Na li艣cie uczestnik贸w powstania 1863 r. (str. 155鈥421) znale藕膰 mo偶na mi臋dzy innymi wiele nazwisk o brzmieniu, wskazuj膮cym na pochodzenie ich w艂a艣cicieli z warstwy szlachty zagrodowej, jak np. Bili艅scy h. Sas, Czo艂owscy h. Sas, Holy艅scy, Horodyscy, Ilniccy, Jaworscy, Komarniccy, Kruszelniccy, Kulczyccy, Lewiccy, Oberty艅scy h. Sas, Tatomirowie, Winniccy i inni.
  13. C z a r n ec k i – 艁odzi膮 K.: Herbarz polski. Tom 1鈥擨I. Gniezno 1875鈥1882.
    Z rodzin szlachty za艣ciankowej, osiad艂ej w Ziemi Czerwie艅skiej, uwzgl臋dnione zosta艂y nast臋puj膮ce:
    Tom I:
    25
    s. 233: Baczy艅scy h. Sas, z Baczyny;
    s. 238: Baranieccy h. Sas, posiadaj膮cy swe dzia艂y w Baczynie w z. przem.;
    s. 245-6: Bednarowscy h. Prus I, z Bednarowa w z. halickiej; s. 250: Bere藕niccy h. Sas, w z. przemyskiej, przyd. Myszka i Myszkowie;
    s. 250: Berezowscy h. Sas, z licznymi przydomkami;
    s. 268: Bili艅scy h. Sas, z Biliny Wielkiej, z licznymi przydom.;
    s. 270鈥1: B艂a偶owscy h. Sas, z B艂a偶owa;
    s. 286: Bojarscy h. Sas, z k艂贸rych jedni przydom. Czarnota; s. 298-9: Borys艂awscy z Borys艂awia; s. 306: Bratkowscy h. Sas, z Bere藕nicy;
    s. 317: Broszniowscy z Broszniowa, przyd. Czyczko, Popiel, Sma-huk;
    s. 320: Brze艣cia艅scy: h. Sas, wywodz膮 si臋 z Rybotycz, nazwisko wzi臋li od wsi Brze艣ciany, kt贸rej kiedy艣 byli dziedzicami; s. 372鈥3: Choynaccy h. Trzaska, rodzina licznie rozrodzona, m.
    i. osiad艂a w woj. ruskim; s. 400: Czajkowscy h. Sas, r贸偶nych przyd.;
    s. 417-18: Czaykowscy h. D臋bno, wywodz膮 si臋 z Pozna艅skiego, sk膮d przenie艣li si臋 m. i. na Ru艣 Czerwon膮, gdzie w Samborskiem posiadali Czajkowice; s. 427: Czo艂ha艅scy h. Sas;
    s. 458: Dobrza艅scy h. Sas, z Dobrej w z. sanockiej, z r贸偶n. przydom.;
    s. 473: Drohomireccy h. Sas, z r贸偶nymi przydom.; s. 477: Dubrawscy h. Sas, w z. przemyskiej; s. 486: Dwerniccy z Ternawy, Polany i Dwernika; s. 576: Grabowieccy h. Grzyma艂a i h. ,Sas; s. 615: Ho艂y艅scy li. Sas, z rozmaitymi przydom.; s. 616: Hordy艅scy h. Sas, z Hordyni, z r贸偶n. przydom.; s. 620: Hoszowscy h. Sas, z r贸偶n. przydom.; s. 629: Ilniccy h. Sas, z r贸偶n. przydom.;
    s. 664: Jaworscy h. Sas, z Jawory w z. przem., szlachectwem obdarzeni przez kr贸la W艂ad. Jagie艂艂臋; z r贸偶n. przydom.; s. 733: Knihiniccy al. Kniehyniccy lub Kniehi艅scy h. Sas, z Kni-hinina w z. halickiej; s. 736: Kobla艅scy h. Sas, z r贸偶n. przydom.; s. 746: Komarniccy h. Sas, z Komarnik w z. przem., z r贸偶n. przydom.;
    s. 764: Korczy艅scy h. Sas, r贸偶n. przydomk贸w; s. 819-21: Krechowieccy h. Sas, z Krechowic w z. halickiej, r贸d staro偶ytny na Rusi Czerwonej; pr贸cz gniazda swego Krechowic posiadali Knihinin, Broszni贸w, Barycz贸w (mo偶e Swary-cz贸w), Tu偶y艂贸w, Ho艂y艅 i Strutyn. U偶ywaj膮 r贸偶n. przydom.; s. 825-6: Kropiwniccy h. Sas, z najrozmait. przydom.;
    26
    s. 829-30: Kruszelniccy h. Sas, z Kruszelnicy i Skolego k. Stryja, r贸偶n. przydotn.; s. 831-2: Kryniccy h. Korab z Krynicy, r贸偶n. przydotn.; s. 845: Kulczyccy h. Sas, z licznymi przydotn.;
    Tom II:
    s. 48: Liskowaccy h. Sas; przyd. Michalowi臋; s. 50: Lity艅scy h. Sas, w Be艂zkiem i na Podkarpaciu, z gniazda Lityni w ziemi przemyskiej; s. 79: 艁ody艅scy h. Sas;
    s. 85: 艁opusza艅scy h. Sas, z (Komarnik, przydom. Homicz i Gie-mujnowicz;
    s. 89-90: 艁ozi艅scy h. Lubicz, z 艁oziny w z. lwowskiej, r贸偶n. przydom.;
    s. 94: 艁uccy h. Sas, r贸偶n. przydom.;
    s. 94: 艁ukawie臋cy h. Sas, przydom. Szczygie艂, z 艁ukawic (艁uka-wicy) w Stryjskiem; s. 114: Manasterscy h. Sas, r贸偶n. przydom.; s. 122-23: Matkowscy h. Sas, r贸偶n. przydom.; s. 194: Nanowscy h. Sas, z Tarnowy czyli Ternowy; s. 223-4: Oberty艅scy h. Sas, z Obertyna w z. halickiej; s. 253: Orty艅scy;
  14. Czo艂owski Aleksander: Z przesz艂o艣ci Jezupola i okolicy. (Przewodnik nauk. i liter., XVII, 1889, s. 821鈥835, 923鈥932, 1046鈥1060 i 1184-1245) i os. odb. Lw贸w 1890.
    Na str. 828 wymienione s膮 nast. gniazda rodowe okolicznej szlachty drobnej: Kniahinin, Zagw贸藕d藕, Bludniki, Komar贸w, Kre-
    chowce, Temerowce, sk膮d wyszli licznie rozrodzeni Knihyniccy, Zagwojscy, B艂udniccy, Komorowscy, Krechowieccy, T emerowscy.
    Na str. 1209 w przyp. 2 jest mowa o licznie dzi艣 rozrodzonej i sch艂opia艂ej rodzinie Moszuma艅skich w Jezupolu, kt贸ra kiedy艣 by艂a szlacht膮 na s艂u偶bie wojskowej u Potockich.
  15. Czo艂owski Aleksander: Z dziej贸w Chmielniczyzny na Podkarpaciu. (Odb. z Ksi臋gi Pam. ku czci prof. W艂. Abrahama). Lw贸w 1931.
    Na str. 6鈥8 autor opisuje rabunki i napady band ch艂opskich, dokonywane w okresie buntu Chmielnickiego na dworki drobnej szlachty w ziemi halickiej. Szczeg贸lnie ucierpia艂a od tych napad贸w szlachta osiad艂a w okolicy Ka艂usza, a to: Swaryczowscy w To-polsku, Swaryczowscy w Swaryczowie, Sulatyccy w Swaryczowie, Ho艂y艅scy w Ho艂yniu i Siwce. Ofiar膮 pad艂a r贸wnie偶 szlachta cz膮stkowa w Babinie: Ostrowscy, Swirscy, 呕urakowscy,
    呕o艂臋dziowi e, Kaweccy, Doli艅scy, R贸偶niatowscy i Uhorniccy.
    27
    \
  16. D膮bkowski Przemys艂aw: Zwierciad艂o szlacheckie. (鈥濿sch贸d”, t. 1). Lw贸w 1928.
    S膮 to szkice z dziej贸w szlachty halickiej, przewa偶nie drobnej, w XV w., z do艂膮czonymi na ko艅cu w Dodatku tablicami genealogicznymi.
    Om贸wione zosta艂y nast. rodziny szlachty za艣ciankowej: s. 71鈥77: Orabowieccy w Grabowcach (dzi艣 Grabowiec w pow. nadw贸rn.);
    s. 86鈥90: Lackie dzi艣 Ladzkie, za艣cianek szlachecki, zamieszkany przez Lackich;
    s. 91鈥93: Za艣cianek drohomirecki tj. wie艣 Drohomirczany, w kt贸rym siedzia艂a szlachta zagrodowa Drohomireccy; s. 108鈥110: Medy艅scy w Medyni;
    s. 111鈥112: Opryszowscy i Berezowscy w Berezowie k. De-Iatyna;
    s. 113鈥116: Za艣cianek szlachecki w Podmichalu k. Ka艂usza, zamieszkany przez Podmicha艂owskich; s. 155鈥63: Kromidowscy we wsi Kromidowie n/Dniestrem, dzi艣 Krymidowem zwanej, przybyli na Ru艣 Czerwon膮 z Mazowsza; s. 103鈥105: Obelniccy w Obelnicy k. Rohatyna, r贸d drobnej szlachty, wygas艂y jeszcze w XV w.; s. 65鈥70: Kunaszowscy i Oberty艅scy w Obertynie, miejscowo艣ci s艂awnej ze zwyci臋stwa hetm. Tarnowskiego nad Wo艂ochami w 1531 r.
    Nadto na str. 137 jest wzmianka o s艂u偶ce, szlachetnym Miko艂aju Rempalskim (r. 1479), w s艂u偶bie u Herburtowskich w Her-burtowie.
  17. D膮bkowski Przemys艂aw: Fryderyk Jacimirski,
    miecznik sanocki. Przemy艣l 1923.
    To samo w pracy tego偶 autora pt. 鈥瀂iemia sanocka w XV stul.”. Cz. I. Lw贸w 1931, s. 97鈥187.
    Str. 27: 鈥濷pr贸cz poddanych i s艂u偶by domowej posiada艂 Fryderyk
    jeszcze na swym terytorium tzw. s艂u偶k贸w (serviles). Byli to ludzie osobi艣cie wolni, dalsi a ubodzy krewni jego lub szlachta obca, kt贸rym oddawa艂 w u偶ytkowanie pewne mniejsze grunty, z obowi膮zkiem odbywania za to pewnych pos艂ug, przewa偶nie wojskowych. Niew膮tpliwie jego dru偶yny, z kt贸remi dokonywa艂 licznych najazd贸w, sk艂ada艂y si臋 przewa偶nie z tych ludzi. Takimi s艂u偶kami byli np. jego bratanek Jerzy i szlachcic Miko艂aj Chojnicki (1464)鈥.
    Str. 28鈥29: mowa o innym s艂u偶ce Jacimirskiego, Miko艂aju Micho艂cie.
  18. D膮bkowski Przemys艂aw: Szlachta za艣ciankowa w Korczynie i Kruszelnicy nad Stryjem. (鈥濿sch贸d”, t. XIII). Lw贸w 1936.
    Zajmuje si臋 szlacht膮 za艣ciankow膮 w dw贸ch wymienionych wsiach, kre艣l膮c dok艂adnie dzieje tych 2 za艣ciank贸w. W dodatkach na str. 58鈥
    28
    60 podaje rodowody, za艣 na str. 91鈥115 spisy szlachty za艣ciankowe] z lat 1821, 1858, 1860 i 1870. Korczyn, zw. Szlacheckim, zamieszkuj膮 nast. rodziny szlacheckie: Korczy艅scy, Podhorodeccy, kt贸rzy tu przybyli z s膮siednich Podhorodec, Turza艅scy h. Grzyma艂a, Winniccy z Winnik w Samborskiem i Jaworscy, wszyscy z licznymi przydomkami (zob. str. 15 i wykazy szlachty, str. 101鈥 106 i 114鈥115),
    W Kruszelnicy opr贸cz Kruszelnickich mieszkaj膮 jeszcze Jaworscy, Podhorodeccy, Nanowscy z Tarnawy, 艁ozi艅scy, Ho艂y艅scy, Winniccy, Karniccy i Nahujowscy (zob. str. 46鈥47, oraz wykazy szlachty str. 91鈥98 i 106鈥113).
    Nadto na str. 4 autor wspomina o szlachcie za艣ciankowej w pobliskich wsiach, o Zubrzyckich w Zubrzycy i Podhorodeckich w Podhorodcach oraz na str. 18 o szlachcie za艣ciankowej z Witwicy, W i t w i c k i c h.
  19. D膮bkowski Przemys艂aw: W臋dr贸wki rodzin szlacheckich. Karta z dziej贸w szlachty halickiej. (Ksi臋ga Pami膮tkowa ku czci O. Balzera. Tom I. Lw贸w 1925, s. 183鈥225) i odb.
    Wymienia m. i. ca艂y szereg drobnej szlachty rdzennie polskiej, o nieustalonych przewa偶nie jeszcze nazwiskach rodowych, kt贸ra przyby艂a na ziemi臋 halick膮 z zachodnich dzielnic Polski. W ci膮gu jednak wiek贸w szlachta ta wygas艂a (str. 4鈥23).
    Do szlachty halickiej pochodzenia wo艂oskiego zalicza autor: Dro-homireckich w Drohomirczanach, Lackich w L ackiem, P r z e-ro艣lskich w Przero艣lu, Tarnawieckich w Tarnawicy, Gra-bowieckich w Grabowcach, W膮welnickich i Szumi膮 艅-s k i c h, kt贸rzy wszyscy, za wyj膮tkiem Szumla艅skich, stanowili od dawna drobn膮 szlacht臋 za艣ciankow膮, osiad艂膮 na po艂udnie od Dniestru w okolicach podg贸rskich (str. 35鈥38).
  20. D膮bkowski Przemys艂aw: Z przesz艂o艣ci Rudy i Ko-chawiny. (Ksi臋ga Pam. Gimn. im. D艂ugosza, Lw贸w 1928, s. 185鈥192).
    Str. 191: jest wzmianka o Hoszowskich, szlachcie za艣ciankowej z Hoszowa, Geryni, Roztoczek i Sta艅kowiec, kt贸rzy prowadzili spory z klasztorem Karmelit贸w w Kochawinie.
  21. D膮bkowski Przemys艂aw: Stosunki gospodarcze ziemi halickiej w XV w. (Pami臋tnik historyczno-prawny, t. III, z. 4). Lw贸w 1927.
    W rozdz. 鈥濺odzinny niedzia艂鈥 (str. 30鈥33) podaje autor przyk艂ady wsp贸lnoty rodzinnej w艣r贸d szlachty, g艂贸wnie za艣ciankowej, podaj膮c nazwisko wzgl. imi臋 i miejsce osiedlenia. Wymienieni s膮: Chocimierscy; szlachta z Ty艣mieniczan, Buremla, Uher-nik, Teniatnisk, Podwerbiec (Podwerbeccy), ze S k o m o-
    29
    roch, Lipowiec; 呕akowscy z Be艂szyc; szlachta z Berezowa; Su latyccy; szlachta z Medyni, Zawa艂owa, To艂stobab, Markowa, Hnilcza, Szeparowiec (S Zaporowscy), Ro偶nowa, Byszowa, Nowicy i 呕ywaczowa.
    Ponadto w innych rozdzia艂ach spotykamy si臋 z nazwiskami innej szlachty za艣ciankowej, jak Swistelniccy ze Swistelnik, Ora-b o w i e c c y.
  22. Falkiewicz Karol: Monografia powiatu gr贸deckiego. Gr贸dek 1896.
    Podaje nieco wiadomo艣ci o szlachcie chodaczkowej, zamieszka艂ej po dzie艅 dzisiejszy na terenie pow. gr贸deckiego:
    s. 91鈥92: Ja艣niska, zamieszkane przez Ja艣 niskich, 呕erebec-kich, 艁ozi艅skich i Jezierskich; s. 114: 艁ozina, w wi臋kszo艣ci zamieszkana przez 艁ozi艅skich, przechowuj膮cych pieczo艂owicie po dzi艣 dzie艅 w blaszanych puszkach swe legitymacje szlacheckie; s. 124: Rokitno, gdzie osiad艂o kilka rodzin szlachty chodaczkowej, tych samych co w 艁ozinie, oraz rodzina szlachecka Malina h. Poraj, kt贸rej przodkowie mieli przyby膰 tam jeszcze za Boles艂awa Chrobrego z Czech.
  23. Gilewicz Aleksy: Stanowisko i dzia艂alno艣膰 gospodarcza W艂adys艂awa Opolczyka na Rusi w latach 1372鈥1378. (Prace Histor. Akad. Ko艂a Historyk贸w U. J.K., Lw贸w 1929, s. 71鈥105) i os. odb. Lw贸w 1929.
    W rozdz. IV, s. 23鈥34, omawia autor dzia艂alno艣膰 koloniza-cyjn膮 Opokzyka na Rusi Czerwonej, wyliczaj膮c nadania jego na rzecz zas艂u偶onych rycerzy, rekrutuj膮cych si臋 g艂贸wnie ze zubo偶a艂ej szlachty. To drobne rycerstwo kresowe da艂o p贸藕niej pocz膮tek tzw. szlachcie zagrodowej.
  24. Gorzycki K. J.: Po艂膮czenie Rusi Czerwonej z Polsk膮 przez Kazimierza W. Lw贸w 1889.
    W cz. I. pt. 鈥濿ewn臋trzne po艂膮czenie Rusi Czerwonej z Polsk膮鈥 w rozdz. 1. 鈥濻tany鈥, s. 83鈥4, jest mowa o kolonizacji Rusi przez Kazimierza W. 偶ywio艂em polskim, szlacheckim, przy czym autor powtarza za Niesieckim pogl膮d o niemieckim pochodzeniu, osiad艂ego w贸wczas na Rusi rodu Sas贸w, z kt贸rego wywodzi si臋 wi臋kszo艣膰 podkarpackich rodzin szlachty za艣ciankowej.
  25. Gor偶kowski Marian: Przegl膮d kwestyj spornych o Rusi. Wyd. 3-cie. Krak贸w 1877.
    Przy ko艅cu pracy, na s. 127鈥125, autor po艣wi臋ca uwag臋 polskiej szlachcie zagrodowej czyli tzw. jednodworcom, zamieszka艂ej w liczbie 2鈥3 milion贸w na obszarze Ukrainy, Podola i Wo艂ynia w zaborze rosyjskim, a kt贸r膮 rz膮d rosyjski, poniewa偶 by艂a g艂贸wnym elementem
    30
    polsko艣ci na tych ziemiach, w po艂. XIX w. pozbawi艂 szlachectwa i zr贸wna艂 z ch艂opem ruskim.
  26. G r y n b e r g o w a – Strzetelska Zofia: Staromiejskie. Ziemia i ludno艣膰. Lw贸w 1899.
    Monografia dawnego pow. starosamborskiego, zawieraj膮ca wiele r贸wnie偶 wiadomo艣ci do dziej贸w, 偶ycia, zwyczaj贸w i obyczaj贸w licznie osiad艂ej tutaj szlachty za艣ciankowej. Dzieje osadnictwa tej szlachty w czasach przedrozbiorowych omawiaj膮 rozdz. V i VI. Jest tam mowa o nast. osadach i 鈥歍odzinach szlachty za艣ciankowej: Topolnica, Turze, Baczyna, Rossochy, Libuchowa, Ter艂o, Bilicz, 艁opuszanka Chomina, Ho艂owecko oraz rodzinach: Koteccy, Jaworscy, Matkowscy, Dubrawscy, Pas艂awscy, Terleccy, Wola艅scy, Krzeczkowscy, Nanowscy, Topolniccy, Tu-rza艅scy, Ustrzyccy, Uruscy, Stebniccy, Kaszy艅scy, Rogozi艅scy, Baczy艅scy, 艁opusza艅scy, Sawiccy, Rakowscy, Zagilscy, Zarembowie, Kopysty艅scy, Li-skowaccy, Komarniccy, Towarniccy, Ho艂oweccy, Dwerniccy, O po艂o偶eniu szlachty chodaczkowej w czasach po-rozbiorowych traktuje rozdz. VII; szczeg贸lnie ciekaw膮 charakterystyk臋 owej szlachty znajdujemy na s. 344鈥48, za艣 na s. 330鈥2 par臋 szczeg贸艂贸w, 艣wiadcz膮cych o jej polsko艣ci, przy czym znajduje si臋 kilka wzmianek o niewymienionych dot膮d rodzinach szlachty za艣ciankowej, jak Broszniowscy, Czajkowscy, M艂y艅scy, Malczewscy. Po innych, jak 呕d偶arscy, Orty艅scy, Ko艣ci艅scy, Dudzi艅scy, dzi艣 tylko 艣lady w nazwach cz臋艣ci wsi pozosta艂y (rozdz. XIII, s. 543). Pewne szczeg贸艂y o dzisiejszym 偶yciu owej szlachty (tj. z ko艅c. XIX w.) zawiera r贸wnie偶 rozdz. XIII, s. 559鈥562, jak o inteligentach spo艣r贸d szlachty za艣ciankowej, o polskim charakterze szlachty Orty艅skich w Ortynicach. Ponadto i inne rozdzia艂y (np. XIV) zawieraj膮 te偶 pewne drobne dane, dotycz膮ce omawianej szlachty.
  27. Hejnosz Wojciech: Ius Ruthenicale. Prze偶ytki dawnego ustroju spo艂ecznego na Rusi halickiej w XV w. (Studja nad hist, prawa polskiego, t. XII, z. 1). Lw贸w 1928.
    Rozdzia艂 III po艣wi臋cony jest tzw. s艂u偶kom (servitores), tj. kategorii ludno艣ci po艣redniej mi臋dzy szlacht膮 a poddanymi, z kt贸rej z czasem powsta艂a drobna szlachta Szczeg贸lnie obszernie zajmuje si臋 Dobrzanami czyli Dobrza艅skimi, osiad艂ymi we wsi Dobra Szlachecka w ziemi sanockiej, kt贸rzy ze s艂u偶k贸w z biegiem czasu stali si臋 szlacht膮 za艣ciankow膮. Tacy s艂u偶kowie, pr贸cz Dobrza艅skich, na terenie z. sanockiej istnieli w nast. wsiach: Besko, D膮br贸wka Ruska, H艂omcza, Kostarowce, 艁odzina, Nowosielce, Olchowce, P艂owce, Sano-czek, Tyrawa Solna i Ulicz, nie przedostali si臋 jednak do warstwy szlacheckiej. S艂u偶k贸w spotyka si臋 w tym czasie r贸wnie偶 w z. przemyskiej (Malkowice, Batycze, Nehrebka, Siedliska, Torki, Witoszy艅ce i inne), z kt贸rych niekt贸rzy, jak np. Witoszy艅scy z Witoszyniec zdo艂ali z czasem przedosta膰 si臋 do stanu szlacheckiego i w XVII w. wyst臋-
    31
    puj膮 ju偶 jako 鈥瀗obiles”. W podobny spos贸b zasilili szeregi szlachty za艣ciankowej niekt贸rzy slu偶kowie na terenie z. lwowskiej, jak np. J a-艣 n i s c y w Ja艣niszczu (prawdop. dzi艣. Ja艣niskach) i 艁ozi艅scy w 艁ozinie.
  28. Horoszkiewicz Roman: Szlachta za艣ciankowa na ziemiach wschodnich. Warszawa 1936.
    Rozdz. I zawiera og贸lne uwagi o szlachcie za艣ciankowej i osadnictwie rycersko-szlacheckim w Polsce, kt贸re dato pocz膮tek szlachcie zagrodowej. Rozdz. II omawia szlacht臋 za艣ciankow膮 w wojew. wile艅skim i nowogr贸dzkim oraz na Wo艂yniu i Podolu, przy czym wymienione s膮 wi臋ksze skupienia tej szlachty: Sal贸wka, Chomiak贸wka w pow. czortkowskim oraz Koby艂ow艂oki w pow. trembowelskim. Rozdz. III po艣wi臋cony jest szlachcie za艣ciankowej na Podkarpaciu, tj. w woj. lwowskim i stanis艂awowskim, osadnictwu rycerskiemu za Kazimierza W. i W艂adys艂awa Jagie艂艂y i dziejom tej szlachty w ci膮gu wiek贸w. Rozdz. IV omawia szlacht臋 za艣ciankow膮 na Polesiu a rozdz. V daje og贸lny pogl膮d na szlacht臋 za艣ciankow膮, zamieszka艂膮 dzi艣 na ziemiach wschodnich Rzplitej. Na ko艅cu broszurki znajduj膮 si臋 spisy za艣ciank贸w i nazwiska szlachty za艣ciankowej. Wykaz szlachty za艣ciankowej na Podkarpaciu obejmuje nast臋p, nazwiska:
    Baczy艅ski Dobrza艅ski Jaworski Liskowacki
    Balicki Dobrzy艅ski Kami艅ski Lity艅ski
    Bandrowski Doli艅ski Katy艅ski Lubieniecki
    Batowski Drohomirecki K臋dzierski 艁awrowski
    Berdowicz Dwernicki Kierzkowski 艁odzi艅ski
    Berezowski Dubrawski Kobe艂ecki 艁ody艅ski
    Bere藕nicki Dunajewski Kobla艅ski 艁ozi艅ski
    B臋dkowski Dydy艅ski Komarnicki 艁ucki
    Bili艅ski Dziedzic Kopysty艅ski 艁ukawiecki
    B艂a偶owski Dzikowicz Korczy艅ski Manasterski
    Bojarski Fabiarowski Kotecki Malinowski
    Borkowski Fija艂kowski K艂odnicki Masiewicz
    Borys艂awski Gaga艂owicz- Klity艅ski Matkowski
    Bratkowski 艁oniewski Knihinicki Medy艅ski
    Brze艣cia艅ski Grabowiecki Koz艂owski Mszaniecki
    Che艂chowski Gdowski Krasowski Nanowski
    Chojnacki Grabkowski Kra艣nia艅ski Nahujowski
    Chrzanowski Grabski Kra艣nicki Nehrebecki
    Cisowski Gwozdecki Kropiwnicki Nowosielecki
    Czajkowski Ho艂y艅ski Krynicki Oberty艅ski
    Czarnecki Hordy艅ski Kry艂osza艅ski Odrzechowski
    Czo艂ha艅ski Hoszowski Krzeczkowski Opacki
    Czo艂owski Hubicki Kulczycki Orty艅ski
    Czerkawski Unicki Leszczy艅ski Ossowski
    Czubski Jakubowski Lewandowski Ostropolski
    Czyczerski Jami艅ski Lewicki Pas艂awski
    D膮browski Jasi艅ski Lipecki Piotrowski
    32
    Podhorecki Skulski Towarnicki W贸lcza艅ski
    Pohorecki Sobolewski Trzci艅ski Wo艂kowicki
    Pola艅ski Soza艅ski Turza艅ski Wo艂osia艅ski
    Popiel Stebnicki Tustanowski Wys艂awski
    P艂a偶y艅ski Stefanowicz Twardowski Wysocza艅ski
    Puciatycki Struty艅ski Uniatycki Wysoki艅ski
    Radecki Stupnicki Urba艅ski Wyszotrawski
    Ro艣ciszewski Sulatycki Urycki Zaj膮czkowski
    Rozwadowski Swistelnicki Uruski Zaleski
    Ro偶niatowski Szelesty艅ski Winnicki Zawadzki
    Sadowski Tarnawski Wis艂ocki Zubrzycki
    Sikorski Terlecki Wi艣niewski 呕mijewski
    Siwerski Topolnicki Wieluszy艅ski 呕urakowski
  29. Jab艂onowski Aleksander: Historia Rusi po艂udniowej do upadku Rzeczypospolitej polskiej. Krak贸w 1912.
    W ust臋pie po艣wi臋conym kolonizacji Rusi Czerwonej w XIV> i XV w., na str. 90, podkre艣la autor 偶ywy udzia艂 w tej kolonizacji drobnej szlachty polskiej, kt贸rej najwi臋cej nap艂yn臋艂o na Ru艣 z Ziemowitem mazowieckim. Nie przesta艂a ona zasila膰 osadnictwo na kresach czer-wonoruskich i za Jagiellon贸w鈥 (s. 203). Nast臋pnie (s. 320鈥321) podnosi autor wzrost nap艂ywu 偶ywio艂u polskiego drobno-szlacheckiego na ziemie ruskie w XVIII w. oraz znaczenie jego w pracy nad podniesieniem kultury na kresach.
  30. Jab艂onowski Aleksander: Pisma, tom IV: Wo艂y艅, Podole i Ru艣 Czerwona. Warszawa 1911.
    W rozdz. pt. 鈥濿o艂y艅 i Podole pod kon. w. XVI-go鈥, na str. 225鈥232, znajduje si臋 ust臋p, po艣wi臋cony drobniejszej w艂asno艣ci ziemskiej na Wo艂yniu i Podolu, z kt贸rego okazuje si臋, 偶e Wo艂y艅 posiada艂 w tym czasie mniej drobnej szlachty, ani偶eli Podole, gdzie pe艂no gniazd rodowych, ruskich, bojarsko-ziemia艅skich, przywi膮zanych s艂u偶b膮 wojskow膮 do okolicznych zamk贸w kr贸lewskich. Na Wo艂yniu tak膮 rozdrobnion膮, zubo偶a艂膮 szlacht膮 byli w tym czasie U 1 a n i c c y w pow.鈥 艂uckim, Jako w’i ccy w pow鈥. w艂odzimierskim i Andruscy w pow. krzemienieckim, na Podolu za艣 Charzowscy w Charzowcach.
  31. Jab艂onowski Aleksander: Podole u schy艂ku XV w. (Ateneum 1880, t. II, z. 3 i t. III, z. 1鈥2 oraz to samo Pisma, t. IV, s. 312鈥392).
