Poezja

Każdy z nas ma miejsce Na mapie świata Do którego myślami wraca. Nie zawsze jest to miejsce urodzenia. Często jest to miejsce młodości czy Wczesnego dzieciństwa. Do tamtych miejsc Do tamtych beztroskich lat Nasze myśli pędzą jak wiatr. Myśli te stają się niecierpliwe W drugiej połowie naszego życia Bo zaczynamy już wtedy, podsumowywać swe życie. … Dowiedz się więcej

To dzień pocałunku nocy i światła Pamięci o Matce, Ojcu i Miłości Czas blizn i świeżych Po betonowej płycie ślizga się promień listopadowego słońca jak nić pajęczyny otula chryzantemę i łączy się z płomieniem świecy Pochyleni w milczeniu chwytamy pamięcią ten czas, który zatrzymał się wraz z ostatnim oddechem Jaki piękny jest ten dzień wspomnień … Dowiedz się więcej

Naparstki posklejane sny A w środku ty Jak długo czekać mam Kamyki, muszelki i bez Nocne spacery Nietoperzy szelest I twoje ciepłe dłonie Pomocne delikatne I szlachetne Pożądania kruche gałązki Zniknęły w milczenia sieci Miasto znikało za szybą Już nie ma śladu łez

Gdzieś setki lat temu pod strzechą słomianą Wiodłeś żywot chłopa, dziś żeś zapomniany Jakżeż Cię przywołać? Zmusić do powrotu Czyżbyś nie chciał wrócić, mój przodku nieznany? Lata całe szukam i chcę Cię odnaleźć Bardzo jesteś przez nas wszak oczekiwany Wyjdź z otchłani wieków. Daj poznać się bliżej. Wpisz się w drzewo rodu, mój przodku nieznany. … Dowiedz się więcej

za drzwiami cisza przerywana tykaniem zegara wsłuchuję się w czas nie stoi nie cofa się idzie do przodu opustoszało gniazdo gałęzie powyginane a ja wciąż słucham tamtej kołysanki mamo

Cóż warte jest życie bez uczuć miłości, Bez pełni księżyca i słońca zachodów. Cóż warte jest życie bez żadnych wartości, Przyjaźni zawartych za młodu. Cóż warte jest życie bez wiary pewności W istnienie świętości i Bogów. Cóż warte jest życie bez jego mozołów, Bez wzniesień, upadków, zawodów. Cóż warte jest życie bez bycia w rodzinie. … Dowiedz się więcej

wzdłuż parkowej alei rdzawe plamy cichy szelest z melancholią w dłoni jesień kłania się, przystaje wiruje wspomnieniami otulona szalem babiego lata odnajduje siebie wciąż na nowo

Ach jakże bym pragnął na koniec dni swoich, Odlecieć w przestworza wysoko gdzieś w chmury. Móc spojrzeć na ludzi z którymi wszak żyłem, Będąc niewidoczny, gdzieś z obłoków, z góry. Móc wejrzeć z zaświatów w ich codzienne chwile, Zmagania się z nurtem codziennego życia. Widzieć ich i słyszeć nie będąc widzianym. Móc czytać ich myśli … Dowiedz się więcej

moja senność gwiazdami mruga z księżycem wędruje między myślami moja senność na oszronionej szybie misterne układa wzory podąża drogą w dalekie przestworza moja senność nieodgadniona

Gdy w życiu człowieka ten okres przychodzi Z młodzieńca w staruszka się zmienia Człek myśli, że chyba nadeszła już pora By zrobić rachunek swojego sumienia Co w życiu zrobiłem dobrego dla ludzi? A co też być może zrobiłem i złego? Rachunek sumienia z nas każdy przejść musi I nikt nie ucieknie daleko od niego. Czy … Dowiedz się więcej

te z płatków stokrotek i promieni słońca te z jesiennych liści i kropli dżdżu z życia przepisane na moment przed snem wiersze moje pochylone drzewa na pamięć na czas

Gdzieś na uboczu wiosek Zagubione pośród drzew starych Dumne jak białe strzeliste brzozy Krzyże wiejskich cmentarzy Pochylone ciężarem lat Zmurszałe i obrośnięte mchem Rozsypujące się w proch Jak Ci co pod nimi leżą. Spokój i ciszę ich odpoczynku Przerywa tylko klekot skrzydeł Ptaków czarnych jak żałoba Szum wiatru w gałęziach drzew. Pod płotem nieznana mogiła … Dowiedz się więcej

wiosna powraca motylem śpiewem ptaka wspomnieniem zieleni się deszczy uśmiecha tęczą coś się rodzi może ty może ja

Zastanawiam się czasem, ileż uczuć miłości Od swego urodzenia do zamknięcia powiek. Podczas całej swojej egzystencji na świecie I w swym życiu doczesnym, przeżywa każdy człowiek? Miłości do rodziców, tej pierwszej niewinnej, Która zaświtała wraz z pierwszym oddechem. Gdy dziecię po raz pierwszy otworzyło oczka I spojrzało na matkę z dziecinnym uśmiechem. Miłości do ojca … Dowiedz się więcej

niestrudzone anioły pochylają się nad życiem nocą i o świcie blaskiem kaganka rozpraszają mrok a życie … czasem zwalnia niekiedy przyśpiesza radość z trudem dnia miesza w świetle kaganka wydłuża krok

W ogromnych metropoliach pośród tłumów ludzi Jak na wysypisku pełnym starych śmieci Snują się bokami często wystraszone Porzucone przez wszystkich, opuszczone dzieci. Biedne, brudne i głodne zaniedbane przez życie Nie wiedzące czy gdzieś tam rodzina ich żyje Codziennie wynurzają się z nor swych na ulice Opuszczone przez bliskich te dzieci niczyje. Z Domów Dziecka i … Dowiedz się więcej

otulona płaszczem nadziei jak ptak szybuję w obłokach myśli gnane wiatrem przysiadają na drzewach w ramionach gałęzi tulą się liście nucą im kołysankę spokój nie budźcie mnie ze snu

Gdy w chłodne, pochmurne zimowe wieczory W ciepłym siedzę domu doznaję odkrycia, Że zbliża się do mnie już nieubłaganie Powolnym idąc krokiem, mój margines życia. Tak wiele w mej głowie pytań się kotłuje. Chciałbym kiedyś poznać prawd tajemnic bycia. Co będzie? Co stanie się kiedyś, gdy człowiek będzie już przekraczał swój margines życia? Jak jego … Dowiedz się więcej

nie wierzę że za horyzontem koniec dnia tam słońce skrywa rozognioną twarz ociera pot z czoła gdy sił już brak tam inny kolor nieba inny świat nie wierzę że za horyzontem koniec dnia tam początek drogi w rajskim ogrodzie jutrzenki blask