Zapamiętany obrazek II

poezja

Zapamiętany obrazek II Dziadkowi   skapnęła z łyżeczki słoneczna kropla… jak przez magiczne szkiełkoz mojego dzieciństwaujrzałam dawno zapomniany światpod starą lipądziadektętniące życiem pszczele domywokół kwitnący sad w tej kropli była zaklęta moja pamięć Dziadek Antoni – rolnik, cieśla, a z zamiłowania pszczelarz. Pasieka i pszczoły to była jego ogromna pasja. Sam robił ule. Najstarszy był wydrążony … Dowiedz się więcej

Zapamiętany obrazek

poezja

Zapamiętany obrazek Babci  sad słońcem malowanybiała chata ustrojona kolorowymi okiennicamiw czapie ze strzechyz piórkiem dymuzatkniętym w kominiekrzywy płot wrośnięty w ziemię pod ciężarem glinianych garnkówna przyzbie okryta chustąsiedzi pamięć minionego czasuprzebiera w palcachkoraliki różańcaliczy tych którzy odeszli Taki obrazek zapamiętałam z dzieciństwa.  Pod kuchennym oknem w domu Dziadków w Uninie był kwiatowy ogródek. Kosmosy, malwy, nagietki, aksamitki… … Dowiedz się więcej

Jan Paweł II

poezja wanda kardasz

BYŁ JEDNYM Z NAS. BYŁ POLAKIEM To mogło mieć miejsce tylko za czasów Chrystusa Gdy chodził po Ziemi i ludzi nauczał. Tajemnicą wielką dla wszystkich będzie zawsze to, Czym Ojcze Święty zauroczyłeś i młodzież świata. Młodzi nie szczędzili nigdy sił, czasu i środków By pokonać setki i tysiące kilometrów I radością, młodością, śpiewem i modlitwą … Dowiedz się więcej

Na mapie świata

poezja wanda kardasz

Każdy z nas ma miejsce Na mapie świata Do którego myślami wraca. Nie zawsze jest to miejsce urodzenia. Często jest to miejsce młodości czy Wczesnego dzieciństwa. Do tamtych miejsc Do tamtych beztroskich lat Nasze myśli pędzą jak wiatr. Myśli te stają się niecierpliwe W drugiej połowie naszego życia Bo zaczynamy już wtedy, podsumowywać swe życie. … Dowiedz się więcej

Pochyleni w milczeniu

poezja andrzej brzezina winiarski

To dzień pocałunku nocy i światła Pamięci o Matce, Ojcu i Miłości Czas blizn i świeżych Po betonowej płycie ślizga się promień listopadowego słońca jak nić pajęczyny otula chryzantemę i łączy się z płomieniem świecy Pochyleni w milczeniu chwytamy pamięcią ten czas, który zatrzymał się wraz z ostatnim oddechem Jaki piękny jest ten dzień wspomnień … Dowiedz się więcej

Posklejane sny

poezja

Naparstki posklejane sny A w środku ty Jak długo czekać mam Kamyki, muszelki i bez Nocne spacery Nietoperzy szelest I twoje ciepłe dłonie Pomocne delikatne I szlachetne Pożądania kruche gałązki Zniknęły w milczenia sieci Miasto znikało za szybą Już nie ma śladu łez

Biogram

poezja pieniążek

Energia życia, dążenie do celu, wiedza, poznania, podróże po świecie Rodzina, dzieci. Ich wychowanie, w stresie co w życiu każdego czeka Pęd do poznania tego co przeszło. Prawdy o ludziach, potomnych, czasach Od wielu laty musi wytrzymać, serce szarego, zwykłego człowieka Życie – problemy, miłość – doznania, wiara – nadzieja, śmierć – to ucieczka Czas … Dowiedz się więcej

Mowa Przodków

poezja pielka

Mowa – instrument człowieczego życia który nas wszystkich dokładnie rozlicza z porażek, co były dziś i w przeszłości, również z osiągnięć, smutków i radości. Mowa jest różna, jak różni są ludzie w czasie nauki, miłości i trudzie bo ten instrument to głos naszej duszy. Mowa bogata potrafi zagłuszyć tę bardzo skromną często ludzi prostych nie … Dowiedz się więcej

Poszukiwaczu korzeni

poezja pieniążek

Nikt Ci nie stworzył historii rodziny Tworzyły ją przemijające wieki Ty tylko odkrywasz nikłe ślady minionych czasów Historii , którą zatarły losy naszego narodu. Odkrywasz historię przodków Pochowaną w pożogach wojen Zagubioną podczas zaborów i powstań W skomplikowanych dziejach ludzkości. Szukasz rodziny, swych korzeni Odkrywasz coraz to nowe pokolenia, Chciałbyś sięgnąć jak najdalej wstecz Cofnąć … Dowiedz się więcej

moja pamięć

poezja pielka

moja pamięć chodzi często cmentarnymi ścieżkami pachnie woskiem kwieci się chryzantemami. wodzi wzrokiem po literach słowach, datach. miałam brata. pochowano go dawno i daleko tak, jak wielu moich bliskich. nawet nie wiem czy kaganki świecą się u wszystkich. moja pamięć stale chodzi po cmentarnych ścieżkach tam, daleko, gdzie ja już nie mieszkam