    Na str. 337 jest mowa o podolskich rodach drobno-szlacheckich pochodzenia polskiego, jak Zamiechowscy, Podfilipscy, Nowodworscy, oraz wyst臋puj膮cych p贸藕niej, w XVI w. dopiero, wybitnie za艣ciankowych rodach Radziejowskich, Wo艂kowi艅skich i Karyczy艅skich, jako 鈥瀗obiles kmethones non habentes鈥.
    Na str. 365 autor podkre艣la rol臋 kulturaln膮 polskiego 偶ywio艂u osadniczego na Podolu, w艣r贸d kt贸rego nie brak by艂o r贸wnie偶 ubogiej szlachty, osiadaj膮cej na lada chudopacholskiej zagrodzie.
    33
  32. Jab艂onowski Aleksander: Polska XVI wieku pod wzgl臋dem geograficzno-statystycznym. Tom VII: Ziemie ruskie, cz臋艣膰 2: Ru艣 Czerwona. (殴r贸d艂a dziejowe, tom XVIII, cz. 2). Warszawa 1903.
    Na str. 317鈥353 po艣wi臋cony jest osobny ust臋p drobnej szlachcie, osiad艂ej na Rusi Czerwonej, ze szczeg贸艂owym wykazem miejscowo艣ci i poszczeg贸lnych rod贸w wed艂ug ziem. Z powodu nadmiernej ilo艣ci nazwisk i miejscowo艣ci spis ten nie m贸g艂 by膰 tutaj podany, zosta艂 on natomiast uwzgl臋dniony w indeksach. Autor rozr贸偶nia kilka kategorii posiad艂o艣ci drobno-szlacheckich: Gniazda drobno-szlacheckie, tzw. 鈥瀙rzysady鈥 po latyfundiach, oraz kollokacje, osobno zajmuje si臋 dzia艂kami owej szlachty (,,sortes鈥). Do drobnej szlachty zalicza autor r贸wnie偶 tzw. man贸w tj. szlacht臋, pozostaj膮c膮 w zale偶no艣ci lennej (feodalnej) od znaczniejszej szlachty. W艣r贸d tej drobnej szlachty autor wyr贸偶nia szlacht臋 gniazdow膮, trzymaj膮c膮 si臋 swych gniazd (z podaniem ich rozmieszczenia geogr. wed艂ug ziem), wysiedle艅c贸w z gniazd starych, kt贸re opu艣cili, przenosz膮c si臋 gdzieindziej, przybysz贸w nowych, omawia szlacht臋 gniazdow膮 pochodzenia ruskiego i niegniazdow膮 pochodzenia polskiego, kt贸ra przyby艂a na Ru艣 z zachodnich dzielnic Polski (z wyliczeniem poszczeg贸lnych rod贸w i podaniem, sk膮d one przyby艂y). Na koniec par臋 s艂贸w po艣wi臋ca autor nazwiskom i przezwiskom drobnej szlachty czerwonoruskiej.
  33. Ki bort J贸zef: Szlachcic 艂apciowy na Wo艂yniu. (Wis艂a, t. XI, 1897, s. 270鈥286).
    O 偶yciu, zwyczajach i obyczajach szlachty czynszowej na Wo艂yniu, kt贸rej jest tam mn贸stwo. W szczeg贸lno艣ci autor zapoznaje czytelnika z jednym z takich szlachcic贸w 艂apciowych nazwiskiem Zab艂ocki we wsi Trojanowie w pow. 偶ytomierskim (dzi艣 sowiecka Ukraina).
  34. Kucharski W艂adys艂aw: Ludno艣膰 ziemi sanockiej na schy艂ku XVIII w. (Na podstawie urz臋dowego protoko艂u magistratu sanockiego). (Odb. z Gazety Sanockiej). Sanok 1907.
    Na str. 34鈥36 przytoczony jest ciekawy testament jednego ze szlachty za艣ciankowej ze wsi Dobra w Sanockiem, Antoniego Dobrza艅skiego z r. 1792, przy czym jako 艣wiadkowie figuruj膮 sami Dobrza艅scy z przydom. Demkowicz i Hubal.
  35. Kuczera Aleksander: Samborszczyzna. Ilustrowana monografja miasta Sambora i ekonomji Samborskiej. Tom I. Sambor 1935.
    W rozdz. XIII pt. 鈥濸arafia gr.-kat.鈥 na str. 433 wymienione s膮 nast臋p, wsie szlachty za艣ciankowej: Bilina, szlachecka gromada, 艁膮ka, wie艣 szlachecka, Sielec, wie艣 szlachecka, zamieszkana przez Sieleckich z przydomkiem 鈥濪ziurdz鈥 herbu Sas, Kulczyce, wie艣 szlachecka.
    A. Tarnawski, Szlachta zagrodowa w Polsce
    3
    34
  36. Lauda sejmikowe wisze艅skie 1648鈥1673. (Akta grodzkie i ziemskie, t. XXI). Lw贸w 1911.
    Nr. 44 (str. 83鈥87) zawiera regestr szlachty pieszej czyli za艣ciankowej z pow. lwowskiego i 偶ydaczowskiego, kt贸ra stawi艂a si臋 na pospolite ruszenie pod Lwowem w r. 1651. Reprezentowane by艂y nast臋p, za艣cianki:
    Hosz贸w: Hoszowscy, 艁uccy, Siemiginowscy, Uniccy, Struty艅scy,
    Witwiccy, Bratkowscy, Baliccy;
    Witwica: Witwiccy, Uniccy, Krasowscy, Krechowieccy, Wo艂kowi艅scy, Raczy艅scy, Hoszowscy;
    Roztoczki: Witwiccy, Podhorodeccy, Struty艅scy;
    S t r u t y n: Struty艅scy, Korczy艅scy;
    Krechowice: Krechowieccy, Struty艅scy, Berezowscy, Wo艂kowi艅-
    scy, Brosniowscy, Jastrz臋bscy;
    Broszni贸w: Struty艅scy, Brosniowscy, Witwiccy, Popielowie; Ho艂y艅: Ho艂y艅scy;
    Czajkowice: Czajkowscy, Winniccy, Horody艅scy, Uruscy, Hor-de艅scy, Sieleccy, Popielowie, Srokowscy, Pac艂awscy;
    艁ozina: 艁ozi艅scy, Sieleccy, Ja艣mi艅scy, 艁obiccy, Kozyrkowie, Prze-drzymirscy;
    Ja艣niska: Koz艂owscy, 呕erniccy, Ja艣niscy, Kanafolscy (Kanafojscy), 艁ozi艅scy, 呕erebeccy;
    Przedrzymiechy: Przedrzymiescy, 呕orniccy;
    Swarycz贸w: Swaryczewscy, Hoszowscy, Struty艅scy, Brosniowscy, Drohomireccy;
    Borsz贸w (dawn. Bors贸w): Skulscy, Popielowie, Witwiccy, Turza艅-scy, Samborowie, Skorody艅scy;
    Meryszcz贸w: Turza艅scy, Bratkowscy;
    P1 e t e n i c e: Winniccy, Medy艅scy, Witwiccy;
    Dobrzany: Czo艂owscy, 艢wi臋ciccy, Dobrza艅scy, Czerniejowscy.
  37. Linniczenko I. A.: Suspilni werstwy Ha艂y膰koji Rusi XIV鈥擷V w. Lw贸w 1899.
    To samo w j臋zyku rosyjskim pt. 鈥濩zerty iz istorii sos艂owij w jugo-zapadnoj (halickoj) Rusi XIV鈥擷V w. Moskwa 1894.
    W cz. 1. pt. 鈥濸olityka polskich koroliw i dola dawnoho ruskoho bojarstwa w Ha艂y膰kij Rusy XIV鈥擷V st.鈥, na str. 39 autor, omawiaj膮c kolonizacj臋 Rusi Czerwonej za Kazimierza W. i W艂adys艂awa Jagie艂艂y, wyra偶a pogl膮d, 偶e g艂贸wnym elementem osadniczym by艂a uboga szlachta polska, drobna lub nieosiad艂a, kt贸ra szuka艂a tu poprawy swego bytu. Dalej na str. 68鈥73 zajmuje si臋 autor warstw膮 ludno艣ci, po艣redni膮 mi臋dzy kmieciem a szlacht膮, tj. tzw. s艂u偶kami, kt贸rych uwa偶a za potomk贸w drobnego ruskiego bojarstwa. Obowi膮zkiem tej klasy ludno艣ci by艂a g艂贸wnie s艂u偶ba wojskowa. Cz臋艣膰 z nich z czasem (niejednokrotnie ju偶 z ko艅cem XV w.) przedosta艂a si臋 do stanu szlacheckiego, tworz膮c warstw臋 szlachty za艣ciankowej, jak np. Dobrza艅scy we wsi Dobra w ziemi sanockiej, kt贸rzy ju偶 w XV w. wyst臋puj膮 jako 鈥瀗obiles”, cz臋艣膰 za艣 pozosta艂a ch艂opami. >
    35
  38. Liske Xavvery: Cudzoziemcy w Polsce. Lw贸w 1876.
    W opisie podr贸偶y po Polsce Ulryka Werdum鈥檃 w 1. 1670鈥1672, na str. 173, jest wzmianka o miasteczku I sak贸w, zamieszkanym przez sam膮 szlacht臋, niczym nie r贸偶ni膮c膮 si臋 oa ch艂op贸w, czyli przez tzw. szlacht臋 zagrodow膮.
  39. 艁ozi艅ski Walery: Szlachcic chodaczkowy. Powie艣膰. Lw贸w 1857.
    T艂em powie艣ci jest 偶ycie domowe, zwyczaje i obyczaje szlachty za艣ciankowej Podg贸rza Samborskiego, a w szczeg贸lno艣ci Baczy艅skich z Baczyny.
  40. 艁ozi艅ski Walery: Szaraczek i karmazyn. Lw贸w 1859.
    Powie艣膰 osnuta na tle 偶ycia szlachty za艣ciankowej Podg贸rza Samborskiego.
  41. 艁ozi艅ski W艂adys艂awa Prawem i lewem. Obyczaje na Czerwonej Rusi za panowania Zygmunta III. Lw贸w 1903.
    Osobny ust臋p I-szy rozdz. III. zatytu艂. ,,Ziemia lwowska”, str. 185鈥99, po艣wi臋cony jest szlachcie za艣ciankowej czerwonoruskiej, a w szczeg贸lno艣ci osiad艂ej w ziemi lwowskiej, przemyskiej i halickiej. Podaje charakterystyk臋 tej warstwy, omawia jej stanowisko spo艂eczne, ambicje stanowe, 偶ycie prywatne i publiczne. Wymieniona jest nast臋puj膮ca szlachta: 1) ziemia halicka: Berezowscy, Choci-
    mirscy, Drohomireccy, Orabowieccy, Ho艂y艅scy, Knie-hiniccy, Krechowieccy, Sulatyccy, Struty艅scy maj膮cy swe dzia艂y w Ro偶niatowie, Cieniawie i Dubie, Tatomirowie, Uherniccy, Wo艂kowiccy i 呕urakowscy w 呕urakach i Staninie (raczej w Staruni k. 呕urak贸w); ziemia przemyska: Bili艅scy, Baczy艅scy, B艂a偶owscy, Bojarscy, Ch艂opeccy, Dobrza艅scy, Horody艅scy, Ilniccy, Jaworscy, Jasienice y, Kulczyccy, Kobla艅scy, Komarniccy, Kopysty艅scy z To-polnicy, Lity艅scy, 艁uccy, Matkowscy (zwani te偶 inaczej Majtkowscy), Manasterscy, Popielowie, Podho-rodeccy, Rudy艂owscy, Rytarowscy, Sieleccy, So-za艅scy (albo Zoza艅scy), Stupniccy, Smerecza艅scy, Tatomirowie, Turza艅scy, Terleccy, Tustanowscy, Unia-tyccy, Uruscy, Ustrzyccy, Wysocza艅scy, Winniccy; ziemia lwowska i 偶ydaczowska: Czaykowscy, Hoszowscy,
    Konieccy, 艁ozi艅scy, Pohoreccy, Podlesieccy, Popielowie, Podwysoccy, Przedrzymirscy, Swirscy, Srokowscy, Siemiginowscy, Winniccy, Witwiccy; ziemia sanocka : Dobrza艅scy i 艁odzi艅scy. Nadto w z. lwowskiej
    Jasi艅scy, oraz Zap艂aty艅scy, Dobrowla艅scy z Bratkowic w z. przemyskiej. Ponadto i w innych rozdzia艂ach znale藕膰 mo偶na
    36
    lu藕ne wiadomo艣ci dotycz膮ce szlachty za艣ciankowej. I tak na str. 146鈥59 wymienieni s膮 ci, co brali udzia艂 w wyprawach zb贸jeckich, jak 呕 e-browski Wojciech w z. przemyskiej, w z. halickiej: G贸rski Andrzej, Pami臋towski Wojciech, Berezowski, 呕urakowscy; str. 180鈥1 w z. przemyskiej: Pami臋towscy z Roz艂ucza, Dwerniccy z Boberki, Tyszkowscy, Wysocza艅scy z Komarnik, Romerowie z Wysokiego, Roz艂uccy z Roz艂ucza. Na str. 527鈥28 wzmianka o wsp贸艂udziale nast. szlachty za艣ciankowej osiad艂ej w Sam-borszczy藕nie w napadach band siedmiogrodzkich na Samborszczyzn臋: Komarniccy, oraz Czerniccy i Wysocza艅scy osiedli w Husnej, Krywce, 呕upaniu, Rykowej, Jab艂once i Wysocku Wy偶nem. Str. 615鈥16 o Su-latyckich, szlachcie za艣ciankowej z Bednarowa w z. halickiej. Na str. 626鈥31 om贸wiony jest udzia艂 szlachty za艣ciankowej halickiej w buncie ch艂opskim w r. 1648. Na czele band ch艂opskich stali: Ho艂y艅scy, Uherniccy, 呕urakowscy, Berezowscy, Knihiniccy, Drohomireccy, Ja藕-wi艅scy, Grabowieccy, Tatomirowie z Isak贸w. Zaznaczy膰 nale偶y, 偶e do st艂umienia buntu przyczyni艂a si臋 lojalna cz臋艣膰 wspomnianej szlachty za艣ciankowej. Na str. 274鈥5 jest wzmianka o niejakim Izajaszu Su-latyckim z Uhernik, archimandrycie monasteru w Uniowie, pochodz膮cym ze szlachty za艣ciankowej, zas艂u偶onym wojaku, kt贸ry 20 kilka lat sp臋dzi艂 na s艂u偶bie wojennej dla Rzeczypospolitej.
  42. Monografia Krechowieckich herbu Sas. Bytom 1877,
    Niedu偶a ta monografia, oparta g艂贸wnie na aktach grodzkich i ziemskich halickich i 偶ydaczowskich, kre艣li histori臋 mocno dzi艣 rozrodzonej i przewa偶nie za艣ciankowej rodziny szlacheckiej Krechowieckich h. Sas. Poniewa偶 rodzina ta w ci膮gu kilku wiek贸w skoligaci艂a si臋 z wszystkimi niemal rodzinami drobno-szlacheckimi, osiad艂ymi w ziemi halickiej, przeto w monografii tej wiele r贸wnie偶 danych znale藕膰 mo偶na do ca艂ego szeregu innych rodzin szlachty za艣ciankowej. Z gniazda swego Krechowa i Krechowic oraz posiad艂o艣ci Knihinina, Pasiecznej i Zagwo藕dzia rozchodzili si臋 Krechowieccy po s膮siednich za艣ciankach, jak Czo艂hany Czo艂ha艅skich, Ciemierzyn Ciernie-rzy艅skich, Strutyn Struty艅skich, Hosz贸w Hoszowskich, Sulatycze Sulatyckich, Ho艂y艅 Ho艂y艅skich, Witwica W i t-w i c k i c h, Balice Balickich i Tatomir贸w. Nadto wyst臋puj膮 jako krewni czy powinowaci Krechowieckich Nahojewscy (poprawniej Nahujowscy), Dubrawscy, 呕urakowscy, Popielowie, Kruszelniccy, Tarnawscy, dzi艣 wszystko szlachta za艣ciankowa h. Sas. Dzi臋ki tym koligacjom posiedli Krechowieccy do pocz. XVIII w., pr贸cz swych d贸br rodowych, Witwic臋, Roztoczki, Stankowice, Lipie, Ho艂y艅, Wo艂owiniec, Broszni贸w, Tu偶y艂贸w, Strutyn, Swarycz贸w, Topolsko, R贸wni臋, Kotiatycze, We艂dzie偶, Pacyk贸w, Lolin, Negryn, Maksym贸wk臋, Senecz贸w i inne. Osobny spis tych wszystkich rodzin, z kt贸rymi Krechowieccy byli spokrewnieni lub skoligaceni, znajduje si臋 na pocz膮tku omawianej monografii.
    Rodzina ta wyda艂a wielu dzielnych 偶o艂nierzy, towarzysz贸w pancernych, co to razem z innym rycerstwem kresowym stali na stra偶y
    37
    po艂.-wsch. rubie偶y Rzplitej. Dowody przywi膮zania i mi艂o艣ci do ziemi ojczystej i m臋stwa dawali r贸wnie偶 Krechowieccy w powstaniach narodu polskiego w r. 1831 i 1863.
  43. Nied藕wiecki Miko艂aj: Powiat podhajecki pod wzgl臋dem geograficznym, statystycznym i historycznym (z do艂膮czeniem mapy). Stanis艂aw贸w 1896.
    Podaje wiadomo艣ci o szlachcie zagrodowej, osiad艂ej w nast臋p, wsiach:
    s. 73: Burkano’w, kt贸rego mieszka艅cy s膮 szlacht膮, osiad艂膮 tu za czas贸w polskich, otrzymuj膮c zagrody w艂o艣cia艅skie i korzystaj膮c z prerogatyw szlachty za艣ciankowej. S膮 w艣r贸d nich rodziny szlachty herbowej, jak: Jab艂o艅scy h. Jasie艅czyk, Brzozowscy h. Korab i inni;
    s. 85: H nile ze, gdzie w osobnej dzielnicy osiad艂a od dawnych czas贸w drobna szlachta zagrodowa, posiadaj膮ca do dnia dzisiejszego legitymacje szlacheckie i stosunkowo obszerne grunta dziedziczne;
    s. 191鈥192: Zawad贸wka, gdzie osiad艂o kilka rodzin szlacheckich, jak: Stupniccy, Wola艅scy, Obroccy, Sobotkiewi-cze, S艂ugoccy i inni, kt贸rzy przechowuj膮 legitymacje szlacheckie.
  44. Niesiecki Kasper: Herbarz Polski. Wyd. J. N. Bobrowie偶a. T. II鈥擷 z Dodatkiem. Lipsk 1839鈥45.
    Zawiera dane genealogiczne do nast. rodzin szlachty za艣ciankowej czerwonoruskiej:
    Tom II:
    s. 52鈥3: Baliccy h. Ostoja i h. Top贸r z Balic; s. 56: Bandrowscy h. Sas;
    s. 50: Baranieccy h. Sas, posiadaj膮cy pewne dzia艂y w Baczynie w z. przem.; s. 106: Bereza艅scy h. Przestrza艂; s. 106: Bere藕niccy h. Sas w z. przemyskiej; s. 106: Berezowscy w z. halickiej;
    s. 134鈥7: Biegano w scy h. Grzyma艂a, kt贸rzy z Wielkopolski na Ru艣 si臋 przenie艣li; s. 144: Bieli艅scy h. Abdank z Wielkopolski; s膮 i na Rusi Czerwonej ;
    s. 154鈥6: Biernaccy h. Poraj z Podlasia, Mazowsza i Wielkopolski, osiedli r贸wnie偶 na Rusi Czerwonej; s. 159: Bili艅scy h. Sas w z. przemyskiej; s. 166: B艂a偶owscy h. Sas w z. przemyskiej i lwowskiej; s. 216: Bojarscy h. Sas w z. halickiej; s. 253鈥4: Borys艂awscy h. Sreniawa w z. przemyskiej; s. 287: Bratkowscy h. Sas z Bere藕nicy w z. przemyskiej; s. 325鈥6: Brze艣cia艅scy h. Sas w z. przemyskiej;
    38
    Tom III:
    s. 237鈥9: Czaykowscy h. D臋bno z Czajkowic (pow. Rudki); z rodziny tej wysz艂o wielu wybitnych i zas艂u偶onych rycerzy, kt贸rzy w obronie Ojczyzny 偶ycie swe k艂adli; s. 353: Dobrza艅scy h. Sas z Dobrej w z. sanockiej; s. 442鈥3: Dwerniccy z Dwernika w z. sanockiej;
    Tom IV:
    s. 367: Ho艂y艅scy;
    s. 377: Horodyjscy (Horodyscy) h. Korczak z z. che艂mskiej, osiadli te偶 w z. przemyskiej; s. 387: Hoszowscy h. Sas w z. przemyskiej; s. 388鈥90: Hryniewiccy h. Przegoni膮 z Hryniewic na Podlasiu, osiadli r贸wnie偶 w Ziemi Czerwie艅skiej (na Podolu); s. 401: Ilniccy w z. przemyskiej; s. 459: Jasi艅scy h. Sas;
    s. 473: Jaworscy h. Sas z Jawory w z. przemyskiej, szlachectwo otrzymali w r. 1431 od W艂adys艂awa Jagie艂艂y wraz z dobrami Turka, Jawora i Unik;
    Tom V:
    s. 117: K艂odniccy h. Sas;
    s. 130: Kniehi艅scy z Kniehinic w z. lwowskiej; s. 166: Komar niccy h. Sas w z. przemyskiej; s. 219: Kopysty艅scy h. Leliwa w z. przemyskiej; s. 377: Krechowiccy (Krechowieccy) ; s. 386鈥7: Kropiwniccy h. Sas w z. przemyskiej; s. 397: Kruszelniccy h. Sas z Kruszelnicy i Skolego; s. 403: Kryniccy h. Korab; szlachectwo otrzymali za m臋stwo jedni w r. 1613, inni w r. 1673; s. 441: Kumarniccy h. Sas zob. Komarniccy; s. 447鈥50: Kuniccy h. Bo艅cza z Kunic na Podlasiu, silnie rozrodzona szlachta, kt贸ra m. i. osiad艂a te偶 na Rusi Czerwonej;
    Tom VI:
    s. 16鈥20: Laskowscy h. Korab z Mazowsza, osiadli na Rusi Czerwonej w z. sanockiej i przemyskiej (Skorodne i Libuchowa); s. 138鈥9: Lity艅scy h. Grzyma艂a i h. Sas, pierwsi na Wo艂yniu, drudzy w Be艂zkiem i z. przemyskiej, gdzie gniazdo ich Litynia; s. 277: 艁ozi艅scy h. Lubicz z 艁oziny w z. lwowskiej; s. 285: 艁uccy h. Sas w woj. ruskiem; s. 338: Manasterscy h. Sas;
    s. 405鈥6: Mietelscy h. Ostoja z woj. sandom., r贸d silnie rozrodzony, osiad艂 te偶 na Rusi Czerwonej; s. 463鈥4: Morochowscy h. Korczak w woj. ruskim; s. 586: Nowosielscy h. Sas w z. lwowskiej;
    Tom VII:
    s. l:Oberty艅scy h. Sas na Rusi Czerwonej;
    39
    s. 358鈥9: Polanowscy h. Pob贸g, z Polanowiec na Kujawach, osiadli na Rusi Czerwonej; s. 385鈥6: Popielowie h. Sulima, ze wsi Popiele k. Drohobycza;
    Tom VIII:
    Str. 284鈥5: O pochodzeniu herbu Sas, gdzie wymienione s膮 nast. rodziny czerwono-ruskie przewa偶nie szlachty zagrodowej, piecz臋tuj膮ce, si臋 powy偶szym herbem:
    Baczy艅scy, Bandrowscy, Baranieccy, Bere藕niccy, Bili艅scy, Bla-偶owscy, Bratkowscy, Bryli艅scy, Brze艣cia艅scy, Buchowscy, Chodkowscy, Czo艂ha艅scy, D艂ugopolscy, Dobrza艅scy, Dubrawscy, Dziedoszyccy, Hoszowscy, Jami艅scy, Jasi艅scy, Jaworscy, K艂odniccy, Komarniccy, Kropiw-niccy, Kruszelniccy, Lity艅scy, 艁uccy, Manasterscy, M艣ciszewscy, Nowosielscy, Odrzechowscy, Or艂owscy, Podwysoccy, Raszkowscy, Rudniccy, Skotniccy, Struty艅scy, Sulatyccy, Swistelniccy, Tarnawscy, Tatomiro-wie, Terleccy, Uniatyccy, Winniccy, Wis艂occy, Witwiccy, Wo艂kowiccy, Wo艂osieccy, Zap艂aty艅scy, Zawiszowie, 呕eliborscy, 呕urakowscy, 2u-koty艅scy, Oberty艅scy, Pohoreccy, Popielowie.
    Nadto w tomie tym znale藕膰 mo偶na bli偶sze dane genealogiczne do nast. rodzin szlachty za艣ciankowej: s. 390: Skotniccy h. Sas, w woj. ruskim; s. 473: Srokowscy h. Jastrz臋biec ze Srok w woj. ruskim; s. 512鈥13: S t a w s c y h. Korczak, w woj. ruskim; s. 513: Stebniccy h. Przestrza艂, w woj. ruskim; s. 540: Struty艅scy h. Sas; s. 561: Sulatyccy h. Sas, w woj. ruskim;
    Tom IX:
    s. 26: Tarnawscy h. Sas, z z. sanockiej; s. 54: Tatomirowie h. Sas, w woj. ruskim; s. 71: Tele偶y艅scy h. Gozdawa w z. przemyskiej; s. 74鈥6: Terleccy h. Sas i h. Przestrza艂, na Rusi Czerwonej; s. 154: Turza艅scy h. Grzyma艂a, w woj. ruskim; s. 184: Tyszkowscy h. Gozdawa z Podlasia, przenie艣li si臋 do Ziemi Czerwie艅skiej; s. 200: Uniatyccy h. Sas;
    s. 204鈥7: Ustrzyccy h. Przestrza艂, w woj. ruskim; s. 245鈥6: Wasilkowscy h. Korczak, na Podolu; s. 344: Winniccy h. Sas, w woj. ruskim; s. 345: Wis艂occy h. Sas, w z. przemyskiej; s. 370鈥1: Witwiccy h. Sas, z Witwicy w woj. ruskim; s. 410鈥11: Wo艂kowiccy h. Sas, w woj. ruskim; s. 462: Wysoki艅scy z Podlasia, przenie艣li si臋 te偶 na Ru艣 Czerwon膮;
    Tom X, z Dodatkiem:
    s. 75: Zap艂aty艅scy h. Sas, w woj. ruskim; s. 112: Zawiszowie h. Sas, w woj. ruskim;
    40
    s. 192: 呕ukoty艅scy h. Sas, z Baczyny w Samborskiem; s. 195鈥6: Burakowscy h. Sas, w woj. ruskim;
    Dodatek:
    s. 292: Matkowscy h. Sas;
    s. 351: Pohoreccy h. Sas, z Pohorzec w woj. ruskim; s. 463鈥66: U ruscy h. Sas, posiadali Uro偶, 艁opuszn臋 i Zarzecze, w z. przemyskiej; s. 466鈥68: Ustrzyccy h. Przestrza艂, z Ustrzyk i Unichowa, w z. przemyskiej.
  45. Osuchowski Wac艂aw: Gospodarka solna na Rusi halickiej od XVI do XVI11 wieku. (Pam. hist.-prawny, t. VIII, z. 4). Lw贸w 1930.
    W rozdz. II i III, omawiaj膮c stanowisko i udzia艂 szlachty czer-wono-ruskiej w gospodarce solnej, przytacza autor skargi drobnej szlachty na administrator贸w kr贸lewskich w 偶upach solnych oraz spory, jakie toczy艂a ona w obronie praw do eksploatacji 偶up solnych w swych dobrach. Do rz臋du owej szlachty nale偶eli Nahujewscy w艂a艣ciciele w贸jtostwa w Nahujowie w pow. Samborskim (s. 21), Burakowscy w Staruni (s. 17, uw. 1), oraz Popielowie i Kopy-sty艅scy w Kotowie na terenie ekonomii Samborskiej (s. 24鈥26).
  46. Papee Fryderyk: Skole i Tucholszczyzna. (Przewodnik nauk. i liter., XVIII, 1890, s. 448鈥456, 543鈥558, 633鈥642, 741鈥747, 820鈥838, 923鈥937, 1016鈥1026, 1140鈥 1161).
    Poznajemy dzieje Skolego, rodowego gniazda szlachty za艣ciankowej, S kolskich, pochodzenia wo艂oskiego, za艂o偶ycieli tej osady. W ci膮gu wiek贸w przewin臋艂y si臋 tam, obok Skolskich, nast. rodziny szlachty za艣ciankowej : Kryniccy z Krynicy ko艂o Drohobycza, Kruszelniccy, Hoszowscy, Korczy艅scy, Ho艂y艅scy, Turza艅scy, Matkowscy, Manasterscy, Hrebeniowscy, Korostowscy, Miszczowscy i Pola艅scy. Nadto wyst臋puje s膮siednia drobna szlachta Lubienieccy i Krzeszkowicze. W贸jtem m. Skolego w XVII w. by艂 鈥瀗obilis” Miko艂aj 呕urakowski, niew膮tpliwie przedstawiciel szlachty za艣ciankowej. Na str. 827 jest mowa o P o-niatowskich, linie kich, Wysocza艅skich i Jaworskich, szlachcie z okolicznych g贸rskich wiosek, towarzyszach z chor膮gwi Sieniawskiego i Zamoyskiego (r. 1664).
