Ewa Willaume-Pielka 
Zdzisław, Norbert Marynowski Żal nasz potęguję myśl, że oto jeszcze jeden z pośród nas nie doczekał tej chwili, za którą wszyscy tęsknimy…Chociaż obcej ziemi oddajemy Jego ciało, to ci – którym Bóg pozwoli dożyć chwili powrotu, pamięć o Zdzisławie Marynowskim zaniosą do Polski /-/ Jan Nowak-Jeziorański Zdzisław, Norbert Marynowski – literat, dziennikarz, radiowiec, felietonista, społecznik, … Dowiedz się więcej
Eulalia Kalińska Lala bo tak nazywali Ją bliscy i przyjaciele, całe swoje dojrzałe życie poświęciła pielęgniarstwu, średniemu szkolnictwu medycznemu, a przede wszystkim młodzieży i chorym. Była tytanem pracy i cieszyła się autentycznym autorytetem wśród tych, z którymi i dla których przyszło Jej być. Urodziła się 20.11.1941 r. w Sosnowcu z Marianny i Bolesława Otorowskich Już … Dowiedz się więcej
Szczęśliwym jest człowiek, który liczy swój dom w pokoleniach. Szczęśliwym też dom, który nie musiał się zmieniać w wojnach, w śmierciach i w rozstaniach, podczas narodzin i dorastania tych, którzy w nim żyli i go tworzyli. Szczęśliwym jest starzec, co żyje w miłości otoczony szacunkiem bez cienia zazdrości. Szczęśliwa też pamięć, gdy jest bogata w … Dowiedz się więcej
Mowa – instrument człowieczego życia który nas wszystkich dokładnie rozlicza z porażek, co były dziś i w przeszłości, również z osiągnięć, smutków i radości. Mowa jest różna, jak różni są ludzie w czasie nauki, miłości i trudzie bo ten instrument to głos naszej duszy. Mowa bogata potrafi zagłuszyć tę bardzo skromną często ludzi prostych nie … Dowiedz się więcej
moja pamięć chodzi często cmentarnymi ścieżkami pachnie woskiem kwieci się chryzantemami. wodzi wzrokiem po literach słowach, datach. miałam brata. pochowano go dawno i daleko tak, jak wielu moich bliskich. nawet nie wiem czy kaganki świecą się u wszystkich. moja pamięć stale chodzi po cmentarnych ścieżkach tam, daleko, gdzie ja już nie mieszkam
Bóg cię nie spyta kim byłeś co posiadasz i co zrobiłeś ale spyta ile miłości było w dziele twoim ilu ludziom pomogłeś, podzieliłeś się swoim ostatnim groszem, strawą, także czasem wolnym oraz ile im nocy podarowałeś spokojnych. Spyta, czy potrafiłeś pomagać w potrzebie rękę podałeś, przytuliłeś do siebie uspokoiłeś jakąś przestraszoną duszę wyciszyłeś nadmiar niepotrzebnych … Dowiedz się więcej
Ojcu w 25 rocznicę śmierci 12.IV 1904 – 27.VI.1980 W sennych marzeniach i w wielkim zachwycie chodzę po Lwowie w dawnym kolorycie upływających czterech pór roku. Byłam tam krótko, lecz to dawno było. Wtedy nad miastem się niebo chmurzyło i drzewa w parkach już liści nie miały. Lwów jednak zawsze mienił się cały zielenią od … Dowiedz się więcej
W ten najpiękniejszy czas, w którym samotni pragną ogrzać się życzliwym sercem oraz ciepłym słowem zapukaj do mnie W ten najpiekniejszy wieczór, który potrafi jednoczyć ludzi w poczuciu dobra i napawać szczęściem usiądź koło mnie. W te najpiękniejsze Święta z gwiazdą na niebie i w śnieżnej bieli ogrzanej ciepłem domowego ogniska pozostań ze mną