Odejście…

poezja pieniążek

Moim wnukom…. Gdy dzwon mój zabije ostatni Głos dźwięcznym rozniesie się echem Odejdę w krainę nicości Z szczęśliwym na twarzy uśmiechem. Żegnajcie mię w ciszy spokoju Bez oznak wielkiego cierpienia Spłaciłem wszak długi pokuty Ten ciężar mojego sumienia Kochania me, małe istoty Niech każde do dołu kwiat rzuci Niech wierzą, że kiedyś, z daleka Najdroższy … Dowiedz się więcej

Pytania i odpowiedzi

poezja pielka

Bóg cię nie spyta kim byłeś co posiadasz i co zrobiłeś ale spyta ile miłości było w dziele twoim ilu ludziom pomogłeś, podzieliłeś się swoim ostatnim groszem, strawą, także czasem wolnym oraz ile im nocy podarowałeś spokojnych. Spyta, czy potrafiłeś pomagać w potrzebie rękę podałeś, przytuliłeś do siebie uspokoiłeś jakąś przestraszoną duszę wyciszyłeś nadmiar niepotrzebnych … Dowiedz się więcej

…I powrót

poezja pieniążek

Moim wnukom… Gdy sygnał syreny nicości W dźwięk mocny i trwały urośnie, Gdy wszystkie niebiańskie Anioły Na trąbach zagrają radośnie. Gdy dzwony przestrzeni wszechświata Rozpoczną donośne swe bicie, Wraz z Wami powstanę z popiołów Na wieczne, na drugie swe życie. Odrodzę się w innym wcieleniu W annały bogatszy mądrości, W wszechświatów bogatszy przeżycia, W zaziemskie … Dowiedz się więcej

Zielony Lwów

poezja pielka

Ojcu w 25 rocznicę śmierci 12.IV 1904 – 27.VI.1980 W sennych marzeniach i w wielkim zachwycie chodzę po Lwowie w dawnym kolorycie upływających czterech pór roku. Byłam tam krótko, lecz to dawno było. Wtedy nad miastem się niebo chmurzyło i drzewa w parkach już liści nie miały. Lwów jednak zawsze mienił się cały zielenią od … Dowiedz się więcej

Grota przodków nieznanych

poezja pieniążek

Na omszałych pomnikach zagubionych cmentarzy, W szafach wiejskich parafii, Pełnych ksiąg starych Kruchych jak wigilijny opłatek Szukasz Ich pełen nadziei , Nadziei, że cofniesz wieki. I przywrócisz potomnym Dziesiątki pokoleń ich przodków nieznanych. Wstępujesz w szczelinę minionych wieków Mijasz ciemne rozdziały historii Trafiasz na grotę ciemności. Grotę przodków zaginionych Zaginionych w przysiółkach całego wszechświata. Dalekich … Dowiedz się więcej

Boże Narodzenie

poezja pielka

W ten najpiękniejszy czas, w którym samotni pragną ogrzać się życzliwym sercem oraz ciepłym słowem zapukaj do mnie W ten najpiekniejszy wieczór, który potrafi jednoczyć ludzi w poczuciu dobra i napawać szczęściem usiądź koło mnie. W te najpiękniejsze Święta z gwiazdą na niebie i w śnieżnej bieli ogrzanej ciepłem domowego ogniska pozostań ze mną

Przodku nieznany

poezja pieniążek

Gdzieś setki lat temu pod strzechą słomianą Wiodłeś żywot chłopa, dziś żeś zapomniany Jakżeż Cię przywołać? Zmusić do powrotu Czyżbyś nie chciał wrócić, mój przodku nieznany? Lata całe szukam i chcę Cię odnaleźć Bardzo jesteś przez nas wszak oczekiwany Wyjdź z otchłani wieków. Daj poznać się bliżej. Wpisz się w drzewo rodu, mój przodku nieznany. … Dowiedz się więcej

Po latach

poezja sibiga

za drzwiami cisza przerywana tykaniem zegara wsłuchuję się w czas nie stoi nie cofa się idzie do przodu opustoszało gniazdo gałęzie powyginane a ja wciąż słucham tamtej kołysanki mamo

Cóż warte jest życie

poezja pieniążek

Cóż warte jest życie bez uczuć miłości, Bez pełni księżyca i słońca zachodów. Cóż warte jest życie bez żadnych wartości, Przyjaźni zawartych za młodu. Cóż warte jest życie bez wiary pewności W istnienie świętości i Bogów. Cóż warte jest życie bez jego mozołów, Bez wzniesień, upadków, zawodów. Cóż warte jest życie bez bycia w rodzinie. … Dowiedz się więcej

Jesienny spacer

poezja sibiga

wzdłuż parkowej alei rdzawe plamy cichy szelest z melancholią w dłoni jesień kłania się, przystaje wiruje wspomnieniami otulona szalem babiego lata odnajduje siebie wciąż na nowo

W Przestrzeń Ulecieć

poezja pieniążek

Ach jakże bym pragnął na koniec dni swoich, Odlecieć w przestworza wysoko gdzieś w chmury. Móc spojrzeć na ludzi z którymi wszak żyłem, Będąc niewidoczny, gdzieś z obłoków, z góry. Móc wejrzeć z zaświatów w ich codzienne chwile, Zmagania się z nurtem codziennego życia. Widzieć ich i słyszeć nie będąc widzianym. Móc czytać ich myśli … Dowiedz się więcej

na błękitnej wstędze

poezja sibiga

moja senność gwiazdami mruga z księżycem wędruje między myślami moja senność na oszronionej szybie misterne układa wzory podąża drogą w dalekie przestworza moja senność nieodgadniona