  47. Paprocki Bartosz: Herby rycerstwa polskiego. Wyd. J. Turowskiego. Krak贸w 1858鈥59.
    Str. 695鈥97 o klejnocie Sas, gdzie wymienione s膮 nast臋p, rodziny, piecz臋tuj膮ce si臋 tym berbem, ju偶 w贸wczas, tj. w XVI w., licznie rozrodzone, a dzi艣 zaliczaj膮ce si臋 przewa偶nie do szlachty za艣ciankowej: Zawiszowie, Krusielniccy dzi艣 Kruszelniccy, Sulatyccy, Wo艂o-sieccy, Dubrawscy, Huherniccy czyli Uherniccy, Swistelniccy, Nowosielscy.
    41
  48. Paw艂owski Stanis艂aw: Ludno艣膰 rzymsko-katolicka w polsko-ruskiej cz臋艣ci Galicji. (Prace Geograficzne, zeszyt III). Lw贸w 1919.
    Studium to, jakkolwiek nie zajmuje si臋 specjalnie szlacht膮 za艣ciankow膮, mo偶e jednak w znacznym stopniu przyczyni膰 si臋 do zrozumienia w og贸le kwestii naszego stanu posiadania na kresach wschodnich.
  49. Piekosi艅ski Franciszek: Herold polski czyli przewodnik heraldyczny Polski. (Herold polski, czasop. naukowe illustr., po艣wi臋cone heraldyce i sfragistyce polskiej, wyd. Fr. Piekosi艅ski). Krak贸w 1898鈥99.
    Wspomina o nobilitacji 2 os贸b o nazwiskach niew膮tpliwie szlachty za艣ciankowej: na str. 63 o nobilitacji Bernackiego Bernarda w r. 1676 i na str. 76 o przywileju nobilit., wydanym przez kr贸la polskiego Zygmunta Augusta w r. 1557 dla Gabriela czyli Hawry艂y Bieli艅skiego, Rusina.
  50. Piekosi艅ski Franciszek: Polska wieku XVI pod wzgl臋dem rozsiedlenia si臋 szlachty. (Herold polski, rok 1906, s. 1鈥275).
    W ust臋pie pt. 鈥濳si臋ga podskarbi艅ska Nr. 7鈥 wymienieni s膮 dwaj przedstawiciele czerwonoruskiej szlachty za艣ciankowej, na str. 244 Dubrawscy h. Sas, miecznik z. lwowskiej (1570) i Tomasz, pod-s臋dek z. halickiej, poborca lwowski i halicki (1570), na str. za艣 258 Myszczowski Prokop h. Sas (1569).
  51. Piekosi艅ski Franciszek: O dynastycznem szlachty polskiej pochodzeniu. (Rycerstwo polskie wiek贸w 艣rednich, tom I). Krak贸w 1896.
    Na str. 232鈥237 znajduje si臋 poczet przywilej贸w, dotycz膮cych nadania d贸br ziemskich na Rusi Czerwonej przez Kazimierza W. i W艂adys艂awa Opolczyka w latach 1357鈥1378 szlachcie, z dok艂adnie okre艣lon膮 s艂u偶b膮 wojskow膮. Rycerze ci po najwi臋kszej cz臋艣ci aali pocz膮tek p贸藕niejszej drobnej szlachcie.
  52. Pieni膮偶ek-Odrow膮偶 Jerzy: Rycerstwo polskie w wyprawie wiede艅skiej w r. 1683. Warszawa 1933.
    W艣r贸d rycerstwa, bior膮cego udzia艂 w wyprawie wiede艅skiej, nie brak r贸wnie偶 szlachty za艣ciankowej z Ziemi Czerwie艅skiej, jak Tatomirowie h. Sas, Telatyccy h. Belina, Ustrzyccy h. Przestrza艂.
  53. Pobudka. Czasopismo spo艂eczno-gospodarcze Podkarpacia. Przemy艣l, wychodzi od r. 1935 do chwili obecnej.
    Wykazuje specjalne zainteresowanie szlacht膮 zagrodow膮, po艣wi臋caj膮c na swych 艂amach wiele miejsca jej 偶yciu organizacyjnemu i zamieszczaj膮c sylwetki poszczeg贸lnych rod贸w szlachty zagrodowej.
    Zawiera on spis szlachty osiad艂ej w Galicji, kt贸ra w latach 1782 do 1860 wylegitymowa艂a si臋 ze szlachectwa. Mi臋dzy innymi znale藕膰 mo偶na r贸wnie偶 mn贸stwo szlachty za艣ciankowej, wyr贸偶niaj膮cej si臋 przede wszystkim rozlicznymi przydomkami i herbem S a s..
  54. P.(ohorecki) B.(oles艂aw): Pohoreccy w herbarzu Rodzina”. (Miesi臋cznik Heraldyczny, XIF, 1933, s. 92鈥95).
    Podaje pewne uzupe艂nienia i sprostowania danych, dotycz膮cych szlachty drobnej, Poho reck ich h. Sas, osiad艂ych na terenie Rusi Czerwonej w Pohorcach (pow. Rudki) i Ko艂bajowicach (k. Gr贸dka Jagiell.), oraz posiadaj膮cych pewne cz膮stki w Sozaniu i Uniatyczach w Samborskiem.
  55. Polaczk贸wna Helena: Ksi臋ga radziecka miasta Drohobycza 1542鈥1563. (Zabytki dziejowe. Wyd. Tow. Nauk. we Lwowie, T. IV, zesz. 1). Lw贸w 1936.
    Ze wst臋pu, str. LXV1I鈥擫XVIII, dowiadujemy si臋 o ca艂ym szeregu okolicznej, ubo偶szej, drobniejszej szlachty, szukaj膮cej zarobku, w Drohobyczu; byli to:
    K 艂 o d n i c c y, osiadli w starostwie stryjskim w K艂odnicy, Do艂ho-艂uce i Woli Dolholuckiej, Rozhurczu, Ulicznie i Lubieniu (prawdop. dzi艣. Lubie艅cach pow. Stryj); Kryniccy z Kryniczek, Kawska i Popiel w Drohobyekiem; Kunatowie z Tustanowic, S艂o艅ska, Gaj贸w ni偶nych w Drohobyekiem, z Nowoszyc w Samborskiem i z Koniuszek w Przemyskiem; Ostrowscy z Kawska i Kryniczek w Dro-hobyckiem; Skotniccy na Samkach 艣rednich i g贸rnych w Halic-kiem i Czarnoko艅cach w Lwowskiem; S艂o艅scy na S艂o艅sku, Do艂hem,, Oparach, Rabczycach w Drohobyekiem i Do艂ho艂uce w Stryjskiem; Stupniccy na Ko艂owani i Stupnicy w Samborskiem; 艢wider-scy z Czo艂owic w Lwowskiem, Uniatyccy z Uniatycz w Drohobyc-kiem, Wacowscy ze Sniatynki i Wacowic w Drohobyekiem, W i n-niccy z 艁opuszny, Uherzec, Uro偶a, Winnik i Zarzecza w Samborskiem, z Kryniczek w Drohobyekiem, 艁ukawicy w Stryjskiem.
    Na str. LXIX mowa o szlachcie drobnej, pochodzenia mieszcza艅skiego, nazwiskiem Wo j e w 贸 d k a, posiadaj膮cej dzia艂y w Do艂hem, Oparach i Rabczycach na terenie Ekonomii Samborskiej.
  56. Popiel Pawe艂: Rodzina Popiel贸w herbu Sulima z przydomkiem Cho艣ciak. Rys historyczny. Krak贸w 1936.
    Autor, kre艣li histori臋 drobnej i bardzo rozrodzonej rodziny szlacheckiej, Popiel贸w, osiad艂ej w Ma艂opolsce Wschodniej, na terenie dawnych ziem przemyskiej, halickiej i sanockiej, u偶ywaj膮cej r贸偶nych przydomk贸w, m. i. Cho艣ciak, kt贸r膮 to lini膮 zajmuje si臋 w szczeg贸lno艣ci. Gniazdem Popiel贸w by艂a wie艣 Popiele w Drohobyekiem, gdzie ponadto posiadali Kot贸w. W monografii tej mo偶na znale藕膰 r贸wnie偶 pewne wiadomo艣ci do innych, s膮siednich rodzin szlachty zagrodowej, jak Turza艅scy, Uniccy, Jaworscy, spokrewnionych z Po-

43
pielami. Autor przyjmuje pogl膮d, 偶e zar贸wno Popiele h. Sas, jako to偶 Popiele h. Sulima s膮 pochodzenia wo艂oskiego.

  1. Prochaska Antoni: Najdawniejsze zapiski s膮d贸w sanockich 1463鈥1552. Wst臋p. (Akta grodzkie i ziemskie, tom XVI). Lw贸w 1894.
    We wst臋pie, na str. XIII, wydawca omawia m. i. drobn膮 szlacht臋, zamieszka艂膮 na terenie ziemi sanockiej, a w szczeg贸lno艣ci rodzin臋 D o-brza艅skich, osiad艂膮 we wsi Dobra. Ponadto wspomina o jednym ze s艂u偶k贸w (servus albo nobilis servitor) ze wsi Tyrawa Solna, zaliczaj膮cych si臋 r贸wnie偶 do drobnej szlachty, a obowi膮zanych do s艂u偶by wojennej (servitium militare).
  2. Prochaska Antoni: Najdawniejsze zapiski s膮d贸w grodzkich przemyskich i lwowskich, 1469鈥1506. Wst臋p. (Akta grodzkie i ziemskie, tom XVII). Lw贸w 1901.
    We wst臋pie na str. XI鈥擷II jest mowa o drobnej szlachcie, z podkre艣leniem, i偶 na niej spoczywa艂 ca艂y ci臋偶ar obrony kraju. Jest ona b. liczna i mocno rozrodzona. Tak膮 drobn膮 szlacht臋 wymienia autor w Uhelnikach (dzi艣 Uherce), gdzie siedz膮 Rybotyccy, oraz w Ma艂ych Orzowicach (bez podania nazwy rodu). Ponadto wspomina autor o istnieniu na terenie ziemi przemyskiej w owym czasie rozmaitych s艂u偶k贸w, stanowi膮cych stan po艣redni mi臋dzy szlacht膮 a kmieciami, i zale偶nych od szlachty zamo偶nej. 殴r贸d艂a wymieniaj膮 ich m. i. w Morawsku, Kida艂owicach i Wi臋ckowicach.
  3. Prochaska Antoni: Najdawniejsze zapiski s膮du ziemskiego przemyskiego z lat 1469鈥1506. Wst臋p. (Akta grodzkie i ziemskie, t. XVIII). Lw贸w 1903.
    Same materia艂y 藕r贸d艂owe poprzedzone s膮 przedmow膮 A. Pro-chaski, w kt贸rej na str. XVI鈥擷XIII om贸wiona jest drobna w艂asno艣膰 szlachecka w ziemi przemyskiej, z wyliczeniem poszczeg贸lnych rodzin drobno-szlacheckich, przewa偶nie h. Sas, ich gniazd i osad przez nie zamieszkanych, kt贸re otrzyma艂y za zas艂ugi rycerskie z r膮k Kr贸la polskiego i od kt贸rych wzi臋艂y swe nazwiska rodowe. S膮 to:
    Baranieccy z Bara艅czyc, Baliccy z Balic, Bili艅scy z Bi-liny, siedz膮cy te偶 w Kornalowicach, B艂a偶owscy z B艂a偶owa, Bory-s艂awscy na Borys艂awiu i Ulicznie, Bratkowscy w Bratkowi-cach, Nanowie, Brze藕nicy, Dubrowlanach i Rozhorcach, Ch艂opic-cy z Ch艂opic, Dobrza艅scy z Dobrzan pod Stryjem, siedz膮cy nadto w Hawry艂owie, Miestyczach i Zarzeczu, I lniccy al. Oelniccy w Uniku, Hordy艅scy z Hordyni pod Samborem, Hoszowscy w Hoszowie, Siemiginowie, Tuchli i Skolem, Uniatyccy al. Huniatyccy z Hu-niatycz, Jankowscy w Jankowicach i Cz膮stkowicach, Jasie-niccy w Jasienicy Solnej pod Drohobyczem, Jaworscy w Jaworze, Turce, Bara艅czycach i Jasienicy, K艂odniccy w K艂odnicy, Do艂-ho艂uce, Monasterzu i Ruszelczycach, Kopysty艅scy w Kopysnie, Korczy艅scy w Korczynie pod Skolem, Kornalowscy w Kor-
    44
    nalowicach, Kropiwniccy w Kropiwnikach, Kruszelniccy w Kruszelnicy, Skolerm i Tucljli, Kryniccy z Krynicy pod Drohobyczem, Kulczyccy z Kulczyc, Lity艅scy w Letni pod Drohobyczem, 艁ody艅scy z 艁odyni pod Liskiem, osiedli w Tutkowicach, 艁opuscy czyli 艁opusza艅scy z 艁opuszki, Lubienieccy z Lu-bie艅ca pod Stryjem, osiedli w Truskawcu, Uhercach, Radu艂owicach, 艁ukawieccy z 艁ukawicy, Manasterscy z Manasterek pod Samborem, Nihowscy z Nihowic, siedz膮cy te偶 w Kropiwniku i Wi-tuszy艅cach, Orty艅scy z Ortynic, Podhorodeccy z Podhoro-dec w Stryjskiem, Popielowscy (Popiele) z Popiel贸w pod Drohobyczem, S i e 1 e c c y – D偶urd偶owie z Sielca pod Samborem, S i e m i-ginowscy z Siemiginowa, S艂o艅scy z z. krakowskiej w S艂o艅sku pod Drohobyczem, Soza艅scy z Soza艅 pod St. Samborem, T u s t a-nowscy z Tustanowic pod Drohobyczem, siedz膮cy r贸wnie偶 w Kropiwniku, K艂odnicy i Borys艂awiu, Topolniccy w Topolnicy, T y-szkowscy z Tyszkowiec, Turze艅scy z Turzego, rozsiedleni w Uhercach, Wysocku i Sozaniu, Tureccy z Turki, osiedleni te偶 w Jaworzu i Jasienicy, U ruscy z Uroszy (Uro偶), siedz膮cy nadto w Borczycach, Wacowscy w Wacowcach, Sniaty艅czycach i Woli, Wi臋ckowscy w Wi臋ckowicach w Samborskiem, Nowosielec-c y w Nowosielcach, T atomirowie.
    Autor podnosi wielkie zas艂ugi powy偶szych rodzin oko艂o osadnictwa pustych dot膮d i pokrytych borami obszar贸w w Samborszczy藕nie i na Podkarpaciu, i oko艂o podniesienia gospodarczego tego zak膮tka kraju.
    Opr贸cz powy偶szych rodzin mieszka艂y w tym czasie na terenie ziemi przemyskiej nast臋puj膮ce:
    Czajkowscy, siedz膮cy na Czajkowicach w Samborskiem, C z o 艂-ha艅scy w Pukienicach w Stryjskiem i We艂dzirzu, Stupniccy ze Stupnicy, zawdzi臋czaj膮cy swe nadania kr贸lowi W艂adys艂awowi Jagielle (z r. 1425 i 1430), Doli艅scy z Doliny, Pac艂awscy z Pac艂awia, Rabczyccy z Rabczyc, siedz膮cy te偶 w Do艂hem i Oparach.
  4. Prochaska Antoni: Lauda sejmikowe. Tom I: Lauda wisze艅skie 1572鈥1648 r. Wst臋p. (Akta grodzkie i ziemskie, tom XX). Lw贸w 1909.
    We wst臋pie, na str. X鈥擷I, autor podkre艣la znaczenie regestr贸w tzw. okazowa艅 czyli zebra艅 zbrojnych szlachty, jako 藕r贸d艂a do dziej贸w drobnej szlachty, kt贸ra w tych 鈥瀘kazowaniach” liczny bra艂a udzia艂. Wymienieni s膮: Kopysty艅scy, Bili艅scy, B艂a偶owscy, Pod Wysoccy, Brosniowscy, Suleccy, Czajkowscy, Ja艣niccy al. Ja艣niscy, Witwiccy, Struty艅scy, Hoszowscy, 艁ozi艅scy.
  5. Prochaska Antoni: Historja miasta Stryja. Lw贸w 1926.
    W monografii tej znale藕膰 mo偶na wiele wiadomo艣ci, dotycz膮cych zar贸wno drobnej szlachty, osiad艂ej na terenie miasta Stryja, jak i szlachr
    45
    ty za艣ciankowej z okolicznych wsi. I tak na str. 14鈥16 jest mowa o wiosce podmiejskiej Zap艂atynie, zamieszkanej przez szlacht臋 drobn膮 Zap艂aty艅skich, Hoszowskich i Czermi艅skich, kt贸rzy w XVI w. wie艣 t臋 sprzedali miastu. Na str. 56 (przyp. 5) jest wzmianka o szlachcie z Krechowic i Hoszowa, Krecho w ieckich i Ho szowskich, wiod膮cych spory ze starost膮 stryjskim; na str. 59 jest mowa o konfiskacie przez kr贸la d贸br okolicznej szlachty za艣ciankowej za uchylanie si臋 od udzia艂u w wyprawie bukowi艅skiej w r. 1497, a to Bratkowskich z Bere藕nicy, Kruszelnickich, Siemigi-nowskich, Swaryczewskich, Witwickich i 艢ruty 艅-skich. Na str. 125 dowiadujemy si臋 o 3 rodzinach szlachty zagonowej w XVIII w. w Daszawie pod Stryjem: Waszy艅scy, Orze-bi艅scy i Woj akowscy. Na str. 148鈥9 autor zapoznaje nas z licznymi dworkami drobno-szlacheckimi, istniej膮cymi w dawnych czasach na terenie m. Stryja, w kt贸rych siedzieli: Nasi艂owscy, Wyhowscy, Borowscy, Pileccy, Zielonko wie, Szpota fisc y, Chojeccy, D臋bscy, Kurdwanowscy, Kaczkowscy, Nowosielscy i Maciejowscy. Szlachta ta 偶yje w ustawicznej niezgodzie z mieszczanami, dokonuj膮c na nich napad贸w i zajazd贸w. Szczeg贸lnie daje si臋 miastu we znaki w XVIII w. (str. 149鈥50) okoliczna szlachta zagrodowa: Kruszelniccy, Wiszniowscy, Czo艂ha艅scy, Stupniccy, Maleczy艅scy, Kropiwniccy, Kopysty艅scy, Hordy艅scy, Ma艂aczy艅scy, Hoszowscy, Dwerniccy. Na str. 89 wymienione s膮 nast臋p, okoliczne wsie szlacheckie, w kt贸rych 鈥瀉dministrowano 艣w. Sakramenta” na rzecz ko艣cio艂a w Stryju: Dobrowlany, 艁ysiatyce, Wownia, Pukienicze, Tejsar贸w, Uhersko, Strza艂-k贸w, Bere藕nica, Sta艅k贸w, Bratkowce, Neni贸w, 艁ukawica, 呕ulin, Sie-migin贸w, Rozhurcze, Korczyn, Kruszelnica, Lubie艅ce, Do艂ho艂uka, Wola Do艂ho艂ucka, K艂odnica, Monasterzec, Ho艂obut贸w i Nie偶uch贸w (wed艂ug wizytacji biskupiej z r. 1722).
    Wreszcie na str. 100 jest mowa o przyci膮ganiu przez greckich paroch贸w na sw贸j obrz膮dek ludno艣ci religii rzym. kat., co potwierdzi艂a wizytacja biskupia z r. 1722.
  6. Prochaska Antoni: Nowe pogl膮dy na stosunki wewn臋trzne Rusi w XV wieku. (Kwartalnik historyczny, IX, 1895, s. 23-42).
    Autor polemizuj膮c z Linniczenk膮, autorem dzie艂a pt. 鈥濩zerty iz istorii sos艂owij w jugo-zapadnoj (halickoj) Rusi XIV鈥擷V w.鈥, nie zgadza si臋 z jego zapatrywaniem, jakoby kolonizacja Rusi odbywa艂a si臋 g艂贸wnie przy pomocy drobnej szlachty ma艂opolskiej. Autor stwierdza, 偶e nap艂yw drobnej szlachty z Ma艂opolski i Mazowsza na Ru艣 Czerwon膮 przed r. 1435 by艂 ma艂y. Nadaniami osadniczymi obdarowywani byli, zdaniem Prochaski, przede wszystkim miejscowi ziemianie oraz rycerstwo 艣l膮skie, z W臋gier i Siedmiogrodu.
  7. Prochaska Antoni: O wyzwoleniu z ma艅stwa na Rusi. (Kwartalnik historyczny, XXI, 1907, s. 654鈥657).
    46
    Autor daje kilka przyk艂ad贸w uwolnienia z le艅stwa na Rusi szlachty s艂u偶ebnej w XV w., przy czym wymienia nast臋p, wsie lenne czyli szlachty-wasali: Mikulice, 艁opuszka W. i M. i Niziatycze pod 艁a艅cutem, Sto艂bczate dzi艣 Stopczat贸w pod Ko艂omyj膮, Manasterz k. Jaros艂awia, Ko艂t贸w pod Z艂oczowem.
  8. Prochaska Antoni: Lenna i ma艅stwa na Rusi i na Podolu. Krak贸w 1901.
    Autor zajmuje si臋 zagadnieniem szlachty s艂u偶ebnej (nobiles ser-vitores), kt贸ra otrzymywa艂a dobra z r膮k kr贸la czy ksi膮偶膮t prawem lenna tzn. na warunkach s艂u偶by wojennej. Z tej warstwy szlachty s艂u偶ebnej wytworzy艂a si臋 w XVI w. dziedziczna drobna szlachta. Przyk艂adem tego s膮 s艂u偶kowie w Ko艂bajowicach i Pohorcach w Sambor-skiem (Po ho reccy). Tak膮 szlacht臋 s艂u偶ebn膮, opr贸cz wy偶ej wymienionych, spotykamy w XV i XVI w. na terenie Rusi Czerwonej w nast臋p, osadach: Potoczany, Biskowice, Byb艂o, Nowy Sielec, Porud-no, Strylcze w Horode艅skiem, Wierzbi膮偶 w Ko艂omyjskiem, Mykiety艅ce k. Kossowa, Gwo藕dziec w Ko艂omyjskiem, Narajowa, 呕elibor, Raliowiec w Rohaty艅skiem, Miechowce, Chorostk贸w, Houstow, Ostr贸w w Trem-bowelskiem, Grabownica w Sanockiem, Putiatycze i inne.
  9. Prochaska Antoni: Ze 藕r贸de艂 do genealogii szlachty wojew贸dztwa ruskiego. (Miesi臋cznik heraldyczny, VI, 1913, nr. 7鈥8, s. 97鈥101, nr. 9鈥10, s. 137鈥42).
    Przytoczone s膮 tzw. 艣wiadectwa szlacheckie ca艂ego szeregu drobnej szlachty przewa偶nie h. Sas, z terenu woj. ruskiego z ko艅ca XVIII w. Wystawiane one by艂y przez bogatszych familiant贸w podupad艂ej maj膮tkowo szlachcie, kt贸ra dla cel贸w zarobkowych wyemigrowa艂a ze swych siedzib na wsch贸d, gdzie wskutek zubo偶enia grozi艂o jej obr贸cenie w ch艂op贸w pa艅szczy藕nianych. 艢wiadectwa takie mia艂y za zadanie ochron臋 ubogiej szlachty przed zmuszaniem jej do zwyczajnych powinno艣ci podda艅czych. W 艣wiadectwach tych czasem powo艂ywane s膮 zas艂ugi wojenne przodk贸w owej szlachty, nadania kr贸lewskie oraz dane, sk膮d ona na Ru艣 przyby艂a. Daj膮 one obraz rozsiedlenia tej szlachty w Ziemi Czerwie艅skiej u schy艂ku XVIII w. Okazuje si臋 偶e wielu z tej szlachty przyby艂o na Ziemi臋 Czerwie艅sk膮 z Wielkopolski i Mazowsza i tu zosta艂o zniszczonych.
    艢wiadectwa te odnosz膮 si臋 do nast. rodzin drobnej szlachty: Baczy艅scy w Baczynie, Nadwornej, Paryszczy, Kamionkach w Ko艂omyjskiem ;
    Baranieccy w 艁uczy na Pokuciu, w Bara艅czycach, gdzie siedz膮 te偶 Terleccy i Matkowscy;
    Bijowscy i Jaworscy w Bijowie oraz Bijowscy w Ko艂omyi, dok膮d przybyli z Przemyskiego;
    Bili艅scy w Muszkarowie w Trembowelskiem i w Matkowie Mo-chnatym, gdzie siedz膮 r贸wnie偶 Matkowscy;
    Berezowscy w Berezowie, z kt贸rych jedna ga艂膮藕 wyemigrowa艂a z gniazda rodzinnego i osiad艂a w dobrach starostwa skalskiego.
    47
    Innych zn贸w Berezowskich widzimy w S艂obodzie w kluczu pecze-ni偶y艅skim, dok膮d przybyli z Podola;
    Bodnarowscy, Tomiccy i Jakubowscy w Bodnarowie; Bodnarowskich h. Sas osadzi艂 na Bodnarowie i trzech innych wsiach w Halickiem kr贸l Jan III. Inni Bodnarowscy siedzieli w tym czasie w Sniaty艅skiem;
    Borys艂awscy h. Sas i Kuniccy w Borys艂awicach (dzi艣 Borys艂aw) ;
    Bozowscy w h. Leliwa w Bo偶ykowie;
    Czerwi艅scy h. Lubicz w Nehrybce;
    Do艂偶a艅scy w Terle i w Nadoro偶nej, wsi starostwa t艂umackiego;
    Dru偶d偶anikowie przyd. Tychowskie h. Sas w Podbu偶u, Pod-pieczarach i Korniowie;
    Dziwi艅scy w W贸lce (z. halicka) i w z. przemyskiej;
    O o 1 e c c y h. Sas, 艁opusza艅scy i To艂艂oczkowie w Bucho-wicach w Przemyskiem;
    Go艂臋biowscy w Zagulance (?) i w Raszpolu w Jaros艂awskiem;
    Grabowieccy w Berezowie wy偶szym, Sadzawce i w Peczeni偶y-nie, oraz w Grabowcu (w Halickiem) i Korniczu na kr贸lew-szczy藕nie;
    Hoszowscy h. Sas, w Hoszowie i Pa艂ahiczach;
    Jaworscy w Jaworze, w Skorodnem w Sanockiem, w Turce, Mielnicznem;
    Kaniowscy w Jaworze;
    11 n i c c y w Ilniku;
    Iwaniccy h. Sas w Iwanowicach (dzi艣 lwanowce, w pow. 偶yda-czowskim);
    Karczewscy h. Sas, w Podhajczykach, dok膮d przybyli z Karczowa w woj. pozna艅skim w czasie wojen szwedzkiej i kozackiej;
    Kiszy艅scy z woj. sieradzkiego i Cze艣niccy w Obertynie;
    Klonowscy z Sokalszczyzny, osiadli w z. halickiej;
    Kluczewicze h. Gole艅czyk w Staniszewicach na Wo艂yniu i w Halickiem ;
    Kniehiniccy w 艁膮ckiem (razem z Czapskimi), Isakowie i Berezowie Ni偶nym;
    Kobelscy z Kobylan Wielkich, osiadli w z. halickiej;
    Komarniccy h. Sas w Komarnem, Budzyniu i Sorocku w Trem-bowelskiem, w Komarnikach;
    Kordan Meliszowicze h. Na艂臋cz w Saharyniu i Kry艂owcach w woj. be艂zkim;
    Kulikowscy z Ko艂k贸w na Podolu, osiadli w Koropcu (zapewne k. Buczacza);
    Lewiccy h. Sas z z. przemyskiej, osiadli na Podolu;
    艁ukawieccy w 艁ukawicy (razem z Wyszotrawkami) i Fa-towcach (Ko艂omyjskie);
    艁opusza艅scy h. Sas w 艁opuszanach w z. przemyskiej (dzi艣. 艁opuszna) i Dziurkowie (dzi艣. D偶urk贸w) w Ko艂omyjskiem;
    Niedzielscy h. Sas, w Libochorze (kt贸rych pradziad zgin膮艂 pod Wiedniem w czasie odsieczy Sobieskiego);
    48
    Podhorodeccy h. Sas, w Podhorodcach i Hryniowcach w z. halickiej ;
    Pieleccy h. Rawa ze wsi Nosowa na Podlasiu, osiadli w Dolinie pow. 偶ydacz.;
    Pliscy z Pliskowa, osiadli w Halickiem;
    Pod艂uscy h. Sas w Pod艂u偶u oraz w dobrach arcyb. lwowskiego, Siemikowicach;
    Siemaszowie h. Sas, w Waniowicach, z kt贸rych jeden po powrocie z wyprawy Sobieskiego osiad艂 na Pokuciu i s艂u偶y艂 pod hetmanem Potockim;
    Siemiginowscy w Niedziedzy (Nied藕wiedzy w Drohobyckiem) i Czerwonogrodzie, dok膮d przenie艣li si臋 ze wsi dziedzicznej w Przemyskiem;
    Syczy艅scy w Borys艂awicach (zapewne dzi艣. Borys艂aw); Szymberowie h. Gole艅czyk na Pokuciu, dok膮d przenie艣li si臋 ze Staniszewic na Wo艂yniu;
    Struszowscy w Topolnicy, sk膮d jedni wyw臋drowali na Podole; Tarnawieccy h. Sas, w Tarnawie Wielkiej polnej i we wsi Kubaki w Halickiem;
    Tatomirowie w Podbu偶u w Drohobyckiem i w Paryszczach na Pokuciu;
    Turza艅scy w Turzynie (?) i w Turzy (zapewne dzi艣 Turze w pow. turcza艅skim);
    Twary艅scy h. Sas, z Twarynia;
    Tyczy艅scy h. Sas, w Tyczynie w Sanockiem i w Mo艂otkowie w Halickiem ;
    Tysowscy w z. halickiej;
    Wielogurscy h. Niniwa (!) w Przysmostawicach (!); Zabojscy w Borys艂awiu, kt贸rych pradziad otrzyma艂 od hetmana Rewery Potockiego wie艣 Leszczy艅ce;
    Zarynowscy h. Sas w Strzelbicach;
    Zawadowscy w Kruszelnicy;
    Zeinbrzyccy h. Junosza w Terle czyli Lubuchowie w Przemyskiem, dok膮d przybyli z Zembrowa czyli Zambrowa na Podlasiu; Zubrzyccy w Zubrzycy;
    Strzelbiccy w Strzelbicach i Woli Strzelbickiej czyli Biliczu w Samborskiem;
