Grota przodk贸w nieznanych

poezja pieni膮偶ek

Na omsza艂ych pomnikach zagubionych cmentarzy,
W szafach wiejskich parafii,
Pe艂nych ksi膮g starych
Kruchych jak wigilijny op艂atek

Szukasz Ich pe艂en nadziei ,
Nadziei, 偶e cofniesz wieki.
I przywr贸cisz potomnym
Dziesi膮tki pokole艅 ich przodk贸w nieznanych.

Wst臋pujesz w szczelin臋 minionych wiek贸w
Mijasz ciemne rozdzia艂y historii
Trafiasz na grot臋 ciemno艣ci.
Grot臋 przodk贸w zaginionych
Zaginionych w przysi贸艂kach ca艂ego wszech艣wiata.
Dalekich i nieobecnych.

Zagubieni w przestrzeni czas贸w,
W nico艣ci zapomnienia.
Na d藕wi臋k Tr膮b Jerycha
Burz膮cy ska艂y przesz艂o艣ci
Powr贸c膮 na wielkie rodzinne spotkanie.
Na S膮d Ostateczny.