Na apel genealog贸w

poezja pieni膮偶ek

Z puszcz nadwi艣la艅skich, g贸r Podkarpacia,
z rozwianych proch贸w, historii narod贸w
Wracaj膮 Oni, do dzi艣 zapomniani.
Na apel genealog贸w.

Z komnat pa艂ac贸w, dwor贸w szlacheckich,
ch艂opskich omsza艂ych drewnianych prog贸w,
Wracaj膮 dzisiaj w naszej pami臋ci
Na apel genealog贸w.

Ci co wr贸cili z nami zostan膮.
Niewa偶ne, jakich miewali Bog贸w
Wszak po艂膮czy艂y ich prochy przodk贸w
Na apel genealog贸w.

Zostan膮 teraz w naszej pami臋ci.
W sercu cz艂owieka, w pisanym s艂owie.
Zostan膮 z nami, wszak ich wskrzesili艣my
Przecie偶 to nasi przodkowie.