  10. Prokop Sas (= Pr贸szy艅ski): Szlachta zagrodowa. Lw贸w b. r. w.
    Popularna broszurka, maj膮ca na celu wykazanie, 偶e licznie zamieszka艂a dzi艣 na ziemiach po艂udn.-wschodnich Polski tzw. szlachta zagrodowa by艂a kiedy艣 szlacht膮 polsk膮, obdarzon膮 przywilejami szlacheckimi przez kr贸l贸w polskich za zas艂ugi wojenne i rycerskie czyny. Na str. 13鈥22 skre艣lone s膮 pokr贸tce dzieje owej szlachty od czas贸w najdawniejszych a偶 po dzie艅 dzisiejszy. Na str. 22鈥32 podany jest spis gniazdowych rodzin szlacheckich, osiad艂ych w 3 wojew贸dztwach po艂.-wschodnich, z wymienieniem przy ka偶dej z nich najwybitniejszych przodk贸w. Wykaz obejmuje nast臋p, nazwiska:
    49
    Baczy艅scy z Baczyny;
    Bandrowscy z Bandrowa;
    Baranieccy z Bara艅czyc ad Sambor;
    Bere藕niccy z Bere藕nicy ac) Sambor; Berezowscy z Berezowa ad Peczeni偶yn; Bili艅scy z Biliny ad Sambor;
    Czajkowscy z Czajkowic ad Rudki; Dobrza艅scy z Dobrej ad Sanok; Drohomireccy z Drohomirczan ad Stanis艂aw贸w; Orabowieccy z Grabowca ad Bohorodczany; Ho艂owieccy z Ho艂owiecka ad St. Sambor; Ho艂y艅scy z Ho艂ynia ad Ka艂usz;
    Hordy艅scy z Hordyni ad Sambor;
    Hcrodyscy z Horodyszcza k. Sambora; Hoszowscy z Hoszowa k. Doliny;
    Uniccy z Unika k. Turki;
    Ja艣niscy z Ja艣nisk k. Gr贸dka;
    Jaworscy z Jawory k. Turki;
    Knihyniccy al. Knichyniccy al. Kniehini艅scy k. Rohatyna;
    Kobla艅scy z Kob艂a k. St. Sambora; Komarniccy z Komarnik ad Turka; Kopysty艅scy z Kopysna ad Dobromil; Krechowieccy z Krechowiec k. Doliny; Kropiwniccy z Kropiwnika ad Drohobycz; Kruszelniccy z Kruszelnicy ad Skole; Kry艂osza艅scy z 艁oziny ad Gr贸dek;
    Kryniccy z Krynicy ad Drohobycz;
    Kulczyccy z Kulczyc ad Sambor;
    Liskowaccy z Liskowatego ad Dobromil; 艁opusza艅scy z Komarnik ad Turka;
    艁ozi艅scy z 艁oziny ad Gr贸dek;
    艁uccy z 艁膮ki ad Sambor;
    Manasterscy;
    Matkowscy z Matkowa ad Turka;
    Nanowscy z Nanowy ad Dobromil; Nowosielscy z Nowosielec ad Bobrka; Orty艅scy z Ortynic ad Sambor;
    Podhorodeccy z Podhorodec ad Skole; Podlesieccy z Podlisek ad Rudki;
    Pohoreccy z Pohorzec ad Rudki;
    Popiele z Popiel贸w ad Drohobycz;
    Sieleccy z Sielca ad Sambor;
    Smerecza艅scy;
    Soza艅scy z Sozania ad St. Sambor;
    Srokowscy ze Srok ad Lw贸w;
    Struty艅scy ze Strutyna ad Dolina;
    Stupniccy ze Stupnicy ad Sambor;
    z Knichynicz
    A. Tarnawski, Szlachta zagrodowa w Polsce
    4
    50
    Sulatyccy ze Sulatycz ad 呕ydacz贸w;
    Tatomirowie;
    Terleccy z Ter艂a ad St. Sambor;
    Topolniccy z Topolnicy ad St.n Sambor;
    Towarniccy z Towarni ad Sambor;
    Turza艅scy z Turzego i Topolnicy ad Turka;
    Tustanowscy z Tustanowic ad Drohobycz;
    Uniatyccy z Uniatycz ad Drohobycz;
    U ruscy z Uro偶a ad Drohobycz;
    Winnicy z Winnik ad Drohobycz;
    Witwiccy z Witwicy ad Dolina;
    Wysocza艅scy z Wysocka ad Turka;
    呕erebeccy z 呕erebek szlach. ad Skalat;
    Burakowscy z 呕urak贸w ad Bohorodczany;
  11. Pulnarowicz W艂adys艂aw: U 藕r贸de艂 Sanu, Stryja i Dniestru. (Historja powiatu turcza艅skiego). Turka 1929.
    Praca ta dotyczy przewa偶nie szlachty za艣ciankowej, licznie osiad艂ej na terenie tego powiatu. Rozdz. III鈥擵 przynosz膮 dane historyczne wzgl臋dnie wymieniaj膮 nast臋puj膮ce rodziny szlachty za艣膰iahkowej oraz zamieszkane przez nie za艣cianki:
    Tureccy zwani Turskimi, Jaworscy, Uniccy, Ko-marniccy, Wysocza艅scy, Matkowscy, Grabscy, Na-nowscy de Tarnawa, Zalescy, Dobrza艅scy, Wyszotraw-kowie, Bla偶owscy, Gagalowicze – 艁oniewscy, Turza艅scy, Hoszowscy, Czerneccy, Opaccy, Doli艅scy, Dunin-Bor-kowscy, Fia艂kowscy, Wysoki艅scy, h. Roch przyd. Stolniko-wicz, Rozwadowscy, Klity艅scy, Urba艅scy, W贸lcza艅scy de Baczyna, Krasowscy, Kopysty艅scy, Czyczerscy, Radeccy, Kra艣niccy, Lewiccy, Soza艅scy, Jasi艅scy, Lipeccy, Bili艅scy z Biliny przyd. S艂otylowicz, Uniatyccy, Pola艅scy, Stebniccy, Manasterscy, Krzeczkowscy de Pac艂aw, Kro-p i w n i c c y – Coly偶yce, D膮browscy i Zubrzyccy; za艣cianki: Turka, Jawora, Unik, Komarniki, Wysocko Wy偶ne, Matk贸w, Miel-niczne, 艁osiniec, Husne, Radycz, Bilina; Ho艂owsko-Zubrzyca, Ilniczek czyli Zawadka, Jasionka, Wo艂osianka, Isaje, Jasienica, 艁ast贸wki, Wysocko Ni偶ne, nadto 2 wsie dzi艣 nieistniej膮ce, Micha艂kowa Wola i Borysowa.
    Specjalnie szlachcie za艣ciankowej po艣wi臋cone s膮 rozdz. XXIV> i XXV. Rozdz. XXIV, str. 123鈥132 pt. 鈥濿sie prywatne nad g贸rnym Sanem i za艣cianki w dolinie Stryja” wylicza nast. za艣cianki i osiad艂膮 w nich szlacht臋 za艣ciankow膮:
    Tarnawa Ni偶na: Nowosieleccy, Ro艣ciszewscy, Stupniccy, Siwerscy,
    Gdowscy, Sikorscy, Wieluszy艅scy;
    Jawora; Jaworscy z 25 przydom.;
    Unik: Uniccy, Kropiwniccy – Co艂y偶yce, B艂a偶owscy, de Pac艂aw Krzeczkowscy i Wyszotrawkowie;
    Wysocko Wy偶ne: Wysocza艅scy, Duhin-Bork贸wscy, Doli艅scy, Fia艂-
    kowscy, Wojaczy艅scy;

51
Matk贸w: Matkowscy;- j-
Mielniczne: Jaworscy;
Komarniki: Wysocza艅scy, Komarniccy, W贸lcza艅scy de Baczyna, So-za艅scy h. Korczak,. Rozwadowscy, D膮browscy, Urba艅scy, Ko-
pystja艅scy; – >.f
Mochnate: Matkowscy, Bili艅scy, Klity艅scy, Soza艅scy, Wysoki艅scy,
Uniccy, Telepianowicze, Ossowscy, Krasowscy . . . <
W rozdz. XXV, str. 132鈥38, pt. 鈥濻zlachta za艣ciankowa. Pochodzenie, 偶ycie i zwyczaje tej szlachty”/autor zwraca uwag臋, 偶e wzd艂u偶 ca艂ego Podkarpacia Ma艂opolski Wschodniej osiad艂a szlachta tzw. cho-daczkowa w liczbie oko艂o 100 tys., kt贸rej, jakkolwiek przewa偶nie jest religii gr. kat. i m贸wi po rusku, ze wzgl臋du jednak na polskie tradycje rodzinne i pochodzenie szlacheckie, nie mo偶na zaliczy膰 do narodowo艣ci ruskiej. Autor uwa偶a j膮 za potomk贸w rzymskich rycerzy, osiad艂ych na Wo艂oszczy藕nie i w Siedmiogrodzie, sk膮d za Ludwika W臋gierskiego i W艂adys艂awa Jagie艂艂y osiedli na ziemiach, nadanych im za wojenne zas艂ugi; od nadanych sobie wsi przybiera艂a owa szlachta rycerska nazwiska rodowe; podkre艣la dalej, 偶e ca艂a przesz艂o艣膰 tej szlachty za艣ciankowej, piecz臋tuj膮cej si臋 herbem Sas, dzi艣 po najwi臋kszej cz臋艣ci zruszcza艂ej, od chwili przybycia w te strony a偶 po rozbiory 鈥 to wierna s艂u偶ba dla Rzplitej Polskiej. Przy ko艅cu wymienia autor poszczeg贸lne rody szlachty za艣ciankowej, zamieszka艂ej w czasach historycznych na terenie 3 ziem czerwono-ruski膰h.
Pr贸cz za艣ciank贸w pe艂no szlachty za艣ciankowej siedzia艂o r贸wnie偶 po w贸jtostwach i so艂ectwach, znajduj膮cych si臋 obficie w kr贸l臋wsz臋zy- 鈥 znach, zw艂aszcza w Ekonomii Samborskiej; o tym dok艂adnie informuje rozdz. XXIII. Siedzia艂a ona w nich spokojnie jako do偶ywotnicy a偶 do r. 1772, kiedy to rz膮d austriacki, obj膮wszy Galicj臋 w posiadanie, przyst膮pi艂 do rugowania jej stamt膮d.
Nast臋p, w贸jtostwa trzymane by艂y przez ow膮 szlacht臋;:
Kondrat贸w; Nanowscy, Krzeczkowscy, Metelscy;
Ryk贸\y i Unik; Uniccy i Komarniccy;
Bahnowate: Komarniccy, Strzeleccy;
Jab艂on贸w: Wysocza艅scy, Romanowscy, Grodzcy;
Borynia: Wysocza艅scy;
Butelka; Wysocza艅scy, Kr臋pscy, Przeworscy, Komarniccy;
Libuchora: Przedworscy, Rogozi艅scy; – ,
Wysocko Ni偶ne: Wysocza艅scy, Strzeleccy, Piaseccy;
Krywka: Rogozi艅scy, Jaworscy;
Hny艂a: Komarniccy;
Szumiacz: B艂o艅scy, Strzeleccy, Wyszotrawkowie;
Wo艂cze: W贸lcza艅scy, Zap艂aty艅scy, Jaworscy;
呕ukotyn: 殴ukoty艅scy, W贸lcza艅scy;
Jab艂onka Wy偶na: Jab艂o艅scy, Czarnieccy, Romanowicze, Zap艂aty艅scy, Krasnopolscy, Pakoszewscy;
Jab艂onka Ni偶na: Bie艅kowscy, Turza艅scy, Soko艂owscy, 鈥瀙anowie szlachta z Mielnicznego” (Jaworscy?);
Tureczki Ni偶ne: Hoszowscy, Rossowscy, Pawlikowscy;
i:.i .V i艣 c
4*
52
Tureczki Wy偶ne (dawn. Tureczka Stopusia艅ska): Pawlikowscy, Krasnopolscy, Terleccy;
艁omna: 艁omniccy, Ustrzyccy, Kobla艅scy, Jaworscy;
Chaszcz贸w (dawn. Wola 艁omnicka): Ustrzyccy, Chyli艅scy;
艁opuszanka Lechniowa: Boberscy;
Michniowiec: D膮bkowscy, Michnowscy;
Mo艂dawsko: Terleccy;
Rosochacz: Komarniccy, Szymonowscy, Strzeleccy;
Suchy Potok: Uniccy, Paszkowscy;
Myta: Dwerniccy, Bandrowscy, Pawlikowscy;
Nadto w obr臋bie kr贸iewszczyzn na swych dziedzicznych cz膮stkach mieszka艂a szlachta za艣ciankowa w nast. wsiach:
Krywka: Turza艅scy;
Husne Ni偶ne: Uniccy, Czycerscy, Soza艅scy;
Husne Wy偶ne: Uniccy, 呕mijewscy, Ossowscy;
Lipie: Lipeccy;
Jasienica Zamkowa: Tureccy, Jaworscy, B艂a偶owscy;
Radycz: Uniccy;
Wo艂osianka Wielka: Jaworscy, Pas艂awscy, Wo艂osia艅scy;
Wspomnie膰 jeszcze nale偶y rozdz. X, str. 28鈥32, gdzie jest om贸wiona rola szlachty za艣ciankowej jako rycerzy kresowych oraz udzia艂 jej w 偶yciu publicznym.

  1. Pu艂aski Kazimierz: Kronika polskich rod贸w szlacheckich Podola, Wo艂ynia i Ukrainy. Monografie i wzmianki. Brody 1911.
    We wst臋pie, str. III鈥擵III, omawiaj膮c kolonizacj臋 ziem ruskich w ci膮gu dziej贸w, autor zaznacza, 偶e na kresach wschodnich osiad艂a licznie w dobrach magnackich drobna szlachta z wojew贸dztw koronnych, dorabiaj膮c si臋 w nich cz臋sto maj膮tku i wy偶szych stanowisk. Opr贸cz tej szlachty czystopolskiej pe艂no by艂o na ziemiach wschodnich drobnej szlachty pochodzenia ruskiego, w艂adaj膮cej ziemi膮 na warunkach s艂u偶by wojennej (szlachta s艂u偶ebna). Autor podnosi wsp贸艂偶ycie szlachty polskiej i ruskiej, zar贸wno w 偶yciu prywatnym jak i publicznym (zw艂aszcza w potrzebie wojennej). Kronika zawiera wiadomo艣ci do nast. rodzin drobno-szlacheckich: s. 2鈥4: Baranieccy h. Sas, z Bara艅czyc;
    s. 45鈥7: Czajkowscy h. D臋bno, z Czajkowic w z. lwowskiej, osiedli g艂贸wnie na Ziemi Czerwie艅skiej, sk膮d z czasem przenie艣li si臋 te偶 na Podole; s. .66鈥7: Dwerniccy h. Sas, z Ternowy, kt贸r膮 w XVI w. zamienili na Polan臋 i Dwernik (w Sanockiem) i od nich przybrali jedni nazwisko Pola艅scy, drudzy Dwerniccy; s. 122鈥26: Krechowieccy h. Sas z gniazd Krech贸w Wielki w z. lwowskiej i Krechowce w z. halickiej, kt贸rzy w XV w. stanowili jeden dom z Kniehini艅skimi; s. 141鈥43: Orlikowscy h. P贸艂kozic, drobna szlachta z Mazowsza, osiad艂a w XV1111 w. na Wo艂yniu;
    53
    s. 176鈥80: Raciborowscy h. Jelita z Raciborowic w pow. piotrkowskim, gdzie ju偶 w XVI w. byli licznie rozrodzeni, przybieraj膮c rozmaite przezwiska i przydomki. St膮d przenie艣li si臋 jeszcze w XVI w. na Podole i Wo艂y艅. Zauwa偶a przy tym autor, 偶e takiej drobnej szlachty jak Raciborowscy by艂o w贸wczas w Polsce mn贸stwo i 偶e ten drobiazg szlachecki stanowi艂 najcenniejszy materia艂 kolonizacyjny w Polsce, a rozchodz膮c si臋 po dalszych dzielnicach kraju, dawa艂 pocz膮tek wielkiej liczbie rodzin, zdobywaj膮cych na kresach fortun臋 i znaczenie, s. 180鈥94: Rzewuscy h. Krzywda. Licznie rozrodzona, drobna i uboga szlachta z Podlasia, gdzie posiada艂a swe gniazdowe鈥 dobra Beydy i Rzewuski; jedna jej ga艂膮藕, przeni贸s艂szy si臋 na Ru艣 Czerwon膮, Podole i Ukrain臋, zdoby艂a tam wielk膮 fortun臋 i najwy偶sze dygnitarstwa w kraju, s. 219鈥222: Szcze艅 iowscy h. Paprzyca, wo艂y艅ska drobna szlachta gniazdowa z Wielkiego Szczeniowa, siedzieli te偶 na Ziemi Czerwie艅skiej.
  2. Rokosz Antoni ks.: Z horode艅skiego powiatu. (Przegl膮d Powszechny, 1895, t. 46, s. 307鈥14 i 473鈥79; t. 47, s. 456-60).
    Autor w tym niedu偶ym opisie etnograficzno-spo艂ecznym wspomina r贸wnie偶 (str. 475) o szlachcie chodaczkowej, rozrzuconej po wsiach tego powiatu, podkre艣laj膮c, i偶 zachowa艂a ona w czysto艣ci j臋zyk polski i ubi贸r, co odr贸偶nia j膮 od ch艂op贸w, w przeciwie艅stwie do ch艂opa polskiego 鈥 stwierdza bowiem (str. 311), 偶e osadzone po艣r贸d Rusin贸w mazurskie kolonie wynarodowi艂y si臋 ca艂kowicie, a rodzone Mazury, jak Szkwarek, Jonek, Soli艅ski, Bia艂ecki, Zaj膮czkowski zmieni艂y si臋 na Szkwarok, Jonok, So艂y艅skij, Bi艂eckij, Zajaczkiw艣kyj.
  3. Rokosz Antoni ks.: Lud w Podhajeckiem. (Przegl膮d Powszechny, 1898, s. 345鈥356).
    Na str. 353鈥4 autor daje kr贸tk膮 charakterystyk臋 osiad艂ej po wsiach tego powiatu szlachty chodaczkowej, podnosz膮c jej zalety i wady, przywi膮zanie do mowy polskiej, zaznaczaj膮c jednak, 偶e niekt贸rzy z tej szlachty przeszli z czasem na obrz膮dek gr. kat.
  4. Salo ni Aleksander: Na kresach. Szkic etnograficzny. (S艂owo Polskie, marzec 1903, nr. 113, 115, 117, 119, 137 i 139).
    Opis etnograficzny polskiej szlachty za艣ciankowej we wsi Delei贸w pow. stanis艂awowskiego, osiad艂ej w p贸艂nocnej cz臋艣ci wsi, zwanej 鈥濰orosile”. Dwie rodziny osiad艂ej tam szlachty przechowuj膮 dowody szlachectwa, tzw. legitymacje szlacheckie; s膮 to Malinowscy h. Slepowron i Kaczkowscy h. Prus. Reszta szlachty dowod贸w takich nie posiada, ale o jej pochodzeniu szlacheckim 艣wiadcz膮 same nazwiska, jak Lisowski, Klementowski, Leszczy艅ski, Hetman (?), Bia艂og艂owski, Sumis艂awski i inne.
  5. Saloni Aleksander: Za艣ciankowa szlachta polska
    54
    w Delejowie. Materya艂y etnograficzne. (Materya艂y antropolo-giczn贸-archeologiczne i etnograficzne, t. XIII, Krak贸w 1914, s. 3鈥151).
    Jest to studium etnograficzne, po艣wi臋cone jednemu z najwy偶ej stoj膮cych pod wzgl臋dem narodowym w pow. stanis艂awowskim za艣ciank贸w szlacheckich. Na str. 6 podaje autor nazwiska osiad艂ej tam szlachty, kt贸re brzmi膮: Bahrynowski, Bia艂og艂owski, Borkowski, B o r o d a j k i e tv i c z, Hetman, Jankowski, Jaroszewski, Kaczkowski, Klementowski, Romanowski, Koryzma, Krzywanek, Krzywczy艅ski, Kunicki, K u-czeryna, Leszczy艅ski, L i s o w s k i, L u b i e n i e c k i, 艁uczy艅ski, Msagnowski, Malinowski, Martyn i, Piasecki, Rakowski, Rybczy艅ski, Sierakowski, SikorS’ki, Staniszewski, S u m i s 艂 a w’s k i, Wierzbicki, Wiszniewski, Ziemia艅ski, 呕Urawicki, 呕 y h a k.
    Nast臋pnie na str. 6鈥7 przytacza autor 2 legitymacje szlacheckie rodziny Kaczkowskich i Malinowskich. Dalej daje charakterystyk臋 owej szlachty, omawia stosunek, jej do ludno艣ci ruskiej, podkre艣laj膮c, i偶 poczuwa si臋 ona do 艂膮czno艣ci tylko ze szlacht膮, rozpr贸szon膮 licznie po okolicznych wsiach, jak Tumirz, 艁any, Meducha, Bysz贸w, K膮-okolniki, S艂ob贸dka, Toustobaby, Hnilcze, Panowice.
    Reszta studium po艣wi臋cona jest wy艂膮cznie zagadnieniom 艣ci艣le etnograficznym.
  6. Satke W艂.: Powiat tarnopolski pod wzgl臋dem geogra-fi臋zno-statystycznym. (Rocznik K贸艂ka Naukowego Tarnopolskiego, III, za r. 1895, Tarnopol 1896, s. 67鈥227).
    Na Str. 172鈥3 jest wzmianka o istnieniu szlachty chodaczk贸wej we wsi L膮dy czyn, przechowuj膮cej starannie swe dyplomy szlacheckie, za艣 na str. 191 o szlachcie chodaczkowej we wsi Petryk贸w.
  7. Schneider Antoni: Encyklopedya do krajoznawstwa Galicyi pod wzgl臋dem historycznym, statystycznym etc. Tom II. Lw贸w 1874.
    Na str. 281鈥290 znajduje si臋 wiele wiadomo艣ci do dziej贸w wsi Baczyna w pow. Samborskim, gniazda szlachty za艣ciankowej Baczy艅skich. Pochodzenie jej, jak r贸wnie偶 s膮siednich rodzin szlachty za艣ciankowej, wyprowadza autor od Jad藕wing贸w, osadzonych tam rzekomo za czas贸w ks. halickiego, Daniela. Podaje nadto wiele ciekawych szczeg贸艂贸w, dotycz膮cych stosunk贸w wewn臋trznych powy偶szej gminy szlacheckiej, zw艂aszcza w czasach austriackich. Pr贸cz Baczy艅skich 鈥 osiedli tam (r. 1791) Katy艅scy, Bere藕niccy, Zag贸rscy, Pactaw-scy, Dobrza艅scy, Piotrowscy i Soza艅scy.
  8. Schniir-Pep艂owski Stanis艂aw: Galiciana (1778鈥 1812). Cz. II. (Przewodnik nauk. i liter., XXIV, 1896, s. 74鈥 90 i nast.).
    55
    Omawiaj膮c dzie艂o podr贸偶nika, J贸zefa Rohrera, pt. 鈥濨emerkungen auf einer Reise von der Tiirkischen Granze iiber die Bukowina durch Ost- und West – Galizien, Schlesien und Mahren nach Wien (Wien 1804), kt贸ry zwiedzi艂 Galicj臋 w latach 1802鈥3, wspomina autor na str. 79, 偶e m. i. znajduje si臋 tam wzmianka o wsi 呕urakach w Stanis艂awowskiem, gdzie siedzia艂o pod贸wczas oko艂o 40 w艂a艣cicieli tzw. szlachty za艣ciankowej, nie r贸偶ni膮cej si臋 niczym od s膮siaduj膮cych z ni膮 ch艂op贸w.
  9. Nikotoryj se艂a ha艂yckoj Rusy (Iz materia艂贸w sobran-nych Wened. M. P艂oszczanskym). (Literaturnyj Sbornik izd. Ha艂ycko-Russkoju Maticeju, 1870, s. 31鈥88).
    Na str. 35鈥39 przytoczone s膮 dane geogr., statyst. i historyczne do wsi Korczyna pow. Stryj, m. i. do osiad艂ej tam szlachty za艣ciankowej, kt贸ra sk艂ada si臋 z Korczy艅skich, Winnickich, P o d h o-rodeckich z s膮siedniej wsi Podhorod膰e i K r u s z e 1 n i c k i c h z Kruszelnicy. Za czas贸w j贸zefi艅skich by艂o ich tam 13 rodzin, za艣 w r. 1865鈥53 rodzin.
    Na str. 68-70 opis Witwicy, za艣cianka zamieszkanego przez sam膮 legitymowan膮 szlacht臋 wyznania gr. kat. Autor podaje, 偶e kiedy艣 u jednego z miejscowej 艣zlachty znajdowa艂 si臋 oryginalny dyplom, kt贸rym kr贸l polski W艂adys艂aw (Jagie艂艂o) nada艂 s膮siedni膮 wie艣 Hosz贸w Bojarynowi Micha艂owi Wo艂oszynowi za jego wierne s艂u偶by, ale, dyplom ten zagin膮艂. Potomkowie tego Wo艂oszyna 鈥 przytacza dalej autor 鈥 za艂o偶yli p贸藕niej w s膮siedztwie wie艣 Witwic臋, gdzie do dzi艣 mieszka szlachta za艣ciankowa, W i t w i c c y, nosz膮ca przydomki od imion za艂o偶ycieli wsi, tj. 艁awrowicz, Mirowicz i Sieczka.
  10. Semkowicz W艂adys艂aw: O rodzie Drag贸w-Sas贸w, (Miesi臋cznik heraldyczny, I, 1908, nr. 2, s. 35鈥37).
    Autor przytacza dokument z r. 1564, stwierdzaj膮cy, 偶e jedna z licznych rodzin drobno-szlacheckich na Rusi Czerwonej, piecz臋tuj膮cych si臋 herbem Sas, mianowicie Czo艂ha艅scy z Czo艂ha艅, pochodz膮 od Wo艂ocha Dragina, kt贸ry z ko艅cem XIV w. otrzyma艂 Czo艂hany od kr贸la W艂adys艂awa Jagie艂艂y. Ponadto autor wymienia innego Czo艂-ha艅skiego (w XVI w.), dziedzica Pukienic oraz innych Sas贸w: K 艂 o d-n i ,c k i c h z K艂odnicy, Czerkaskich z Czerkas, Dzieduszyckich z Dzieduszyc, Ro偶niatowskich z Ro偶niatowa, Andrzeja de Swariczow (Swaryczowskiego), Witwickich z Witwicy, szlacht臋 z Su-latycz (Sulatyccy), z Nowosielec (Nowosieleccy) i z Ho-szowa (Hoszowscy), wyst臋puj膮cych w XV w. R贸wnie偶 wo艂oskiego pochodzenia jest inna rodzina Sas贸w czerwonoruskich, Tatomir贸w w Ternawie, pojawiaj膮ca si臋 na Rusi w r. 1427.
  11. Semkowicz W艂adys艂aw: Wywody szlachectwa
    w Polsce XIV鈥擷VII w. (Rocznik Tow. Herald, we Lwowie, tom III, 1911鈥1912). Lw贸w 1913.
    Zawiera mi臋dzy innymi wywody szlacheckie nast臋p, rodzin szlachty za艣ciankowej h. Sas, osiad艂ej na terenie Rusi Czerwonej:
    Berezowscy, Bielawscy, Czo艂owscy, Dobrza艅scy, Drohomireccy, Ho艂y艅scy, Horodyscy, Jamie艅scy, Korczy艅scy, Kulczyccy, Medy艅scy, Putiatyccy, Sie-miginowscy, Struty艅scy, Sulatyccy, Swaryczowscy, Szumla艅scy, Ternowscy, Toporniccy, Topolniccy, Tu-stanowscy, Winniccy, 呕ukowscy, 呕urakowscy.
  12. Siegel Stanis艂aw: Kontrakty lwowskie w latach 1717鈥1724. (Badania z dziej贸w spo艂. i gosp. Nr. 19). Lw贸w 1935.
    Na str. 184鈥6, omawiaj膮c udzia艂 drobnej szlachty w kontraktach lwowskich w tym czasie, autor wymienia nast臋p, jej przedstawicieli: Bili艅scy, Popiele, Srokowscy i Czajkowscy z 2 wsi ziemi lwowskiej, 艁oziny i Czajkowic.
  13. S艂ownik Geograficzny.
    Tom III. Warszawa 1882.
    Na str. 513 pewne dane o Jaworze dolnej i g贸rnej, za艣cianku zamieszkanym przez Jaworskich, Unickich i Turskich czyli Zacharowskich.
    Tom IV. Warszawa 1883.
    Na str. 859鈥60 o Kulczycach w Samborskiem, gnie藕dzie szlachty za艣ciankowej Kulczyckich (w 艣wietle inwentarzy z XVII i XVIII w.).
