Grota przodków nieznanych

Na omszałych pomnikach zagubionych cmentarzy,
W szafach wiejskich parafii,
Pełnych ksiąg starych
Kruchych jak wigilijny opłatek

Szukasz Ich pełen nadziei ,
Nadziei, że cofniesz wieki.
I przywrócisz potomnym
Dziesiątki pokoleń ich przodków nieznanych.

Wstępujesz w szczelinę minionych wieków
Mijasz ciemne rozdziały historii
Trafiasz na grotę ciemności.
Grotę przodków zaginionych
Zaginionych w przysiółkach całego wszechświata.
Dalekich i nieobecnych.

Zagubieni w przestrzeni czasów,
W nicości zapomnienia.
Na dźwięk Trąb Jerycha
Burzący skały przeszłości
Powrócą na wielkie rodzinne spotkanie.
Na Sąd Ostateczny.

PODZIEL SIĘ
Poprzedni artykułKonstytucja Kwietniowa
Następny artykułEulalia Kalińska – Wspomnienie
Stanisław Pieniążek
Marynarz, miłośnik genealogii, wieloletni praktyk. Aktywny w środowisku polskich genealogów, współzałożyciel Polskiego Towarzystwa Genealogicznego i Pomorskiego Towarzystwa Genealogicznego.