  14. Smole艅ski W艂adys艂aw: Szkice z dziej贸w szlachty mazowieckiej. Krak贸w 1908.
    Rozdzia艂 V pt. 鈥濫migracje” zaznacza (str. 129), 偶e osadnictwo drobnej szlachty mazurskiej na Rusi Czerwonej zacz臋艂o si臋 ju偶 w XIV w., zw艂aszcza w ziemi be艂zkiej za ksi膮偶膮t mazowieckich i trwa艂o a偶 do drugiej po艂owy w. XV. Szlachta mazurska sta艂a si臋 zaczynem szeregu gniazd drobnoszlacheckich na podg贸rzu karpackim. Zagnie藕dzi艂y si臋 w贸wczas na Rusi Czerwonej takie rodziny mazowieckie, jak Jakaccy h. Radwan, Kucharscy h. Prawdzie, Pud艂owscy i Kakowscy h. Ko艣cieszka, Szarze艅scy h. Junosza, Gi偶yccy h. Gozdawa. Na str. 131鈥5 jest mowa o kolonizacji mazurskiej na Podolu po przy艂膮czeniu tej dzielnicy do Korony. Znaczna r贸wnie偶 ilo艣膰 drobnej szlachty mazurskiej osiada艂a najcz臋艣ciej w dobrach magnackich (zwa艂a si臋 ona szlacht膮 czynszow膮, bo p艂aci艂a tylko czynsze a wolna by艂a od robocizny) na kresach wschodnich, gdzie z biegiem czasu sch艂opia艂a i zruszcza艂a, przyjmuj膮c obrz膮dek gr. kat.
  15. Stadnicki Aleksander: Ziemia lwowska za rz膮d贸w polskich w XIV i XV wieku, we wzgl臋dzie spo艂ecznych stosunk贸w rozpoznana. Lw贸w 1863.
    W rozdz. I, on^iwiaj膮c nadania kr贸lewskie na rzecz zas艂u偶onych
    57
    rycerzy, wymienia autor na str. 7 przywilej Kazimierza Jagiello艅czyka z r. 1456, nadaj膮cy Iwankowi i Stankowi Dawidowiczom w nagrod臋 za waleczno艣膰, okazan膮 w walce z Tatarami, uroczysko Ja艣niska zwane. Niew膮tpliwie jest to dzisiejsza wie艣 w pow. gr贸deckim, Ja艣niska, od kt贸rej osiad艂a tam szlachta za艣ciankowa przybra艂a nazwisko J a 艣 n i s k ic h. W rozdz. II, na str. 21鈥22, autor wskazuje na to, 偶e na obszarze z. lwowskiej w chwili obj臋cia jej przez Kazimierza W. by艂o niewiele ruskich bojar贸w tj. miejscowego drobnego rycerstwa, i 偶e oni nie odegrali wi臋kszej roli w kolonizacji tej ziemi, jakkolwiek r贸wnie偶 otrzymywali nadania od kr贸l贸w polskich. Rola ta przypad艂a g艂贸wnie polskiemu drobnemu rycerstwu.
  16. Stadnicki Aleksander: O kniaztwach we wsiach wo艂oskich z pogl膮dem na w贸jtowstwa we wsiach na magde-burskiem prawie osadzonych. (Dod. tygod. Gaz. Lw贸w. 1853,
    t. III, nr. 11鈥21) i osob. odb. Lw贸w 1853.
    Rozdz. VII pod tytu艂em 鈥濲akim sposobem kniaztwa i w贸jtowstwa w kr贸lewszczyznach w r臋ce szlachty przesz艂y i w do偶ywotne tenuty si臋 przeistoczy艂y” (nr. 19) omawia m. i. problem przechodzenia kniaztw i w贸jtostw w kr贸lewszczyznach w r臋ce szlachty drog膮 uszlachcenia kniazi贸w i w贸jt贸w. Ci uszlachceni kniaziowie i w贸jtowie dali p贸藕niej pocz膮tek ca艂emu szeregowi drobnej szlachty. Tak np. potomkowie kniazi贸w w Berechach, Ustrzykach, Stebniku i Terle przybrali nazwiska od tych kniaztw i wyst臋puj膮 ju偶 w XVI w. jako 鈥瀗obiles” Be reza fisc y, Ustrzyccy, Stebniccy i Terleccy.
  17. Stup nick i H.: Herbarz polski i imionospis zas艂u偶onych w Polsce ludzi鈥 T. I鈥擨II. Lw贸w 1855鈥62.
    Obejmuje r贸wnie偶 nazwiska szlachty za艣ciankowej, zamieszka艂ej na terenie Ziemi Czerwie艅skiej.
    Tom I:
    s. 12: Bakrynowscy al. Bahrynowscy h. Leliwa, przybyli z woj. kijowskiego; s. 14: Bandrowscy h. Sas, Baranieccy h. Sas; s. 23: Bere藕niccy h. Sas, Berezowscy w z. halickiej; s. 36: B艂a偶owscy h. Sas; s. 44: Bo j a r s c y h. Sas; s. 52: Borys艂awscy;
    s. 57: Bratkowscy h. Sas, z Bere藕nicy w z. przemyskiej; s. 64:Brze艣cia艅scy w z. przemyskiej; s. 100: Czajkowscy h. D臋bno; s. Ul:Czo艂ha艅scy h. Sas;
    s. 129: Dobrza艅scy h. Sas, z Dobrej w z. sanockiej; s. 133: Domaradzcy h. Ostoja, z Sandomierskiego, sk膮d przenie艣li si臋 na Ru艣; s. 142: Dubrawscy h. Sas;
    s. 144: Dwerniccy z Ternowy w z. przemyskiej;
    58
    s. 218: Hoszowscy h. Sas, w z. przemyskiej;
    s. 233: Jaworscy h. Sas;
    s. 239: Ilniccy h. Pietyrog w z. przemyskiej;
    Tom II:
    s. lj Kaczkowscy h. Pomian, z Pozna艅skiego, sk膮d przenie艣li si臋 na Ru艣 Czerwon膮; s. 28: Kniehi艅scy z Kniehinic; s. 70鈥1: Krusz e’lniccy h. Sas;
    s. 71鈥2: Kryniccy h. Korab, nobilit. za zas艂ugi wojenne w r. 1613;
    s. 78鈥9: Kulczyccy h. Sas;
    s. 79: Kumarn艂ccy (Komarniccy) h. Sas;
    80: Kuniccy h. 艁ab臋d藕, z,Lubelszczyzny;
    Sj 96: Lewiccy h. Rogala;
    s. 103: Lity艅scy h. Sas, z Lityni w z. przemyskiej; s. 124: Lukawieccy z 鈥橶o艂oszczyzny, nobilit. przez Jana Sobieskiego w r. 1676 za zas艂ugi rycerskie; s. 139: JWatkows c y na Rusi Czerwonej; s. 171:鈥楴 a h o j o w s t y na Rusi Czerwonej; s. 172: Nan贸wscy h. Sas; s. 189’r 鈥楴 o w d s i e 1 s c y h. Sas;
    s. 252: Popielow-he h: Sulima, ze wsi Popiele pod Drohobyczem;
    *鈻 Tom III:
    s. 49:Seredniccy h. Sas, w z. przemyskiej;
    s. 61: S kolscy h. Sas ze Skolego na Rusi Czerwonej; nadto siedzieli w Iwan贸wce w pow. trembow., Nowosielicach w pow. 偶ydacz. i w Krechowicach w z. lwowskiej; s. 96: Struty艅scy h. Sas; s. 100: Stupniccy h. Sas; s. 129鈥30: S z u m I a 艅 s c y h. Korczak; s. 138: Tarnawscy h. Sas, z z. sanockiej; s. 140: Tatomirowie h. Sas;
    s. 142: Terleccy h. Sas i h. Przestrza艂, z z. sanockiej; s. 158: Tyszkowscy h. Gozdawa; s. 161: Uniatyccy h. Sas;
    s. 162: U ruscy h. Sas, pochodzenia w臋gierskiego, z Uro偶a pod Drohobyczem. Walczyli za Jagie艂艂y z Krzy偶akami pod Grunwaldem; s. 162: Ustrzyocy h. Przestrza艂, z Ustrzyk w z. przemyskiej. Z rodziny tej wielu bra艂o udzia艂 w wyprawie wo艂oskiej kr贸la Olbrachta i w odsieczy wiede艅skiej; s. 184鈥5: Winniccy h. Sas; s. 189: Witwiccy h. Sas; s. 205: Wysocza艅scy h. Sas; s. 226: 呕eliborscy h. Sas; s. 234: 呕ukoty艅scy h. Sas.
    59
  18. Sty艣 Wincenty: Rozdrabnianie grunt贸w ch艂opskich w b. zaborze austrjackim od r. 1787鈥1931. (Archiwum Tow. Nauk. we Lwowie, Dzia艂 B, t. XV, zesz. 1). Lw贸w 1934.
    Na str. 38鈥39 znajduje si臋 opis wsi Bere藕nicy Szlacheckie j pow. ka艂uskiego, zamieszkanej licznie przez szlacht臋 zagrodow膮; w XVI11 i XIX w. sk艂ada艂a si臋 ona z nast. rodzin: Adamowscy, Aleksandrowicz e, Bere藕niccy, Berezowscy, Gutkowscy, Jakimowicz e, Jakubowscy, Jasi艅scy, Ka艂aci艅scy, Kruszelniccy, Leszczy艅scy, Matkowscy, Nowiccy, Om臋ci艅scy, Prosianowscy, S艂owikowscy, Soko艂owscy, Starczewscy, Struty艅scy, Ustyanowscy, Witwic-cy i Z u r a k o w s c y. Dzi艣 szlachta ta jest wyznania rzym. kat. i gr. kat., ale mo偶liwe jest, 偶e kiedy艣 wszystka szlachta nale偶a艂a do obrz膮dku 艂aci艅skiego i z powodu zbytniego oddalenia parafii rzym.-kat. (w Ka艂uszu) wi臋kszo艣膰 jej z biegiem czasu przesz艂a na obrz膮dek gr. kat., kt贸ry mia艂 sw膮 parafi臋 w miejscu. Autor podkre艣la, 偶e szlachta ta do dzi艣 zachowa艂a swoj膮 odr臋bno艣膰, mimo 偶e pod wzgl臋dem maj膮tkowym wcale nie r贸偶ni si臋 od ch艂op贸w.
    Na str. 247鈥259 przedstawiony jest stan gospodarstw szlacheckich i proces rozdrabiania grunt贸w szlachty w Bere藕nicy Szlacheckiej w latach 1787鈥1931. Na obszarze tej wsi posiada艂a w r. 1851 swe grunta szlachcianka z Podmichala (str. 251).
  19. Su lis z J贸zef: Przywileje wsi Odrzechowy. (Odb. z Gazety Sanockiej). Sanok 1906.
    Na str. 24 wymienieni s膮 jako dzier偶awcy wsi Odrzechowej, nale偶膮cej do starostwa sanockiego, w latach 1683鈥1690, Wac艂aw, Jan i Miko艂aj Odrzec howscy, zaliczaj膮cy si臋 dzi艣 do szlachty zagrodowej.
  20. Szajnocha Karol: Szlachcic chodaczkowy. (Szkice historyczne, t. XI, wyd. 鈥濨iblioteka Powszechna” W. Zuker-kandla, nr. 952, s. 8鈥13). Lw贸w-Z艂ocz贸w, b. d. w.
    Autor wykazuje, 偶e szlachta chodaczkowa w Polsce nie jest zjawiskiem czas贸w nowo偶ytnych, lecz jest pochodzenia jeszcze 艣redniowiecznego.
  21. Szajnocha Karol: Zdobycze p艂uga polskiego. (Szkice historyczne, t. VI, wyd. 鈥濨iblioteka Powszechna” Zuker-kandla, Nr. 444). Lw贸w-Z艂ocz贸w b. d. w.
    Na str. 84鈥86 autor podnosi szczeg贸ln膮 rol臋 drobnej szlachty polskiej w dziele osadnictwa Rusi Czerwonej, Podola i Ukrainy. Najwi臋cej przyby艂o jej na Ru艣 z przepe艂nionego drobn膮 szlacht膮 Mazowsza z W艂adys艂awem Jagie艂艂膮 i Ziemowitem ks. mazowieckim (za tego ostatniego do z. be艂zkiej), otrzymuj膮c grunta z obowi膮zkiem s艂u偶by wojennej. Zdaniem autora 鈥 wiele z owych wiosek drobno-szlacheckich wzd艂u偶 ca艂ego Podkarpacia powsta艂o z wydzielonych pojedynczym 偶o艂nierzom kawa艂k贸w ziemi, z kt贸rych p贸藕niej wskutek
    60
    rozrodzenia si臋 ich potomk贸w powsta艂y dzisiejsze za艣cianki szlacheckie. Na str. 90鈥97 autor wykazuje, 偶e kolonizacja ziem ruskich polskim 偶ywio艂em drobno-szlacheckim trwa艂a przez ca艂y ci膮g dziej贸w a偶 po wiek XVIII.
  22. Szatko Stanis艂aw ks.: Firlej贸w. Monografia historyczna. Lw贸w 1937.
    Autor wspomina (str. 32), 偶e w miasteczku Firlejowie osiad艂a ongi艣 r贸wnie偶 zubo偶a艂a szlachta: Brzezi艅scy, Korczy艅scy,
    Szyma艅scy i Widaccy, przy kt贸rych to nazwiskach jeszcze w XVIII w. w ksi臋gach metrykalnych dopisywano 鈥瀞艂awetny” i 鈥瀠czciwie urodzony”. Na str. za艣 86 jest wzmianka o jednym z dawnych dziedzic贸w Firlejowa i s膮siedniej wsi Kleszcz贸wnej, J贸zefie W i t w i C-kim, kt贸ry w po艂. XIX w., pozbywszy si臋 maj膮tku, przeszed艂 na obrz膮dek grecki, a potomkowie jego 偶yj膮 dzi艣 jako zwyczajni ch艂opi we wsi Kleszcz贸wna.
  23. 艢wi臋cicki Tomasz: Historyczne pami膮tki znamienitych rodzin i os贸b dawnej Polski. Przejrza艂 w r臋kopi艣mie, obja艣ni艂 i uzupe艂ni艂 przypisami Julian Bartoszewicz. Tom I鈥擨I. Warszawa 1858鈥1859.
    Tom I:
    W艣r贸d wymienionych wybitnych i zas艂u偶onych postaci nie brak te偶 przedstawicieli czerwono-ruskiej szlachty za艣ciankowej: s. 97: Ilnicki Grzegorz z z. przemyskiej, m膮偶 zas艂u偶ony; s. 130: Kulczycki Grzegorz, z Samborskiego, kt贸ry odznaczy艂 si臋 pod Wiedniem;
    s. .248: Popiel, kt贸remu W艂adys艂aw kr贸l polski nada艂 dobra Popiele pod Drohobyczem, oraz Jan Popiel, pu艂kownik husarii; s. 399: Inni Popielowie h. Sulima, przewa偶nie piastuj膮cy wysokie urz臋dy i dostoje艅stwa w dawnej Polsce;
    Tom II:
    s. 71鈥2: Sawiccy r贸偶nych herb贸w, przewa偶nie z Podlasia; s. 154: S t r u t y 艅 s k i Jan h. Sas, komisarz do granic od W臋gier; s. 197: Tarnawscy h. Sas, z z. sanockiej; s. 213: Terleccy h. Sas, dostojnicy ko艣cielni i 艣wieccy; s. 251: Uniatyccy h. Sas, z kt贸rych jeden, Jan, stolnik trembo-welski i pose艂 na sejm; s. 252: Ustrzyccy h. Przestrza艂, przybysze z W臋gier, osiedli w z. sanockiej;
    s. 306: Wit wiek i Stanis艂aw h. Sas, z Witwicy w woj. ruskim, piastuj膮cy najwy偶sze godno艣ci i urz臋dy w dawnej Polsce tak 艣wieckie jak i duchowne; s. 406鈥7: Rudniccy h. Sas;
    s. 511鈥12: Ustrzyccy h. Przestrza艂, z Ustrzyk w z. przemyskiej; s. 534鈥5: Winniccy h. Sas;
    61
  24. Tokarz Wac艂aw: Galicya w pocz膮tkach ery j贸zefi艅skiej w 艣wietle ankiety urz臋dowej z roku 1783. Krak贸w 1909.
    Na str. 305鈥7 mowa o polityce rz膮du austriackiego wzgl臋dem szlachty za艣ciankowej, kt贸ra najliczniejsz膮 by艂a w cyrku艂ach Samborskim, brodzkim, z艂oczowskim i stanis艂awowskim, a kt贸r膮 spotykano i w innych cyrku艂ach wschodnich. Podkre艣la autor jej rozrodzenie i zubo偶enie oraz zami艂owanie do s艂u偶by wojskowej.
  25. Ungeheuer Marjan: Stosunki kredytowe w ziemi przemyskiej w po艂owie XV w. (Badania z dziej贸w spo艂. i gosp. Nr. 6). Lw贸w 1929.
    Na str. 205鈥229 znajduje si臋 d艂ugi wykaz tzw. 鈥瀞zlachty bez urz臋d贸w” (kt贸r膮 stanowi艂a g艂贸wnie szlachta za艣ciankowa) ziemi przemyskiej, bior膮cej udzia艂 w owym czasie w operacjach kredytowych. Wyst臋puje ona jeszcze przewa偶nie bez wykszta艂conych nazwisk, z podaniem tylko imienia i gniazda rodowego, jak np. Hryczko de Kru-szelnica, niew膮tpliwie p贸藕niejszy Kruszelnicki.
  26. U ruski Seweryn: Rodzina. Herbarz szlachty polskiej. T. I鈥擷V i Uzupe艂nienia. Warszawa 1904鈥32.
    Obejmuje nast. rodziny czerwono-ruskiej szlachty za艣ciankowej.
    Tom 1:
    s. 61: Baczy艅scy h. Sas, z Baczyny w pow. Samborskim; s. 81鈥82: Bandrowscy h. Sas, pochodz膮cy od so艂tys贸w we wsi Bandrowie w z. przemyskiej; s. 85: B a r a n i e c c y h. Sas, z Bara艅czyc w woj. ruskim, maj膮cy r贸wnie偶 dzia艂y we wsi Baczynie w z. przemyskiej; s. 139: Bere藕niccy h. Sas, szlachta po wi臋kszej cz臋艣ci zagrodowa; s. 140: Berezowscy h. Sas, z Berezowa w z. 偶ydaczowskiej; s. 213鈥14: Bili艅scy h. Sas;
    s. 231: B艂a偶owscy al. B艂a偶ejowscy h. Sas, z B艂a偶owa w woj. ruskim;
    s. 295: Bojarscy h. Sas, przyd. Czarnota, ze wsi Bojary, posiadali w pow. trembowelskim wie艣 Wasilkowce; s. 381: Bratkowscy h. Sas z Bratkowic;
    Tom II:
    s. 9: Broszniowscy h. Sas i h. Sulima;
    s. 22鈥23: Brze艣cia艅scy h. Sas z Brze艣cian w z. przemyskiej; s. 349鈥50: Czajkowscy h. D臋bno i h. Sas;
    Tom III:
    s. 4鈥5: Czerkascy v. Czerkawscy h. Jelita, ze wsi Czerkasy w z. lwowskiej;
    s. 33鈥34: Czo艂ha艅scy v. Czo艂cha艅scy h. Sas, z Czo艂han
    62
    w pow. 偶ydacz., gdzie nadto posiadali ongi艣 Belej贸w, Pacyk贸w, Nowoszyn, We艂dzirz, Lolin, Negryn, Senecz贸w, Maksym贸wk臋 i Wyszk贸w;
    s. 35: Czo艂owscy h. Sas, z Czolowic w pow. lwowskim, posiadali r贸wnie偶 cz膮stki w Bilinie i Czajkowicach; s. 196鈥98: Dobrza艅scy h. Leliwa, ze wsi Dobra w z. sanockiej, i h. Sas;
    s. 258: Drohomireccy h. Sas, z Drohomirczan w pow. halickim;
    s. 278鈥79: Dubrawscy h. Sas, z Dubrawki;
    s. 289鈥90: Dunajewscy h. Sas z Dunajowa;
    s. 303鈥4: Dwerniccy h. Sas, z Ternowy;
    s. 310鈥13: Dydy艅scy h. Gozdawa z Dydni w z. sanockiej;
    Tom IV:
    s. 168鈥71: Gi偶yccy h. Gozdawa, z Mazowsza, sk膮d przenie艣li si臋 r贸wnie偶 do Ziemi Czerwie艅skiej; s. 197鈥99: G艂owaccy h. Prus I, z Sieradzkiego, sk膮d przenie艣li si臋 te偶 do Ziemi Czerwie艅skiej; s. 336鈥337: Grabowieccy h. Sas i h. Grzyma艂a;
    Tom V:
    s. 139: Hetman Orys, szlachcic wo艂oski, kt贸ry w nagrod臋 zas艂ug oddanych Rzplitej otrzyma艂 indygenat w r. 1607. (Dzi艣 we wsi D e 1 e j 贸 w pow. stanis艂awowskiego mieszka szlachta zagrodowa o tym nazwisku, mo偶liwe, 偶e to potomkowie owego Wo艂ocha), s. 174鈥75: Ho艂y艅scy h. Sas;
    s. 183鈥84: Hordy 艅scy h. Sas, z Hordyni w pow. Samborskim; s. 191: Horodeccy h. Sas, z Horodyszcz na Rusi Czerwonej; s. 194鈥95: Horodyscy h. Korczak, z Horodyszcza w pow. Samborskim, gdzie ponadto posiadali w w. XVI Sielec. Jedna ga艂膮藕 ich, osiad艂a w Galicji, zmieni艂a swe nazwisko na Horodyjski; s. 201鈥2: Hoszowscy h. Sas, z Hoszowa w z. przemyskiej; do rodziny tej nale偶a艂y kiedy艣 wsie Broszni贸w, Tuchla i inne; s. 256鈥58: Ilniccy h. Sas, w z. przemyskiej;
    Tom VI:
    s. 17: Ja艣niscy, zagrodowa szlachta, z Ja艣niszcz, dzi艣 Ja艣nisk; s. 35鈥41: Jaworscy h. Sas, z Jawory w z. przem., gdzie posiadali r贸wnie偶 Turk臋 i Unik, od kt贸rych wywodz膮 si臋 2 ga艂臋zie Jaworskich: Tureccy i Uniccy; s. 83鈥84: Jezierscy h. Z艂otogole艅czyk, spokrewnieni ze szlacht膮 zagrodow膮 艁ozi艅skimi, 呕erebeckimi, Jasi艅skimi i in.; s. 134鈥36: Kaczkowscy h. Prus I, h. Sas i h. 艢winka; s. 260: Katy艅scy h. Pielesz, z Telesznicy, w XVII w. wyst臋puj膮 jako posesorowie w贸jtostwa we wsi Katyna w star. przemyskim;
    Tom VII:
    s. 18鈥19: K艂odniccy h. Sas i nieznanych herb贸w, z K艂odnicy pow.
    63
    Stryj, osiedli nadto w Rosochach w z. przem. i 呕urakach w z. halickiej;
    s. 39: Kniehi艅scy z Kniehinina (dzi艣 Knihinin); s. 39: Kniehynicey h. 艁uk v. Trzy Wr臋by i h. Sas, z Kniehinina w z. halickiej; 鈥
    s. 51:Kobla艅scy h. Sas i nielznanych herb贸w; s. 63鈥66: Koby艂eccy h. Godziemba, z Wielkopolski, osiedli na Rusi Czerwonej;
    s. 127鈥28: Komarniccy h. Sas, z Komarnik w pow. Samborskim; s. 199鈥200: Kopysty艅scy h. Leliwa, z Kopystna w z. przemyskiej, oraz h. Sas;
    s. 205鈥6: Korczy艅scy h. Sas, z Korczyna w pow. stryjskim; s. 385: Koz艂owscy h. Sas, przydom. Li艣niekiewicz;
    Tom VIII:
    s. 34鈥5: Krasnod臋bscy h. Pob贸g odm., z Podlasia, jedna ga艂膮藕 nosz膮ca przydomek Komorniczak, osiad艂a w Galicji; s. 38: Krasowscy v. Krassowscy h. Sas;
    s. 50鈥51: Krechowieccy v. Krechowiccy h. Sas, z Krechowiec w z. halickiej;
    s. 72鈥74: Kropiwniccy h. Sas i bez podania herbu; s. 94鈥96: Kruszelniccy h. Sas, z Kruszelnicy w pow. stryjskim, gdzie kiedy艣 posiadali nadto Skole i Tuchl臋; s. 105: Kry艂osza艅scy h. Sas, przydom. Turek; s. 105鈥6: Kryniccy h.1 Korab i h. Sas, z Krynicy w z. lwowskiej; s. 116: Krzeczkowscy h. Sas;
    s. 180鈥82: Kulczyccy h. Sas, z Kulczyc w Samborskiem; s. 264鈥66: Laccy z Lackiego w z. halickiej;
    Tom IX:
    s. 3: Lewandowscy h. Sas, i bez podania herbu; jedni z przydom. Powaga;
    s. 9鈥13: Lewiccy h. Rogala i niezn. herbu, z Mazowsza, sk膮d przenie艣li si臋 na Ru艣 Czerwon膮; s. 115鈥16: Lisko w膮ccy h. Sas, z Liskowatego, gdzie od kr贸la W艂adys艂awa IV otrzymali popostwo, osiedli nadto w Libuchowej
    1 w Terle;
    s. 133鈥34: Lity艅scy h. Sas, z Lityni w z. przemyskiej, gdzie w XVI w. posiadali nadto Tyni贸w i Siedliska, zamienione p贸藕niej na
    2 wsie w z. be艂zkiej;
    s. 168鈥65: Lubienieccy h. Sas z Lubieniec w pow. stryjskim, osiedli nadto w Siemiginowie, Chromohorbie, Demence, Nowosielcach i Dryszczowie.; s. 367: 艁opusza艅scy h. Sas, posiadali w贸jtostwo w 艁opusznicy, oraz dzia艂y w Lubie艅cach i Komarnikach w z. przemyskiej; s. 1386鈥87: 艁ozi艅scy h. Lubicz i bez podania herbu, ze wsi 艁ozina w ziemi lwowskiej;
    Tom X:
    64
    s. 19鈥22: 艁uccy h. Sas, z 艁膮ki Szlacheckiej w Ekonomii Samborskiej; nadto osiedli w 艁膮ckiem w Halickiem, Bednarowie, Podszumla艅-cach, Bilinie Wielkiej i Uhrynowie; w Maryniczu i Uniatyczach; s. 35鈥6: 艁ukawieccy al. 艁ukawiccy h. Sas, z 艁ukawic w z. halickiej. Szlachectwo otrzymali od kr贸la Jana III w r. 1676. s. 62鈥64: 艁uszczy艅scy h. Korczak w Terle; s. 65鈥8: 艁u偶eccy h. Lubicz w Bilinie W. i 艁u偶ku G贸rnym w Satn-borskiem;
    s. 119鈥20: Majtkowscy al. Matkowscy z Matkowa w z. przemyskiej;
    s. 152: Malikowscy h. Sas w Witwicy i Rostoczkach; s. 152鈥3: Malina h. Poraj w Rokitnie w z. lwowskiej; s. 153: Malinkowscy h. Sas odm.;
    s. 154鈥8: Malinowscy h. Pob贸g z Podlasia, sk膮d przenie艣li si臋 te偶 do Ziemi Czerwie艅skiej; s. 188鈥9: Matuszyccy h. Sas w Krechowcach; s. 192鈥4: Manasterscy al. Manastyrscy h. Sas ze wsi Manasterzec w z. przem;
    s. 269鈥71: Matkowscy h. Sas z Matkowa w z. przemyskiej; s. 298鈥9: Medy艅scy h. Sas z Medyni w pow. halickim, gdzie nadto posiadali Babin, Topulsko i Broszni贸w;
    Tom XI;
    s. 132: Miszczowscy al. Myszczowscy h. Sas;
    s. 232鈥3: Monasterscy h. Pilawa ze wsi Monasterzec w pow.
    Samborskim; s. 233: Monastyrscy h. Sas;
    s. 336: Mszaneccy al. Mszanieccy, h. M艣ciszewski z woj. krak., posiadali so艂ectwo we wsi Mszaniec w Samborskiem;
    Tom XII:
    s. 15: Nahujowscy h. Sas, w Borynicach, Kropiwniku w Samborskiem;
    s. 21鈥2: Nanowscy h. Sas, nazwisko od w贸jtostwa w Nanowej, kt贸re posiadali; siedzieli te偶 w Smolnicy i Rosochach w pow. dobrom.
    s. 54鈥5: Nehrebeccy h. Sas, z Nehrebki w z. przemyskiej; s. 78: Niedaszkowscy, szlachta zagrodowa, licznie osiad艂a ju偶 w XVI w. we wsi Niedaszki w pow. owruckim (Ukraina), sk膮d te偶 przenios艂a si臋 na Ru艣 Czerwon膮; s. 80鈥1: Niedzielscy li. Sas, na Rusi Czerwonej; s. 145鈥50: Niezabitowscy h. Lubicz, licznie rozrodzona rodzina z woj. lubelskiego, sk膮d m. i. przenios艂a si臋 te偶 na Ru艣 Czerwon膮;
    s. 196鈥7: Nowosieleccy h. Na艂臋cz odm. z Nowosi贸艂ek na Rusi Czerwonej;
    s. 197: Nowosielscy h. Sas, z Nowosi贸艂ek w Ziemi Czerwie艅skiej;
    65
    s. 211鈥2: Oberty艅scy h. Sas, z Obertyna w z. halickiej; s. 252鈥3: Odrzechowscy h. Sas, przyd. Ho艂obut, z Odrzechowej w z. sanockiej;
    s. 348鈥55: Opaccy h. Prus III, ze wsi Opacz na Mazowszu; s. 364: Opolscy h. Sas;
    Tom XIII:
    s. 16: Orty艅scy h. 艁ab臋d藕 z Ortynic w pow. Samborskim; s. 59鈥63: Ossowscy h. Do艂臋ga z Ossowca na Podlasiu, licznie rozrodziwszy si臋 stali si臋 przewa偶nie szlacht膮 zagrodow膮; s. 80: Ostropolscy h. Na艂臋cz z Podlasia, osiedli w Ziemi Czerwie艅skiej ;
    s. 117鈥19: Osuchowscy h. Gozdawa z Mazowsza, z ko艅c. XVIII w. przenie艣li si臋 do Ziemi Czerwie艅skiej, gdzie w z. halickiej posiadali Bere藕nic臋; s. 162鈥3: Pac艂awscy h. Sas, z Pac艂awia w z. przemyskiej, gdzie te偶 mieli Sopotnik; s. 228: Pas艂awscy h. Sas, z Pas艂awia;
    s. 245鈥6: Pawlikowscy h. Cholewa z Pawlikowie w woj. sandom., sk膮d przenie艣li si臋 m. i. i do Ziemi Czerwie艅skiej; byli te偶 tutaj Pawlikowscy h. Sas; s. 280: Pernerowscy al. Pernorowscy h. Sowak 鈥 na Rusi Czerwonej;
    Tom XIV:
    s. 30鈥40: Piotrowscy r贸偶nych herb贸w, rodziny przewa偶nie silnie rozrodzone z Mazowsza lub Podlasia, sk膮d przenios艂y si臋 do Ziemi Czerwie艅skiej; s. 134鈥5: Podhorodeccy h. Sas, rodzina licznie rozrodzona na Rusi Czerwonej;
    s. 159鈥60: Pod wysoccy h. Ostoja ze wsi Podwysokie w z. lwowskiej ;
    s. 169鈥70: Pohoreccy h. Sas, z Pohorzec w z. lwowskiej; s. 182鈥3: Pola艅scy h. Tarnawa z Ternowy w Sanockiem; s. 242: Popielowie h. Sas;
    s. 242鈥46: Popielowie h. Sulima ze wsi Popiele pod Drohoby-byczem;
    Tom XV:
    s. 12: Przedrzymirscy h. 艁uk, z Przydrzymiech贸w, z przyd.
    Krukowicz i Tur; s. 296鈥7: Rudniccy h. Sas, rodzina rozrodzona na Rusi Czerwonej i Wo艂yniu, z r贸偶nymi przydomkami.
    Uzupe艂nienia i sprostowania opracowane przez Aleksandra W艂odarskiego. Cz. I.
    s. 27鈥29: Grzymkowscy h. Rawicz, licznie rozrodzona szlachta na Mazowszu, sk膮d jedna ga艂膮藕 przenios艂a si臋 w XVII w. na
    A. Tarnawski, Szlachta zagrodowa w Polsce
    5
    66
    Ru艣 Czerwon膮 i osiad艂a w dobrach Ho艂y艅, Swarycz贸w, R贸wnia i Kotoryny w ziemi halickiej.
  27. Wajda Alfred: Z, dziej贸w Ro偶niatowa i okolicy ze szczeg贸lnem uwzgl臋dnieniem Krechowic. Lw贸w 1925.
    Broszurka ta, wydana z okazji budowy ko艣cio艂a rzym.-kat. w Kre-chowicach, ma za zadanie wykazanie, 偶e osiad艂a w okolicy Ro偶niatowa, a w szczeg贸lno艣ci w Krechowicach, szlachta za艣ciankowa jest nap艂ywow膮 szlacht膮 polsk膮, osadzon膮 ongi艣 na kr贸lewszczyznach za zas艂ugi i trudy wojenne i dopiero p贸藕niej uleg艂a ona zruszczeniu. Los ten podzieli艂y, pr贸cz Krechowic, za艣cianki Strutyn, Swarycz贸w i Bro-szni贸w.
    Na str. 6鈥7 autor wymienia przesz艂o 150 nazwisk, czysto polskich, szlachty nap艂ywowej, przewijaj膮cych si臋 przez ksi臋gi parafialne r贸偶-niatowskie w ci膮gu XVIII w.; z rod贸w tych cz臋艣膰 wymar艂a, przewa偶na jednak cz臋艣膰 przez bezprawne zapisywanie w ksi臋gi metrykalne unickie
    uleg艂a rutenizacji. Nazwiska te brzmi膮:
    Bahrynowski I偶ewski Laszkowski Piasecki
    Bere藕nicki Janiszewski Leszczy艅ski Piotrowski
    Biechowski Jankowski Leszkiewicz P艂oszcza艅ski
    Borowski Jaroszy艅ski Lubmirski Podbilski
    Broszniowski Jasi艅ski Lab臋dzki Przedpe艂ski
    Bylina Jastrz臋bski 艁ozi艅ski Puszczatowski
    Chaszczewski Jaworski Magierski Radwa艅ski
    Cybulski Jezierski Majewski R臋bicki
    Cywi艅ski Ka艂u偶y艅ski Makowski Rosikowski
    Czechowski Kami艅ski Malewski Roszkowski
    Daszkowski Kawecki Maluszycki Rudnicki
    Dobrza艅ski K臋dzierski Ma艂aczy艅ski Sadurski
    Dru偶backi K臋si艅ski Matuszewski Sawicki
    Drzewicki Kisiewicz Merski Serwacki
    Duniewski K艂osowski Micha艂owski Sieradzki
    Duszy艅ski Kobyli艅ski Mici艅ski S艂upecki
    Dwernicki Kocha艅ski Milanowski S艂upski
    Dzier偶anowski Komarnicki Milecki Soko艂owski
    Gajewski Konarski Mrozowicz Solecki
    G膮siorowski Kostecki Murarski Soroczy艅ski
    G臋si艅ski Kowalewski Nancki Soza艅ski
    G贸rski Krzy偶anowski Niezabitowski Stambulski
    Grabowski Koz艂owski Nowodworski Staniewski
    Grodnicki Krasowski Nowosielski Stankiewicz
    Grodzicki Krechowiecki Odolski Struty艅ski
    Grzymkowski Kuliczkowski Okowicki Sulatycki
    Hoszowski Kupi艅ski Olewi艅ski Su艂kowski
    Hoynacki Kuszycki Osiecki Sumi艅ski
    Humi艅ski Ku藕mi艅ski Ostrowski Swaryczewski
    Ines Kwapi艅ski Pa艂czy艅ski Szatkowski
    Izbi艅ski Lachowski Pa艅kowski Szaty艅ski
    67
    Szczepa艅ski
    Szempi艅ski
    Szyd艂owski
    Wilczy艅ski Wo艂kowiecki
    Winiarski Wysocki
    Wiszniowski Wyszy艅ski
    Witwicki Zabilski
    Zbaraski
    Zbierzy艅ski
    Zieli艅ski
    Zwierzy艅ski
    呕arski
    Szymanowski
    Terlecki
    Wodelski Zajedlewski
    Wojciechowski Zakrzewski
    Wojtanowski Zaleski
    Tyszy艅ski
    Waysowicz
    Wiewi贸rski
    Zdziarski
    呕艂obnicki
    Wola艅ski Zawadecki
    呕urakowski
    Szczeg贸艂owiej omawia autor na str. 6鈥7 szlacht臋 za艣ciankow膮 w Krechowicach, stwierdzaj膮c, 偶e jeszcze w 2 po艂. XVIII w. 8 rodzin Krechowieckich by艂o wyznania rzym. – kat. Z biegiem czasu zatraci艂y r贸wnie偶 sw贸j obrz膮dek takie czystopolskie rodziny, jak Zalescy, Ka-mi艅scy, Jankowscy, Pola艅scy w Krechowicach oraz Chaszczewscy w R贸偶-niatowie, Murarscy w R贸wni. Z rodzin szlacheckich osiad艂ych kiedy艣 w Krechowicach, dzi艣 ju偶 nie istniej膮cych tam, wymienieni s膮 na str. 7鈥8 K臋dzierscy, Zabilscy, Zawiscy, Jezierscy i Soleccy, przybyli za艣 tam ze Strutyna Struty艅scy. Krechowieccy ze swego gniazda rozeszli si臋 r贸wnie偶 po okolicy i mieszkaj膮 dzi艣 w Topolsku i Dolinie (str. 9).
  28. Wakar W艂odzimierz: Rozw贸j terytoryalny narodowo艣ci polskiej. III. Statystyka narodowo艣ciowa kres贸w wschodnich. Kielce 1917.
    Autor w rod藕. V. na str. 89鈥90 podnosi ogromne zas艂ugi polskiej szlachty na polu kolonizacji pustek na Rusi Czerwonej, zw艂aszcza: drobnej szlachty z Mazowsza, kt贸ra osiada艂a licznie na Rusi za Jagie艂艂y i Ziemowita Mazowieckiego, przeora艂a j膮 w艂asnymi r臋koma i sprowadzon膮 przez siebie czeladzi膮 zaludni艂a.
  29. W膮sowicz Micha艂: Kontrakty lwowskie w latach 1676鈥1686. (Badania z dziej贸w spo艂. i gosp. Nr. 19). Lw贸w
    Na str. 104鈥8 autor uwzgl臋dnia r贸wnie偶 drobn膮 szlacht臋 bior膮c膮 udzia艂 w kontraktach lwowskich w latach 1676鈥1686.
  30. W 膮 s o w i c z – Dunin M.: Parafia Jan贸w trembowel-ski. Metryki chrztu 艣w., 艣lub贸w i zej艣cia od 1699 do 1783 r. (Miesi臋cznik heraldyczny, II, 1909, s. 101鈥4, 125鈥8, 145鈥8; 161鈥4, 177-80).
    We wst臋pie, na str. 102, autor podkre艣la, 偶e w czasie od 1699鈥 1757 przechodzi na obrz膮dek gr.-kat. ca艂y szereg drobniejszej szlachty, zamieszka艂ej w Wybran贸wce, 艁adyczynie i innych miejscowo艣ciach, jak: Bili艅scy, Dobrza艅scy, Borowscy, Horodyscy,
    Badowscy, Pieniarz-Badowscy, Czaykowscy, Malewscy, Ha艂uszczy艅scy, Bystrzykowscy, Wykoccy, Strzel-biccy, Siczy艅scy >v. Sici艅scy, Kruszelnic c y, Smereczy艅scy, K艂odniccy, Morawscy, Polano w scy, Jan贸w-
    1935.
    5*
    68
    s c y, Zieli艅scy, Stetkie wie偶e, Cieli艅scy, Kulczyccy, Winiarscy, Kali艅scy, Jakubowscy, Stupniccy, Krzycz-kowscy, Wruscy czyli Uruscy, Krajewscy, Kowalscy, Piskorscy i inni.
  31. Winiarz Alojzy: Ziemia sanocka w latach 1463鈥 1552. (Kwartalnik historyczny, t. 10, 1869, s. 286鈥306).
    Na str. 287鈥8 autor stwierdza, 偶e na terenie ziemi sanockiej spotyka si臋 w tym czasie wiele szlachty drobnej, gospodaruj膮cej na cz膮stkach, a stan ten by艂 wynikiem silnego rozrodzenia si臋 wielu rodzin i skutkiem podzia艂贸w spadkowych. Wielu by艂o te偶 takich, co tylko w贸jtostwa czy so艂ectwa trzymali, przybieraj膮c nieraz od nich nazwiska, jak np. szlachcic Brzoski od so艂ectwa w Brzusce. Wytworzy艂a si臋 w贸wczas r贸wnie偶 klasa szlachty s艂u偶膮cej przy dworach mo偶nych pan贸w, nazywana 鈥瀎amiliares鈥. Szlachty za艣 zupe艂nie bezrolnej i bez-kmiecej czyli tzw. 鈥瀏o艂oty” spotyka si臋 ma艂o w owym czasie.
  32. Wittyg Wiktor: Nieznana szlachta polska i jej herby. Krak贸w 1907.
    M. in. znale藕膰 mo偶na w艣r贸d tej szlachty r贸wnie偶, przedstawicieli drobnej szlachty osiad艂ej na Ziemi Czerwie艅skiej. S膮 to: s. 32: Bili艅scy h. Korczak z Biliny, w z. przemyskiej; s. 41: Borysiawscy h. Sas, z Borys艂awia; s. 56: C h 艂o p i cc y k. Korczak, z Ch艂opic w z. przemyskiej; s. 116: II niccy h. Paprzyca;
    s. 140: Kobyli艅scy al. Kobyle艅scy h. Lubicz;
    s. 168: Kunatowicze vel Kunatowie z Popiel;
    s. 210: Morochowscy h. Sas, ze wsi Pacz贸w w woj. ruskim;
    s. 225: Ordy艅scy ze wsi Ordyny w z. przemyskiej;
    s. 235: Pas艂awscy;
    s. 263: Radeccy h. Pilawa, zapewne ze wsi Radecz w pow. Samborskim ;
    s. 316: Swaryczewscy h. Korczak, ze Swaryczowa w pow. 偶y-daczowskim; osiedli we wsi Kalus n/Dniestrem; s. 327: T e 1 aty ccy h. Abdank;
    s. 327: Tele偶y艅scy h. Godziemba ze wsi Kryszpia w Be艂zkiem; s. 335: Turzy艅scy h. Sas, w Uhercach w z. przemyskiej; s. 336: Tyskowscy (popr. Tyszkowscy) z Tyszkowiec w z. przemyskiej ;
    s. 378: 呕eliborscy z 呕eliborza w z. Halickiej, osiedli te偶 w Kor-nalowicach;
  33. Wyrostek Ludwik: R贸d Dr膮g贸w-Sas贸w na W臋grzech i Rusi halickiej. (Rocznik Pol. Tow. Herald., t. XI 鈥 1931/2). Lw贸w 1932.
    Praca ta po艣wi臋cona jest genezie i dziejom ca艂ego szeregu szlachty za艣ciankowej, osiad艂ej na Rusi Czerwonej, pochodz膮cej z rodu Sas贸w. Autor w wyniku swych bada艅 stwierdza (str. 126), 偶e wszystkie
    69
    gniazda, domy i za艣cianki, piecz臋tuj膮ce si臋 herbem Sas, s膮 pochodzenia wo艂oskiego. Cz臋艣膰 II pracy (str. 27鈥103) zawiera monografie genealogiczno-osadnicze nast. rodzin szlachty za艣ciankowej (w nawiasie zajmowane przez nie osady):
    Brze艣cia艅scy (Brze艣ciany, Rybotycze, Uhelniki, Sierakowce w z. przemyskiej);
    Buchowscy (Buchowice, Uhelniki, Tulkowice w z. przem.); Hubiccy (Hubice pod Drohobyczem, Popiele, Hrusz贸w i Stani艂a w Samborskiem);
    Ch艂opi臋cy (Ch艂opice k. Radymna i Sudkowice);
    Tarnawscy z Tarnawy w z. sanockiej w owym czasie r贸d b. zamo偶ny;
    Mrochowscy al. Morochowscy (Moroch贸w i Wola Mro-chowska w z. sanockiej, Wysoczany w Samborskiem); Popielowie (Popiele w z. sanockiej, dzi艣 przys. do Srogowa G贸rnego, sk膮d w XV w. przenie艣li si臋 do Samborszczyzny, gdzie za艂o偶yli nowe gniazdo r贸wnie偶 Popiele, siedzieli nadto w Kotowie dzi艣 Bani Kotowskiej w Samborszczy藕nie);
    Terleccy (Ter艂o k. Ustrzyk);
    Hoszowscy (Hosz贸w w z. przem., Rybotycze i Nehrybka pod Przemy艣lem, Skole, Tuchla, Korczyn k. Stryja, Siemigin贸w); Soza艅scy (Soza艅 w Samborskiem, gdzie siedzieli r贸wnie偶 Jamie艅scy z Jamnej, ga艂膮藕 Soza艅skich);
    B艂a偶owscy (B艂a偶贸w w Samborszczy藕nie, Wola B艂a偶owska i Litynia); Radi艂owscy (Radi艂owce, dzi艣 Rad艂owce w Samborskiem i Uherce tam偶e);
    Kulczyccy (Kulczyce w Samborskiem);
    Smolniccy (Smolnik w z. sanockiej);
    Stupniccy (Stupnica i Nowoszyca);
    Winniccy (Winniki i so艂ectwo w 艁ukawicy);
    U ruscy (Urusz al. Uro偶, 艁opuszna, Borczyce);
    Uniatyccy (Uniatycze);
    Waczewscy (Wacowice);
    Kryniccy (Krynica i Kawsko);
    Tustanowscy (Tustanowice, Borys艂aw, Modrycz, Truskawiec, Kawsko, Pukienice, K艂odnica, Monaster, Do艂ho艂uka, Uliczno, Kro-piwnik);
    Lubienieccy (Lubie艅ce, Truskawiec, Rozhurcze);
    Kropiwniccy (Kropiwnik);
    Borys艂awscy (Borys艂aw, Uliczno);
    K 艂 o d n i c c y (K艂odnica, Do艂ho艂uka, Monasterzec, Wola Do艂ho艂ucka, 呕endowice, Przybin);
    Dwerniccy (Dwernik w z. sanockiej);
    Tatomirowie (Ternowa, Popiele, Isaje, Stronne, Wysocko, Podbu偶, Smolno, Zawadka);
    Lity艅scy (Litynia, Tyn贸w, Sieliszcze w Drohobyckiem, Krowica i Hrusz贸w w Lubaczowskiem);
    Pola艅scy (Polana);
    70
    (Turze, Wysocko, Uherce, Kopystno); Wysocko Wy偶ne, 呕upanie);
    Wy偶ne, Komarniki, 呕upanie, Soza艅);
    Tureccy (Turka n/Stryjem, Jawora, Unik, Jasienica, Ilniczek czyli Zawadka, Mielniczne);
    Ilniccy (Unik);
    Jaworscy (Jawora);
    Turza艅scy al. Turzy艅scy Komarniccy (Komarniki,
    Wysocza艅scy (Wysocko Kruszelniccy (Kruszelnica, Skole, Tuchla);
    Korczy艅scy (Korczyn, Podhorodce);
    S k o 1 s c y (Skole) ;
    Siemiginowscy (Siemigin贸w);
    Bratkowscy (Bratkowce, Bere藕nica vel Wo艂oszcza, Lukawica; Ni-ni贸w, Rozhurcze, Dobrowlany);
    Hoszowscy (Hosz贸w k. Bolechowa w pow. 偶ydaczowskim); Czolha艅scy (Czolhany, We艂clzirz, Pukienice, Ruda);
    Baliccy (Balice, Smuch贸w);
    Sulatyccy (Sulatycze, Poluch贸w);
    Dubrawscy (Dubrawka, Rudniki, Rachynia, Demenka, Wo艂cni贸w, Smuch贸w, Czernica);
    Struty艅scy (Strutyn);
    Swaryczowscy (Swarycz贸w);
    Holy艅scy (Ho艂y艅, 呕uraki, Starunia);
    Berezowscy (Berez贸w);
    Podmichalscy (Podmichale, Dubrowlany);
    Medy艅scy (Medynia, Krzywe);
    Komorowscy (Komor贸w i Sapoh贸w w Halickiem);
    Przeroscy (Przerosi na Pokuciu);
    呕urakowscy (呕uraki);
    Drohomireccy (Drohomirczany, Starunia w Krechowieccy (Krechowce w Halickiem, 偶ydaczowskim, Zagw贸藕d藕, Pasieczno);
    Knihini艅scy (Knihinin, 呕uraki, Starunia);
    Cucylowscy (Cucy艂贸w k. Nadwornej, Pni贸w, Wladyczyn prawdop. dzi艣. 艁adyczyn);
    Halickiem); Krechowce w
    pow.
    Orabowieccy (Grabowiec, Czarno艂o藕ce);
    Laccy vel Ladzcy (Lackie);
    Opryszowscy (Opryszowce);
    Uherniccy (Uherniki, Demicze k. Ottyni);
    Knia偶dworscy (Knia偶dw贸r pod Ko艂omyj膮);
    T u r e c c y – Delaty艅scy (Turka, Delatyn, Sadzawka, Fatowce, Jesionki, Czerniej贸w, 艁anczyn na Pokuciu);
    Czajkowscy (Czajkowice n/Dniestrem w pow. rudeckim); Dobrza艅scy (Dobrzany w pow. gr贸deckim);
    Czo艂owscy (Czolowice n/Wereszyc膮 k. Gr贸dka);
    Czerkascy (Czerkasy k. Szczerca, sk膮d w XVI w. rozpr贸szyli si臋 po z. lwowskiej i przemyskiej);
    Swistelniccy (Swistelniki, Strzelce, Bok贸w, 呕elibory i Skomo-rochy w z. halickiej);
    呕eliborscy (呕elibory w z. halickiej);
    71
    Szumla艅scy (Szumlany);
    Zawiszowie (Hnilcze, 艁ysa, Nos贸w, Zawa艂贸w, Posuch贸w w Ha-lickiem; jedna ga艂膮藕 przenios艂a si臋 na Podole do pow. latyczow-skiego).
    Na str. 150鈥152 znajduje si臋 wykaz osad, zamieszkanych przez Sas贸w na Rusi halickiej wraz z map膮 rozsiedlenia tego rodu w XIV鈥 XVI w.; na str. 153鈥76 tablice genealogiczne poszczeg贸lnych rodzin, om贸wionych poprzednio.
  34. Zawadzki W艂adys艂aw: Obrazy Rusi Czerwonej. Pozna艅 1869.
    W rozdz. III, na str. 45, znajduje si臋 opis licznie osiad艂ej na Podolu galicyjskim szlachty czynszowej czyli tzw. szlachty chodaczkowej lub zagrodowej, r贸偶ni膮cej si臋 od ch艂opa tylko tym, 偶e zamiast odrabia膰 na rzecz dworu pa艅szczy藕n臋 p艂aci艂a tylko czynsz roczny i st膮d jej nazwa 鈥瀋zynszowa”. Autor podkre艣la jej silne poczucie odr臋bno艣ci stanowej i niech臋tny do niej stosunek ch艂op贸w podolskich.
  35. Z ub rycki Mychaj艂o: Se艂o Mszane膰 starosam-birskoho powita. Lw贸w 1907.
    Ze wst臋pu (str. 5) dowiadujemy si臋 o istnieniu w tej wsi w dawnych czasach 3 w贸jtostw, na kt贸rych siedzia艂y nast臋p, rodziny szlachty za艣ciankowej: Mszanieccy przydom. Steckiewicz al. Steczkie-
    wicz, Petreczkiewicz al. Petraszkiewicz, Misiowicz, Huzelowicz i in., Lipi艅scy, Lipeccy, Jankowscy. Nadto wiele wiadomo艣ci do s膮siedniej drobnej szlachty zawieraj膮 materia艂y 藕r贸d艂owe (鈥濧kty”), pomieszczone na str. 13鈥184. Wyst臋puj膮 tam Dunin-Borkowscy z Rosoch w Samborskiem, Baranieccy, Krzy偶anowscy, Terleccy z Rosoch spokrewnieni z Borkowskimi, Jaworscy przydom. Ostraszewicz, Terleccy z Libuchowej.
  36. 呕ych li艅ski Teodor: Z艂ota ksi臋ga szlachty polskiej.
    Tom 11. Pozna艅 1880.
    Na str. 161鈥69 znajduje si臋 monografia historyczno-genealogiczna rodziny Krech owieckich h. Sas, licznie dzi艣 rozrodzonej i za艣ciankowej szlachty, osiad艂ej na terenie Ma艂opolski Wschodniej. Sama monografia poprzedzona jest kr贸tkim wst臋pem, zawieraj膮cym genez臋 i pocz膮tki rodu Sas贸w, z kt贸rego wywodz膮 si臋 r贸wnie偶 Krechowieccy. Na przestrzeni wiek贸w XV鈥擷IX w r臋kach tej rodziny znajdowa艂y si臋 dobra gniazdowe i rodowe: Krech贸w, Zagw贸藕d藕, Krechowce, Kre-chowice, Knihinin (sk膮d wywodz膮 si臋 Knihini艅scy, stanowi膮cy ga艂膮藕 Krechowieckich), z kt贸rych Krechowice do dzi艣 jeszcze s膮 siedzib膮 szlachty zagrodowej Krechowieckich, nadto dobra przesz艂e w ich posiadanie drog膮 zwi膮zk贸w ma艂偶e艅skich i spadk贸w, jak: Witwica,
    Roztoczki, Stankowice, Lipie, Ho艂y艅, Wo艂owiniec, Broszni贸w, Tu-偶y艂贸w, Strutyn, Swarycz贸w, Topolsko, R贸wnia, Kotiatycze, We艂dzi偶,
    72
    Lolin i inne, przewa偶nie po dzi艣 dzie艅 zamieszkane przez szlacht臋 za艣ciankow膮. W ci膮gu dziej贸w zdo艂ali skoligaci膰 si臋 Krechowieccy niemal z ca艂膮 szlacht膮 za艣ciankow膮, osiad艂膮 w ziemi halickiej i lwowskiej, a to: z Czo艂ha艅skimi, Dubrawskimi, Kruszelnickimi, Komarnickimi, Oberty艅skimi, Popielami, Hoszowskimi, Sulatyckimi, Struty艅skimi, Wit-wickimi, 呕urakowskimi, Nahojowskimi i innymi, a nawet z rodzinami mo偶nymi, jak Dzieduszyckimi, Dani艂owiczami, Szeptyckimi, Fredrami i innymi.
    Tom VI. Pozna艅 1884.
    Na str. 143鈥153 mie艣ci si臋 monografia historyczno-genealogiczna jednej z najsilniej rozrodzonych rodzin szlachty za艣ciankowej, Hoszowskich h. Sas, z Hoszowa w pow. Dolina, osiad艂ej najliczniej w Ziemi Czerwie艅skiej, gdzie opr贸cz gniazdowego Hoszowa posiadali ongi艣 drugi Hosz贸w w ziemi sanockiej. Monografia wymienia ca艂y szereg wybitnych cz艂onk贸w tego rodu, odgrywaj膮cych niepo艣ledni膮 rol臋 w 偶yciu publicznym dawnej Polski.

INDEKS NAZWISK SZLACHTY ZAGRODOWEJ.
(Liczba oznacza numer pozycji bibliograficznej, zawieraj膮cej wzmiank膮 o odno艣nej rodzinie).
Adamowscy 86.
Aleksandrowiczowie 86.
Andruscy 30.
Baczy艅scy 7, 8, 13, 26, 28, 32, 41, 44, 66, 67, 75, 94.
Badowscy 98.
Bahrynowscy al. Bakrynowscy 7, 8, 73, 85, 95.
Baliccy 7, 28, 32, 36, 42, 44, 60,
101.
Bali艅scy 32.
Bandrowscy 7, 28, 44, 67, 68, 85,
94.
Baranieccy 7, 13, 32, 44, 60, 66, 67, 69, 85, 94, 103.
Bartniccy 4.
Batowscy 7, 28.
Bednarowscy al. Bednarscy 7, 13, 32,
66.
Berdowiczowie 28.
Berezowscy 7, 8, 13, 16, 28, 36,
41, 44, 66, 67, 79, 85, 86, 94,
101.
Bere偶a艅scy (Bereza艅scy) 32, 44, 84.
Bere藕niccy 7, 8, 13, 28, 44, 67, 75, 85, 86, 94, 95.
Bernaccy 49.
B臋dkowscy 28.
Bia艂og艂owscy 72, 73.
Biechowscy 95.
Bieganowscy 4, 44.
Biejkowscy 32.
Bielawscy 79.
Bieleccy 32.
Bieli艅scy 44, 49.
Bie艅kowscy 68.
Biernaccy 44.
Bijowscy 66.
Bili艅scy 4, 7, 8, 12, 13, 28, 32, 41, 44, 60, 61, 66, 67, 68, 80, 94, 98, 100.
Blizi艅scy 32.
Bla偶owscy (Bta偶ewscy albo B艂a偶ejow-scy) 7, 13, 28, 32, 41, 44, 60,
61, 68, 85, 94, 101.
B艂o艅scy 32, 68.
B艂udniccy 14, 32.
Boberscy 68.
Bodnarowscy zob. Bednarowscy. Boguccy 7, 32.
Bojarscy 7, 8, 9, 13, 28, 32, 41, 44, 85, 94.
Bolanowscy 32.
Boreccy 4, 7.
Borkowscy 73.
Borkowscy-Dunin 28, 68, 103. Borodajkiewicze 73.
Borowscy 62, 95, 98.
Borszowscy 32.
Borys艂awscy 7, 13, 28, 32, 44, 60, 66, 85, 100, 101.
Bozowscy 66.
Braciejowscy 32.
Bratkowscy 7, 13, 28, 36, 44, 60,
62, 85, 94, 101.
Broszniowscy al. Bro艣niowscy 7, 8,
13, 26, 32, 36, 61, 94, 95.
Bryli艅scy 32, 44.
Brze艣cia艅scy 7, 8, 11, 13, 2S, 32, 44, 85, 94, 101.
Brzezi艅scy 32, 90.
Brzoscy 32.
Brzozowscy 43.
74
Buchowscy 32, 44, 101.
Budzanowscy 32.
Bukowscy 32.
Byliccy 32.
Bylinowie 95.
Bystryowscy 32.
Bystrzykowscy 98.
Celejowscy 32.
Charczewscy 4.
Chaszczewscy 95.
Chechlowscy 7.
Chelchowscy 32.
Ch艂opczyccy 32.
Ch艂opeccy 7, 41.
Ch艂opi臋cy 32, 60, 100, 101. Chocimierscy al. Chocimirscy 21, 41. Chodyniccy 7.
Chojeccy 62.
Chojnaccy al. Choynaccy 13, 28. Chrzanowscy 7, 32.
Chudorscy al. Chuderscy 7. Chyli艅scy 68.
Cieli艅scy 98.
Ciemierzy艅scy 42.
Ciesielscy 7.
Cieszaccy 32.
Cisowscy 28.
Cucy艂owscy 101.
Cybulscy al. Cebulscy 7, 95. Cywi艅scy 95.
Czajkowscy al. Czaykowscy 4, 7, 8, 13, 26, 28, 32, 36, 41, 44, 60, 61, 67, 68, 80, 85, 94, 98, 101. Czapscy 66.
Czarneccy albo Czarnieccy, Czerniec-cy, Czerneccy 7, 28, 68. Czasty艂owscy 32.
Czaszniccy 32.
Czechowscy 95.
Czelatyccy 32.
Czeremowscy 32.
Czerkawscy (albo Czerkascy) 7, 28, 78, 94, 101.
Czerleniowscy 32.
Czerwi艅scy 32, 62.
Czerniccy 41.
Czernie jo wscy 32, 36.
Czerwi艅scy 7, 66.
Cze艣niccy 32, 66.
Czolha艅scy (albo Czo艂cha艅scy) 7, 13, 28, 32, 42, 44, 62, 78, 85, 94, 101.
Czo艂owscy 7, 8, 12, 28, 32, 36, 79, 94, 101.
Czubscy 28.
Czy偶owscy 32.
Czyczerscy 28, 68.
Daniszowscy 7.
Daszkowscy 95.
D膮bkowscy 7, 32, 68.
D膮browscy 4, 28, 68.
D臋biccy 7.
D臋bowscy 32.
D臋bscy 62.
D艂ugopolscy 44.
Dobrowla艅scy 41.
Dobrowolscy 4, 7.
Dobrza艅scy 4, 7, 8, 13, 27, 28, 34, 36, 37, 41, 44, 58, 60, 67, 68, 75, 79, 85, 94, 95, 98, 101. Dobrzy艅scy 28.
Doli艅scy 7, 15, 28, 60, 68.
Dolscy 7.
Do艂uscy 32.
Dol偶a艅scy 7, 66.
Doma艅scy 7.
Domaradzcy 85.
Drohomireccy 7, 8, 13, 16, 19, 28, 32, 36, 41, 67, 79, 94, 101. Drozdowscy 4.
Dru偶baccy 95.
Dru偶d偶anikowie 66.
Drzewiccy 95.
Dubowla艅scy 32.
Dubrawscy 7, 13, 26, 28, 32, 42, 44, 47, 50, 85, 94, 101. Dudzi艅scy 26.
Dunajewscy 7, 9, 28, 94.
Duniewscy 95.
Duszy艅scy 95.
Dwerniccy 7, 9, 11, 13, 26, 28, 41, 44, 62, 68, 69, 85, 94, 95, 101. Dydy艅scy 7, 28, 94.
Dymideccy 32.
75
Dziedzicowie 28.
Dzier偶anowscy 95.
Dzikowiczowie 28.
Dziwi艅scy al. Dziewi艅scy 7, 66.
Fabiarowscy 28.
Fedorowiczowie 7.
Fija艂kowscy al. Fia艂kowscy 28, 68.
Oadzi艅scy 4.
Gajewscy 95.
Gawi艅scy 7.
G膮siorowscy 7, 95.
Gdowscy 28, 68.
Gembiccy al. G臋biccy 7.
G臋si艅scy 95.
Gi偶yccy 82, 94.
Gli艅scy 32.
G艂owaccy 4, 7, 94.
Gda艅scy 7.
Goleccy 66.
Go艂臋biowscy 66.
Go藕dzieccy 32.
G贸reccy 32.
G贸rscy 4, 41, 95.
Grabkowscy 28.
Grabowieccy 7, 13, 16, 18, 21, 28, 41, 66, 67, 94, 101.
Grabowniccy 32.
Grabowscy 7, 32, 95.
Grabscy 32, 68.
Grocholscy 4.
Grochowscy 32.
Grodniccy 95.
Grodzcy 68.
Grodziccy 95.
Gro艅scy (Gr膮dzcy al. Gr膮ccy) 7. Gruszeccy 4, 7.
Grzebi艅scy 62.
Grzymkowscy 94, 95.
Gutkowscy 86.
Gwozdeccy 7, 28.
Haczy艅scy 7.
Ha艂uszczy艅scy 98.
Hermanowscy 32.
Hetmanowie 72, 73, 94.
Hirowscy al. Hierowscy 7.
Hnileccy 32.
Ho艂oweccy al. Ho艂owieccy 26, 67. Ho艂y艅scy 7, 8, 9, 13, 15, 18, 28, 32, 41, 42, 44, 46, 67, 79, 94, 101. Horbaczewscy 7.
Hordy艅scy al. Horde艅scy 7, 11, 13, 28, 36, 62, 67, 94.
Horodeccy 7, 94.
Horody艅scy 32, 36, 41.
Horodyscy al. Horodyjscy 7, 8, 9, 32, 41, 44, 67, 79, 94, 98. Hoszowscy 1, 7, 8, 9, 13, 20, 28, 32, 36, 41, 42, 44, 46, 60, 61, 62, 66, 67, 68, 85, 94, 95, 101, 104. Ho艣cis艂awscy 32.
Hoynaccy 95.
Hrebeniowscy 46.
Hryniewiccy 44.
Hubiccy 4, 7, 11, 28, 32, 101. Humi艅scy 95.
Humniccy 4.
Ilniccy 7, 8, 13, 28, 32, 36, 41, 44, 46, 57, 60, 66, 67, 68, 81, 85, 91, 94, 100, 101.
Ines鈥檕wie 7, 95.
Iwaniccy 4, 7, 66.
Izbi艅scy 95.
I偶ewscy 95.
I偶yccy 7.
Jab艂o艅scy 7, 43, 68.
Jakaccy 82.
Jakimowiczowie 86.
Jakowiccy 30.
Jakubowscy 4, 7, 28, 66, 86, 98. Jami艅scy al. Jamie艅scy 28, 44, 79. Janczy艅scy 32.
Janiccy 7.
Janiszewscy 7, 95.
Janiszowscy 32.
Jankowscy 60, 73, 95, 103. Janowscy 98.
Jarmoli艅scy 32.
Jaroszewscy 73.
Jaroszy艅scy 95.
Jasieniccy 7, 41, 60.
76
Jasi艅scy al. Jasie艅scy 4, 7, 28, 32, 41, 44, 68, 86, 95.
Jasnowscy 7.
Jastrz臋bscy 7, 32, 36, 95.
Jaszewscy al. Jaszowscy 7.
Ja艣mi艅scy 36.
Ja艣niscy al. Ja艣niccy 7, 8, 22, 27, 32, 36, 61, 67, 83, 94.
Jaworscy 4, 7, 8, 13, 18, 26, 28, 32, 41, 44, 46, 57, 60, 66, 67, 68, 81, 85, 94, 95, 101, 103. Ja藕wi艅scy 41.
Jedle艅scy al. Jedli艅scy 7.
Jezierscy 7, 22, 94, 95.
Kaczanowscy 7.
Kaczkowscy 7, 32, 62, 72, 73, 85, 94. Kaczorowscy 4.
Kali艅scy 4, 7, 98.
Ka艂aci艅scy 86.
Ka艂u偶y艅scy 95.
Kami艅scy 7, 28, 95.
Kanafolscy (Kanafojscy) 36. Kaniowscy 7, 66.
Karasowscy 7.
Karczewscy 7, 66.
Karmazynowscy 7.
Karpi艅scy 4, 7.
Karwaccy 7.
Kaszy艅scy 26.
Katy艅scy 7, 28, 75, 94.
Kaweccy 15, 95.
K臋dzielscy 7.
K臋dzierscy 7, 28, 95.
K臋si艅scy 95.
Kierzkowscy 7, 28.
Kirkowscy 7.
Kisiewiczowie 95.
Kiszy艅scy 66.
Klementowscy 7, 72, 73.
Klity艅scy 7, 28, 68.
Klonowscy 4, 66.
Kluczewiczowie 7, 66.
K艂odniccy 7, 28, 32, 44, 56, 60, 66, 78, 94, 98, 101.
K艂osowscy 95.
Knia偶dworscy 101.
Kniehiniccy (Knihiniccy, Kniehyniccy,
Kniehi艅scy, Knihini艅scy) 7, 13, 14, 28, 32, 41, 44, 66, 67, 85, 94, 101, 104.
Kobelscy 66.
Kobla艅scy 7, 13, 28, 41, 67, 68, 94. Kobyla艅scy 7.
Kobyli艅scy al. Kobyle艅scy 95, 100. Koby艂eccy al. Kobe艂eccy 7, 28, 94. Kocha艅scy 95.
Kolczyccy 32.
Ko艂aczkowscy 32.
Komanowscy 73.
Komarniccy 7, 8, 9, 13, 26, 28, 41, 44, 66, 67, 68, 85, 94, 95, 101. Komorowscy 14, 101.
Konarscy 95.
Konieccy 41.
Koniuscy 32.
Kopyczy艅scy 32.
Kopystja艅scy 68.
Kopysty艅scy al. Kopyste艅scy 7, 26, 28, 32, 41, 44, 45, 60, 61, 62, 67, 68, 94.
Korczy艅scy 4, 7, 8, 13, 18, 28, 32, 36, 46, 60, 77, 79, 90, 94, 101. Kornalowscy 32, 60.
Korniewscy 32.
Korostowscy 46.
Koryzmowie 73.
Korzeniowscy 7.
Kosteccy 95.
Ko艣ci艅scy 26.
Koteccy 7, 26.
Kowalewscy 95.
Kowalscy 7, 98.
Kozakiewiczowie 7.
Koz艂owscy 4, 7, 28, 36, 94, 95. Kozyrkowie 36.
Krajewscy 7, 98.
Krajowscy 32.
Krasnopolscy 7, 68.
Krasnod臋bscy 4, 7, 94.
Krasowscy al. Krassowscy 7, 28, 36, 68, 94, 95.
Kra艣nia艅scy 7, 28.
Kra艣niccy 7, 28, 68.
Krechowieccy al. Krechowiccy 7, 8, 9, 13, 14, 32, 36, 41, 42, 44,
77
62, 67, 69, 94, 95, 101, 104. Krechowscy 32.
Kr臋pscy 68.
Krokowscy 7.
Kromidowscy 7, 16.
Kropiwniccy 7, 8, 11, 13, 28, 32, 44, 60, 62, 67, 68, 94, 101. Kruczkowscy 7.
Krukienieccy 32.
Krukowscy 32.
Krupscy 7.
Kruszelniccy 7, 8, 9, 13, 32, 42, 44, 46, 47, 60, 62, 67, 77, 85, 86, 94, 98, 101.
Kry艂osza艅scy 7, 28, 67, 94.
Kryniccy 7, 13, 28, 32, 44, 46, 56, 60, 67, 85, 94, 101.
Krzeczkowscy 7, 26, 28, 68, 94. Krzeszkowiczowie 46.
Krzyczkowscy 98.
Krzywanek 73.
Krzywczy艅scy 73.
Krzywieccy al. Krzywiccy 7. Krzy偶anowscy 95, 103.
Kucharscy 7, 82.
Kuczerynowie 73.
Kuczkowscy 7.
Kujawscy 7.
Kulbi艅scy al. Kulibi艅scy 7.
Kulczyccy 4, 7, 8, 13, 28, 41, 60, 67, 79, 81, 85, 91, 94, 98, 101. Kuliczkowscy 7, 95.
Kulikowscy 4, 7, 66.
Kumarniccy zob. Komarniccy. Kunaszowscy 16, 32.
Kunatowie al. Kunatowicze 56, 100. Kuniccy 7, 44, 66, 73, 85. Kupiatyccy 32.
Kupi艅scy 95.
Kurdwanowscy 62.
Kurnikowscy 7.
Kuropatniccy 32.
Kuszyccy 95.
Ku藕mi艅scy 95.
Kwapi艅scy 95.
Laccy albo Ladzcy 7, 16, 19, 94,
101.
Lachowiczowie 7.
Lachowieccy 32.
Lachowscy 95.
Laskowscy 44.
Lassotowie 32.
Laszkowscy 95.
Lenczewscy al. Linczewscy 7. Lenkiewiczowie 7.
Leszczy艅scy 4, 7, 11, 28, 32, 72, 73, 86, 95.
Leszkiewiczowie 95.
Le艣niowscy 32.
Lewandowscy 4, 28, 94.
Lewiccy 4, 7, 28, 66, 68, 85, 94. Licha艅scy 32.
Lipeccy al. Lipieccy 7, 28, 68, 103. Lipi艅scy 4, 103.
Liskowaccy 7, 8, 9, 13, 26, 28, 67, 94.
Lisowscy 72, 73.
Lity艅scy 7, 13, 28, 32, 41, 44, 60, 85, 94, 101.
Lubaczewscy 7.
Lubienieccy 7, 28, 32, 46, 60, 73, 94, 10i.
Lubmirscy 95.
Lutos艂awscy 32.
艁ab臋dzcy 95.
Labinowiczowie 7.
Lahodowscy 32.
艁awrowscy 7, 28.
艁膮ccy zob. 艁uccy.
艁膮czy艅scy 32.
艁臋kawscy 7.
艁obiccy 36.
艁oboccy al. 艁obodzcy 7.
艁ody艅scy 7, 8, 9, 13, 28.
艁odzi艅scy 7, 28, 32, 41.
艁omniccy 4, 7, 68.
艁oniewscy 7, 28, 68.
艁opuscy czyli 艁opusza艅scy 32, 60. 艁opusza艅scy 7, 13, 26, 66, 67, 94. 艁o艣niewscy 32.
艁otoccy 4.
艁owieccy 32.
Loza艅scy 32.
艁oziccy 7.
78
艁ozi艅scy 4, 7, 8, 13, 18, 22, 27, 28, 32, 36, 41, 44, 61, 67, 94, 95. 艁ubkowscy al. 艁upkowscy 7.
艁uccy 7, 8, 13, 28, 32, 36, 41, 44, 67, 94.
艁uczyccy 32.
艁uczy艅scy 7, 73.
艁ukawieccy al. 艁ukawiccy 7, 13, 28, 60, 66, 85, 94.
艁uszczy艅scy 94.
艁u偶eccy 4, 7, 94.
Maciejowscy 62.
Magierscy 95.
Magnowscy 73.
Majewscy 95.
Majtkowscy zob. Matkowscy. Makowscy 95.
Malczewscy 26.
Maleczy艅scy 62.
Malewscy 95, 98.
Malikowscy 94.
Malina 22, 94.
Malinkowscy 94.
Malinowscy 28, 72, 73, 94. Maluszyccy 95.
Ma艂aczy艅scy 62, 95.
Maluszyccy 94.
Manasterscy al. Manastyrscy 8, 13, 28, 41, 44, 46, 60, 67, 68, 94. Martyni 73.
Masiewiczowie 28.
Matkowscy 8, 13, 26, 28, 32, 41, 44, 46, 66, 67, 68, 85, 86, 94. Matuszewscy 95.
M膮koli艅scy 32.
Medy艅scy 16, 28, 32, 36, 79, 94, 101. Mersey 95.
Micha艂owscy 95.
Michnowscy 68.
Mici艅scy 95.
Mielnowscy 32.
Mietelscy (Metelscy) 44, 68. Milanowscy 95.
Mileccy 95.
Miszczowscy (Myszczowscy) 46, 50, 94.
M艂y艅scy 26.
Moczulscy 4.
Mogielniccy 32.
Monasterscy zob. Manasterscy. Morawscy 32, 98.
Morochowscy al. Mrochowscy 44,
100, 101.
Moszuma艅scy 14.
Mroczkowscy 32.
Mrozowiczowie 95.
Mszanieccy al. Mszaneccy 28, 94, 103.
M艣ciszewscy 44.
Murarscy 95.
Muszy艅scy 4.
Myszkowscy 32.
Nadkowscy 32.
Nahujowscy (Nahojewscy, Nahujew-scy) 18, 28, 42, 45, 85, 94. Najdakowscy 32.
Nanccy 95.
Nanowscy 8, 13, 18, 26, 28, 67, 68, 85, 94.
Narajowscy 32.
Nasi艂owscy 62.
Nehrebeccy 28, 94.
Niebieszcza艅scy 32.
Niedaszkowscy 94.
Niedzielscy 66, 94.
Niezabitowscy 94, 95.
Nihowscy 60.
Nowiccy 86.
Nowodworscy 95.
Nowosieleccy 28, 60, 68, 94. Nowosielscy 32, 44, 47, 62, 67, 85, 95.
Nowoszyccy 32.
Obelniccy 16.
Oberty艅scy 13, 16, 28, 32, 44, 94. Ob艂azniccy 32.
Obroccy 43.
Odolscy 95.
Odrzechowscy 8, 28, 44, 87, 94. Ogl臋dowscy 32.
Okowiccy 95.
Okr臋gliccy 32.
Olewi艅scy 95.
79
Om臋ci艅scy 86.
Opaccy 28, 68, 94.
Oparscy 32.
Opolscy 94.
Opryszowscy 16, 101.
Ordy艅scy 100.
Orlikowscy 69.
Or艂owscy 11, 32, 44.
Orty艅scy 13, 26, 28, 32, 60, 67, 94. Orzechowscy 32.
Osieccy 95.
Ossowscy 28, 68, 94.
Osta艂owscy 32.
Ostropolscy 28, 94.
Ostrowscy 4, 15, 56, 95.
Osuchowscy 94.
Otfinowscy 32.
Pac艂awscy 32, 36, 60, 75, 94. Pakoszewscy 32, 68.
Pa艂czy艅scy 95.
Pami臋towscy 41.
Pantalowscy 32.
Pa艅kowscy 95.
Pas艂awscy 8, 26, 28, 68, 94, 100. Pawlikowscy 68, 94.
Pe艂kowie 32.
Pernerowscy al. Pernorowscy 94. Piaseccy 68, 73, 95.
Pi膮tkowscy 32.
Pieleccy 66.
Pielwielscy 32.
Pileccy 62.
Piotrowscy 28, 32, 75, 94, 95. Piskorscy 98.
Pleteniccy 32.
Pliscy 66.
P艂a偶y艅scy 28.
P艂oszcza艅scy 95.
Podbilscy 95.
Podhoreccy 28.
Podhorodeccy 18, 32, 36, 41, 60, 66, 67, 77, 94.
Podlesieccy 41, 67.
Podlescy 1, 32.
Pod艂uscy 66.
Podmichalscy 101.
Podmicha艂owscy 16.
Podoleccy 32.
Podwerbeccy 21, 32.
Podwysoccy 41, 44, 61, 94. Pohoreccy 8, 28, 41, 44, 55, 65,
67, 94.
Pohorodeccy 8.
Polanowscy 44, 98.
Pola艅scy 28, 32, 68, 69, 94, 95, 101. Polatyccy 32.
Poluchowscy 32.
Poniatowscy 46.
Popielowie 3, 8, 9, 28, 32, 36, 41, 42, 44, 45, 57, 60, 67, 80, 85, 91, 94, 101.
Pop艂awniccy 32.
Prosianowscy 86.
Przedpe艂scy 95.
Przedrzymiescy 36.
Przedrzymirscy 36, 41, 94. Przedworscy 68.
Przero艣lscy al. Przeroscy 19, 101. Przeworscy 68.
Pud艂owscy 32, 82.
Pukieniccy 32.
Puszcza艂owscy 95.
Putiatyccy al. Puciatyccy 28, 79.
Raciborowscy 69.
Raczy艅scy 36.
Radeccy 28, 68, 100.
Radwa艅scy 95.
Rady艂owscy (Radi艂owscy) 32, 101.
Rakowscy 26, 73.
Rapczyccy 32.
Raszkowscy 44.
R臋biccy 95.
Rogozi艅scy al. Rogozie艅scy 26, 32,
68.
Rojewscy 32.
Rokiccy 32.
Rolscy 4.
Romanowiczowie 68.
Romanowscy 32, 68.
Romerowie 41.
Ropczyccy 32.
Rosikowscy 95.
Rossowscy 68.
Roszkowscy 95.
80
Ro艣ciszewscy 28, 68.
Rozborscy 32.
Rozluccy 41.
Rozwadowscy 28, 68.
Rozwieniccy al. Rozdzwieniccy 32. Ro偶niatowscy 15, 28, 32, 78. Rudniccy 11, 32, 44, 94, 95. Rudotowscy al. Rudy艂owscy 32, 41. Rybczy艅scy 73.
Rychciccy 32.
Rytarowscy 32, 41.
Rzewuscy 4, 69.
Sadkowscy 32.
Sadowscy 28.
Sadurscy 95.
Samborowie 36.
Sawiccy 26, 91, 95.
Seredniccy 85.
Serwaccy 95.
Siczy艅scy al. Sici艅scy, Syczy艅scy, Szy-ci艅scy 32, 66, 98.
Sieleccy 8, 32, 36, 41, 60, 67. Siemaszowie 66.
Siemianowscy 32.
Siemiginowscy 36, 41, 60, 62, 66, 79, 101.
Siennowscy 32.
Sieradzcy 95.
Sierakowscy 73.
Sikorscy 28, 68, 73.
Siwerscy 28, 68.
Skibi艅scy 4.
Skolscy al. Sk贸lscy 46, 85, 101. Skorody艅scy 36.
Skotniccy 32, 44, 56.
Skulscy 28, 36.
S艂awscy 4.
S艂o艅scy 32, 56, 60.
S艂owikowscy 32, 86.
S艂ugoccy 32, 43.
S艂upeccy 95.
S艂upscy 95.
Smerecza艅scy 41, 67.
Smereczy艅scy 98.
Smolarscy 4.
Smolniccy 101.
Sobolewscy 28.
Sobotkiewiczowie 43.
Sokolniccy 32.
Soko艂owscy 68, 86, 95.
Soleccy 32, 61, 95.
Soroczy艅scy 95.
Soza艅scy 8, 9, 28, 41, 60, 67, 68, 75, 95, 101.
Srokowscy 8, 32, 36, 41, 44, 67, 80. Stambulscy 95.
Staniewscy 95.
Staniszewscy 73.
Stankiewiczowie 95.
Sta艅scy 4.
Starczewscy 86.
Stawscy 44.
Stebniccy 8, 26, 28, 32, 44, 68, 84. Stefanowiczowie 28.
Stetkiewiczowie 98.
Stogniewowie 32.
Stojanowscy 4.
Streptowscy 32.
Struszowscy 66.
Struty艅scy 1, 8, 28, 32, 36, 41, 42, 44, 61, 62, 67, 79, 85, 86, 91, 95, 101.
Strzelbiccy 66, 98.
Strzeleccy 68.
Studzi艅scy albo Studzie艅scy 32. Stupniccy 8, 28, 32, 41, 43, 56, 60, 62, 67, 68, 85, 98, 101.
Sulatyccy 8, 15, 21, 28, 32, 41, 42, 44, 47, 67, 79, 95, 101.
Suleccy zob. Soleccy.
Su艂kowscy 95.
Sumi艅scy 95.
Sumis艂awscy 72, 73.
Swaryczowscy al. Swaryczewscy 15, 32, 36, 62, 78, 79, 95, 100, 101. Szaporowscy 21.
Szarze艅scy 82.
Szatkowscy 95.
Szaty艅scy 95.
Szczeniowscy 69.
Szczepa艅scy 4, 95.
Szczygielscy 4.
Szelesty艅scy 28.
Szmigielscy 4.
Szempi艅scy 95.
81
Szpota艅scy 62.
Szumla艅scy 79, 85, 101.
Szyd艂owscy 95.
Szymanowscy 95.
Szyma艅scy 90. *
Szymberowie 66.
Szymonowscy 68.
Sliwniccy 32.
Swiderscy 56.
艢wi臋ciccy 36.
Swirscy 4, 15, 41.
Swistelniccy 21, 28, 32, 44, 47, 101.
Targowiccy 32.
Tarnawieccy 19, 66.
Tarnawscy 28, 42, 44, 85, 91, 101. Tatomirowie 8, 41, 42, 44, 52, 60, 66, 67, 78, 85, 101.
Telatyccy 52, 100.
Tele偶y艅scy 44, 100.
Temerowscy 14.
Terleccy 8, 11, 26, 28, 32, 41, 44,
66, 67, 68, 84, 85, 91, 95, 101, 103.
Ternowscy 32, 79.
To艂艂oczkowie 66.
Tomiccy 66.
Topolniccy 26, 28, 60, 67, 79. Topolowscy 32.
Toporniccy 79.
Towarniccy 4, 26, 28, 67:
Trzcie艅scy 32.
Trzci艅scy 28.
Tureccy albo Turscy 32, 60, 68,
101.
Turobojscy 32.
Turscy 32, 81. <>
Turza艅scy (Turze艅scy) 8, 18, 26, 28, 32, 36, 41, 44, 46, 57, 60, 66,
67, 68, 100, 10-f: –
Turzy艅scy zob. Turza艅scy. Tustanowscy 8, 28, 32, 41, 60, 67,
79, 101.
Twardowscy 28.
Twary艅scy 66.
Tyczy艅scy 66.
Tysowscy 66.
Tyszkowscy 32, 41, 44, 60, 85, 100.
Tyszy艅scy 95. 鈥
Uherniccy al. Uhorniccy, Huherniccy 15, 32, 41, 47, 101.
Ulaniccy 30.
Uniatyccy (Huniatyccy) 8, 28, 32,
41, 44, 56, 60, 67, 68, 85, 91,
101.
Urba艅scy 28, 68.
Uruscy al. Wruscy 4, 8, 26, 28, 32, 36, 41, 44, 60, 67, 85, 98, 101. Uryccy 28.
Ustrzyccy 26, 32, 41, 44, 52, 68, 84, 85, 91.
Ustyanowscy 86.
Uzdowscy 32.
Wacowscy 56, 60.
Waczewscy 32, 101.
Wasilkowscy 44.
Waszy艅scy 62.
Waysowiczowie 95.
W膮welniccy 19.
Widaccy 90.
Wielogurscy 66.
Wieluszy艅scy 28, 68.
Wierzbiccy 73.
Wierzbi艅scy 32.
Wiewi贸rscy 95.
Wi臋ckowscy 32, 60.
Wilczy艅scy 95.
Winiarscy 95, 98.
Winniccy 4, 8, 18, 28, 32, 36, 41, 44, 56, 67, 77, 79, 85, 101. Wis艂occy 8, 9, 28, 44.
Wiszniowscy 62, 73, 95.
Wi艣niewscy 28.
Witoszy艅scy 27.
Witwiccy 1, 4, 8, 18, 32, 36, 41,
42, 44, 61, 62, 67, 77, 78, 85, 86, 90, 91, 95.
Wodelscy 95.
Wodziccy 32.
Wojaczy艅scy 68.
Wojakowscy 62.
Wojciechowscy 32, 95. Wojew贸dkowie 32, 56.
Wojnatowscy 95.
A. Tarnawski, Szlachta zagrodowa w Polsce
6
82
Wola艅scy 26, 43, 95.
Woliccy 32.
Wo艂cza艅scy 8, 28, 68.
Wo艂kowiccy al. Wo艂kowieccy 8, 28, 41, 44, 95.
Wo艂kowi艅scy 36.
Wolosia艅scy 8, 28, 68.
Wo艂osieccy 32, 44, 47.
Wrocze艅scy 32.
Wr贸blewscy 32.
Wruscy zob. Uruscy.
Wybranowscy 32.
Wyhowscy 62.
Wykoccy 98.
Wys艂awscy 28.
Wysoccy 11, 32, 95.
Wysocza艅scy 8, 28, 32, 41, 46, 67, 68, 85, 101.
Wysoki艅scy 11, 28, 44, 68. Wyszomirscy 32.
Wyszotrawkowie 8, 66, 68. Wyszotrawscy 28.
Wyszy艅scy 95.
Zabilscy 95.
Zab艂occy 32.
Zabojscy 66.
Zacharowscy zob. Turscy.
Zagilscy 26.
Zag贸rscy 75.
Zagwojscy 14, 32.
Zaj膮czkowscy 28.
Zajedlewscy 95.
Zakrzewscy 32, 95.
Zalescy 28, 68, 95.
Zap艂aty艅scy 8, 41, 44, 62, 68. Zapolscy 32.
Zarembowie 26.
Zarudzcy 32.
Zarynowscy 66.
Zawadeccy 95.
Zawadowscy 66.
Zawadzcy 28.
Zawiscy 95.
Zawiszowie 44, 47, 101.
Zbarascy 95.
Zbierzy艅scy 95.
Zembrzyccy 66.
Zerwaniccy 32.
Zieli艅scy 95, 98.
Zielonkowie 62.
Ziemia艅scy 73.
Z艂otniccy 32.
Zubrzyccy 18, 28, 66, 68. Zwartowscy 32.
Zwierzy艅scy 95.
呕abscy 4.
呕akowscy 21.
呕arczy艅scy 32.
呕arscy 95.
呕d偶arscy al. Zdziarscy 26, 95. 呕ebrowscy 41.
呕elechowscy 32.
呕eliborscy 32, 44, 85, 100, 101. 呕erebeccy 8, 22, 36, 67.
呕erniccy al. 呕贸rniccy 36.
呕艂obniccy 95.
呕mijewscy 28, 68.
呕o艂臋dziowie 15.
呕ukoty艅scy 44, 68, 85.
呕ukowscy 79.
呕upa艅scy 32.
呕urakowscy (D偶urakowscy, Dziura-kowscy) 7, 8, 15, 28, 32, 41, 42, 44, 45, 46, 67, 79, 86, 95, 101. 呕urawiccy 94.
呕ywaczowscy 32.
呕urowscy 32.
Zyhak鈥檕wie 73.
呕ywaczowscy 32.
INDEKS MIEJSCOWO艢CI, ZAMIESZKANYCH PRZEZ SZLACHT臉 ZAGRODOW膭.
(Liczba arabska oznacza numer pozycji bibliograficznej, liczba rzymska
numer tomu).
Babin (pow. Katusz) 15, 94 x.
Baczyna (pow. Sambor) 7 U XI, 8,
13, 26, 39, 44ii. X, 66, 67, 75, 94.
Bahnowate (pow. Turka) 68.
Balice (pow. Mo艣ciska) 60.
Balicze dawn. Balice (pow. 呕yda-cz贸w) 71, 32, 42, 44li, 101.
Bandr贸w Narodowy (pow. Lesko) 7 L 67, 94.
Bania Kotowska dawn. Kot贸w (pow. Drohobycz) 7 XI, 32, 45, 57, 101.
Bara艅czyce Wielkie (pow. Sambor)
60, 66, 67, 69, 94.
Bednar贸w dawn. Bodnar贸w (pow. Stanis艂aw贸w) 7 l, 13, 41, 66, 94 X.
Be艂ej贸w (pow. Dolina) 94 III.
Berehy Dolne i G贸rne (pow. Lesko) 84.
Berezowica Wielka (pow. Tarnopol)
7 XII.
Berez贸w Ni偶ny, 艢redni i Wy偶ny (pow. Ko艂omyja) 16, 21, 66, 67, 94, 101.
Bere藕nica Szlachecka (pow. Sambor i Ka艂usz) 7i, ix, 13, 44 II, 60, 62,
67, 85, 86.
Bere藕nica Szlachecka (pow. Stryj) 62, 101.
Bernad贸wka (pow. Trembowla) 7xill.
Bia艂a (pow. Czortk贸w) 7IX, 7 xn,
7 XIII i Uzupe艂艅.
Bia艂a (pow. Tarnopol) 6.
Bia艂obo偶nica (pow. Czortk贸w) 7 vm, ix, X, xvi i Uzupe艂nienia.
Bia艂y Potok (pow. Czortk贸w) 7 xi.
Bilicz (pow. Sambor) 26.
Bilina Wielka (pow. Sambor) 71, x, xm, xiv i Uzupe艂艅., 13, 32, 35,
60, 67, 68, 94 lii. X, 100.
B艂a偶贸w (pow. Sambor) 7 i, X i Uzupe艂艅., 13, 32, 60, 94, 101.
B艂udniki (pow. Stanis艂aw贸w) 14.
Boberka (pow. Turka) 41.
Bojary przys. Tynowa (pow. Drohobycz) 94 l.
Bok贸w (pow. Podhajce) 101.
Borsz贸w (pow. Przemy艣lany) 36. Borynia (pow. Turka) 68.
Borynicze (pow. Bobrka) 94 Xll. Borys艂aw (pow. Drohobycz) 7 u, 13,
32, 60, 66, 100, 101.
Bratkowce (pow. Stryj) 7II, Vlll,
32, 60, 62, 101.
Broszni贸w (pow. Dolina) 7 11, XII,
13, 32, 36, 42, 94 v, x, 95, 104. Brykula (pow. Trembowla) 4. Brze艣ciany (pow. Sambor) 7 li. 13, 94ii, 101.
Buchowice (pow. Mo艣ciska) 66, 101. Budzan贸w (pow. Trembowla) 4. Budzy艅 (pow. T艂umacz) 66. Burczyce dawn. Borczyce (pow. Sambor) 60, 101.
Burkan贸w (pow. Podhajce) 43. Butelka (pow. Turka) 68. Byczkowce (pow. Czortk贸w) 7 ix. Bysz贸w (pow. Podhajce) 21, 73.
Ceniawa (pow. Dolina) 41. Chaszcz贸w (pow. Turka) 68. Ch艂opczyce (pow. Rudki) 7 U.
84
Chomiak贸wka (pow. Czortk贸w) 7 IX, 28.
Chromohorb (pow. Stryj) 94 ix.
Chudyjowce (pow. Borszcz贸w) 7 ix
Cucy艂贸w (pow. Nadworna) 101.
Czabar贸wka (pow. Kopyczy艅ce) 7 Uzupe艂艅.
Czajkowice (pow. Rudki) 7 xn. 7 iii, 8, 13, 32, 36, 44 III. 60, 67, 69, 78, 94 III, 101.
Czarnoko艅ce (pow. Jawor贸w) 56.
Czarnoko艅ce (pow. Kopyczy艅ce) 7vm, XIII.
Czarno艂o藕ce (pow. T艂umacz) 101.
Czerkasy (pow. Lw贸w) 7 iii, 78, 94 iii, 101.
Czerkawszczyzna (pow. Czortk贸w) 7 x.
Czernica (pow. 呕ydacz贸w) 101.
Czerniej贸w (pow. Stanis艂aw贸w) 101.
Czerwonogr贸d (pow. Zaleszczyki) 66
Czo艂hany (pow. Dolina) 7 iv. 32, 42, 78, 94 ni. 101.
Czortk贸w m. 7 vm i Uzupe艂艅.
Czu艂ow艂ce dawn. Czo艂owice (pow. Rudki) 56, 94 iii, 101.
Darach贸w (pow. Trembowla) 4.
Daszawa (pow. Stryj) 62.
Delatyn m. (pow. Nadworna) 101.
Delej贸w (pow. Stanis艂aw贸w) 7 IX, 72, 73.
Demenka (pow. 呕ydacz贸w) 7 xv, 94 IX, 101..
Dobra Szlachecka (pow. Sanok) 7 iv, 8, 13, 27, 34, 37, 44 iii, 58, 67, 85, 94 iii.
Dobrowlany (pow. Drohobycz) 7 vm, 60, 62.
Dobrowlany dawn. Dubrowlany (pow. Ka艂usz) 32, 101.
Dobrzany (pow. Gr贸dek Jagiell.) 7 iv, 101.
Dobrzany (pow. Stryj) 60.
Dolina m. 66, 95.
Do艂he (pow. Drohobycz) 32, 56, 60.
Do艂he (pow. Trembowla) 32.
Do艂holuka (pow. Stryj) 7 vm, x. 32, 56, 60, 62, 101.
Drohomirczany (pow. Stanis艂aw贸w) 7 v, 16, 19, 32, 67, 94 Ul. 101.
Dryszcz贸w (pow. Brze偶any) 94 ix.
Duba (pow. Dolina) 41.
Dubrawka (pow. 呕ydacz贸w) 32, 94 m,
101.
Dunaj贸w m. (pow. Przemy艣lany) 94 iii.
Dwernik (pow. Lesko) 9, 13, 44 III. 69, 101.
Fatowce (pow. Ko艂omyja) 66, 101.
Firlej贸w (pow. Rohatyn) 90.
Gaje Ni偶ne (pow. Drohobycz) 32, 56.
Gerynia (pow. Dolina) 1, 20.
Grabowiec (pow. Nadworna) 7 vi, 16, 19, 32, 66, 67, 101.
Hi艅kowce (pow. Zaleszczyki) 7 IX.
Hleszczawa (pow. Trembowla) 4.
Hnilcze (pow. Podhajce) 21, 32, 43, 73, 101.
Hny艂a (pow. Turka) 68.
Holobut贸w (pow. Stryj) 7 x, 62.
Ho艂owiecko (pow. Turka) 26, 67.
Holy艅 (pow. Ka艂usz) 7 vn. 13, 15, 32, 36, 42, 67, 94 Uzupe艂艅., 101, 104.
Hordynia Szlachecka (pow. Sambor) 7 VII, 13, 32, 67, 94 v.
Horodyszcze (pow. Sambor) 7vn, xi. 9, 67, 94 v.
Hosz贸w (pow. Dolina) 1, 7 vn, XII,
8, 9, 20, 36, 42, 60, 62, 66, 67, 78, 94 v, 101, 104.
Howi艂贸w Wielki (pow. Kopyczy艅ce) 7 xv.
Hreben贸w (pow. Stryj) 7 vn. 32.
Hrusz贸w (pow. Drohobycz) 7VH, 101.
Hryniowce (pow. T艂umacz) 66.
Hubice (pow. Dobromil) 7 vu, 101.
Husne Ni偶ne i Wy偶ne (pow. Turka) 41, 68.
Unik (pow. Turka) 7 vn, xn i Uzu-
85
peta., 8, 44IV. 60, 66, 67, 68, 94 vi, 101. 艂艂aweze (pow. Trembowla) 4.
Isaje (pow. Turka) 7m, 68, 101. Isak贸w (pow. Horodenka) 38, 41, 66.
Iwanowce (pow. 呕ydaez贸w) 66. Iwan贸wka (pow. Trembowla) 4, 85.
Jab艂onka Ni偶na i Wy偶na (pow. Turka) 41, 68.
Jab艂on贸w (pow. Turka) 68. Jagielnica (pow. Czortk贸w) 7 vin.
x, xii i Uzupe艂艅.
Jamna (pow. Dobromil) 101. Jasienica Solna (pow. Drohobycz) 60. Jasienica Zamkowa (pow. Turka)
7 VIII, 60, 68, 101.
Jasionka (pow. Turka) 68.
Ja艣niska dawn. Ja艣niszcze (pow. Gr贸dek Jagiell.) 7 vm, ix, xvi, 8, 22,
27, 32, 36, 67, 83,鈥 94 VI. i JaWora (pow. Turka) 7 VIII, 8, 13,
44 IV, 60, 66, 67, 68, 81, 94 VI,
101.
Jezupol ni. (pow. Stanis艂aw贸w) 14.
Kamionka W. i M. (pow. Ko艂omyja)
66.
Katyna Szlachecka (pow. Dobromil) 7 ix. xii, 94 vi.
Kawsko (pow. Stryj) 32, 56, 101. Kleszcz贸wna (pow. Rohatyn) 90. Kluwi艅ce (pow. Kopyczy艅ce) 7 VII. K艂odnica (pow. Stryj) 7 x. 32, 56, 60, 62, 78, 94 VII. 101. Knia藕dw贸r (pow. Ko艂omyja) 101. Knihinin (pow. Stanis艂aw贸w) 7x, 13, 14, 32, 94 VII, 101, 104.
Knihynice (pow. Rudki) 44 V, 85. Knihynic偶e m. (pow. Rohatyn) 67. Kobaki dawn. Kubaki (pow. Kos贸w) 66. ) .
Kob艂o Stare (pow. Sambor) 7% 67. Koby艂ow艂oki (pow. Trembowla) 4,
28.
Ko艂bajowice (pow. Rudki) 55, 65. Komarniki (pow. Turka) 7 vm, XII,
X,- xvi. 8, 9, 13, 32, 41, ’66y^Wi 68, 94 VII. IX, 101. 鈥 .
Komar贸w dawn. Komor贸w (pow.’Stanis艂aw贸w) 14, 101.
Kondrat贸w (pow. T*urka) 68.
Koniuszki (pow. Przemy艣l) 56.
Konkolniki (pow. Rohatyn) ?3′
Kopysno (pow. Dobromil) 7 XI, XII,
60, 67, 94 VII, 101.
Korczyn Szlachecki (pow. Stryj) 7xi, 8, 18, 32, 60, 62, 77, 94 VII, 101.
Kornalowice (pow. Sambor) 32, 60,
鈥 100.
Kornicz (pow. Ko艂omyja) 66.
Korni贸w (pow. Horodenka) 66.
Koropiec (pow. Bucza膰z) 66.
Kotiatycze (pow. Ka艂usz) 42, 104.
Kotoryny (pow. 呕ydaez贸w) 94 Uzupe艂艅.
Ko艂owania (p贸w. Sambor) 56.
Kozara (pow. Rohatyn) 7 xm.
Krechowce (pow. Stanis艂aw贸w) 7 vm, 8, 9, 14, 69, 94 VIII. 101, 104.
Krechowice (pow. Dolina) 7xii, 13, 36, 42, 62, 67, 95, 101, 104U鈥斺
Krech贸w (pow. 呕ydaez贸w) 42, 69, 104.
Kropiwnik (pow. Ka艂usz) 32.
Kropiwnik dawn. Kropiwniki (flow. Drohobycz) 7 XII, 8, 60, 67, 94 XII, 101.
Kruszelnica Szlachecka (pow. Stryj) 7 VII, XII, 8, 9, 13,. 18, 32, 44 V, 60, 62, 66, 67, 77, 94 Vllf, 101.
Krymid贸w (pow. Stanis艂aw贸w) 7 xn, 16.
Krynica dawn. Kryniczki (pow. Drohobycz) 7 XII. 13, 46, 56, 60, 67, 94 VIII, 101.
Krywe (pow. Turka) 7 Xul, 101.
Krywka (pow. Turka) 41, 68.
Kulczyce Szlacheckie (pow. Sambor) 7 XIII, XIV, 8, 32, 35,. 60, 67,81, 94 VIII, 101.
/. 鈥 * r. V . 鈥4
Lackie Szlacheckie (pow. T艂umacz) 7 v, x, XIII. 16, 19, 66, 94 VIII, ix, 101. V
U l
86
Laskowce (pow. Trembowla) 4. Letnia (pow. Drohobycz) 60. Libuchora (pow. Turka) 66, 68. Libuchowa (pow. Sambor) 7 xiv, 26, 44 Vi. 94 ix, 103.
Lipa dawn. Lipie (pow. Dolina) 42, 104.
Lipie (pow. Turka) 7 xiv. 68.
Lipowce (pow. Przemy艣lany) 21. Lisiatycze (pow. Stryj) 62.
Liskowate (pow. Dobromil) 7 XII,
xiv, 67, 94 ix.
Litynia (pow. Drohobycz) 7 XIV, 13, 44 vi. 85, 94 ix, 101.
Lolin (pow. Dolina) 42, 94 III, 104. Lubie艅ce (pow. Stryj) 7 xv, 32, 56, 60, 62, 94 ix, 101.
Lucza al. 艁ucza (pow. Ko艂omyja) 66.
艁adyczyn (pow. Tarnopol) 74, 98. 艁anczyn (pow. Nadworna) 101. 艁anowice (pow. Sambor) 7 xv.
艁any (pow. Stanis艂aw贸w) 73. 艁ast贸wki (pow. Drohobycz) 68. 艁膮ka Szlachecka (pow. Sambor) 7 xvi, 8, 32, 35, 67, 94 x.
艁omna (pow. Turka) 7 xv, 68. 艁opuszanka Lechniowa (pow. Turka) 7 xvi, 26, 68.
艁opuszna (pow. Sambor) 44 x, 56,
66, 101.
艁opusznica (pow. Dobromil) 94 ix. 艁osiniec (pow. Turka) 7 vn, vm, XII,
xv, 68.
艁oszni贸w (pow. Trembowla) 4. 艁ozina (pow. Gr贸dek Jagiell.) 7vm, ix, xvi, 8, 13, 22, 27, 36, 44 iv, 67, 80, 94ix.
艁ukawica (pow. Stryj) 13, 56, 60, 66, 94 x. 101.
艁u偶ek G贸rny (pow. Turka) 7xvi, 94 x.
艁ysa (pow. Podhajce) 101.
Maksym贸wka (pow. Dolina) 42, 94 III. Manasterzec (pow. Sambor) 94 XI. Manasterzec dawn, te偶 Manasterki, Monaster (pow. Stryj) 7 x, 60, 62, 94 X. 101.
Markowa dawn. Mark贸w (pow. Podhajce) 21.
Matk贸w (pow. Turka) 7 x, 8, 66,
67, 68, 94 x.
Meducha (pow. Stanis艂aw贸w) 7 XIII, 73.
Medynia (pow. Ka艂usz) 16, 21, 94 x,
101.
Meryszcz贸w (pow. Przemy艣lany) 36. Micha艂k贸w (pow. Borszcz贸w) 7IX. Michniowiec (pow. Turka) 68. Mielniczne (pow. Turka) 7 XH, 66,
68, 101.
Mil贸wce (pow. Zaleszczyki) 7 Uzupe艂艅.
M艂yniska (pow. Trembowla) 4. Mochnate (pow. Turka) 7 x. 68. Modrycz (pow. Drohobycz) 101. Mogielnica (pow. Trembowla) 4. Mo艂dawsko (pow. Turka) 68. Mo艂otk贸w (pow. Nadworna) 66. Mszaniec (pow. Turka) 94 XI, 103. Muszkar贸w (pow. Borszcz贸w) 66. Myta (pow. Turka) 68.
Nadoro偶na (pow. T艂umacz) 66. Nadworna m. 66.
Nag贸rzanka (pow. Czortk贸w) 7IX, xi. x i Uzupe艂艅.
Nahujowice dawn. Nahuj贸w (pow.
Drohobycz) 45.
Na艂u偶e (pow. Trembowla) 4. Nanowa (pow. Dobromil) 7viii, 60, 67, 94XU.
Niagryn dawn. Negryn (pow. Dolina) 42, 94Iii.
Nied藕wiedza (pow. Drohobycz) 66. Niemszyn (pow. Rohatyn) 32. Nie偶uch贸w (pow. Stryj) 62.
Nihowice (pow. Rudki) 60.
Nini贸w dawn. Neni贸w (pow. Dolina) 62, 101.
Ni偶ankowice m. (pow. Przemy艣l) 7 VIII.
Ni偶ni贸w (pow. T艂umacz) 32.
Nos贸w (pow. Podhajce) 101. Nowica (pow. Ka艂usz) 21. Nowosielce (pow. Bobrka) 32, 67, 78, 85, 94IX.
87
Nowosi贸艂ka Koropiecka (pow. Bu-czacz) 94 XII.
Nowoszyce (pow. Sambor) 56, 101. Nowoszyn (pow. Dolina) 94 lii.
Obelnica (pow. Rohatyn) 16. Obertyn m. (pow. Horodenka) 13, 16, 32, 66, 94XU.
Odrzechowa (pow. Sanok) 87, 94 xu. Opary (pow. Drohobycz) 32, 56, 60. Opryszowce (pow. Stanis艂aw贸w) 101. Ortynice (pow. Sambor) 26, 60, 67, 94XHI.
Ostrowczyk (pow. Trembowla) 4.
Pac艂aw (pow. Dobromil) 7XII, 8, 32, 60, 94XHI.
Pacyk贸w (pow. Dolina) 42, 94 hi. Pa艂ahicze (pow. T艂umacz) 66. Panowice (pow. Podhajce) 73. Pantalicha (pow. Trembowla) 4. Paryszcze (pow. Nadworna) 66. Pasieczna (pow. Stanis艂aw贸w) 101. Pausz贸wka (pow. Czortk贸w) 7 vm-Peczeni偶yn m. (pow. Ko艂omyja) 66. Petryk贸w (pow. Tarnopol) 74. Pletenice (pow. Przemy艣lany) 32,36. Pni贸w (pow. Nadworna) 101. Podbu偶 (pow. Drohobycz) 66, 101. Podhajczyki Justynowe (pow. Trembowla) 4, 66.
Podhorodce (pow. Stryj) 7 VI, 18, 32, 60, 66, 67, 101.
Podliski dawn. Podleskie (pow.
Bobrka) 32.
Podliski (pow. Mo艣ciska) 67. Pod艂u偶e (pow. Stanis艂aw贸w) 66. Podmichale (pow. Ka艂usz) 16, 86, 101.
Podpieczary (pow. T艂umacz) 66. Podszumla艅ce (pow. Rohatyn) 32, 94 x.
Podwerbce (pow. Horodenka) 21. Podwysokie (pow. Brze偶any) 94xiv. Poborc臋 (pow. Rudki) 8, 18, 44 X, 55, 65, 67, 94 XIV.
Polana (pow. Lesko) 13, 69, 101. Poluch贸w (pow. Przemy艣lany) 101.
Popiele (pow. Drohobycz) 3, 7IX. 9, 32, 44 VII. 56, 57, 60, 67, 85, 91, 94 XIV, 100, 101.
Posuch贸w (pow. Brze偶any) 101.
Probu偶na (pow. Kopyczy艅ce) 7 VIII.
Przedrzymichy W. i M. (pow. 呕贸艂kiew) 7 XII, 36, 94 xv.
Przero艣l (pow. Nadworna) 7 vn, 19, 32, 101.
Prybe艅 dawn. Przybin (cz臋艣膰 wsi Tucznej 鈥 pow. Przemy艣lany) 101.
Pukienicze (pow. Stryj) 60, 62, 78,
101.
Rabczyce (pow. Drohobycz) 32, 56, 60.
Rachi艅 daw. Rachynia (pow. Dolina)
101.
Radlowice dawn. Radu艂owice, Radi-艂owce (pow. Sambor) 60, 101.
Radycz (pow. Turka) 7 XII, 68, 100.
Rokitno (pow. Gr贸dek Jagiell.) 7IX, 22, 94 x.
Roman贸wka (pow. Trembowla) 4.
Rosochacz (pow. Turka) 68.
Rosochy (pow. Sambor) 7x, 26,
94 VII, xii, 103.
Rozhurcze (pow. Stryj) 56, 60, 62,
101.
Roz艂ucz (pow. Turka) 41.
Roztoczki (pow. Dolina) 1, 20, 36, 42, 94 X. 104.
Ro偶niat贸w (pow. Dolina) 41, 78, 95.
Ro偶n贸w (pow. Kos贸w) 21.
R贸wnia (pow. Ka艂usz) 42, 94 Uzupe艂艅., 95, 104.
Ruda (pow. 呕ydacz贸w) 101.
Rudniki (pow. 呕ydacz贸w) 101.
Ryk贸w (pow. Turka) 41, 68.
Sadzawka (pow. Nadworna) 32, 66, 101.
Sal贸wka (pow. Czortk贸w) 7vni, ix, X, xi, xiii i Uzupe艂艅., 27.
Sapah贸w dawn. Sapoh贸w (pow. Stanis艂aw贸w) 101.
Sarnki G贸rne i 艢rednie (pow. Rohatyn) 56.
88
Senecz贸w (pow. Dolina) 42, 94 iii.
Siele臋 (pow. Sambor) 1 ;Vll, 32, 35, 60, 67, 94 v.
Siemigin贸w (pow. Stryj) 7vn, 60, 62, 94 ix. 101.
Siemikowce (pow. Podhajce) 66.
Siwka (pow. Katusz) 15.
Skole m. (pow. Stryj) 7 vn, 13, 32, 44 v, 46, 60, 85, 94 VIII, 101.
Skomorochy Stare (pow. Rohatyn)
21, 101.
Skorodne (pow. Lesko) 44 vi, 66.
S艂awsko (pow. Stryj) 7 vu. 32.
S艂oboda Rungurska (pow. Ko艂omyja)
66.
Slob贸dka Janowska (pow. Trembowla) 4.
S艂ob贸dka Konkolnicka (pow. Rohatyn) 73.
S艂ob贸dka Strusowska (pow. Trembowla) 4.
S艂o艅sko (pow. Drohobycz) 32, 56, 60.
Smolnica (pow. Dobromil) 94XII.
Smolnik ad Baligr贸d (pow. Lesko)
101.
Smolna dawn. Smolno (pow. Drohobycz) 101.
Smuch贸w (pow. 呕ydacz贸w) 101.
Sopotnik (pow. Dobromil) 94 xm.
Sorocko (pow. Ska艂at) 66.
Sosol贸wka (pow. Czortk贸w) 7 Uzupe艂艅.
Soza艅 (pow. Sambor) 9, 32, 60, 67,
101.
Sroki (pow. Lw贸w) 67.
Stani艂a (pow. Drohobycz) 101.
Sta艅kowce (pow. Dolina) 1, 20, 42, 104.
Sta艅k贸w (pow. Stryj) 62.
Starunia (pow. Nadworna) 7 v, VII,
32, 41, 45, 101.
Stebnik (pow. Dobromil) 84.
Stronna (pow. Drohobycz) 7 Ul. 101.
Strus贸w m. (po\v. Trembowla) 4.
Strutyn (pow. Dolina) 7VW, 13, 36,
. 42, 67, 95, 101, 104.
Strza艂k贸w (pow. Stryj) 62.
Strzelbice (pow. Sambor) 66.
Strzy艂ki (pow. Turka) 7 VII, xill.
Stupnica (pow. Sambor) 8, 56, 60, 67, 101.
Suchy Potok (pow. Turka) 68.
Sulatycze (pow. 呕ydacz贸w) 8, 32, 42, 67, 78, 101.
Swarycz贸w (powi Dolina) 7 V, 13, 15, 32, 36, 42, 78, 94 Uzupe艂艅., 95, 100, 101, 104.
Szeparowce (pow. Ko艂omyja) 21.
Szma艅kowce (pow. Czortk贸w) 7 VIU. ix. XIII i Uzupe艂艅.
Szumiacz (pow. Turka) 68.
Szumlany (pow. Podhajce) 101.
Sniatynka dawn, te偶 Sniaty艅czycC (pow. Drohobycz) 56, 60.
Swistelniki (pow. Rohatyn) 21, 101.

Tarnawa dawn. Ternowa (pow. Lesko) 9, 13, 18, 69, 78, 85, 94 iii, XIV, 101.
Tarnawa Ni偶na (pow. Turka) 68.
Tarn贸wka Polna (pow. Nadworna) 19, 66.
Tejsar贸w (pow. 呕ydacz贸w) 62.
Temerowce (pow. Stanis艂aw贸w) 14.
Tenetniki dawn. Teniatniska (pow. Rohatyn) 21.
Ter艂o Szlacheckie (pow. Sambor) 7IX, 8, 26, 32, 66, 67, 84, 94 IX. 101.
Tjutk贸w (pow. Trembowla) 4.
T艂uste艅kie (pow. Kopyczy艅ce) 7 Llzu-pe艂n.
Topolnica Szlachecka (pow. Turka) 7X1,XIV. 8, 26, 32, 41, 66,67.
Topolsko (pow. Ka艂usz) 15, 42, 94 x, 95, 104.
Toustobaby (pow. Podhajce) 21, 73.
Towarnia (pow. Sambor) 67.
Trembowla m. 7 viu.
Truskawiec (pow. Drohobycz) 60, 101.
Tuchla (pow. Stryj) 7 VII, 32, 60, 94 v. vm. 101.
Tumirz (pow. Stanis艂aw贸w) 73. 89
Tureczki Ni偶ne i Wy偶ne (pow. Turka) 68.
Turka m. 7vm. 32, 44 iv. 60, 66, 68, 94 vi, 101.
Turze (pow. Turka) 7iv. xiv, 8, 26, 66, 67, 101.
Tustanowice (pow. Drohobycz) 32, 56, 60, 67, 101.
Tu偶y艂贸w (pow. Ka艂usz) 13, 42, 104.
Tyczyn (pow. Rzesz贸w) 66.
Tyn贸w dawn, te偶 Tyni贸w (pow. Drohobycz) 7 xiv, 94 ix, 101.
Ty艣mieniczany (pow. Stanis艂aw贸w)21.
Uherce Zap艂aty艅skie (pow. Sambor) 7 VIII. XV, 32, 56, 60, 100, 101.
Uhersko (pow. Stryj) 62.
Uhorniki (pow. Stanis艂aw贸w) 21, 41, 101.
Uhryn贸w Szlachecki (pow. Stanis艂aw贸w) 7 x, 94 x
Uliczno (pow. Drohobycz) 7x, 56, 60, 101.
Uniatycze dawn. Huniatycze (pow. Drohobycz) 8, 56, 60, 67, 94 X, 101.
Uro偶 (pow. Drohobycz) 8, 32, 44 X. 56, 60, 67, 85, 101.
Ustrzyki G贸rne i Dolne (pow. Lesko) 44 X. 84, 85.
Wacowice (pow. Drohobycz) 56, 60, 101.
Waniowice (pow. Sambor) 66.
Warwary艅ce (pow. Trembowla) 4.
Wasylkowce (pow. Kopyczy艅ce) 7IX, 94 i
We艂dzirz. (pow. Dolina) 42, 60, 94 III, 101, 104.
Wi臋ckowice (pow. Sambor) 60.
Winniki (pow. Drohobycz) 8, 18, 32, 56, 67, 101.
Witoszy艅ce (pow. Przemy艣l) 27, 60.
Witwica (pow. Dolina) 1, 7 vm, XII, 8, 18, 36, 42, 44 ix, 67, 77, 78, 91, 94 x, 104.
Wola B艂a偶owska (pow. Sambor) 7i, 101.
Wola Do艂ho艂ucka (pow. Stryj) 7x, 56, 62, 101.
Wo艂cni贸w (pow. Zydacz贸w) 7xv,
101.
Wo艂cze (pow. Turka) 8, 68. Wo艂osianka W. i M. (pow. Turka)
68.
Wolowiniec (wie艣 dzi艣 nieznana) 42, 104
Worona (pow. T艂umacz) 32.
Wownia (pow. Stryj) 62. Wybran贸wka ad Podhajczyki (pow.
Trembowla) 4, 98.
Wygnanka (pow. Czortk贸w) 7 XI, 7 X i Uzupe艂艅.
Wysocko Ni偶ne i Wy偶ne dawn. Wysokie (pow. Turka) 8, 41, 67, 68, 101.
Wyszk贸w (pow. Dolina) 94 iii.
Zab艂ot贸wka (pow. Czortk贸w) 7 XI, xn. Zagw贸藕d藕 (pow. Stanis艂aw贸w) 41, 101, 104.
Zalesie (pow. Czortk贸w) 7xii,xin.xiv Zap艂atyn (dzi艣 cz臋艣膰 m. Stryja) 8, 62. Zarzecze (prawdop. cz臋艣膰 Wojutycz pow. Sambor) 56.
Za艣cinocze (pow. Trembowla) 4. Zawadka dawn, te偶 Ilniczek (pow.
Turka) 68, 101.
Zawad贸wka (pow. Podhajce) 43. Zawa艂贸w (pow. Podhajce) 21, 101. Zazdro艣膰 (pow. Trembowla) 4. Zubrzyca przys. Ho艂owska (pow. Turka) 18, 66, 68.
Zelibory (pow. Rohatyn) 100, 101. Zerebki Szlacheckie (pow. Ska艂at) 67. Z臋dowice (pow. Przemy艣lany) 101. 呕ukotyn (pow. Turka) 68.
Zulin (pow. Stryj) 62.
Zupanie (pow. Turka) 32, 41, 101. 呕uraki dawn. D偶uraki (pow. Nadworna) 7V, VII, IX, 8, 32, 41, 67, 76, 94 VII, 101.
Zywacz贸w (pow. Horodenka) 21.

BIBLIOTEKA
NARODOWA
Biblioteka Narodowa Warszawa
u ii u iii nim mu
30001015558679